Ang 130 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੩੦)

ਤਿਸੁ ਰੂਪੁ ਨ ਰੇਖਿਆ ਘਟਿ ਘਟਿ ਦੇਖਿਆ ਗੁਰਮੁਖਿ ਅਲਖੁ ਲਖਾਵਣਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥tis roop na rekhiaa ghaT ghaT dhekhiaa gurmukh alakh lakhaavaniaa ||1|| rahaau ||तिसु रूपु न रेखिआ घटि घटि देखिआ गुरमुखि अलखु लखावणिआ ॥१॥ रहाउ ॥تِس رُوپ ن رےکھآ گھٹ گھٹِ دےکھآ گُرمکھ الکھ لکھاوݨآ ۔۔۱۔۔ رهااُ ۔۔

ਤੂ ਦਇਆਲੁ ਕਿਰਪਾਲੁ ਪ੍ਰਭੁ ਸੋਈ ॥too dhiaal kirapaal prabh soiee ||तू दइआलु किरपालु प्रभु सोई ॥تُو دایال کرپال پربھ سوای ۔۔

ਤੁਧੁ ਬਿਨੁ ਦੂਜਾ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ॥tudh bin dhoojaa avar na koiee ||तुधु बिनु दूजा अवरु न कोई ॥تُدھ بن دُوجا اور ن کوای ۔۔

ਗੁਰੁ ਪਰਸਾਦੁ ਕਰੇ ਨਾਮੁ ਦੇਵੈ ਨਾਮੇ ਨਾਮਿ ਸਮਾਵਣਿਆ ॥੨॥gur parasaadh kare naam dhevai naame naam samaavaniaa ||2||गुरु परसादु करे नामु देवै नामे नामि समावणिआ ॥२॥گُر پرساد کرے نام دےوَے نامے نام سماوݨآ ۔۔۲۔۔

ਤੂੰ ਆਪੇ ਸਚਾ ਸਿਰਜਣਹਾਰਾ ॥too(n) aape sachaa sirajanahaaraa ||तूँ आपे सचा सिरजणहारा ॥تُوں آپے سچا سرجݨهارا ۔۔

ਭਗਤੀ ਭਰੇ ਤੇਰੇ ਭੰਡਾਰਾ ॥bhagatee bhare tere bha(n)ddaaraa ||भगती भरे तेरे भंडारा ॥بھگتیِ بھرے تےرے بھںڈارا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਮਿਲੈ ਮਨੁ ਭੀਜੈ ਸਹਜਿ ਸਮਾਧਿ ਲਗਾਵਣਿਆ ॥੩॥gurmukh naam milai man bheejai sahaj samaadh lagaavaniaa ||3||गुरमुखि नामु मिलै मनु भीजै सहजि समाधि लगावणिआ ॥३॥گُرمکھ نام ملَے من بھیِجَے سهج سمادھ لگاوݨآ ۔۔۳۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਗੁਣ ਗਾਵਾ ਪ੍ਰਭ ਤੇਰੇ ॥anadhin gun gaavaa prabh tere ||अनदिनु गुण गावा प्रभ तेरे ॥اندن گُݨ گاوا پربھ تےرے ۔۔

ਤੁਧੁ ਸਾਲਾਹੀ ਪ੍ਰੀਤਮ ਮੇਰੇ ॥tudh saalaahee preetam mere ||तुधु सालाही प्रीतम मेरे ॥تُدھ سالاهیِ پریِتم مےرے ۔۔

ਤੁਧੁ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ਜਾਚਾ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਤੂੰ ਪਾਵਣਿਆ ॥੪॥tudh bin avar na koiee jaachaa gur parasaadhee too(n) paavaniaa ||4||तुधु बिनु अवरु न कोई जाचा गुर परसादी तूँ पावणिआ ॥४॥تُدھ بن اور ن کوای جاچا گُر پرسادیِ تُوں پاوݨآ ۔۔۴۔۔

ਅਗਮੁ ਅਗੋਚਰੁ ਮਿਤਿ ਨਹੀ ਪਾਈ ॥agam agochar mit nahee paiee ||अगमु अगोचरु मिति नही पाई ॥اگم اگوچر مت نهیِ پاای ۔۔

ਅਪਣੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਹਿ ਤੂੰ ਲੈਹਿ ਮਿਲਾਈ ॥apanee kirapaa kareh too(n) laih milaiee ||अपणी कृपा करहि तूँ लैहि मिलाई ॥اپݨیِ ک®پا کره تُوں لَےه ملاای ۔۔

ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਧਿਆਈਐ ਸਬਦੁ ਸੇਵਿ ਸੁਖੁ ਪਾਵਣਿਆ ॥੫॥poore gur kai sabadh dhiaaieeaai sabadh sev sukh paavaniaa ||5||पूरे गुर कै सबदि धिआईऐ सबदु सेवि सुखु पावणिआ ॥५॥پُورے گُر کَے سبد دھآایاَے سبد سےو سُکھ پاوݨآ ۔۔۵۔۔

ਰਸਨਾ ਗੁਣਵੰਤੀ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ॥rasanaa gunava(n)tee gun gaavai ||रसना गुणवंती गुण गावै ॥رسنا گُݨوںتیِ گُݨ گاوَے ۔۔

ਨਾਮੁ ਸਲਾਹੇ ਸਚੇ ਭਾਵੈ ॥naam salaahe sache bhaavai ||नामु सलाहे सचे भावै ॥نام سلاهے سچے بھاوَے ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਦਾ ਰਹੈ ਰੰਗਿ ਰਾਤੀ ਮਿਲਿ ਸਚੇ ਸੋਭਾ ਪਾਵਣਿਆ ॥੬॥gurmukh sadhaa rahai ra(n)g raatee mil sache sobhaa paavaniaa ||6||गुरमुखि सदा रहै रंगि राती मिलि सचे सोभा पावणिआ ॥६॥گُرمکھ سدا رهَے رںگ راتیِ مل سچے سوبھا پاوݨآ ۔۔۶۔۔

ਮਨਮੁਖੁ ਕਰਮ ਕਰੇ ਅਹੰਕਾਰੀ ॥manmukh karam kare aha(n)kaaree ||मनमुखु करम करे अहंकारी ॥منمکھ کرم کرے اهںکاریِ ۔۔

ਜੂਐ ਜਨਮੁ ਸਭ ਬਾਜੀ ਹਾਰੀ ॥jooaai janam sabh baajee haaree ||जूऐ जनमु सभ बाजी हारी ॥جُواَے جنم سبھ باجیِ هاریِ ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਲੋਭੁ ਮਹਾ ਗੁਬਾਰਾ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਆਵਣ ਜਾਵਣਿਆ ॥੭॥a(n)tar lobh mahaa gubaaraa fir fir aavan jaavaniaa ||7||अंतरि लोभु महा गुबारा फिरि फिरि आवण जावणिआ ॥७॥اںتر لوبھ مها گُبارا پھر پھرِ آوݨ جاوݨآ ۔۔۷۔۔

ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਦੇ ਵਡਿਆਈ ॥ ਜਿਨ ਕਉ ਆਪਿ ਲਿਖਤੁ ਧੁਰਿ ਪਾਈ ॥aape karataa dhe vaddiaaiee || jin kau aap likhat dhur paiee ||आपे करता दे वडिआई ॥ जिन कउ आपि लिखतु धुरि पाई ॥آپے کرتا دے وڈآای ۔۔ جن کا آپ لکھت دھُر پاای ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਮਿਲੈ ਭਉ ਭੰਜਨੁ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਸੁਖੁ ਪਾਵਣਿਆ ॥੮॥੧॥੩੪॥naanak naam milai bhau bha(n)jan gur sabadhee sukh paavaniaa ||8||1||34||नानक नामु मिलै भउ भंजनु गुर सबदी सुखु पावणिआ ॥८॥१॥३४॥نانک نام ملَے بھا بھںجن گُر سبدیِ سُکھ پاوݨآ ۔۔۸۔۔۱۔۔۳۴۔۔

ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੫ ਘਰੁ ੧ ॥maajh mahalaa panjavaa ghar pehilaa ||माझ महला ५ घरु १ ॥ماجھ مهلا ۵ گھر ۱ ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਅਲਖੁ ਨ ਜਾਈ ਲਖਿਆ ॥a(n)tar alakh na jaiee lakhiaa ||अंतरि अलखु न जाई लखिआ ॥اںتر الکھ ن جاای لکھآ ۔۔

