Ang 1318 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੩੧੮)

ਮਃ ੪ ॥mahalaa chauthhaa ||म: ४ ॥مÚ ۴ ۔۔

ਅਖੀ ਪ੍ਰੇਮਿ ਕਸਾਈਆ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਪਿਖੰਨਿੑ ॥akhee prem kasaieeaa har har naam pikha(n)ni(h) ||अखी प्रेमि कसाईआ हरि हरि नामु पिखंनि्ि ॥اکھیِ پرےم کساایآ هر هرِ نام پکھنّھ ۔۔

ਜੇ ਕਰਿ ਦੂਜਾ ਦੇਖਦੇ ਜਨ ਨਾਨਕ ਕਢਿ ਦਿਚੰਨਿੑ ॥੨॥je kar dhoojaa dhekhadhe jan naanak kadd dhicha(n)ni(h) ||2||जे करि दूजा देखदे जन नानक कढि दिचंनि्ि ॥२॥جے کر دُوجا دےکھدے جن نانک کڈھِ دچنّھ ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਜਲਿ ਥਲਿ ਮਹੀਅਲਿ ਪੂਰਨੋ ਅਪਰੰਪਰੁ ਸੋਈ ॥jal thal maheeal poorano apara(n)par soiee ||जलि थलि महीअलि पूरनो अपरंपरु सोई ॥جل تھلِ مهیِال پُورنو اپرمپر سوای ۔۔

ਜੀਅ ਜੰਤ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਦਾ ਜੋ ਕਰੇ ਸੁ ਹੋਈ ॥jeea ja(n)t pratipaaladhaa jo kare su hoiee ||जीअ जंत प्रतिपालदा जो करे सु होई ॥جیِا جںت پرتپالدا جو کرے سُ هوای ۔۔

ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਸੁਤ ਭ੍ਰਾਤ ਮੀਤ ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਨਹੀ ਕੋਈ ॥maat pitaa sut bhraat meet tis bin nahee koiee ||मात पिता सुत भ्रात मीत तिसु बिनु नही कोई ॥مات پتا سُت بھرات میِت تس بن نهیِ کوای ۔۔

ਘਟਿ ਘਟਿ ਅੰਤਰਿ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਜਪਿਅਹੁ ਜਨ ਕੋਈ ॥ghaT ghaT a(n)tar rav rahiaa japiahu jan koiee ||घटि घटि अंतरि रवि रहिआ जपिअहु जन कोई ॥گھٹ گھٹِ اںتر روِ رهِآ جپِاهُ جن کوای ۔۔

ਸਗਲ ਜਪਹੁ ਗੋਪਾਲ ਗੁਨ ਪਰਗਟੁ ਸਭ ਲੋਈ ॥੧੩॥sagal japahu gopaal gun paragaT sabh loiee ||13||सगल जपहु गोपाल गुन परगटु सभ लोई ॥१३॥سگل جپهُ گوپال گُن پرگٹ سبھ لوای ۔۔۱۳۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥salok mahalaa chauthhaa ||सलोक म: ४ ॥سلوک مÚ ۴ ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਿਲੇ ਸਿ ਸਜਣਾ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਪਾਇਆ ਰੰਗੁ ॥gurmukh mile s sajanaa har prabh paiaa ra(n)g ||गुरमुखि मिले सि सजणा हरि प्रभ पाइआ रंगु ॥گُرمکھ ملے س سجݨا هر پربھ پاایا رںگ ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹਿ ਤੂ ਲੁਡਿ ਲੁਡਿ ਦਰਗਹਿ ਵੰਞੁ ॥੧॥jan naanak naam salaeh too ludd ludd dharageh va(n)n(j) ||1||जन नानक नामु सलाहि तू लुडि लुडि दरगहि वंञु ॥१॥جن نانک نام سلاه تُو لُڈ لُڈ درگه وںنج ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੪ ॥mahalaa chauthhaa ||म: ४ ॥مÚ ۴ ۔۔

ਹਰਿ ਤੂਹੈ ਦਾਤਾ ਸਭਸ ਦਾ ਸਭਿ ਜੀਅ ਤੁਮੑਾਰੇ ॥har toohai dhaataa sabhas dhaa sabh jeea tum(h)aare ||हरि तूहै दाता सभस दा सभि जीअ तुम्मारे ॥هر تُوهَے داتا سبھس دا سبھِ جیِا تُمھارے ۔۔

ਸਭਿ ਤੁਧੈ ਨੋ ਆਰਾਧਦੇ ਦਾਨੁ ਦੇਹਿ ਪਿਆਰੇ ॥sabh tudhai no aaraadhadhe dhaan dheh piaare ||सभि तुधै नो आराधदे दानु देहि पिआरे ॥سبھ تُدھَے نو آرادھدے دان دےه پآرے ۔۔

