Ang 13 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੩)

ਨਾਨਕ ਕਰਤੇ ਕੇ ਕੇਤੇ ਵੇਸ ॥੨॥੨॥naanak karate ke kete ves ||2||2||नानक करते के केते वेस ॥२॥२॥نانک کرتے کے کےتے وےس ۔۔۲۔۔۲۔۔

ਰਾਗੁ ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੧ ॥raag dhanaasaree mahalaa pehilaa ||रागु धनासरी महला १ ॥راگ دھناسریِ مهلا ۱ ۔۔

ਗਗਨ ਮੈ ਥਾਲੁ ਰਵਿ ਚੰਦੁ ਦੀਪਕ ਬਨੇ ਤਾਰਿਕਾ ਮੰਡਲ ਜਨਕ ਮੋਤੀ ॥gagan mai thaal rav cha(n)dh dheepak bane taarikaa ma(n)ddal janak motee ||गगन मै थालु रवि चंदु दीपक बने तारिका मंडल जनक मोती ॥گگن مَے تھال رو چںد دیِپک بنے تارکا مںڈل جنک موتیِ ۔۔

ਧੂਪੁ ਮਲਆਨਲੋ ਪਵਣੁ ਚਵਰੋ ਕਰੇ ਸਗਲ ਬਨਰਾਇ ਫੂਲੰਤ ਜੋਤੀ ॥੧॥dhoop malaanalo pavan chavaro kare sagal banarai foola(n)t jotee ||1||धूपु मलआनलो पवणु चवरो करे सगल बनराइ फूलंत जोती ॥१॥دھُوپ ملآنلو پوݨ چورو کرے سگل بنراا پھُولµت جوتیِ ۔۔۱۔۔

ਕੈਸੀ ਆਰਤੀ ਹੋਇ ॥ ਭਵ ਖੰਡਨਾ ਤੇਰੀ ਆਰਤੀ ॥kaisee aaratee hoi || bhav kha(n)ddanaa teree aaratee ||कैसी आरती होइ ॥ भव खंडना तेरी आरती ॥کَےسیِ آرتیِ هوا ۔۔ بھو کھںڈنا تےریِ آرتیِ ۔۔

ਅਨਹਤਾ ਸਬਦ ਵਾਜੰਤ ਭੇਰੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥anahataa sabadh vaaja(n)t bheree ||1|| rahaau ||अनहता सबद वाजंत भेरी ॥१॥ रहाउ ॥انهتا سبد واجںت بھےریِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਹਸ ਤਵ ਨੈਨ ਨਨ ਨੈਨ ਹਹਿ ਤੋਹਿ ਕਉ ਸਹਸ ਮੂਰਤਿ ਨਨਾ ਏਕ ਤੋੁਹੀ ॥sahas tav nain nan nain heh toh kau sahas moorat nanaa ek tuohee ||सहस तव नैन नन नैन हहि तोहि कउ सहस मूरति नना एक तुोही ॥سهس تو نَےن نن نَےن ههِ توه کا سهس مُورت ننا اےک تُوهیِ ۔۔

ਸਹਸ ਪਦ ਬਿਮਲ ਨਨ ਏਕ ਪਦ ਗੰਧ ਬਿਨੁ ਸਹਸ ਤਵ ਗੰਧ ਇਵ ਚਲਤ ਮੋਹੀ ॥੨॥sahas padh bimal nan ek padh ga(n)dh bin sahas tav ga(n)dh iv chalat mohee ||2||सहस पद बिमल नन एक पद गंध बिनु सहस तव गंध इव चलत मोही ॥२॥سهس پد بمل نن اےک پد گںدھ بن سهس تو گںدھ او چلت موهیِ ۔۔۲۔۔

ਸਭ ਮਹਿ ਜੋਤਿ ਜੋਤਿ ਹੈ ਸੋਇ ॥sabh meh jot jot hai soi ||सभ महि जोति जोति है सोइ ॥سبھ مهِ جوت جوت هَے سوا ۔۔

ਤਿਸ ਦੈ ਚਾਨਣਿ ਸਭ ਮਹਿ ਚਾਨਣੁ ਹੋਇ ॥tis dhai chaanan sabh meh chaanan hoi ||तिस दै चानणि सभ महि चानणु होइ ॥تِس دَے چانݨ سبھ مهِ چانݨ هوا ۔۔

