Ang 1310 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੩੧੦)

ਸਤਿਗੁਰੁ ਦਾਤਾ ਜੀਅ ਜੀਅਨ ਕੋ ਭਾਗਹੀਨ ਨਹੀ ਭਾਵੈਗੋ ॥satigur dhaataa jeea jeean ko bhaagaheen nahee bhaavaigo ||सतिगुरु दाता जीअ जीअन को भागहीन नही भावैगो ॥ستگر داتا جیِا جیِان کو بھاگهیٍن نهیِ بھاوَےگو ۔۔

ਫਿਰਿ ਏਹ ਵੇਲਾ ਹਾਥਿ ਨ ਆਵੈ ਪਰਤਾਪੈ ਪਛੁਤਾਵੈਗੋ ॥੭॥fir eh velaa haath na aavai parataapai pachhutaavaigo ||7||फिरि एह वेला हाथि न आवै परतापै पछुतावैगो ॥७॥پھِر اےه وےلا هاتھ ن آوَے پرتاپَے پچھتاوَےگو ۔۔۷۔۔

ਜੇ ਕੋ ਭਲਾ ਲੋੜੈ ਭਲ ਅਪਨਾ ਗੁਰ ਆਗੈ ਢਹਿ ਢਹਿ ਪਾਵੈਗੋ ॥je ko bhalaa loRai bhal apanaa gur aagai ddeh ddeh paavaigo ||जे को भला लोड़ै भल अपना गुर आगै ढहि ढहि पावैगो ॥جے کو بھلا لوڑَے بھل اپنا گُر آگَے ڈھهِ ڈھهِ پاوَےگو ۔۔

ਨਾਨਕ ਦਇਆ ਦਇਆ ਕਰਿ ਠਾਕੁਰ ਮੈ ਸਤਿਗੁਰ ਭਸਮ ਲਗਾਵੈਗੋ ॥੮॥੩॥naanak dhiaa dhiaa kar Thaakur mai satigur bhasam lagaavaigo ||8||3||नानक दइआ दइआ करि ठाकुर मै सतिगुर भसम लगावैगो ॥८॥३॥نانک دایا دایا کر ٹھاکر مَے ستِگر بھسم لگاوَےگو ۔۔۸۔۔۳۔۔

ਕਾਨੜਾ ਮਹਲਾ ੪ ॥kaanaRaa mahalaa chauthhaa ||कानड़ा महला ४ ॥کانڑا مهلا ۴ ۔۔

ਮਨੁ ਹਰਿ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ਗਾਵੈਗੋ ॥man har ra(n)g raataa gaavaigo ||मनु हरि रंगि राता गावैगो ॥من هر رںگ راتا گاوَےگو ۔۔

ਭੈ ਭੈ ਤ੍ਰਾਸ ਭਏ ਹੈ ਨਿਰਮਲ ਗੁਰਮਤਿ ਲਾਗਿ ਲਗਾਵੈਗੋ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥bhai bhai traas bhe hai niramal gurmat laag lagaavaigo ||1|| rahaau ||भै भै त्रास भए है निरमल गुरमति लागि लगावैगो ॥१॥ रहाउ ॥بھَے بھَے تراس بھاے هَے نرمل گُرمت لاگ لگاوَےگو ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਹਰਿ ਰੰਗਿ ਰਾਤਾ ਸਦ ਬੈਰਾਗੀ ਹਰਿ ਨਿਕਟਿ ਤਿਨਾ ਘਰਿ ਆਵੈਗੋ ॥har ra(n)g raataa sadh bairaagee har nikaT tinaa ghar aavaigo ||हरि रंगि राता सद बैरागी हरि निकटि तिना घरि आवैगो ॥هر رںگ راتا سد بَےراگیِ هرِ نکٹ تنا گھرِ آوَےگو ۔۔

