Ang 1288 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੨੮੮)

ਲਿਖਿਆ ਪਲੈ ਪਾਇ ਸੋ ਸਚੁ ਜਾਣੀਐ ॥likhiaa palai pai so sach jaaneeaai ||लिखिआ पलै पाइ सो सचु जाणीऐ ॥لِکھآ پلَے پاا سو سچ جاݨیِاَے ۔۔

ਹੁਕਮੀ ਹੋਇ ਨਿਬੇੜੁ ਗਇਆ ਜਾਣੀਐ ॥hukamee hoi nibeR giaa jaaneeaai ||हुकमी होइ निबेड़ु गइआ जाणीऐ ॥هُکمیِ هوا نبےڑ گایا جاݨیِاَے ۔۔

ਭਉਜਲ ਤਾਰਣਹਾਰੁ ਸਬਦਿ ਪਛਾਣੀਐ ॥bhaujal taaranahaar sabadh pachhaaneeaai ||भउजल तारणहारु सबदि पछाणीऐ ॥بھاجل تارݨهار سبد پچھاݨیِاَے ۔۔

ਚੋਰ ਜਾਰ ਜੂਆਰ ਪੀੜੇ ਘਾਣੀਐ ॥chor jaar jooaar peeRe ghaaneeaai ||चोर जार जूआर पीड़े घाणीऐ ॥چور جار جُوآر پیِڑے گھاݨیِاَے ۔۔

ਨਿੰਦਕ ਲਾਇਤਬਾਰ ਮਿਲੇ ਹੜੑਵਾਣੀਐ ॥ni(n)dhak laitabaar mile haR(h)vaaneeaai ||निंदक लाइतबार मिले हड़्ड़वाणीऐ ॥نِںدک لااتبار ملے هڑھواݨیِاَے ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਚਿ ਸਮਾਇ ਸੁ ਦਰਗਹ ਜਾਣੀਐ ॥੨੧॥gurmukh sach samai su dharageh jaaneeaai ||21||गुरमुखि सचि समाइ सु दरगह जाणीऐ ॥२१॥گُرمکھ سچ سماا سُ درگه جاݨیِاَے ۔۔۲۱۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੨ ॥salok mahalaa doojaa ||सलोक म: २ ॥سلوک مÚ ۲ ۔۔

ਨਾਉ ਫਕੀਰੈ ਪਾਤਿਸਾਹੁ ਮੂਰਖ ਪੰਡਿਤੁ ਨਾਉ ॥naau fakeerai paatisaahu moorakh pa(n)ddit naau ||नाउ फकीरै पातिसाहु मूरख पंडितु नाउ ॥ناا پھکیِرَے پاتساهُ مُورکھ پںڈت ناا ۔۔

ਅੰਧੇ ਕਾ ਨਾਉ ਪਾਰਖੂ ਏਵੈ ਕਰੇ ਗੁਆਉ ॥a(n)dhe kaa naau paarakhoo evai kare guaau ||अंधे का नाउ पारखू एवै करे गुआउ ॥اںدھے کا ناا پارکھُو اےوَے کرے گُآا ۔۔

ਇਲਤਿ ਕਾ ਨਾਉ ਚਉਧਰੀ ਕੂੜੀ ਪੂਰੇ ਥਾਉ ॥eilat kaa naau chaudharee kooRee poore thaau ||इलति का नाउ चउधरी कूड़ी पूरे थाउ ॥ِالت کا ناا چادھریِ کُوڑیِ پُورے تھاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਣੀਐ ਕਲਿ ਕਾ ਏਹੁ ਨਿਆਉ ॥੧॥naanak gurmukh jaaneeaai kal kaa eh niaau ||1||नानक गुरमुखि जाणीऐ कलि का एहु निआउ ॥१॥نانک گُرمکھ جاݨیِاَے کل کا اےهُ نآا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||म: १ ॥مÚ ۱ ۔۔

ਹਰਣਾਂ ਬਾਜਾਂ ਤੈ ਸਿਕਦਾਰਾਂ ਏਨੑਾ ਪੜਿੑਆ ਨਾਉ ॥haranaa(n) baajaa(n) tai sikadhaaraa(n) en(h)aa paRi(h)aa naau ||हरणाँ बाजाँ तै सिकदाराँ एन्ना पड़ि्िआ नाउ ॥هرݨاں باجاں تَے سکداراں اےنھا پڑھآ ناا ۔۔