ਗੁਰ ਸਾਖੀ ਜੋਤਿ ਪਰਗਟੁ ਹੋਇ ॥gur saakhee jot paragaT hoi ||गुर साखी जोति परगटु होइ ॥گُر ساکھیِ جوت پرگٹ هوا ۔۔

ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੁ ਆਰਤੀ ਹੋਇ ॥੩॥jo tis bhaavai su aaratee hoi ||3||जो तिसु भावै सु आरती होइ ॥३॥جو تس بھاوَے سُ آرتیِ هوا ۔۔۳۔۔

ਹਰਿ ਚਰਣ ਕਵਲ ਮਕਰੰਦ ਲੋਭਿਤ ਮਨੋ ਅਨਦਿਨੋੁ ਮੋਹਿ ਆਹੀ ਪਿਆਸਾ ॥har charan kaval makara(n)dh lobhit mano anadhinuo moh aahee piaasaa ||हरि चरण कवल मकरंद लोभित मनो अनदिनुो मोहि आही पिआसा ॥هر چرݨ کول مکرںد لوبھت منو اندنو موه آهیِ پآسا ۔۔

ਕ੍ਰਿਪਾ ਜਲੁ ਦੇਹਿ ਨਾਨਕ ਸਾਰਿੰਗ ਕਉ ਹੋਇ ਜਾ ਤੇ ਤੇਰੈ ਨਾਇ ਵਾਸਾ ॥੪॥੩॥kirapaa jal dheh naanak saari(n)g kau hoi jaa te terai nai vaasaa ||4||3||कृपा जलु देहि नानक सारिंग कउ होइ जा ते तेरै नाइ वासा ॥४॥३॥کِ®پا جل دےه نانک سارںگ کا هوا جا تے تےرَے ناا واسا ۔۔۴۔۔۳۔۔

ਰਾਗੁ ਗਉੜੀ ਪੂਰਬੀ ਮਹਲਾ ੪ ॥raag gauRee poorabee mahalaa chauthhaa ||रागु गउड़ी पूरबी महला ४ ॥راگ گاڑیِ پُوربیِ مهلا ۴ ۔۔

ਕਾਮਿ ਕਰੋਧਿ ਨਗਰੁ ਬਹੁ ਭਰਿਆ ਮਿਲਿ ਸਾਧੂ ਖੰਡਲ ਖੰਡਾ ਹੇ ॥kaam karodh nagar bahu bhariaa mil saadhoo kha(n)ddal kha(n)ddaa he ||कामि करोधि नगरु बहु भरिआ मिलि साधू खंडल खंडा हे ॥کام کرودھ نگر بهُ بھرآ ملِ سادھُو کھںڈل کھںڈا هے ۔۔

ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਤ ਲਿਖੇ ਗੁਰੁ ਪਾਇਆ ਮਨਿ ਹਰਿ ਲਿਵ ਮੰਡਲ ਮੰਡਾ ਹੇ ॥੧॥poorab likhat likhe gur paiaa man har liv ma(n)ddal ma(n)ddaa he ||1||पूरबि लिखत लिखे गुरु पाइआ मनि हरि लिव मंडल मंडा हे ॥१॥پُورب لکھت لکھے گُر پاایا من هرِ لو مںڈل مںڈا هے ۔۔۱۔۔

ਕਰਿ ਸਾਧੂ ਅੰਜੁਲੀ ਪੁਨੁ ਵਡਾ ਹੇ ॥kar saadhoo a(n)julee pun vaddaa he ||करि साधू अंजुली पुनु वडा हे ॥کر سادھُو اںجلیِ پُن وڈا هے ۔۔