ਹਰਿ ਦਾਤੈ ਦਾਤਾਰਿ ਹਥੁ ਕਢਿਆ ਮੀਹੁ ਵੁਠਾ ਸੈਸਾਰੇ ॥har dhaatai dhaataar hath kaddiaa meeh vuThaa saisaare ||हरि दातै दातारि हथु कढिआ मीहु वुठा सैसारे ॥هر داتَے داتار هتھ کڈھِآ میِهُ وُٹھا سَےسارے ۔۔

ਅੰਨੁ ਜੰਮਿਆ ਖੇਤੀ ਭਾਉ ਕਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸਮੑਾਰੇ ॥a(n)n ja(n)miaa khetee bhaau kar har naam sam(h)aare ||अंनु जंमिआ खेती भाउ करि हरि नामु सम्मारे ॥انّ جںمآ کھےتیِ بھاا کر هرِ نام سمھارے ۔۔

ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਮੰਗੈ ਦਾਨੁ ਪ੍ਰਭ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਅਧਾਰੇ ॥੨॥jan naanak ma(n)gai dhaan prabh har naam adhaare ||2||जनु नानकु मंगै दानु प्रभ हरि नामु अधारे ॥२॥جن نانک مںگَے دان پربھ هر نام ادھارے ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਇਛਾ ਮਨ ਕੀ ਪੂਰੀਐ ਜਪੀਐ ਸੁਖ ਸਾਗਰੁ ॥eichhaa man kee pooreeaai japeeaai sukh saagar ||इछा मन की पूरीऐ जपीऐ सुख सागरु ॥ِاچھا من کیِ پُوریِاَے جپیِاَے سُکھ ساگر ۔۔

ਹਰਿ ਕੇ ਚਰਨ ਅਰਾਧੀਅਹਿ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਰਤਨਾਗਰੁ ॥har ke charan araadhe'eeh gur sabadh ratanaagar ||हरि के चरन अराधीअहि गुर सबदि रतनागरु ॥هر کے چرن ارادھیِاه گُر سبد رتناگر ۔۔

ਮਿਲਿ ਸਾਧੂ ਸੰਗਿ ਉਧਾਰੁ ਹੋਇ ਫਾਟੈ ਜਮ ਕਾਗਰੁ ॥mil saadhoo sa(n)g udhaar hoi faaTai jam kaagar ||मिलि साधू संगि उधारु होइ फाटै जम कागरु ॥مِل سادھُو سںگ اُدھار هوا پھاٹَے جم کاگر ۔۔

ਜਨਮ ਪਦਾਰਥੁ ਜੀਤੀਐ ਜਪਿ ਹਰਿ ਬੈਰਾਗਰੁ ॥janam padhaarath jeeteeaai jap har bairaagar ||जनम पदारथु जीतीऐ जपि हरि बैरागरु ॥جنم پدارتھ جیِتیِاَے جپ هرِ بَےراگر ۔۔

ਸਭਿ ਪਵਹੁ ਸਰਨਿ ਸਤਿਗੁਰੂ ਕੀ ਬਿਨਸੈ ਦੁਖ ਦਾਗਰੁ ॥੧੪॥sabh pavahu saran satiguroo kee binasai dhukh dhaagar ||14||सभि पवहु सरनि सतिगुरू की बिनसै दुख दागरु ॥१४॥سبھ پوهُ سرن ستِگرُو کیِ بنسَے دُکھ داگر ۔۔۱۴۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥salok mahalaa chauthhaa ||सलोक म: ४ ॥سلوک مÚ ۴ ۔۔

ਹਉ ਢੂੰਢੇਂਦੀ ਸਜਣਾ ਸਜਣੁ ਮੈਡੈ ਨਾਲਿ ॥hau ddoo(n)dde(n)dhee sajanaa sajan maiddai naal ||हउ ढूँढेंदी सजणा सजणु मैडै नालि ॥ها ڈھُوںڈھےںدیِ سجݨا سجݨ مَےڈَے نال ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਅਲਖੁ ਨ ਲਖੀਐ ਗੁਰਮੁਖਿ ਦੇਹਿ ਦਿਖਾਲਿ ॥੧॥jan naanak alakh na lakheeaai gurmukh dheh dhikhaal ||1||जन नानक अलखु न लखीऐ गुरमुखि देहि दिखालि ॥१॥جن نانک الکھ ن لکھیِاَے گُرمکھ دےه دکھال ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੪ ॥mahalaa chauthhaa ||म: ४ ॥مÚ ۴ ۔۔