ਫਾਂਧੀ ਲਗੀ ਜਾਤਿ ਫਹਾਇਨਿ ਅਗੈ ਨਾਹੀ ਥਾਉ ॥faa(n)dhee lagee jaat fahain agai naahee thaau ||फाँधी लगी जाति फहाइनि अगै नाही थाउ ॥پھاںدھیِ لگیِ جات پھهاان اگَے ناهیِ تھاا ۔۔

ਸੋ ਪੜਿਆ ਸੋ ਪੰਡਿਤੁ ਬੀਨਾ ਜਿਨੑੀ ਕਮਾਣਾ ਨਾਉ ॥so paRiaa so pa(n)ddit beenaa jin(h)ee kamaanaa naau ||सो पड़िआ सो पंडितु बीना जिन्नी कमाणा नाउ ॥سو پڑآ سو پںڈت بیٍنا جنھیِ کماݨا ناا ۔۔

ਪਹਿਲੋ ਦੇ ਜੜ ਅੰਦਰਿ ਜੰਮੈ ਤਾ ਉਪਰਿ ਹੋਵੈ ਛਾਂਉ ॥pahilo dhe jaR a(n)dhar ja(n)mai taa upar hovai chhaa(n)au ||पहिलो दे जड़ अंदरि जंमै ता उपरि होवै छाँउ ॥پهِلو دے جڑ اںدر جںمَے تا اُپر هووَے چھاںا ۔۔

ਰਾਜੇ ਸੀਹ ਮੁਕਦਮ ਕੁਤੇ ॥raaje seeh mukadham kute ||राजे सीह मुकदम कुते ॥راجے سیِه مُکدم کُتے ۔۔

ਜਾਇ ਜਗਾਇਨਿੑ ਬੈਠੇ ਸੁਤੇ ॥jai jagaini(h) baiThe sute ||जाइ जगाइनि्ि बैठे सुते ॥جاا جگاانھ بَےٹھے سُتے ۔۔

ਚਾਕਰ ਨਹਦਾ ਪਾਇਨਿੑ ਘਾਉ ॥chaakar nahadhaa paini(h) ghaau ||चाकर नहदा पाइनि्ि घाउ ॥چاکر نهدا پاانھ گھاا ۔۔

ਰਤੁ ਪਿਤੁ ਕੁਤਿਹੋ ਚਟਿ ਜਾਹੁ ॥rat pit kutiho chaT jaahu ||रतु पितु कुतिहो चटि जाहु ॥رت پت کُتهو چٹ جاهُ ۔۔

ਜਿਥੈ ਜੀਆਂ ਹੋਸੀ ਸਾਰ ॥jithai jeeaa(n) hosee saar ||जिथै जीआँ होसी सार ॥جِتھَے جیِآں هوسیِ سار ۔۔

ਨਕਂੀ ਵਢਂੀ ਲਾਇਤਬਾਰ ॥੨॥naka(n)ee vadda(n)ee laitabaar ||2||नकीं वढीं लाइतबार ॥२॥نکˆØیِ وڈھˆØیِ لااتبار ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਆਪਿ ਉਪਾਏ ਮੇਦਨੀ ਆਪੇ ਕਰਦਾ ਸਾਰ ॥aap upaae medhanee aape karadhaa saar ||आपि उपाए मेदनी आपे करदा सार ॥آپ اُپااے مےدنیِ آپے کردا سار ۔۔

ਭੈ ਬਿਨੁ ਭਰਮੁ ਨ ਕਟੀਐ ਨਾਮਿ ਨ ਲਗੈ ਪਿਆਰੁ ॥bhai bin bharam na kaTeeaai naam na lagai piaar ||भै बिनु भरमु न कटीऐ नामि न लगै पिआरु ॥بھَے بن بھرم ن کٹیِاَے نام ن لگَے پآر ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਭਉ ਊਪਜੈ ਪਾਈਐ ਮੋਖ ਦੁਆਰ ॥satigur te bhau uoopajai paieeaai mokh dhuaar ||सतिगुर ते भउ ऊपजै पाईऐ मोख दुआर ॥ستگر تے بھا اُوپجَے پاایاَے موکھ دُآر ۔۔