ਕਰਿ ਡੰਡਉਤ ਪੁਨੁ ਵਡਾ ਹੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥kar dda(n)ddaut pun vaddaa he ||1|| rahaau ||करि डंडउत पुनु वडा हे ॥१॥ रहाउ ॥کر ڈںڈات پُن وڈا هے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਾਕਤ ਹਰਿ ਰਸ ਸਾਦੁ ਨ ਜਾਣਿਆ ਤਿਨ ਅੰਤਰਿ ਹਉਮੈ ਕੰਡਾ ਹੇ ॥saakat har ras saadh na jaaniaa tin a(n)tar haumai ka(n)ddaa he ||साकत हरि रस सादु न जाणिआ तिन अंतरि हउमै कंडा हे ॥ساکت هر رس ساد ن جاݨآ تن اںتر هامَے کںڈا هے ۔۔

ਜਿਉ ਜਿਉ ਚਲਹਿ ਚੁਭੈ ਦੁਖੁ ਪਾਵਹਿ ਜਮਕਾਲੁ ਸਹਹਿ ਸਿਰਿ ਡੰਡਾ ਹੇ ॥੨॥jiau jiau chaleh chubhai dhukh paaveh jamakaal saheh sir dda(n)ddaa he ||2||जिउ जिउ चलहि चुभै दुखु पावहि जमकालु सहहि सिरि डंडा हे ॥२॥جِا جا چله چُبھَے دُکھ پاوه جمکال سههِ سر ڈںڈا هے ۔۔۲۔۔

ਹਰਿ ਜਨ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਣੇ ਦੁਖੁ ਜਨਮ ਮਰਣ ਭਵ ਖੰਡਾ ਹੇ ॥har jan har har naam samaane dhukh janam maran bhav kha(n)ddaa he ||हरि जन हरि हरि नामि समाणे दुखु जनम मरण भव खंडा हे ॥هر جن هرِ هرِ نام سماݨے دُکھ جنم مرݨ بھو کھںڈا هے ۔۔

ਅਬਿਨਾਸੀ ਪੁਰਖੁ ਪਾਇਆ ਪਰਮੇਸਰੁ ਬਹੁ ਸੋਭ ਖੰਡ ਬ੍ਰਹਮੰਡਾ ਹੇ ॥੩॥abinaasee purakh paiaa paramesar bahu sobh kha(n)dd brahama(n)ddaa he ||3||अबिनासी पुरखु पाइआ परमेसरु बहु सोभ खंड ब्रहमंडा हे ॥३॥ابناسیِ پُرکھ پاایا پرمےسر بهُ سوبھ کھںڈ برهمںڈا هے ۔۔۳۔۔

ਹਮ ਗਰੀਬ ਮਸਕੀਨ ਪ੍ਰਭ ਤੇਰੇ ਹਰਿ ਰਾਖੁ ਰਾਖੁ ਵਡ ਵਡਾ ਹੇ ॥ham gareeb masakeen prabh tere har raakh raakh vadd vaddaa he ||हम गरीब मसकीन प्रभ तेरे हरि राखु राखु वड वडा हे ॥هم گریِب مسکیٍن پربھ تےرے هر راکھ راکھ وڈ وڈا هے ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਅਧਾਰੁ ਟੇਕ ਹੈ ਹਰਿ ਨਾਮੇ ਹੀ ਸੁਖੁ ਮੰਡਾ ਹੇ ॥੪॥੪॥jan naanak naam adhaar Tek hai har naame hee sukh ma(n)ddaa he ||4||4||जन नानक नामु अधारु टेक है हरि नामे ही सुखु मंडा हे ॥४॥४॥جن نانک نام ادھار ٹےک هَے هر نامے هیِ سُکھ مںڈا هے ۔۔۴۔۔۴۔۔

ਰਾਗੁ ਗਉੜੀ ਪੂਰਬੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥raag gauRee poorabee mahalaa panjavaa ||रागु गउड़ी पूरबी महला ५ ॥راگ گاڑیِ پُوربیِ مهلا ۵ ۔۔

ਕਰਉ ਬੇਨੰਤੀ ਸੁਣਹੁ ਮੇਰੇ ਮੀਤਾ ਸੰਤ ਟਹਲ ਕੀ ਬੇਲਾ ॥karau bena(n)tee sunahu mere meetaa sa(n)t Tahal kee belaa ||करउ बेनंती सुणहु मेरे मीता संत टहल की बेला ॥کرا بےنµتیِ سُݨهُ مےرے میِتا سںت ٹهل کیِ بےلا ۔۔

