Ang 1283 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੨੮੩)

ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਪੁ ਵੀਚਾਰੀਐ ਲਗੈ ਸਚਿ ਪਿਆਰੁ ॥gurmukh aap veechaareeaai lagai sach piaar ||गुरमुखि आपु वीचारीऐ लगै सचि पिआरु ॥گُرمکھ آپ ویِچاریِاَے لگَے سچ پآر ۔۔

ਨਾਨਕ ਕਿਸ ਨੋ ਆਖੀਐ ਆਪੇ ਦੇਵਣਹਾਰੁ ॥੧੦॥naanak kis no aakheeaai aape dhevanahaar ||10||नानक किस नो आखीऐ आपे देवणहारु ॥१०॥نانک کس نو آکھیِاَے آپے دےوݨهار ۔۔۱۰۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोक म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਬਾਬੀਹਾ ਏਹੁ ਜਗਤੁ ਹੈ ਮਤ ਕੋ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇ ॥baabeehaa eh jagat hai mat ko bharam bhulai ||बाबीहा एहु जगतु है मत को भरमि भुलाइ ॥بابیِها اےهُ جگت هَے مت کو بھرم بھُلاا ۔۔

ਇਹੁ ਬਾਬੀਂਹਾ ਪਸੂ ਹੈ ਇਸ ਨੋ ਬੂਝਣੁ ਨਾਹਿ ॥eih baabee(n)haa pasoo hai is no boojhan naeh ||इहु बाबींहा पसू है इस नो बूझणु नाहि ॥ِاهُ بابیِںها پسُو هَے اس نو بُوجھݨ ناه ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਹੈ ਜਿਤੁ ਪੀਤੈ ਤਿਖ ਜਾਇ ॥a(n)mrit har kaa naam hai jit peetai tikh jai ||अंमृतु हरि का नामु है जितु पीतै तिख जाइ ॥اںمرت هر کا نام هَے جت پیِتَے تکھ جاِا ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਿਨੑ ਪੀਆ ਤਿਨੑ ਬਹੁੜਿ ਨ ਲਾਗੀ ਆਇ ॥੧॥naanak gurmukh jin(h) peeaa tin(h) bahuR na laagee aai ||1||नानक गुरमुखि जिन्न पीआ तिन्न बहुड़ि न लागी आइ ॥१॥نانک گُرمکھ جنھ پیِآ تنھ بهُڑ ن لاگیِ آا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਮਲਾਰੁ ਸੀਤਲ ਰਾਗੁ ਹੈ ਹਰਿ ਧਿਆਇਐ ਸਾਂਤਿ ਹੋਇ ॥malaar seetal raag hai har dhiaaiaai saa(n)t hoi ||मलारु सीतल रागु है हरि धिआइऐ साँति होइ ॥ملار سیِتل راگ هَے هر دھآااَے ساںت هوا ۔۔

ਹਰਿ ਜੀਉ ਅਪਣੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਤਾਂ ਵਰਤੈ ਸਭ ਲੋਇ ॥har jeeau apanee kirapaa kare taa(n) varatai sabh loi ||हरि जीउ अपणी कृपा करे ताँ वरतै सभ लोइ ॥هر جیِا اپݨیِ ک®پا کرے تاں ورتَے سبھ لوا ۔۔

ਵੁਠੈ ਜੀਆ ਜੁਗਤਿ ਹੋਇ ਧਰਣੀ ਨੋ ਸੀਗਾਰੁ ਹੋਇ ॥vuThai jeeaa jugat hoi dharanee no seegaar hoi ||वुठै जीआ जुगति होइ धरणी नो सीगारु होइ ॥وُٹھَے جیِآ جُگت هوا دھرݨیِ نو سیِگار هوا ۔۔