ਭੈ ਤੇ ਸਹਜੁ ਪਾਈਐ ਮਿਲਿ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਅਪਾਰ ॥bhai te sahaj paieeaai mil jotee jot apaar ||भै ते सहजु पाईऐ मिलि जोती जोति अपार ॥بھَے تے سهج پاایاَے مل جوتیِ جوت اپار ۔۔

ਭੈ ਤੇ ਭੈਜਲੁ ਲੰਘੀਐ ਗੁਰਮਤੀ ਵੀਚਾਰੁ ॥bhai te bhaijal la(n)gheeaai gurmatee veechaar ||भै ते भैजलु लंघीऐ गुरमती वीचारु ॥بھَے تے بھَےجل لµگھیِاَے گُرمتیِ ویِچار ۔۔

ਭੈ ਤੇ ਨਿਰਭਉ ਪਾਈਐ ਜਿਸ ਦਾ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਰਾਵਾਰੁ ॥bhai te nirabhau paieeaai jis dhaa a(n)t na paaraavaar ||भै ते निरभउ पाईऐ जिस दा अंतु न पारावारु ॥بھَے تے نربھا پاایاَے جس دا اںت ن پاراوار ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਭੈ ਕੀ ਸਾਰ ਨ ਜਾਣਨੀ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਜਲਤੇ ਕਰਹਿ ਪੁਕਾਰ ॥manmukh bhai kee saar na jaananee tirasanaa jalate kareh pukaar ||मनमुख भै की सार न जाणनी तृसना जलते करहि पुकार ॥منمکھ بھَے کیِ سار ن جاݨنیِ ترسنا جلتے کره پُکار ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਵੈ ਹੀ ਤੇ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਗੁਰਮਤੀ ਉਰਿ ਧਾਰ ॥੨੨॥naanak naavai hee te sukh paiaa gurmatee ur dhaar ||22||नानक नावै ही ते सुखु पाइआ गुरमती उरि धार ॥२२॥نانک ناوَے هیِ تے سُکھ پاایا گُرمتیِ اُر دھار ۔۔۲۲۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥salok mahalaa pehilaa ||सलोक म: १ ॥سلوک مÚ ۱ ۔۔

ਰੂਪੈ ਕਾਮੈ ਦੋਸਤੀ ਭੁਖੈ ਸਾਦੈ ਗੰਢੁ ॥roopai kaamai dhosatee bhukhai saadhai ga(n)dd ||रूपै कामै दोसती भुखै सादै गंढु ॥رُوپَے کامَے دوستیِ بھُکھَے سادَے گںڈھ ۔۔

ਲਬੈ ਮਾਲੈ ਘੁਲਿ ਮਿਲਿ ਮਿਚਲਿ ਊਂਘੈ ਸਉੜਿ ਪਲੰਘੁ ॥labai maalai ghul mil michal uoo(n)ghai sauR pala(n)gh ||लबै मालै घुलि मिलि मिचलि ऊंघै सउड़ि पलंघु ॥لبَے مالَے گھُل مل مچل اُوںگھَے ساڑ پلµگھ ۔۔

ਭੰਉਕੈ ਕੋਪੁ ਖੁਆਰੁ ਹੋਇ ਫਕੜੁ ਪਿਟੇ ਅੰਧੁ ॥bha(n)aukai kop khuaar hoi fakaR piTe a(n)dh ||भंउकै कोपु खुआरु होइ फकड़ु पिटे अंधु ॥بھںاکَے کوپ کھُآر هوا پھکڑ پٹے اںدھ ۔۔

ਚੁਪੈ ਚੰਗਾ ਨਾਨਕਾ ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਮੁਹਿ ਗੰਧੁ ॥੧॥chupai cha(n)gaa naanakaa vin naavai muh ga(n)dh ||1||चुपै चंगा नानका विणु नावै मुहि गंधु ॥१॥چُپَے چںگا نانکا وݨ ناوَے مُه گںدھ ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||म: १ ॥مÚ ۱ ۔۔

ਰਾਜੁ ਮਾਲੁ ਰੂਪੁ ਜਾਤਿ ਜੋਬਨੁ ਪੰਜੇ ਠਗ ॥raaj maal roop jaat joban pa(n)je Thag ||राजु मालु रूपु जाति जोबनु पंजे ठग ॥راج مال رُوپ جات جوبن پںجے ٹھگ ۔۔

