Ang 1281 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੨੮੧)

ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਤਿ ਸਿਉ ਲੇਖਾ ਨਿਬੜੈ ਬਖਸੇ ਸਿਫਤਿ ਭੰਡਾਰ ॥gurmukh pat siau lekhaa nibaRai bakhase sifat bha(n)ddaar ||गुरमुखि पति सिउ लेखा निबड़ै बखसे सिफति भंडार ॥گُرمکھ پت سا لےکھا نبڑَے بکھسے سپھت بھںڈار ۔۔

ਓਥੈ ਹਥੁ ਨ ਅਪੜੈ ਕੂਕ ਨ ਸੁਣੀਐ ਪੁਕਾਰ ॥othai hath na apaRai kook na suneeaai pukaar ||ओथै हथु न अपड़ै कूक न सुणीऐ पुकार ॥اوتھَے هتھ ن اپڑَے کُوک ن سُݨیِاَے پُکار ۔۔

ਓਥੈ ਸਤਿਗੁਰੁ ਬੇਲੀ ਹੋਵੈ ਕਢਿ ਲਏ ਅੰਤੀ ਵਾਰ ॥othai satigur belee hovai kadd le a(n)tee vaar ||ओथै सतिगुरु बेली होवै कढि लए अंती वार ॥اوتھَے ستگر بےلیِ هووَے کڈھِ لاے اںتیِ وار ۔۔

ਏਨਾ ਜੰਤਾ ਨੋ ਹੋਰ ਸੇਵਾ ਨਹੀ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਿਰਿ ਕਰਤਾਰ ॥੬॥enaa ja(n)taa no hor sevaa nahee satigur sir karataar ||6||एना जंता नो होर सेवा नही सतिगुरु सिरि करतार ॥६॥اےنا جںتا نو هور سےوا نهیِ ستگر سرِ کرتار ۔۔۶۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोक म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਬਾਬੀਹਾ ਜਿਸ ਨੋ ਤੂ ਪੂਕਾਰਦਾ ਤਿਸ ਨੋ ਲੋਚੈ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥baabeehaa jis no too pookaaradhaa tis no lochai sabh koi ||बाबीहा जिस नो तू पूकारदा तिस नो लोचै सभु कोइ ॥بابیِها جس نو تُو پُوکاردا تس نو لوچَے سبھ کوا ۔۔

ਅਪਣੀ ਕਿਰਪਾ ਕਰਿ ਕੈ ਵਸਸੀ ਵਣੁ ਤ੍ਰਿਣੁ ਹਰਿਆ ਹੋਇ ॥apanee kirapaa kar kai vasasee van tiran hariaa hoi ||अपणी किरपा करि कै वससी वणु तृणु हरिआ होइ ॥اپݨیِ کرپا کر کَے وسسیِ وݨ ترݨ هرِآ هوا ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਪਾਈਐ ਵਿਰਲਾ ਬੂਝੈ ਕੋਇ ॥gur parasaadhee paieeaai viralaa boojhai koi ||गुर परसादी पाईऐ विरला बूझै कोइ ॥گُر پرسادیِ پاایاَے ورلا بُوجھَے کوا ۔۔

ਬਹਦਿਆ ਉਠਦਿਆ ਨਿਤ ਧਿਆਈਐ ਸਦਾ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥bahadhiaa uThadhiaa nit dhiaaieeaai sadhaa sadhaa sukh hoi ||बहदिआ उठदिआ नित धिआईऐ सदा सदा सुखु होइ ॥بهدآ اُٹھدآ نت دھآایاَے سدا سدا سُکھ هوا ۔۔

ਨਾਨਕ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਸਦ ਹੀ ਵਰਸਦਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਦੇਵੈ ਹਰਿ ਸੋਇ ॥੧॥naanak a(n)mrit sadh hee varasadhaa gurmukh dhevai har soi ||1||नानक अंमृतु सद ही वरसदा गुरमुखि देवै हरि सोइ ॥१॥نانک اںمرت سد هیِ ورسدا گُرمکھ دےوَے هر سوا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਕਲਮਲਿ ਹੋਈ ਮੇਦਨੀ ਅਰਦਾਸਿ ਕਰੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥kalamal hoiee medhanee aradhaas kare liv lai ||कलमलि होई मेदनी अरदासि करे लिव लाइ ॥کلمل هوای مےدنیِ ارداس کرے لو لاا ۔۔