ਤਿਨ ਕੀ ਪੰਕ ਮਿਲੈ ਤਾਂ ਜੀਵਾ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਆਪਿ ਦਿਵਾਵੈਗੋ ॥੧॥tin kee pa(n)k milai taa(n) jeevaa kar kirapaa aap dhivaavaigo ||1||तिन की पंक मिलै ताँ जीवा करि किरपा आपि दिवावैगो ॥१॥تٍن کیِ پںک ملَے تاں جیِوا کر کرپا آپ دواوَےگو ۔۔۱۔۔

ਦੁਬਿਧਾ ਲੋਭਿ ਲਗੇ ਹੈ ਪ੍ਰਾਣੀ ਮਨਿ ਕੋਰੈ ਰੰਗੁ ਨ ਆਵੈਗੋ ॥dhubidhaa lobh lage hai praanee man korai ra(n)g na aavaigo ||दुबिधा लोभि लगे है प्राणी मनि कोरै रंगु न आवैगो ॥دُبدھا لوبھ لگے هَے پراݨیِ من کورَے رںگ ن آوَےگو ۔۔

ਫਿਰਿ ਉਲਟਿਓ ਜਨਮੁ ਹੋਵੈ ਗੁਰ ਬਚਨੀ ਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਮਿਲੈ ਰੰਗੁ ਲਾਵੈਗੋ ॥੨॥fir ulaTio janam hovai gur bachanee gur purakh milai ra(n)g laavaigo ||2||फिरि उलटिओ जनमु होवै गुर बचनी गुरु पुरखु मिलै रंगु लावैगो ॥२॥پھِر اُلٹاو جنم هووَے گُر بچنیِ گُر پُرکھ ملَے رںگ لاوَےگو ۔۔۲۔۔

ਇੰਦ੍ਰੀ ਦਸੇ ਦਸੇ ਫੁਨਿ ਧਾਵਤ ਤ੍ਰੈ ਗੁਣੀਆ ਖਿਨੁ ਨ ਟਿਕਾਵੈਗੋ ॥ei(n)dhree dhase dhase fun dhaavat trai guneeaa khin na Tikaavaigo ||इंद्री दसे दसे फुनि धावत त्रै गुणीआ खिनु न टिकावैगो ॥ِاںدریِ دسے دسے پھُن دھاوت ترَے گُݨیِآ کھن ن ٹکاوَےگو ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਪਰਚੈ ਵਸਗਤਿ ਆਵੈ ਮੋਖ ਮੁਕਤਿ ਸੋ ਪਾਵੈਗੋ ॥੩॥satigur parachai vasagat aavai mokh mukat so paavaigo ||3||सतिगुर परचै वसगति आवै मोख मुकति सो पावैगो ॥३॥ستگر پرچَے وسگت آوَے موکھ مُکت سو پاوَےگو ۔۔۳۔۔

ਓਅੰਕਾਰਿ ਏਕੋ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਸਭੁ ਏਕਸ ਮਾਹਿ ਸਮਾਵੈਗੋ ॥oa(n)kaar eko rav rahiaa sabh ekas maeh samaavaigo ||ओअंकारि एको रवि रहिआ सभु एकस माहि समावैगो ॥اواںکار اےکو رو رهِآ سبھ اےکس ماه سماوَےگو ۔۔

ਏਕੋ ਰੂਪੁ ਏਕੋ ਬਹੁ ਰੰਗੀ ਸਭੁ ਏਕਤੁ ਬਚਨਿ ਚਲਾਵੈਗੋ ॥੪॥eko roop eko bahu ra(n)gee sabh ekat bachan chalaavaigo ||4||एको रूपु एको बहु रंगी सभु एकतु बचनि चलावैगो ॥४॥اےکو رُوپ اےکو بهُ رںگیِ سبھ اےکت بچن چلاوَےگو ۔۔۴۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਏਕੋ ਏਕੁ ਪਛਾਤਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਇ ਲਖਾਵੈਗੋ ॥gurmukh eko ek pachhaataa gurmukh hoi lakhaavaigo ||गुरमुखि एको एकु पछाता गुरमुखि होइ लखावैगो ॥گُرمکھ اےکو اےک پچھاتا گُرمکھ هوا لکھاوَےگو ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਇ ਮਿਲੈ ਨਿਜ ਮਹਲੀ ਅਨਹਦ ਸਬਦੁ ਬਜਾਵੈਗੋ ॥੫॥gurmukh jai milai nij mahalee anahadh sabadh bajaavaigo ||5||गुरमुखि जाइ मिलै निज महली अनहद सबदु बजावैगो ॥५॥گُرمکھ جاا ملَے نج مهلیِ انهد سبد بجاوَےگو ۔۔۵۔۔