ਨਾਨਕ ਇਹੁ ਜਗਤੁ ਸਭੁ ਜਲੁ ਹੈ ਜਲ ਹੀ ਤੇ ਸਭ ਕੋਇ ॥naanak ih jagat sabh jal hai jal hee te sabh koi ||नानक इहु जगतु सभु जलु है जल ही ते सभ कोइ ॥نانک اهُ جگت سبھ جل هَے جل هیِ تے سبھ کوا ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਕੋ ਵਿਰਲਾ ਬੂਝੈ ਸੋ ਜਨੁ ਮੁਕਤੁ ਸਦਾ ਹੋਇ ॥੨॥gur parasaadhee ko viralaa boojhai so jan mukat sadhaa hoi ||2||गुर परसादी को विरला बूझै सो जनु मुकतु सदा होइ ॥२॥گُر پرسادیِ کو ورلا بُوجھَے سو جن مُکت سدا هوا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਸਚਾ ਵੇਪਰਵਾਹੁ ਇਕੋ ਤੂ ਧਣੀ ॥sachaa veparavaahu iko too dhanee ||सचा वेपरवाहु इको तू धणी ॥سچا وےپرواهُ اکو تُو دھݨیِ ۔۔

ਤੂ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਆਪੇ ਆਪਿ ਦੂਜੇ ਕਿਸੁ ਗਣੀ ॥too sabh kichh aape aap dhooje kis ganee ||तू सभु किछु आपे आपि दूजे किसु गणी ॥تُو سبھ کچھ آپے آپ دُوجے کس گݨیِ ۔۔

ਮਾਣਸ ਕੂੜਾ ਗਰਬੁ ਸਚੀ ਤੁਧੁ ਮਣੀ ॥maanas kooRaa garab sachee tudh manee ||माणस कूड़ा गरबु सची तुधु मणी ॥ماݨس کُوڑا گرب سچیِ تُدھ مݨیِ ۔۔

ਆਵਾ ਗਉਣੁ ਰਚਾਇ ਉਪਾਈ ਮੇਦਨੀ ॥aavaa gaun rachai upaiee medhanee ||आवा गउणु रचाइ उपाई मेदनी ॥آوا گاݨ رچاا اُپاای مےدنیِ ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੇ ਆਪਣਾ ਆਇਆ ਤਿਸੁ ਗਣੀ ॥satigur seve aapanaa aaiaa tis ganee ||सतिगुरु सेवे आपणा आइआ तिसु गणी ॥ستگر سےوے آپݨا آایا تس گݨیِ ۔۔

ਜੇ ਹਉਮੈ ਵਿਚਹੁ ਜਾਇ ਤ ਕੇਹੀ ਗਣਤ ਗਣੀ ॥je haumai vichahu jai ta kehee ganat ganee ||जे हउमै विचहु जाइ त केही गणत गणी ॥جے هامَے وچهُ جاا ت کےهیِ گݨت گݨیِ ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਮੋਹਿ ਗੁਬਾਰਿ ਜਿਉ ਭੁਲਾ ਮੰਝਿ ਵਣੀ ॥manmukh moh gubaar jiau bhulaa ma(n)jh vanee ||मनमुख मोहि गुबारि जिउ भुला मंझि वणी ॥منمکھ موه گُبار جا بھُلا مںجھ وݨیِ ۔۔

ਕਟੇ ਪਾਪ ਅਸੰਖ ਨਾਵੈ ਇਕ ਕਣੀ ॥੧੧॥kaTe paap asa(n)kh naavai ik kanee ||11||कटे पाप असंख नावै इक कणी ॥११॥کٹے پاپ اسںکھ ناوَے اک کݨیِ ۔۔۱۱۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोक म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਬਾਬੀਹਾ ਖਸਮੈ ਕਾ ਮਹਲੁ ਨ ਜਾਣਹੀ ਮਹਲੁ ਦੇਖਿ ਅਰਦਾਸਿ ਪਾਇ ॥baabeehaa khasamai kaa mahal na jaanahee mahal dhekh aradhaas pai ||बाबीहा खसमै का महलु न जाणही महलु देखि अरदासि पाइ ॥بابیِها کھسمَے کا مهل ن جاݨهیِ مهل دےکھ ارداس پاا ۔۔

