Ang 1287 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੨੮੭)

ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥salok mahalaa pehilaa ||सलोक म: १ ॥سلوک مÚ ۱ ۔۔

ਰਾਤੀ ਕਾਲੁ ਘਟੈ ਦਿਨਿ ਕਾਲੁ ॥raatee kaal ghaTai dhin kaal ||राती कालु घटै दिनि कालु ॥راتیِ کال گھٹَے دن کال ۔۔

ਛਿਜੈ ਕਾਇਆ ਹੋਇ ਪਰਾਲੁ ॥chhijai kaiaa hoi paraal ||छिजै काइआ होइ परालु ॥چھِجَے کااآ هوا پرال ۔۔

ਵਰਤਣਿ ਵਰਤਿਆ ਸਰਬ ਜੰਜਾਲੁ ॥varatan varatiaa sarab ja(n)jaal ||वरतणि वरतिआ सरब जंजालु ॥ورتݨ ورتآ سرب جںجال ۔۔

ਭੁਲਿਆ ਚੁਕਿ ਗਇਆ ਤਪ ਤਾਲੁ ॥bhuliaa chuk giaa tap taal ||भुलिआ चुकि गइआ तप तालु ॥بھُلآ چُک گایا تپ تال ۔۔

ਅੰਧਾ ਝਖਿ ਝਖਿ ਪਇਆ ਝੇਰਿ ॥a(n)dhaa jhakh jhakh piaa jher ||अंधा झखि झखि पइआ झेरि ॥اںدھا جھکھ جھکھِ پایا جھےر ۔۔

ਪਿਛੈ ਰੋਵਹਿ ਲਿਆਵਹਿ ਫੇਰਿ ॥pichhai roveh liaaveh fer ||पिछै रोवहि लिआवहि फेरि ॥پِچھَے رووه لآوه پھےر ۔۔

ਬਿਨੁ ਬੂਝੇ ਕਿਛੁ ਸੂਝੈ ਨਾਹੀ ॥bin boojhe kichh soojhai naahee ||बिनु बूझे किछु सूझै नाही ॥بٍن بُوجھے کچھ سُوجھَے ناهیِ ۔۔

ਮੋਇਆ ਰੋਂਹਿ ਰੋਂਦੇ ਮਰਿ ਜਾਂਹਂੀ ॥moiaa ro(n)h ro(n)dhe mar jaa(n)ha(n)ee ||मोइआ रोंहि रोंदे मरि जाँहीं ॥مواآ روںه روںدے مر جاںهˆØیِ ۔۔

ਨਾਨਕ ਖਸਮੈ ਏਵੈ ਭਾਵੈ ॥naanak khasamai evai bhaavai ||नानक खसमै एवै भावै ॥نانک کھسمَے اےوَے بھاوَے ۔۔

ਸੇਈ ਮੁਏ ਜਿਨਿ ਚਿਤਿ ਨ ਆਵੈ ॥੧॥seiee mue jin chit na aavai ||1||सेई मुए जिनि चिति न आवै ॥१॥سےای مُاے جن چتِ ن آوَے ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||म: १ ॥مÚ ۱ ۔۔

ਮੁਆ ਪਿਆਰੁ ਪ੍ਰੀਤਿ ਮੁਈ ਮੁਆ ਵੈਰੁ ਵਾਦੀ ॥muaa piaar preet muiee muaa vair vaadhee ||मुआ पिआरु प्रीति मुई मुआ वैरु वादी ॥مُآ پآر پریِت مُای مُآ وَےر وادیِ ۔۔

ਵੰਨੁ ਗਇਆ ਰੂਪੁ ਵਿਣਸਿਆ ਦੁਖੀ ਦੇਹ ਰੁਲੀ ॥va(n)n giaa roop vinasiaa dhukhee dheh rulee ||वंनु गइआ रूपु विणसिआ दुखी देह रुली ॥ونّ گایا رُوپ وݨسآ دُکھیِ دےه رُلیِ ۔۔

ਕਿਥਹੁ ਆਇਆ ਕਹ ਗਇਆ ਕਿਹੁ ਨ ਸੀਓ ਕਿਹੁ ਸੀ ॥kithahu aaiaa keh giaa kih na seeo kih see ||किथहु आइआ कह गइआ किहु न सीओ किहु सी ॥کِتھهُ آاآ که گایا کهُ ن سیِاو کهُ سیِ ۔۔

