Ang 1328 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੩੨੮)

ਦੂਖਾ ਤੇ ਸੁਖ ਊਪਜਹਿ ਸੂਖੀ ਹੋਵਹਿ ਦੂਖ ॥dhookhaa te sukh uoopajeh sookhee hoveh dhookh ||दूखा ते सुख ऊपजहि सूखी होवहि दूख ॥دُوکھا تے سُکھ اُوپجه سُوکھیِ هووه دُوکھ ۔۔

ਜਿਤੁ ਮੁਖਿ ਤੂ ਸਾਲਾਹੀਅਹਿ ਤਿਤੁ ਮੁਖਿ ਕੈਸੀ ਭੂਖ ॥੩॥jit mukh too saalaahe'eeh tit mukh kaisee bhookh ||3||जितु मुखि तू सालाहीअहि तितु मुखि कैसी भूख ॥३॥جِت مُکھ تُو سالاهیِاه تت مُکھ کَےسیِ بھُوکھ ۔۔۳۔۔

ਨਾਨਕ ਮੂਰਖੁ ਏਕੁ ਤੂ ਅਵਰੁ ਭਲਾ ਸੈਸਾਰੁ ॥naanak moorakh ek too avar bhalaa saisaar ||नानक मूरखु एकु तू अवरु भला सैसारु ॥نانک مُورکھ اےک تُو اور بھلا سَےسار ۔۔

ਜਿਤੁ ਤਨਿ ਨਾਮੁ ਨ ਊਪਜੈ ਸੇ ਤਨ ਹੋਹਿ ਖੁਆਰ ॥੪॥੨॥jit tan naam na uoopajai se tan hoh khuaar ||4||2||जितु तनि नामु न ऊपजै से तन होहि खुआर ॥४॥२॥جِت تن نام ن اُوپجَے سے تن هوه کھُآر ۔۔۴۔۔۲۔۔

ਪ੍ਰਭਾਤੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥prabhaatee mahalaa pehilaa ||प्रभाती महला १ ॥پربھاتیِ مهلا ۱ ۔۔

ਜੈ ਕਾਰਣਿ ਬੇਦ ਬ੍ਰਹਮੈ ਉਚਰੇ ਸੰਕਰਿ ਛੋਡੀ ਮਾਇਆ ॥jai kaaran bedh brahamai uchare sa(n)kar chhoddee maiaa ||जै कारणि बेद ब्रहमै उचरे संकरि छोडी माइआ ॥جَے کارݨ بےد برهمَے اُچرے سںکر چھوڈیِ ماایا ۔۔

ਜੈ ਕਾਰਣਿ ਸਿਧ ਭਏ ਉਦਾਸੀ ਦੇਵੀ ਮਰਮੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥੧॥jai kaaran sidh bhe udhaasee dhevee maram na paiaa ||1||जै कारणि सिध भए उदासी देवी मरमु न पाइआ ॥१॥جَے کارݨ سدھ بھاے اُداسیِ دےویِ مرم ن پاایا ۔۔۱۔۔

ਬਾਬਾ ਮਨਿ ਸਾਚਾ ਮੁਖਿ ਸਾਚਾ ਕਹੀਐ ਤਰੀਐ ਸਾਚਾ ਹੋਈ ॥baabaa man saachaa mukh saachaa kaheeaai tareeaai saachaa hoiee ||बाबा मनि साचा मुखि साचा कहीऐ तरीऐ साचा होई ॥بابا من ساچا مُکھ ساچا کهیِاَے تریِاَے ساچا هوای ۔۔

ਦੁਸਮਨੁ ਦੂਖੁ ਨ ਆਵੈ ਨੇੜੈ ਹਰਿ ਮਤਿ ਪਾਵੈ ਕੋਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥dhusaman dhookh na aavai neRai har mat paavai koiee ||1|| rahaau ||दुसमनु दूखु न आवै नेड़ै हरि मति पावै कोई ॥१॥ रहाउ ॥دُسمن دُوکھ ن آوَے نےڑَے هر متِ پاوَے کوای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਅਗਨਿ ਬਿੰਬ ਪਵਣੈ ਕੀ ਬਾਣੀ ਤੀਨਿ ਨਾਮ ਕੇ ਦਾਸਾ ॥agan bi(n)b pavanai kee baanee teen naam ke dhaasaa ||अगनि बिंब पवणै की बाणी तीनि नाम के दासा ॥اگن بںب پوݨَے کیِ باݨیِ تیٍن نام کے داسا ۔۔