ਜੀਅ ਜੰਤ ਸਭ ਸਿਸਟਿ ਉਪਾਈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸੋਭਾ ਪਾਵੈਗੋ ॥jeea ja(n)t sabh sisaT upaiee gurmukh sobhaa paavaigo ||जीअ जंत सभ सिसटि उपाई गुरमुखि सोभा पावैगो ॥جیِا جںت سبھ سسٹ اُپاای گُرمکھ سوبھا پاوَےگو ۔۔

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਭੇਟੇ ਕੋ ਮਹਲੁ ਨ ਪਾਵੈ ਆਇ ਜਾਇ ਦੁਖੁ ਪਾਵੈਗੋ ॥੬॥bin gur bheTe ko mahal na paavai aai jai dhukh paavaigo ||6||बिनु गुर भेटे को महलु न पावै आइ जाइ दुखु पावैगो ॥६॥بٍن گُر بھےٹے کو مهل ن پاوَے آا جاا دُکھ پاوَےگو ۔۔۶۔۔

ਅਨੇਕ ਜਨਮ ਵਿਛੁੜੇ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਗੁਰੂ ਮਿਲਾਵੈਗੋ ॥anek janam vichhuRe mere preetam kar kirapaa guroo milaavaigo ||अनेक जनम विछुड़े मेरे प्रीतम करि किरपा गुरू मिलावैगो ॥انےک جنم وچھڑے مےرے پریِتم کر کرپا گُرُو ملاوَےگو ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਮਿਲਤ ਮਹਾ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਮਤਿ ਮਲੀਨ ਬਿਗਸਾਵੈਗੋ ॥੭॥satigur milat mahaa sukh paiaa mat maleen bigasaavaigo ||7||सतिगुर मिलत महा सुखु पाइआ मति मलीन बिगसावैगो ॥७॥ستگر ملت مها سُکھ پاایا متِ ملیٍن بگساوَےگو ۔۔۷۔۔

ਹਰਿ ਹਰਿ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਹੁ ਜਗਜੀਵਨ ਮੈ ਸਰਧਾ ਨਾਮਿ ਲਗਾਵੈਗੋ ॥har har kirapaa karahu jagajeevan mai saradhaa naam lagaavaigo ||हरि हरि कृपा करहु जगजीवन मै सरधा नामि लगावैगो ॥هر هرِ ک®پا کرهُ جگجیِون مَے سردھا نام لگاوَےگو ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰੂ ਗੁਰੂ ਹੈ ਸਤਿਗੁਰੁ ਮੈ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਰਨਿ ਮਿਲਾਵੈਗੋ ॥੮॥੪॥naanak guroo guroo hai satigur mai satigur saran milaavaigo ||8||4||नानक गुरू गुरू है सतिगुरु मै सतिगुरु सरनि मिलावैगो ॥८॥४॥نانک گُرُو گُرُو هَے ستگر مَے ستِگر سرن ملاوَےگو ۔۔۸۔۔۴۔۔

ਕਾਨੜਾ ਮਹਲਾ ੪ ॥kaanaRaa mahalaa chauthhaa ||कानड़ा महला ४ ॥کانڑا مهلا ۴ ۔۔

ਮਨ ਗੁਰਮਤਿ ਚਾਲ ਚਲਾਵੈਗੋ ॥man gurmat chaal chalaavaigo ||मन गुरमति चाल चलावैगो ॥من گُرمت چال چلاوَےگو ۔۔