ਮਨਿ ਮੁਖਿ ਗਲਾ ਗੋਈਆ ਕੀਤਾ ਚਾਉ ਰਲੀ ॥man mukh galaa goieeaa keetaa chaau ralee ||मनि मुखि गला गोईआ कीता चाउ रली ॥من مُکھ گلا گوایآ کیِتا چاا رلیِ ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਚੇ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ਸਿਰ ਖੁਰ ਪਤਿ ਪਾਟੀ ॥੨॥naanak sache naam bin sir khur pat paaTee ||2||नानक सचे नाम बिनु सिर खुर पति पाटी ॥२॥نانک سچے نام بن سر کھُر پت پاٹیِ ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਸਦਾ ਸੁਖਦਾਤਾ ਅੰਤੇ ਹੋਇ ਸਖਾਈ ॥a(n)mirat naam sadhaa sukhadhaataa a(n)te hoi sakhaiee ||अंमृत नामु सदा सुखदाता अंते होइ सखाई ॥اںمرت نام سدا سُکھداتا اںتے هوا سکھاای ۔۔

ਬਾਝੁ ਗੁਰੂ ਜਗਤੁ ਬਉਰਾਨਾ ਨਾਵੈ ਸਾਰ ਨ ਪਾਈ ॥baajh guroo jagat bauraanaa naavai saar na paiee ||बाझु गुरू जगतु बउराना नावै सार न पाई ॥باجھ گُرُو جگت بارانا ناوَے سار ن پاای ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਹਿ ਸੇ ਪਰਵਾਣੁ ਜਿਨੑ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਈ ॥satigur seveh se paravaan jin(h) jotee jot milaiee ||सतिगुरु सेवहि से परवाणु जिन्न जोती जोति मिलाई ॥ستگر سےوه سے پرواݨ جنھ جوتیِ جوت ملاای ۔۔

ਸੋ ਸਾਹਿਬੁ ਸੋ ਸੇਵਕੁ ਤੇਹਾ ਜਿਸੁ ਭਾਣਾ ਮੰਨਿ ਵਸਾਈ ॥so saahib so sevak tehaa jis bhaanaa ma(n)n vasaiee ||सो साहिबु सो सेवकु तेहा जिसु भाणा मंनि वसाई ॥سو ساهب سو سےوک تےها جس بھاݨا مںن وساای ۔۔

ਆਪਣੈ ਭਾਣੈ ਕਹੁ ਕਿਨਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਅੰਧਾ ਅੰਧੁ ਕਮਾਈ ॥aapanai bhaanai kahu kin sukh paiaa a(n)dhaa a(n)dh kamaiee ||आपणै भाणै कहु किनि सुखु पाइआ अंधा अंधु कमाई ॥آپݨَے بھاݨَے کهُ کن سُکھ پاایا اںدھا اںدھ کماای ۔۔

ਬਿਖਿਆ ਕਦੇ ਹੀ ਰਜੈ ਨਾਹੀ ਮੂਰਖ ਭੁਖ ਨ ਜਾਈ ॥bikhiaa kadhe hee rajai naahee moorakh bhukh na jaiee ||बिखिआ कदे ही रजै नाही मूरख भुख न जाई ॥بِکھآ کدے هیِ رجَے ناهیِ مُورکھ بھُکھ ن جاای ۔۔

ਦੂਜੈ ਸਭੁ ਕੋ ਲਗਿ ਵਿਗੁਤਾ ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਬੂਝ ਨ ਪਾਈ ॥dhoojai sabh ko lag vigutaa bin satigur boojh na paiee ||दूजै सभु को लगि विगुता बिनु सतिगुर बूझ न पाई ॥دُوجَے سبھ کو لگ وگتا بن ستِگر بُوجھ ن پاای ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੇ ਸੋ ਸੁਖੁ ਪਾਏ ਜਿਸ ਨੋ ਕਿਰਪਾ ਕਰੇ ਰਜਾਈ ॥੨੦॥satigur seve so sukh paae jis no kirapaa kare rajaiee ||20||सतिगुरु सेवे सो सुखु पाए जिस नो किरपा करे रजाई ॥२०॥ستگر سےوے سو سُکھ پااے جس نو کرپا کرے رجاای ۔۔۲۰۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥salok mahalaa pehilaa ||सलोक म: १ ॥سلوک مÚ ۱ ۔۔