ਆਪਣੈ ਭਾਣੈ ਬਹੁਤਾ ਬੋਲਹਿ ਬੋਲਿਆ ਥਾਇ ਨ ਪਾਇ ॥aapanai bhaanai bahutaa boleh boliaa thai na pai ||आपणै भाणै बहुता बोलहि बोलिआ थाइ न पाइ ॥آپݨَے بھاݨَے بهُتا بوله بولآ تھاا ن پاا ۔۔

ਖਸਮੁ ਵਡਾ ਦਾਤਾਰੁ ਹੈ ਜੋ ਇਛੇ ਸੋ ਫਲ ਪਾਇ ॥khasam vaddaa dhaataar hai jo ichhe so fal pai ||खसमु वडा दातारु है जो इछे सो फल पाइ ॥کھسم وڈا داتار هَے جو اچھے سو پھل پاا ۔۔

ਬਾਬੀਹਾ ਕਿਆ ਬਪੁੜਾ ਜਗਤੈ ਕੀ ਤਿਖ ਜਾਇ ॥੧॥baabeehaa kiaa bapuRaa jagatai kee tikh jai ||1||बाबीहा किआ बपुड़ा जगतै की तिख जाइ ॥१॥بابیِها کآ بپڑا جگتَے کیِ تکھ جاا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਬਾਬੀਹਾ ਭਿੰਨੀ ਰੈਣਿ ਬੋਲਿਆ ਸਹਜੇ ਸਚਿ ਸੁਭਾਇ ॥baabeehaa bhi(n)nee rain boliaa sahaje sach subhai ||बाबीहा भिंनी रैणि बोलिआ सहजे सचि सुभाइ ॥بابیِها بھنّیِ رَےݨ بولآ سهجے سچ سُبھاا ۔۔

ਇਹੁ ਜਲੁ ਮੇਰਾ ਜੀਉ ਹੈ ਜਲ ਬਿਨੁ ਰਹਣੁ ਨ ਜਾਇ ॥eih jal meraa jeeau hai jal bin rahan na jai ||इहु जलु मेरा जीउ है जल बिनु रहणु न जाइ ॥ِاهُ جل مےرا جیِا هَے جل بن رهݨ ن جاا ۔۔

ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਜਲੁ ਪਾਈਐ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ॥gur sabadhee jal paieeaai vichahu aap gavai ||गुर सबदी जलु पाईऐ विचहु आपु गवाइ ॥گُر سبدیِ جل پاایاَے وچهُ آپ گواا ۔۔

ਨਾਨਕ ਜਿਸੁ ਬਿਨੁ ਚਸਾ ਨ ਜੀਵਦੀ ਸੋ ਸਤਿਗੁਰਿ ਦੀਆ ਮਿਲਾਇ ॥੨॥naanak jis bin chasaa na jeevadhee so satigur dheeaa milai ||2||नानक जिसु बिनु चसा न जीवदी सो सतिगुरि दीआ मिलाइ ॥२॥نانک جس بن چسا ن جیِودیِ سو ستگر دیِآ ملاِا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਖੰਡ ਪਤਾਲ ਅਸੰਖ ਮੈ ਗਣਤ ਨ ਹੋਈ ॥kha(n)dd pataal asa(n)kh mai ganat na hoiee ||खंड पताल असंख मै गणत न होई ॥کھںڈ پتال اسںکھ مَے گݨت ن هوای ۔۔

ਤੂ ਕਰਤਾ ਗੋਵਿੰਦੁ ਤੁਧੁ ਸਿਰਜੀ ਤੁਧੈ ਗੋਈ ॥too karataa govi(n)dh tudh sirajee tudhai goiee ||तू करता गोविंदु तुधु सिरजी तुधै गोई ॥تُو کرتا گووںد تُدھ سرجیِ تُدھَے گوای ۔۔

