Ang 1327 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੩੨੭)

ੴ ਸਤਿਨਾਮੁ ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰਭਉ ਨਿਰਵੈਰੁ ਅਕਾਲ ਮੂਰਤਿ ਅਜੂਨੀ ਸੈਭੰ ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satinaam karataa purakh nirabhau niravair akaal moorat ajoonee saibha(n) gur prasaadh ||ੴ सतिनामु करता पुरखु निरभउ निरवैरु अकाल मूरति अजूनी सैभं गुर प्रसादि ॥اک اونکار ستنام کرتا پُرکھ نربھا نروَےر اکال مُورت اجٌیِ سَےبھں گُر پرساد ۔۔

ਰਾਗੁ ਪਰਭਾਤੀ ਬਿਭਾਸ ਮਹਲਾ ੧ ਚਉਪਦੇ ਘਰੁ ੧ ॥raag parabhaatee bibhaas mahalaa pehilaa chaupadhe ghar pehilaa ||रागु परभाती बिभास महला १ चउपदे घरु १ ॥راگ پربھاتیِ ببھاس مهلا ۱ چاپدے گھر ۱ ۔۔

ਨਾਇ ਤੇਰੈ ਤਰਣਾ ਨਾਇ ਪਤਿ ਪੂਜ ॥nai terai taranaa nai pat pooj ||नाइ तेरै तरणा नाइ पति पूज ॥ناا تےرَے ترݨا ناا پت پُوج ۔۔

ਨਾਉ ਤੇਰਾ ਗਹਣਾ ਮਤਿ ਮਕਸੂਦੁ ॥naau teraa gahanaa mat makasoodh ||नाउ तेरा गहणा मति मकसूदु ॥ناا تےرا گهݨا مت مکسُود ۔۔

ਨਾਇ ਤੇਰੈ ਨਾਉ ਮੰਨੇ ਸਭ ਕੋਇ ॥nai terai naau ma(n)ne sabh koi ||नाइ तेरै नाउ मंने सभ कोइ ॥ناا تےرَے ناا منّے سبھ کوا ۔۔

ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਪਤਿ ਕਬਹੁ ਨ ਹੋਇ ॥੧॥vin naavai pat kabahu na hoi ||1||विणु नावै पति कबहु न होइ ॥१॥وِݨ ناوَے پت کبهُ ن هوا ۔۔۱۔۔

ਅਵਰ ਸਿਆਣਪ ਸਗਲੀ ਪਾਜੁ ॥avar siaanap sagalee paaj ||अवर सिआणप सगली पाजु ॥اور سآݨپ سگلیِ پاج ۔۔

ਜੈ ਬਖਸੇ ਤੈ ਪੂਰਾ ਕਾਜੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jai bakhase tai pooraa kaaj ||1|| rahaau ||जै बखसे तै पूरा काजु ॥१॥ रहाउ ॥جَے بکھسے تَے پُورا کاج ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਨਾਉ ਤੇਰਾ ਤਾਣੁ ਨਾਉ ਦੀਬਾਣੁ ॥naau teraa taan naau dheebaan ||नाउ तेरा ताणु नाउ दीबाणु ॥ناا تےرا تاݨ ناا دیِباݨ ۔۔

ਨਾਉ ਤੇਰਾ ਲਸਕਰੁ ਨਾਉ ਸੁਲਤਾਨੁ ॥naau teraa lasakar naau sulataan ||नाउ तेरा लसकरु नाउ सुलतानु ॥ناا تےرا لسکر ناا سُلتان ۔۔

ਨਾਇ ਤੇਰੈ ਮਾਣੁ ਮਹਤ ਪਰਵਾਣੁ ॥nai terai maan mahat paravaan ||नाइ तेरै माणु महत परवाणु ॥ناا تےرَے ماݨ مهت پرواݨ ۔۔

ਤੇਰੀ ਨਦਰੀ ਕਰਮਿ ਪਵੈ ਨੀਸਾਣੁ ॥੨॥teree nadharee karam pavai neesaan ||2||तेरी नदरी करमि पवै नीसाणु ॥२॥تےریِ ندریِ کرم پوَے نیِساݨ ۔۔۲۔۔

ਨਾਇ ਤੇਰੈ ਸਹਜੁ ਨਾਇ ਸਾਲਾਹ ॥nai terai sahaj nai saalaeh ||नाइ तेरै सहजु नाइ सालाह ॥ناا تےرَے سهج ناا سالاه ۔۔

ਨਾਉ ਤੇਰਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਬਿਖੁ ਉਠਿ ਜਾਇ ॥naau teraa a(n)mrit bikh uTh jai ||नाउ तेरा अंमृतु बिखु उठि जाइ ॥ناا تےرا اںمرت بکھ اُٹھ جاِا ۔۔