ਜਿਉ ਮੈਗਲੁ ਮਸਤੁ ਦੀਜੈ ਤਲਿ ਕੁੰਡੇ ਗੁਰ ਅੰਕਸੁ ਸਬਦੁ ਦ੍ਰਿੜਾਵੈਗੋ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jiau maigal masat dheejai tal ku(n)dde gur a(n)kas sabadh dhiraRaavaigo ||1|| rahaau ||जिउ मैगलु मसतु दीजै तलि कुँडे गुर अंकसु सबदु दृड़ावैगो ॥१॥ रहाउ ॥جِا مَےگل مست دیِجَے تل کُںڈے گُر اںکس سبد درڑاوَےگو ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਚਲਤੌ ਚਲੈ ਚਲੈ ਦਹ ਦਹ ਦਿਸਿ ਗੁਰੁ ਰਾਖੈ ਹਰਿ ਲਿਵ ਲਾਵੈਗੋ ॥chalatau chalai chalai dheh dheh dhis gur raakhai har liv laavaigo ||चलतौ चलै चलै दह दह दिसि गुरु राखै हरि लिव लावैगो ॥چلتَو چلَے چلَے ده ده دس گُر راکھَے هرِ لو لاوَےگو ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਬਦੁ ਦੇਇ ਰਿਦ ਅੰਤਰਿ ਮੁਖਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਨਾਮੁ ਚੁਆਵੈਗੋ ॥੧॥satigur sabadh dhei ridh a(n)tar mukh a(n)mrit naam chuaavaigo ||1||सतिगुरु सबदु देइ रिद अंतरि मुखि अंमृतु नामु चुआवैगो ॥१॥ستگر سبد دےا رد اںتر مُکھ اںمرت نام چُآوَےگو ۔۔۱۔۔

ਬਿਸੀਅਰ ਬਿਸੂ ਭਰੇ ਹੈ ਪੂਰਨ ਗੁਰੁ ਗਰੁੜ ਸਬਦੁ ਮੁਖਿ ਪਾਵੈਗੋ ॥biseear bisoo bhare hai pooran gur garuR sabadh mukh paavaigo ||बिसीअर बिसू भरे है पूरन गुरु गरुड़ सबदु मुखि पावैगो ॥بِسیِار بسُو بھرے هَے پُورن گُر گرڑ سبد مُکھ پاوَےگو ۔۔

ਮਾਇਆ ਭੁਇਅੰਗ ਤਿਸੁ ਨੇੜਿ ਨ ਆਵੈ ਬਿਖੁ ਝਾਰਿ ਝਾਰਿ ਲਿਵ ਲਾਵੈਗੋ ॥੨॥maiaa bhuia(n)g tis neR na aavai bikh jhaar jhaar liv laavaigo ||2||माइआ भुइअंग तिसु नेड़ि न आवै बिखु झारि झारि लिव लावैगो ॥२॥مااآ بھُااںگ تس نےڑ ن آوَے بکھ جھار جھار لو لاوَےگو ۔۔۲۔۔

ਸੁਆਨੁ ਲੋਭੁ ਨਗਰ ਮਹਿ ਸਬਲਾ ਗੁਰੁ ਖਿਨ ਮਹਿ ਮਾਰਿ ਕਢਾਵੈਗੋ ॥suaan lobh nagar meh sabalaa gur khin meh maar kaddaavaigo ||सुआनु लोभु नगर महि सबला गुरु खिन महि मारि कढावैगो ॥سُآن لوبھ نگر مهِ سبلا گُر کھن مهِ مار کڈھاوَےگو ۔۔

ਸਤੁ ਸੰਤੋਖੁ ਧਰਮੁ ਆਨਿ ਰਾਖੇ ਹਰਿ ਨਗਰੀ ਹਰਿ ਗੁਨ ਗਾਵੈਗੋ ॥੩॥sat sa(n)tokh dharam aan raakhe har nagaree har gun gaavaigo ||3||सतु संतोखु धरमु आनि राखे हरि नगरी हरि गुन गावैगो ॥३॥ست سںتوکھ دھرم آن راکھے هر نگریِ هرِ گُن گاوَےگو ۔۔۳۔۔