ਤੇ ਤਸਕਰ ਜੋ ਨਾਮੁ ਨ ਲੇਵਹਿ ਵਾਸਹਿ ਕੋਟ ਪੰਚਾਸਾ ॥੨॥te tasakar jo naam na leveh vaaseh koT pa(n)chaasaa ||2||ते तसकर जो नामु न लेवहि वासहि कोट पंचासा ॥२॥تے تسکر جو نام ن لےوه واسه کوٹ پںچاسا ۔۔۲۔۔

ਜੇ ਕੋ ਏਕ ਕਰੈ ਚੰਗਿਆਈ ਮਨਿ ਚਿਤਿ ਬਹੁਤੁ ਬਫਾਵੈ ॥je ko ek karai cha(n)giaaiee man chit bahut bafaavai ||जे को एक करै चंगिआई मनि चिति बहुतु बफावै ॥جے کو اےک کرَے چںگآای من چتِ بهُت بپھاوَے ۔۔

ਏਤੇ ਗੁਣ ਏਤੀਆ ਚੰਗਿਆਈਆ ਦੇਇ ਨ ਪਛੋਤਾਵੈ ॥੩॥ete gun eteeaa cha(n)giaaieeaa dhei na pachhotaavai ||3||एते गुण एतीआ चंगिआईआ देइ न पछोतावै ॥३॥اےتے گُݨ اےتیِآ چںگآایآ دےا ن پچھوتاوَے ۔۔۳۔۔

ਤੁਧੁ ਸਾਲਾਹਨਿ ਤਿਨ ਧਨੁ ਪਲੈ ਨਾਨਕ ਕਾ ਧਨੁ ਸੋਈ ॥tudh saalaahan tin dhan palai naanak kaa dhan soiee ||तुधु सालाहनि तिन धनु पलै नानक का धनु सोई ॥تُدھ سالاهن تن دھن پلَے نانک کا دھن سوای ۔۔

ਜੇ ਕੋ ਜੀਉ ਕਹੈ ਓਨਾ ਕਉ ਜਮ ਕੀ ਤਲਬ ਨ ਹੋਈ ॥੪॥੩॥je ko jeeau kahai onaa kau jam kee talab na hoiee ||4||3||जे को जीउ कहै ओना कउ जम की तलब न होई ॥४॥३॥جے کو جیِا کهَے اونا کا جم کیِ تلب ن هوای ۔۔۴۔۔۳۔۔

ਪ੍ਰਭਾਤੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥prabhaatee mahalaa pehilaa ||प्रभाती महला १ ॥پربھاتیِ مهلا ۱ ۔۔

ਜਾ ਕੈ ਰੂਪੁ ਨਾਹੀ ਜਾਤਿ ਨਾਹੀ ਨਾਹੀ ਮੁਖੁ ਮਾਸਾ ॥jaa kai roop naahee jaat naahee naahee mukh maasaa ||जा कै रूपु नाही जाति नाही नाही मुखु मासा ॥جا کَے رُوپ ناهیِ جات ناهیِ ناهیِ مُکھ ماسا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲੇ ਨਿਰੰਜਨੁ ਪਾਇਆ ਤੇਰੈ ਨਾਮਿ ਹੈ ਨਿਵਾਸਾ ॥੧॥satigur mile nira(n)jan paiaa terai naam hai nivaasaa ||1||सतिगुरि मिले निरंजनु पाइआ तेरै नामि है निवासा ॥१॥ستگر ملے نرںجن پاایا تےرَے نام هَے نواسا ۔۔۱۔۔

ਅਉਧੂ ਸਹਜੇ ਤਤੁ ਬੀਚਾਰਿ ॥aaudhoo sahaje tat beechaar ||अउधू सहजे ततु बीचारि ॥اادھُو سهجے تت بیِچار ۔۔