ਲਖ ਚਉਰਾਸੀਹ ਮੇਦਨੀ ਤੁਝ ਹੀ ਤੇ ਹੋਈ ॥lakh chauraaseeh medhanee tujh hee te hoiee ||लख चउरासीह मेदनी तुझ ही ते होई ॥لکھ چاراسیِه مےدنیِ تُجھ هیِ تے هوای ۔۔

ਇਕਿ ਰਾਜੇ ਖਾਨ ਮਲੂਕ ਕਹਹਿ ਕਹਾਵਹਿ ਕੋਈ ॥eik raaje khaan malook kaheh kahaaveh koiee ||इकि राजे खान मलूक कहहि कहावहि कोई ॥ِاک راجے کھان ملُوک کههِ کهاوه کوای ۔۔

ਇਕਿ ਸਾਹ ਸਦਾਵਹਿ ਸੰਚਿ ਧਨੁ ਦੂਜੈ ਪਤਿ ਖੋਈ ॥eik saeh sadhaaveh sa(n)ch dhan dhoojai pat khoiee ||इकि साह सदावहि संचि धनु दूजै पति खोई ॥ِاک ساه سداوه سںچ دھن دُوجَے پت کھوای ۔۔

ਇਕਿ ਦਾਤੇ ਇਕ ਮੰਗਤੇ ਸਭਨਾ ਸਿਰਿ ਸੋਈ ॥eik dhaate ik ma(n)gate sabhanaa sir soiee ||इकि दाते इक मंगते सभना सिरि सोई ॥ِاک داتے اک مںگتے سبھنا سر سوای ۔۔

ਵਿਣੁ ਨਾਵੈ ਬਾਜਾਰੀਆ ਭੀਹਾਵਲਿ ਹੋਈ ॥vin naavai baajaareeaa bheehaaval hoiee ||विणु नावै बाजारीआ भीहावलि होई ॥وِݨ ناوَے باجاریِآ بھیِهاول هوای ۔۔

ਕੂੜ ਨਿਖੁਟੇ ਨਾਨਕਾ ਸਚੁ ਕਰੇ ਸੁ ਹੋਈ ॥੧੨॥kooR nikhuTe naanakaa sach kare su hoiee ||12||कूड़ निखुटे नानका सचु करे सु होई ॥१२॥کُوڑ نکھٹے نانکا سچ کرے سُ هوای ۔۔۱۲۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोक म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਬਾਬੀਹਾ ਗੁਣਵੰਤੀ ਮਹਲੁ ਪਾਇਆ ਅਉਗਣਵੰਤੀ ਦੂਰਿ ॥baabeehaa gunava(n)tee mahal paiaa aauganava(n)tee dhoor ||बाबीहा गुणवंती महलु पाइआ अउगणवंती दूरि ॥بابیِها گُݨوںتیِ مهل پاایا ااگݨوںتیِ دُور ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਤੇਰੈ ਹਰਿ ਵਸੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਦਾ ਹਜੂਰਿ ॥a(n)tar terai har vasai gurmukh sadhaa hajoor ||अंतरि तेरै हरि वसै गुरमुखि सदा हजूरि ॥اںتر تےرَے هر وسَے گُرمکھ سدا هجُور ۔۔

ਕੂਕ ਪੁਕਾਰ ਨ ਹੋਵਈ ਨਦਰੀ ਨਦਰਿ ਨਿਹਾਲ ॥kook pukaar na hoviee nadharee nadhar nihaal ||कूक पुकार न होवई नदरी नदरि निहाल ॥کُوک پُکار ن هووای ندریِ ندر نهال ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸਹਜੇ ਮਿਲੇ ਸਬਦਿ ਗੁਰੂ ਕੈ ਘਾਲ ॥੧॥naanak naam rate sahaje mile sabadh guroo kai ghaal ||1||नानक नामि रते सहजे मिले सबदि गुरू कै घाल ॥१॥نانک نام رتے سهجے ملے سبد گُرُو کَے گھال ۔۔۱۔۔