ਨਾਨਕ ਪ੍ਰੀਤਿ ਲਾਈ ਤਿਨਿ ਸਚੈ ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਰਹਣੁ ਨ ਜਾਈ ॥naanak preet laiee tin sachai tis bin rahan na jaiee ||नानक प्रीति लाई तिनि सचै तिसु बिनु रहणु न जाई ॥نانک پریِت لاای تن سچَے تس بن رهݨ ن جاای ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਮਿਲੈ ਤ ਪੂਰਾ ਪਾਈਐ ਹਰਿ ਰਸਿ ਰਸਨ ਰਸਾਈ ॥੨॥satigur milai ta pooraa paieeaai har ras rasan rasaiee ||2||सतिगुरु मिलै त पूरा पाईऐ हरि रसि रसन रसाई ॥२॥ستگر ملَے ت پُورا پاایاَے هرِ رسِ رسن رساای ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਕੋਈ ਗਾਵੈ ਕੋ ਸੁਣੈ ਕੋ ਉਚਰਿ ਸੁਨਾਵੈ ॥koiee gaavai ko sunai ko uchar sunaavai ||कोई गावै को सुणै को उचरि सुनावै ॥کوای گاوَے کو سُݨَے کو اُچر سُناوَے ۔۔

ਜਨਮ ਜਨਮ ਕੀ ਮਲੁ ਉਤਰੈ ਮਨ ਚਿੰਦਿਆ ਪਾਵੈ ॥janam janam kee mal utarai man chi(n)dhiaa paavai ||जनम जनम की मलु उतरै मन चिंदिआ पावै ॥جنم جنم کیِ مل اُترَے من چںدآ پاوَے ۔۔

ਆਵਣੁ ਜਾਣਾ ਮੇਟੀਐ ਹਰਿ ਕੇ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ॥aavan jaanaa meTeeaai har ke gun gaavai ||आवणु जाणा मेटीऐ हरि के गुण गावै ॥آوݨ جاݨا مےٹیِاَے هر کے گُݨ گاوَے ۔۔

ਆਪਿ ਤਰਹਿ ਸੰਗੀ ਤਰਾਹਿ ਸਭ ਕੁਟੰਬੁ ਤਰਾਵੈ ॥aap tareh sa(n)gee taraeh sabh kuTa(n)b taraavai ||आपि तरहि संगी तराहि सभ कुटंबु तरावै ॥آپ تره سںگیِ تراه سبھ کُٹںب تراوَے ۔۔

ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਤਿਸੁ ਬਲਿਹਾਰਣੈ ਜੋ ਮੇਰੇ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭ ਭਾਵੈ ॥੧੫॥੧॥ ਸੁਧੁ ॥jan naanak tis balihaaranai jo mere har prabh bhaavai ||15||1|| sudh ||जनु नानकु तिसु बलिहारणै जो मेरे हरि प्रभ भावै ॥१५॥१॥ सुधु ॥جن نانک تس بلهارݨَے جو مےرے هرِ پربھ بھاوَے ۔۔۱۵۔۔۱۔۔ سُدھ ۔۔

ਰਾਗੁ ਕਾਨੜਾ ਬਾਣੀ ਨਾਮਦੇਵ ਜੀਉ ਕੀraag kaanaRaa baanee naamadhev jeeau keeरागु कानड़ा बाणी नामदेव जीउ कीراگ کانڑا باݨیِ نامدےو جیِا کیِ

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਐਸੋ ਰਾਮ ਰਾਇ ਅੰਤਰਜਾਮੀ ॥aaiso raam rai a(n)tarajaamee ||ऐसो राम राइ अंतरजामी ॥اَےسو رام راا اںترجامیِ ۔۔

ਜੈਸੇ ਦਰਪਨ ਮਾਹਿ ਬਦਨ ਪਰਵਾਨੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jaise dharapan maeh badhan paravaanee ||1|| rahaau ||जैसे दरपन माहि बदन परवानी ॥१॥ रहाउ ॥جَےسے درپن ماه بدن پروانیِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਬਸੈ ਘਟਾ ਘਟ ਲੀਪ ਨ ਛੀਪੈ ॥basai ghaTaa ghaT leep na chheepai ||बसै घटा घट लीप न छीपै ॥بسَے گھٹا گھٹ لیِپ ن چھیِپَے ۔۔

ਬੰਧਨ ਮੁਕਤਾ ਜਾਤੁ ਨ ਦੀਸੈ ॥੧॥ba(n)dhan mukataa jaat na dheesai ||1||बंधन मुकता जातु न दीसै ॥१॥بںدھن مُکتا جات ن دیِسَے ۔۔۱۔۔

ਪਾਨੀ ਮਾਹਿ ਦੇਖੁ ਮੁਖੁ ਜੈਸਾ ॥paanee maeh dhekh mukh jaisaa ||पानी माहि देखु मुखु जैसा ॥پانیِ ماه دےکھ مُکھ جَےسا ۔۔

ਨਾਮੇ ਕੋ ਸੁਆਮੀ ਬੀਠਲੁ ਐਸਾ ॥੨॥੧॥naame ko suaamee beeThal aaisaa ||2||1||नामे को सुआमी बीठलु ऐसा ॥२॥१॥نامے کو سُآمیِ بیِٹھل اَےسا ۔۔۲۔۔۱۔۔