ਨਾਮੁ ਰਤਨੁ ਲੈ ਗੁਝਾ ਰਖਿਆ ॥naam ratan lai gujhaa rakhiaa ||नामु रतनु लै गुझा रखिआ ॥نام رتن لَے گُجھا رکھآ ۔۔

ਅਗਮੁ ਅਗੋਚਰੁ ਸਭ ਤੇ ਊਚਾ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਲਖਾਵਣਿਆ ॥੧॥agam agochar sabh te uoochaa gur kai sabadh lakhaavaniaa ||1||अगमु अगोचरु सभ ते ऊचा गुर कै सबदि लखावणिआ ॥१॥اگم اگوچر سبھ تے اُوچا گُر کَے سبد لکھاوݨآ ۔۔۱۔۔

ਹਉ ਵਾਰੀ ਜੀਉ ਵਾਰੀ ਕਲਿ ਮਹਿ ਨਾਮੁ ਸੁਣਾਵਣਿਆ ॥hau vaaree jeeau vaaree kal meh naam sunaavaniaa ||हउ वारी जीउ वारी कलि महि नामु सुणावणिआ ॥ها واریِ جیِا واریِ کل مهِ نام سُݨاوݨآ ۔۔

ਸੰਤ ਪਿਆਰੇ ਸਚੈ ਧਾਰੇ ਵਡਭਾਗੀ ਦਰਸਨੁ ਪਾਵਣਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥sa(n)t piaare sachai dhaare vaddabhaagee dharasan paavaniaa ||1|| rahaau ||संत पिआरे सचै धारे वडभागी दरसनु पावणिआ ॥१॥ रहाउ ॥سںت پآرے سچَے دھارے وڈبھاگیِ درسن پاوݨآ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਾਧਿਕ ਸਿਧ ਜਿਸੈ ਕਉ ਫਿਰਦੇ ॥saadhik sidh jisai kau firadhe ||साधिक सिध जिसै कउ फिरदे ॥سادھک سدھ جسَے کا پھردے ۔۔

ਬ੍ਰਹਮੇ ਇੰਦ੍ਰ ਧਿਆਇਨਿ ਹਿਰਦੇ ॥brahame i(n)dhr dhiaain hiradhe ||ब्रहमे इंद्र धिआइनि हिरदे ॥برهمے اںدر دھآان هردے ۔۔

ਕੋਟਿ ਤੇਤੀਸਾ ਖੋਜਹਿ ਤਾ ਕਉ ਗੁਰ ਮਿਲਿ ਹਿਰਦੈ ਗਾਵਣਿਆ ॥੨॥koT teteesaa khojeh taa kau gur mil hiradhai gaavaniaa ||2||कोटि तेतीसा खोजहि ता कउ गुर मिलि हिरदै गावणिआ ॥२॥کوٹ تےتیِسا کھوجه تا کا گُر مل هردَے گاوݨآ ۔۔۲۔۔

ਆਠ ਪਹਰ ਤੁਧੁ ਜਾਪੇ ਪਵਨਾ ॥aaTh pahar tudh jaape pavanaa ||आठ पहर तुधु जापे पवना ॥آٹھ پهر تُدھ جاپے پونا ۔۔

ਧਰਤੀ ਸੇਵਕ ਪਾਇਕ ਚਰਨਾ ॥dharatee sevak paik charanaa ||धरती सेवक पाइक चरना ॥دھرتیِ سےوک پااک چرنا ۔۔

ਖਾਣੀ ਬਾਣੀ ਸਰਬ ਨਿਵਾਸੀ ਸਭਨਾ ਕੈ ਮਨਿ ਭਾਵਣਿਆ ॥੩॥khaanee baanee sarab nivaasee sabhanaa kai man bhaavaniaa ||3||खाणी बाणी सरब निवासी सभना कै मनि भावणिआ ॥३॥کھاݨیِ باݨیِ سرب نواسیِ سبھنا کَے من بھاوݨآ ۔۔۳۔۔

ਸਾਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਪੈ ॥saachaa saahib gurmukh jaapai ||साचा साहिबु गुरमुखि जापै ॥ساچا ساهب گُرمکھ جاپَے ۔۔

ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸਿਞਾਪੈ ॥poore gur kai sabadh sin(j)aapai ||पूरे गुर कै सबदि सिञापै ॥پُورے گُر کَے سبد سنجاپَے ۔۔

ਜਿਨ ਪੀਆ ਸੇਈ ਤ੍ਰਿਪਤਾਸੇ ਸਚੇ ਸਚਿ ਅਘਾਵਣਿਆ ॥੪॥jin peeaa seiee tirapataase sache sach aghaavaniaa ||4||जिन पीआ सेई तृपतासे सचे सचि अघावणिआ ॥४॥جٍن پیِآ سےای ترپتاسے سچے سچ اگھاوݨآ ۔۔۴۔۔

ਤਿਸੁ ਘਰਿ ਸਹਜਾ ਸੋਈ ਸੁਹੇਲਾ ॥tis ghar sahajaa soiee suhelaa ||तिसु घरि सहजा सोई सुहेला ॥تِس گھر سهجا سوای سُهےلا ۔۔

ਅਨਦ ਬਿਨੋਦ ਕਰੇ ਸਦ ਕੇਲਾ ॥anadh binodh kare sadh kelaa ||अनद बिनोद करे सद केला ॥اند بنود کرے سد کےلا ۔۔

ਸੋ ਧਨਵੰਤਾ ਸੋ ਵਡ ਸਾਹਾ ਜੋ ਗੁਰ ਚਰਣੀ ਮਨੁ ਲਾਵਣਿਆ ॥੫॥so dhanava(n)taa so vadd saahaa jo gur charanee man laavaniaa ||5||सो धनवंता सो वड साहा जो गुर चरणी मनु लावणिआ ॥५॥سو دھنوںتا سو وڈ ساها جو گُر چرݨیِ من لاوݨآ ۔۔۵۔۔

ਪਹਿਲੋ ਦੇ ਤੈਂ ਰਿਜਕੁ ਸਮਾਹਾ ॥pahilo dhe tai(n) rijak samaahaa ||पहिलो दे तैं रिजकु समाहा ॥پهِلو دے تَےں رجک سماها ۔۔

ਪਿਛੋ ਦੇ ਤੈਂ ਜੰਤੁ ਉਪਾਹਾ ॥pichho dhe tai(n) ja(n)t upaahaa ||पिछो दे तैं जंतु उपाहा ॥پِچھو دے تَےں جںت اُپاها ۔۔

ਤੁਧੁ ਜੇਵਡੁ ਦਾਤਾ ਅਵਰੁ ਨ ਸੁਆਮੀ ਲਵੈ ਨ ਕੋਈ ਲਾਵਣਿਆ ॥੬॥tudh jevadd dhaataa avar na suaamee lavai na koiee laavaniaa ||6||तुधु जेवडु दाता अवरु न सुआमी लवै न कोई लावणिआ ॥६॥تُدھ جےوڈ داتا اور ن سُآمیِ لوَے ن کوای لاوݨآ ۔۔۶۔۔

ਜਿਸੁ ਤੂੰ ਤੁਠਾ ਸੋ ਤੁਧੁ ਧਿਆਏ ॥jis too(n) tuThaa so tudh dhiaae ||जिसु तूँ तुठा सो तुधु धिआए ॥جِس تُوں تُٹھا سو تُدھ دھآاے ۔۔

ਸਾਧ ਜਨਾ ਕਾ ਮੰਤ੍ਰੁ ਕਮਾਏ ॥saadh janaa kaa ma(n)tr kamaae ||साध जना का मंत्रु कमाए ॥سادھ جنا کا مںترü کمااے ۔۔

ਆਪਿ ਤਰੈ ਸਗਲੇ ਕੁਲ ਤਾਰੇ ਤਿਸੁ ਦਰਗਹ ਠਾਕ ਨ ਪਾਵਣਿਆ ॥੭॥aap tarai sagale kul taare tis dharageh Thaak na paavaniaa ||7||आपि तरै सगले कुल तारे तिसु दरगह ठाक न पावणिआ ॥७॥آپ ترَے سگلے کُل تارے تس درگه ٹھاک ن پاوݨآ ۔۔۷۔۔