ਜਾ ਤੇ ਫਿਰਿ ਨ ਆਵਹੁ ਸੈਸਾਰਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jaa te fir na aavahu saisaar ||1|| rahaau ||जा ते फिरि न आवहु सैसारि ॥१॥ रहाउ ॥جا تے پھر ن آوهُ سَےسار ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਾ ਕੈ ਕਰਮੁ ਨਾਹੀ ਧਰਮੁ ਨਾਹੀ ਨਾਹੀ ਸੁਚਿ ਮਾਲਾ ॥jaa kai karam naahee dharam naahee naahee such maalaa ||जा कै करमु नाही धरमु नाही नाही सुचि माला ॥جا کَے کرم ناهیِ دھرم ناهیِ ناهیِ سُچ مالا ۔۔

ਸਿਵ ਜੋਤਿ ਕੰਨਹੁ ਬੁਧਿ ਪਾਈ ਸਤਿਗੁਰੂ ਰਖਵਾਲਾ ॥੨॥siv jot ka(n)nahu budh paiee satiguroo rakhavaalaa ||2||सिव जोति कंनहु बुधि पाई सतिगुरू रखवाला ॥२॥سِو جوت کنّهُ بُدھ پاای ستگرُو رکھوالا ۔۔۲۔۔

ਜਾ ਕੈ ਬਰਤੁ ਨਾਹੀ ਨੇਮੁ ਨਾਹੀ ਨਾਹੀ ਬਕਬਾਈ ॥jaa kai barat naahee nem naahee naahee bakabaiee ||जा कै बरतु नाही नेमु नाही नाही बकबाई ॥جا کَے برت ناهیِ نےم ناهیِ ناهیِ بکباای ۔۔

ਗਤਿ ਅਵਗਤਿ ਕੀ ਚਿੰਤ ਨਾਹੀ ਸਤਿਗੁਰੂ ਫੁਰਮਾਈ ॥੩॥gat avagat kee chi(n)t naahee satiguroo furamaiee ||3||गति अवगति की चिंत नाही सतिगुरू फुरमाई ॥३॥گت اوگت کیِ چںت ناهیِ ستِگرُو پھُرماای ۔۔۳۔۔

ਜਾ ਕੈ ਆਸ ਨਾਹੀ ਨਿਰਾਸ ਨਾਹੀ ਚਿਤਿ ਸੁਰਤਿ ਸਮਝਾਈ ॥jaa kai aas naahee niraas naahee chit surat samajhaiee ||जा कै आस नाही निरास नाही चिति सुरति समझाई ॥جا کَے آس ناهیِ نراس ناهیِ چت سُرت سمجھاای ۔۔

ਤੰਤ ਕਉ ਪਰਮ ਤੰਤੁ ਮਿਲਿਆ ਨਾਨਕਾ ਬੁਧਿ ਪਾਈ ॥੪॥੪॥ta(n)t kau param ta(n)t miliaa naanakaa budh paiee ||4||4||तंत कउ परम तंतु मिलिआ नानका बुधि पाई ॥४॥४॥تںت کا پرم تںت ملآ نانکا بُدھ پاای ۔۔۴۔۔۴۔۔

ਪ੍ਰਭਾਤੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥prabhaatee mahalaa pehilaa ||प्रभाती महला १ ॥پربھاتیِ مهلا ۱ ۔۔

ਤਾ ਕਾ ਕਹਿਆ ਦਰਿ ਪਰਵਾਣੁ ॥taa kaa kahiaa dhar paravaan ||ता का कहिआ दरि परवाणु ॥تا کا کهِآ در پرواݨ ۔۔

ਬਿਖੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਦੁਇ ਸਮ ਕਰਿ ਜਾਣੁ ॥੧॥bikh a(n)mrit dhui sam kar jaan ||1||बिखु अंमृतु दुइ सम करि जाणु ॥१॥بِکھ اںمرت دُا سم کر جاݨ ۔۔۱۔۔