ਸਚੈ ਸੁਣਿਆ ਕੰਨੁ ਦੇ ਧੀਰਕ ਦੇਵੈ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥sachai suniaa ka(n)n dhe dheerak dhevai sahaj subhai ||सचै सुणिआ कंनु दे धीरक देवै सहजि सुभाइ ॥سچَے سُݨآ کنّ دے دھیِرک دےوَے سهج سُبھاا ۔۔

ਇੰਦ੍ਰੈ ਨੋ ਫੁਰਮਾਇਆ ਵੁਠਾ ਛਹਬਰ ਲਾਇ ॥ei(n)dhrai no furamaiaa vuThaa chhahabar lai ||इंद्रै नो फुरमाइआ वुठा छहबर लाइ ॥ِاںدرَے نو پھُرمااآ وُٹھا چھهبر لاا ۔۔

ਅਨੁ ਧਨੁ ਉਪਜੈ ਬਹੁ ਘਣਾ ਕੀਮਤਿ ਕਹਣੁ ਨ ਜਾਇ ॥an dhan upajai bahu ghanaa keemat kahan na jai ||अनु धनु उपजै बहु घणा कीमति कहणु न जाइ ॥ان دھن اُپجَے بهُ گھݨا کیِمت کهݨ ن جاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹਿ ਤੂ ਸਭਨਾ ਜੀਆ ਦੇਦਾ ਰਿਜਕੁ ਸੰਬਾਹਿ ॥naanak naam salaeh too sabhanaa jeeaa dhedhaa rijak sa(n)baeh ||नानक नामु सलाहि तू सभना जीआ देदा रिजकु संबाहि ॥نانک نام سلاه تُو سبھنا جیِآ دےدا رجک سںباه ۔۔

ਜਿਤੁ ਖਾਧੈ ਸੁਖੁ ਊਪਜੈ ਫਿਰਿ ਦੂਖੁ ਨ ਲਾਗੈ ਆਇ ॥੨॥jit khaadhai sukh uoopajai fir dhookh na laagai aai ||2||जितु खाधै सुखु ऊपजै फिरि दूखु न लागै आइ ॥२॥جِت کھادھَے سُکھ اُوپجَے پھر دُوکھ ن لاگَے آا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਹਰਿ ਜੀਉ ਸਚਾ ਸਚੁ ਤੂ ਸਚੇ ਲੈਹਿ ਮਿਲਾਇ ॥har jeeau sachaa sach too sache laih milai ||हरि जीउ सचा सचु तू सचे लैहि मिलाइ ॥هر جیِا سچا سچ تُو سچے لَےه ملاا ۔۔

ਦੂਜੈ ਦੂਜੀ ਤਰਫ ਹੈ ਕੂੜਿ ਮਿਲੈ ਨ ਮਿਲਿਆ ਜਾਇ ॥dhoojai dhoojee taraf hai kooR milai na miliaa jai ||दूजै दूजी तरफ है कूड़ि मिलै न मिलिआ जाइ ॥دُوجَے دُوجیِ ترپھ هَے کُوڑ ملَے ن ملآ جاا ۔۔

ਆਪੇ ਜੋੜਿ ਵਿਛੋੜਿਐ ਆਪੇ ਕੁਦਰਤਿ ਦੇਇ ਦਿਖਾਇ ॥aape joR vichhoRiaai aape kudharat dhei dhikhai ||आपे जोड़ि विछोड़िऐ आपे कुदरति देइ दिखाइ ॥آپے جوڑ وچھوڑاَے آپے کُدرت دےا دکھاِا ۔۔

ਮੋਹੁ ਸੋਗੁ ਵਿਜੋਗੁ ਹੈ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਕਮਾਇ ॥moh sog vijog hai poorab likhiaa kamai ||मोहु सोगु विजोगु है पूरबि लिखिआ कमाइ ॥موهُ سوگ وجوگ هَے پُورب لکھآ کماا ۔۔

ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੀ ਤਿਨ ਕਉ ਜੋ ਹਰਿ ਚਰਣੀ ਰਹੈ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥hau balihaaree tin kau jo har charanee rahai liv lai ||हउ बलिहारी तिन कउ जो हरि चरणी रहै लिव लाइ ॥ها بلهاریِ تن کا جو هرِ چرݨیِ رهَے لو لاا ۔۔