ਸਰਮੁ ਧਰਮੁ ਦੁਇ ਨਾਨਕਾ ਜੇ ਧਨੁ ਪਲੈ ਪਾਇ ॥saram dharam dhui naanakaa je dhan palai pai ||सरमु धरमु दुइ नानका जे धनु पलै पाइ ॥سرم دھرم دُا نانکا جے دھن پلَے پاا ۔۔

ਸੋ ਧਨੁ ਮਿਤ੍ਰੁ ਨ ਕਾਂਢੀਐ ਜਿਤੁ ਸਿਰਿ ਚੋਟਾਂ ਖਾਇ ॥so dhan mitr na kaa(n)ddeeaai jit sir choTaa(n) khai ||सो धनु मित्रु न काँढीऐ जितु सिरि चोटाँ खाइ ॥سو دھن مترü ن کاںڈھیِاَے جت سر چوٹاں کھاا ۔۔

ਜਿਨ ਕੈ ਪਲੈ ਧਨੁ ਵਸੈ ਤਿਨ ਕਾ ਨਾਉ ਫਕੀਰ ॥jin kai palai dhan vasai tin kaa naau fakeer ||जिन कै पलै धनु वसै तिन का नाउ फकीर ॥جٍن کَے پلَے دھن وسَے تن کا ناا پھکیِر ۔۔

ਜਿਨੑ ਕੈ ਹਿਰਦੈ ਤੂ ਵਸਹਿ ਤੇ ਨਰ ਗੁਣੀ ਗਹੀਰ ॥੧॥jin(h) kai hiradhai too vaseh te nar gunee gaheer ||1||जिन्न कै हिरदै तू वसहि ते नर गुणी गहीर ॥१॥جٍنھ کَے هردَے تُو وسه تے نر گُݨیِ گهیِر ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||म: १ ॥مÚ ۱ ۔۔

ਦੁਖੀ ਦੁਨੀ ਸਹੇੜੀਐ ਜਾਇ ਤ ਲਗਹਿ ਦੁਖ ॥dhukhee dhunee saheReeaai jai ta lageh dhukh ||दुखी दुनी सहेड़ीऐ जाइ त लगहि दुख ॥دُکھیِ دُنیِ سهےڑیِاَے جاا ت لگه دُکھ ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਚੇ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ਕਿਸੈ ਨ ਲਥੀ ਭੁਖ ॥naanak sache naam bin kisai na lathee bhukh ||नानक सचे नाम बिनु किसै न लथी भुख ॥نانک سچے نام بن کسَے ن لتھیِ بھُکھ ۔۔

ਰੂਪੀ ਭੁਖ ਨ ਉਤਰੈ ਜਾਂ ਦੇਖਾਂ ਤਾਂ ਭੁਖ ॥roopee bhukh na utarai jaa(n) dhekhaa(n) taa(n) bhukh ||रूपी भुख न उतरै जाँ देखाँ ताँ भुख ॥رُوپیِ بھُکھ ن اُترَے جاں دےکھاں تاں بھُکھ ۔۔

ਜੇਤੇ ਰਸ ਸਰੀਰ ਕੇ ਤੇਤੇ ਲਗਹਿ ਦੁਖ ॥੨॥jete ras sareer ke tete lageh dhukh ||2||जेते रस सरीर के तेते लगहि दुख ॥२॥جےتے رس سریِر کے تےتے لگه دُکھ ۔۔۲۔۔

ਮਃ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||म: १ ॥مÚ ۱ ۔۔

ਅੰਧੀ ਕੰਮੀ ਅੰਧੁ ਮਨੁ ਮਨਿ ਅੰਧੈ ਤਨੁ ਅੰਧੁ ॥a(n)dhee ka(n)mee a(n)dh man man a(n)dhai tan a(n)dh ||अंधी कंमी अंधु मनु मनि अंधै तनु अंधु ॥اںدھیِ کںمیِ اںدھ من من اںدھَے تن اںدھ ۔۔