ਕਿਆ ਕਹੀਐ ਸਰਬੇ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥kiaa kaheeaai sarabe rahiaa samai ||किआ कहीऐ सरबे रहिआ समाइ ॥کِآ کهیِاَے سربے رهِآ سماا ۔۔

ਜੋ ਕਿਛੁ ਵਰਤੈ ਸਭ ਤੇਰੀ ਰਜਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jo kichh varatai sabh teree rajai ||1|| rahaau ||जो किछु वरतै सभ तेरी रजाइ ॥१॥ रहाउ ॥جو کچھ ورتَے سبھ تےریِ رجاا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਪ੍ਰਗਟੀ ਜੋਤਿ ਚੂਕਾ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥pragaTee jot chookaa abhimaan ||प्रगटी जोति चूका अभिमानु ॥پرگٹیِ جوت چُوکا ابھمان ۔۔

ਸਤਿਗੁਰਿ ਦੀਆ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ॥੨॥satigur dheeaa a(n)mirat naam ||2||सतिगुरि दीआ अंमृत नामु ॥२॥ستگر دیِآ اںمرت نام ۔۔۲۔۔

ਕਲਿ ਮਹਿ ਆਇਆ ਸੋ ਜਨੁ ਜਾਣੁ ॥kal meh aaiaa so jan jaan ||कलि महि आइआ सो जनु जाणु ॥کل مهِ آاآ سو جن جاݨ ۔۔

ਸਾਚੀ ਦਰਗਹ ਪਾਵੈ ਮਾਣੁ ॥੩॥saachee dharageh paavai maan ||3||साची दरगह पावै माणु ॥३॥ساچیِ درگه پاوَے ماݨ ۔۔۳۔۔

ਕਹਣਾ ਸੁਨਣਾ ਅਕਥ ਘਰਿ ਜਾਇ ॥kahanaa sunanaa akath ghar jai ||कहणा सुनणा अकथ घरि जाइ ॥کهݨا سُنݨا اکتھ گھر جاا ۔۔

ਕਥਨੀ ਬਦਨੀ ਨਾਨਕ ਜਲਿ ਜਾਇ ॥੪॥੫॥kathanee badhanee naanak jal jai ||4||5||कथनी बदनी नानक जलि जाइ ॥४॥५॥کتھنیِ بدنیِ نانک جل جاا ۔۔۴۔۔۵۔۔

ਪ੍ਰਭਾਤੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥prabhaatee mahalaa pehilaa ||प्रभाती महला १ ॥پربھاتیِ مهلا ۱ ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਨੀਰੁ ਗਿਆਨਿ ਮਨ ਮਜਨੁ ਅਠਸਠਿ ਤੀਰਥ ਸੰਗਿ ਗਹੇ ॥a(n)mrit neer giaan man majan aThasaTh teerath sa(n)g gahe ||अंमृतु नीरु गिआनि मन मजनु अठसठि तीरथ संगि गहे ॥اںمرت نیِر گآن من مجن اٹھسٹھ تیِرتھ سںگ گهے ۔۔

ਗੁਰ ਉਪਦੇਸਿ ਜਵਾਹਰ ਮਾਣਕ ਸੇਵੇ ਸਿਖੁ ਸੋੁ ਖੋਜਿ ਲਹੈ ॥੧॥gur upadhes javaahar maanak seve sikh suo khoj lahai ||1||गुर उपदेसि जवाहर माणक सेवे सिखु सुो खोजि लहै ॥१॥گُر اُپدےس جواهر ماݨک سےوے سکھ سُو کھوج لهَے ۔۔۱۔۔

ਗੁਰ ਸਮਾਨਿ ਤੀਰਥੁ ਨਹੀ ਕੋਇ ॥gur samaan teerath nahee koi ||गुर समानि तीरथु नही कोइ ॥گُر سمان تیِرتھ نهیِ کوا ۔۔

ਸਰੁ ਸੰਤੋਖੁ ਤਾਸੁ ਗੁਰੁ ਹੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥sar sa(n)tokh taas gur hoi ||1|| rahaau ||सरु संतोखु तासु गुरु होइ ॥१॥ रहाउ ॥سر سںتوکھ تاس گُر هوا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