ਨਾਇ ਤੇਰੈ ਸਭਿ ਸੁਖ ਵਸਹਿ ਮਨਿ ਆਇ ॥nai terai sabh sukh vaseh man aai ||नाइ तेरै सभि सुख वसहि मनि आइ ॥ناا تےرَے سبھ سُکھ وسه منِ آا ۔۔

ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਬਾਧੀ ਜਮ ਪੁਰਿ ਜਾਇ ॥੩॥bin naavai baadhee jam pur jai ||3||बिनु नावै बाधी जम पुरि जाइ ॥३॥بٍن ناوَے بادھیِ جم پُر جاا ۔۔۳۔۔

ਨਾਰੀ ਬੇਰੀ ਘਰ ਦਰ ਦੇਸ ॥naaree beree ghar dhar dhes ||नारी बेरी घर दर देस ॥ناریِ بےریِ گھر در دےس ۔۔

ਮਨ ਕੀਆ ਖੁਸੀਆ ਕੀਚਹਿ ਵੇਸ ॥man keeaa khuseeaa keecheh ves ||मन कीआ खुसीआ कीचहि वेस ॥من کیِآ کھُسیِآ کیِچه وےس ۔۔

ਜਾਂ ਸਦੇ ਤਾਂ ਢਿਲ ਨ ਪਾਇ ॥jaa(n) sadhe taa(n) ddil na pai ||जाँ सदे ताँ ढिल न पाइ ॥جاں سدے تاں ڈھل ن پاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਕੂੜੁ ਕੂੜੋ ਹੋਇ ਜਾਇ ॥੪॥੧॥naanak kooR kooRo hoi jai ||4||1||नानक कूड़ु कूड़ो होइ जाइ ॥४॥१॥نانک کُوڑ کُوڑو هوا جاا ۔۔۴۔۔۱۔۔

ਪ੍ਰਭਾਤੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥prabhaatee mahalaa pehilaa ||प्रभाती महला १ ॥پربھاتیِ مهلا ۱ ۔۔

ਤੇਰਾ ਨਾਮੁ ਰਤਨੁ ਕਰਮੁ ਚਾਨਣੁ ਸੁਰਤਿ ਤਿਥੈ ਲੋਇ ॥teraa naam ratan karam chaanan surat tithai loi ||तेरा नामु रतनु करमु चानणु सुरति तिथै लोइ ॥تےرا نام رتن کرم چانݨ سُرت تتھَے لوِا ۔۔

ਅੰਧੇਰੁ ਅੰਧੀ ਵਾਪਰੈ ਸਗਲ ਲੀਜੈ ਖੋਇ ॥੧॥a(n)dher a(n)dhee vaaparai sagal leejai khoi ||1||अंधेरु अंधी वापरै सगल लीजै खोइ ॥१॥اںدھےر اںدھیِ واپرَے سگل لیِجَے کھوا ۔۔۱۔۔

ਇਹੁ ਸੰਸਾਰੁ ਸਗਲ ਬਿਕਾਰੁ ॥eih sa(n)saar sagal bikaar ||इहु संसारु सगल बिकारु ॥ِاهُ سںسار سگل بکار ۔۔

ਤੇਰਾ ਨਾਮੁ ਦਾਰੂ ਅਵਰੁ ਨਾਸਤਿ ਕਰਣਹਾਰੁ ਅਪਾਰੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥teraa naam dhaaroo avar naasat karanahaar apaar ||1|| rahaau ||तेरा नामु दारू अवरु नासति करणहारु अपारु ॥१॥ रहाउ ॥تےرا نام دارُو اور ناست کرݨهار اپار ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਪਾਤਾਲ ਪੁਰੀਆ ਏਕ ਭਾਰ ਹੋਵਹਿ ਲਾਖ ਕਰੋੜਿ ॥paataal pureeaa ek bhaar hoveh laakh karoR ||पाताल पुरीआ एक भार होवहि लाख करोड़ि ॥پاتال پُریِآ اےک بھار هووه لاکھ کروڑ ۔۔

ਤੇਰੇ ਲਾਲ ਕੀਮਤਿ ਤਾ ਪਵੈ ਜਾਂ ਸਿਰੈ ਹੋਵਹਿ ਹੋਰਿ ॥੨॥tere laal keemat taa pavai jaa(n) sirai hoveh hor ||2||तेरे लाल कीमति ता पवै जाँ सिरै होवहि होरि ॥२॥تےرے لال کیِمت تا پوَے جاں سرَے هووه هور ۔۔۲۔۔