ਚਿਕੜਿ ਲਾਇਐ ਕਿਆ ਥੀਐ ਜਾਂ ਤੁਟੈ ਪਥਰ ਬੰਧੁ ॥chikaR laiaai kiaa theeaai jaa(n) tuTai pathar ba(n)dh ||चिकड़ि लाइऐ किआ थीऐ जाँ तुटै पथर बंधु ॥چِکڑ لاااَے کآ تھیِاَے جاں تُٹَے پتھر بںدھ ۔۔

ਬੰਧੁ ਤੁਟਾ ਬੇੜੀ ਨਹੀ ਨਾ ਤੁਲਹਾ ਨਾ ਹਾਥ ॥ba(n)dh tuTaa beRee nahee naa tulahaa naa haath ||बंधु तुटा बेड़ी नही ना तुलहा ना हाथ ॥بںدھ تُٹا بےڑیِ نهیِ نا تُلها نا هاتھ ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਚੇ ਨਾਮ ਵਿਣੁ ਕੇਤੇ ਡੁਬੇ ਸਾਥ ॥੩॥naanak sache naam vin kete ddube saath ||3||नानक सचे नाम विणु केते डुबे साथ ॥३॥نانک سچے نام وݨ کےتے ڈُبے ساتھ ۔۔۳۔۔

ਮਃ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||म: १ ॥مÚ ۱ ۔۔

ਲਖ ਮਣ ਸੁਇਨਾ ਲਖ ਮਣ ਰੁਪਾ ਲਖ ਸਾਹਾ ਸਿਰਿ ਸਾਹ ॥lakh man suinaa lakh man rupaa lakh saahaa sir saeh ||लख मण सुइना लख मण रुपा लख साहा सिरि साह ॥لکھ مݨ سُانا لکھ مݨ رُپا لکھ ساها سر ساه ۔۔

ਲਖ ਲਸਕਰ ਲਖ ਵਾਜੇ ਨੇਜੇ ਲਖੀ ਘੋੜੀ ਪਾਤਿਸਾਹ ॥lakh lasakar lakh vaaje neje lakhee ghoRee paatisaeh ||लख लसकर लख वाजे नेजे लखी घोड़ी पातिसाह ॥لکھ لسکر لکھ واجے نےجے لکھیِ گھوڑیِ پاتساه ۔۔

ਜਿਥੈ ਸਾਇਰੁ ਲੰਘਣਾ ਅਗਨਿ ਪਾਣੀ ਅਸਗਾਹ ॥jithai sair la(n)ghanaa agan paanee asagaeh ||जिथै साइरु लंघणा अगनि पाणी असगाह ॥جِتھَے ساار لµگھݨا اگن پاݨیِ اسگاه ۔۔

ਕੰਧੀ ਦਿਸਿ ਨ ਆਵਈ ਧਾਹੀ ਪਵੈ ਕਹਾਹ ॥ka(n)dhee dhis na aaviee dhaahee pavai kahaeh ||कंधी दिसि न आवई धाही पवै कहाह ॥کںدھیِ دس ن آوای دھاهیِ پوَے کهاه ۔۔

ਨਾਨਕ ਓਥੈ ਜਾਣੀਅਹਿ ਸਾਹ ਕੇਈ ਪਾਤਿਸਾਹ ॥੪॥naanak othai jaane'eeh saeh keiee paatisaeh ||4||नानक ओथै जाणीअहि साह केई पातिसाह ॥४॥نانک اوتھَے جاݨیِاه ساه کےای پاتساه ۔۔۴۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਇਕਨਾ ਗਲੀਂ ਜੰਜੀਰ ਬੰਦਿ ਰਬਾਣੀਐ ॥eikanaa galee(n) ja(n)jeer ba(n)dh rabaaneeaai ||इकना गलीं जंजीर बंदि रबाणीऐ ॥ِاکنا گلیِں جںجیِر بںد رباݨیِاَے ۔۔

ਬਧੇ ਛੁਟਹਿ ਸਚਿ ਸਚੁ ਪਛਾਣੀਐ ॥badhe chhuTeh sach sach pachhaaneeaai ||बधे छुटहि सचि सचु पछाणीऐ ॥بدھے چھُٹه سچ سچ پچھاݨیِاَے ۔۔