ਈਹਾ ਖਾਟਿ ਚਲਹੁ ਹਰਿ ਲਾਹਾ ਆਗੈ ਬਸਨੁ ਸੁਹੇਲਾ ॥੧॥e'eehaa khaaT chalahu har laahaa aagai basan suhelaa ||1||ईहा खाटि चलहु हरि लाहा आगै बसनु सुहेला ॥१॥ایها کھاٹ چلهُ هر لاها آگَے بسن سُهےلا ۔۔۱۔۔

ਅਉਧ ਘਟੈ ਦਿਨਸੁ ਰੈਣਾਰੇ ॥ ਮਨ ਗੁਰ ਮਿਲਿ ਕਾਜ ਸਵਾਰੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥aaudh ghaTai dhinas rainaare || man gur mil kaaj savaare ||1|| rahaau ||अउध घटै दिनसु रैणारे ॥ मन गुर मिलि काज सवारे ॥१॥ रहाउ ॥اادھ گھٹَے دنس رَےݨارے ۔۔ من گُر مل کاج سوارے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਇਹੁ ਸੰਸਾਰੁ ਬਿਕਾਰੁ ਸੰਸੇ ਮਹਿ ਤਰਿਓ ਬ੍ਰਹਮ ਗਿਆਨੀ ॥eih sa(n)saar bikaar sa(n)se meh tario braham giaanee ||इहु संसारु बिकारु संसे महि तरिओ ब्रहम गिआनी ॥ِاهُ سںسار بکار سںسے مهِ تراو برهم گآنیِ ۔۔

ਜਿਸਹਿ ਜਗਾਇ ਪੀਆਵੈ ਇਹੁ ਰਸੁ ਅਕਥ ਕਥਾ ਤਿਨਿ ਜਾਨੀ ॥੨॥jiseh jagai peeaavai ih ras akath kathaa tin jaanee ||2||जिसहि जगाइ पीआवै इहु रसु अकथ कथा तिनि जानी ॥२॥جِسه جگاا پیِآوَے اهُ رس اکتھ کتھا تن جانیِ ۔۔۲۔۔

ਜਾ ਕਉ ਆਏ ਸੋਈ ਬਿਹਾਝਹੁ ਹਰਿ ਗੁਰ ਤੇ ਮਨਹਿ ਬਸੇਰਾ ॥jaa kau aae soiee bihaajhahu har gur te maneh baseraa ||जा कउ आए सोई बिहाझहु हरि गुर ते मनहि बसेरा ॥جا کا آاے سوای بهاجھهُ هر گُر تے منه بسےرا ۔۔

ਨਿਜ ਘਰਿ ਮਹਲੁ ਪਾਵਹੁ ਸੁਖ ਸਹਜੇ ਬਹੁਰਿ ਨ ਹੋਇਗੋ ਫੇਰਾ ॥੩॥nij ghar mahal paavahu sukh sahaje bahur na hoigo feraa ||3||निज घरि महलु पावहु सुख सहजे बहुरि न होइगो फेरा ॥३॥نِج گھر مهل پاوهُ سُکھ سهجے بهُر ن هواگو پھےرا ۔۔۳۔۔

ਅੰਤਰਜਾਮੀ ਪੁਰਖ ਬਿਧਾਤੇ ਸਰਧਾ ਮਨ ਕੀ ਪੂਰੇ ॥a(n)tarajaamee purakh bidhaate saradhaa man kee poore ||अंतरजामी पुरख बिधाते सरधा मन की पूरे ॥اںترجامیِ پُرکھ بدھاتے سردھا من کیِ پُورے ۔۔

ਨਾਨਕ ਦਾਸੁ ਇਹੈ ਸੁਖੁ ਮਾਗੈ ਮੋ ਕਉ ਕਰਿ ਸੰਤਨ ਕੀ ਧੂਰੇ ॥੪॥੫॥naanak dhaas ihai sukh maagai mo kau kar sa(n)tan kee dhoore ||4||5||नानक दासु इहै सुखु मागै मो कउ करि संतन की धूरे ॥४॥५॥نانک داس اهَے سُکھ ماگَے مو کا کر سںتن کیِ دھُورے ۔۔۴۔۔۵۔۔