ਏਨੀ ਠਗੀਂ ਜਗੁ ਠਗਿਆ ਕਿਨੈ ਨ ਰਖੀ ਲਜ ॥enee Thagee(n) jag Thagiaa kinai na rakhee laj ||एनी ठगीं जगु ठगिआ किनै न रखी लज ॥اےنیِ ٹھگیِں جگ ٹھگآ کنَے ن رکھیِ لج ۔۔

ਏਨਾ ਠਗਨਿੑ ਠਗ ਸੇ ਜਿ ਗੁਰ ਕੀ ਪੈਰੀ ਪਾਹਿ ॥enaa Thagani(h) Thag se j gur kee pairee paeh ||एना ठगनि्ि ठग से जि गुर की पैरी पाहि ॥اےنا ٹھگنھ ٹھگ سے ج گُر کیِ پَےریِ پاه ۔۔

ਨਾਨਕ ਕਰਮਾ ਬਾਹਰੇ ਹੋਰਿ ਕੇਤੇ ਮੁਠੇ ਜਾਹਿ ॥੨॥naanak karamaa baahare hor kete muThe jaeh ||2||नानक करमा बाहरे होरि केते मुठे जाहि ॥२॥نانک کرما باهرے هور کےتے مُٹھے جاه ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਪੜਿਆ ਲੇਖੇਦਾਰੁ ਲੇਖਾ ਮੰਗੀਐ ॥paRiaa lekhedhaar lekhaa ma(n)geeaai ||पड़िआ लेखेदारु लेखा मंगीऐ ॥پڑآ لےکھےدار لےکھا مںگیِاَے ۔۔

ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਕੂੜਿਆਰੁ ਅਉਖਾ ਤੰਗੀਐ ॥vin naavai kooRiaar aaukhaa ta(n)geeaai ||विणु नावै कूड़िआरु अउखा तंगीऐ ॥وِݨ ناوَے کُوڑآر ااکھا تںگیِاَے ۔۔

ਅਉਘਟ ਰੁਧੇ ਰਾਹ ਗਲੀਆਂ ਰੋਕੀਆਂ ॥aaughaT rudhe raeh galeeaa(n) rokeeaa(n) ||अउघट रुधे राह गलीआँ रोकीआँ ॥ااگھٹ رُدھے راه گلیِآں روکیِآں ۔۔

ਸਚਾ ਵੇਪਰਵਾਹੁ ਸਬਦਿ ਸੰਤੋਖੀਆਂ ॥sachaa veparavaahu sabadh sa(n)tokheeaa(n) ||सचा वेपरवाहु सबदि संतोखीआँ ॥سچا وےپرواهُ سبد سںتوکھیِآں ۔۔

ਗਹਿਰ ਗਭੀਰ ਅਥਾਹੁ ਹਾਥ ਨ ਲਭਈ ॥gahir gabheer athaahu haath na labhiee ||गहिर गभीर अथाहु हाथ न लभई ॥گهِر گبھیِر اتھاهُ هاتھ ن لبھای ۔۔

ਮੁਹੇ ਮੁਹਿ ਚੋਟਾ ਖਾਹੁ ਵਿਣੁ ਗੁਰ ਕੋਇ ਨ ਛੁਟਸੀ ॥muhe muh choTaa khaahu vin gur koi na chhuTasee ||मुहे मुहि चोटा खाहु विणु गुर कोइ न छुटसी ॥مُهے مُه چوٹا کھاهُ وݨ گُر کوا ن چھُٹسیِ ۔۔

ਪਤਿ ਸੇਤੀ ਘਰਿ ਜਾਹੁ ਨਾਮੁ ਵਖਾਣੀਐ ॥pat setee ghar jaahu naam vakhaaneeaai ||पति सेती घरि जाहु नामु वखाणीऐ ॥پت سےتیِ گھرِ جاهُ نام وکھاݨیِاَے ۔۔

ਹੁਕਮੀ ਸਾਹ ਗਿਰਾਹ ਦੇਂਦਾ ਜਾਣੀਐ ॥੨੩॥hukamee saeh giraeh dhe(n)dhaa jaaneeaai ||23||हुकमी साह गिराह देंदा जाणीऐ ॥२३॥هُکمیِ ساه گراه دےںدا جاݨیِاَے ۔۔۲۳۔۔