ਜਿਉ ਜਲ ਮਹਿ ਕਮਲੁ ਅਲਿਪਤੁ ਹੈ ਐਸੀ ਬਣਤ ਬਣਾਇ ॥jiau jal meh kamal alipat hai aaisee banat banai ||जिउ जल महि कमलु अलिपतु है ऐसी बणत बणाइ ॥جِا جل مهِ کمل الپت هَے اَےسیِ بݨت بݨاا ۔۔

ਸੇ ਸੁਖੀਏ ਸਦਾ ਸੋਹਣੇ ਜਿਨੑ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇ ॥se sukhe'ee sadhaa sohane jin(h) vichahu aap gavai ||से सुखीए सदा सोहणे जिन्न विचहु आपु गवाइ ॥سے سُکھیِاے سدا سوهݨے جنھ وچهُ آپ گواا ۔۔

ਤਿਨੑ ਸੋਗੁ ਵਿਜੋਗੁ ਕਦੇ ਨਹੀ ਜੋ ਹਰਿ ਕੈ ਅੰਕਿ ਸਮਾਇ ॥੭॥tin(h) sog vijog kadhe nahee jo har kai a(n)k samai ||7||तिन्न सोगु विजोगु कदे नही जो हरि कै अंकि समाइ ॥७॥تٍنھ سوگ وجوگ کدے نهیِ جو هر کَے اںک سماا ۔۔۷۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोक म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਨਾਨਕ ਸੋ ਸਾਲਾਹੀਐ ਜਿਸੁ ਵਸਿ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਹੋਇ ॥naanak so saalaaheeaai jis vas sabh kichh hoi ||नानक सो सालाहीऐ जिसु वसि सभु किछु होइ ॥نانک سو سالاهیِاَے جس وس سبھ کچھ هوا ۔۔

ਤਿਸੈ ਸਰੇਵਿਹੁ ਪ੍ਰਾਣੀਹੋ ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਇ ॥tisai sarevih praaneeho tis bin avar na koi ||तिसै सरेविहु प्राणीहो तिसु बिनु अवरु न कोइ ॥تِسَے سرےوهُ پراݨیِهو تس بن اور ن کوِا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਮਨਿ ਵਸੈ ਤਾਂ ਸਦਾ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥gurmukh har prabh man vasai taa(n) sadhaa sadhaa sukh hoi ||गुरमुखि हरि प्रभु मनि वसै ताँ सदा सदा सुखु होइ ॥گُرمکھ هر پربھ منِ وسَے تاں سدا سدا سُکھ هوا ۔۔

ਸਹਸਾ ਮੂਲਿ ਨ ਹੋਵਈ ਸਭ ਚਿੰਤਾ ਵਿਚਹੁ ਜਾਇ ॥sahasaa mool na hoviee sabh chi(n)taa vichahu jai ||सहसा मूलि न होवई सभ चिंता विचहु जाइ ॥سهسا مُول ن هووای سبھ چںتا وچهُ جاا ۔۔

ਜੋ ਕਿਛੁ ਹੋਇ ਸੁ ਸਹਜੇ ਹੋਇ ਕਹਣਾ ਕਿਛੂ ਨ ਜਾਇ ॥jo kichh hoi su sahaje hoi kahanaa kichhoo na jai ||जो किछु होइ सु सहजे होइ कहणा किछू न जाइ ॥جو کچھ هوا سُ سهجے هوا کهݨا کچھُو ن جاا ۔۔

ਸਚਾ ਸਾਹਿਬੁ ਮਨਿ ਵਸੈ ਤਾਂ ਮਨਿ ਚਿੰਦਿਆ ਫਲੁ ਪਾਇ ॥sachaa saahib man vasai taa(n) man chi(n)dhiaa fal pai ||सचा साहिबु मनि वसै ताँ मनि चिंदिआ फलु पाइ ॥سچا ساهب من وسَے تاں منِ چںدآ پھل پاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਤਿਨ ਕਾ ਆਖਿਆ ਆਪਿ ਸੁਣੇ ਜਿ ਲਇਅਨੁ ਪੰਨੈ ਪਾਇ ॥੧॥naanak tin kaa aakhiaa aap sune j lian pa(n)nai pai ||1||नानक तिन का आखिआ आपि सुणे जि लइअनु पंनै पाइ ॥१॥نانک تن کا آکھآ آپ سُݨے ج لِاان پنَّے پاا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਸਦਾ ਵਰਸਦਾ ਬੂਝਨਿ ਬੂਝਣਹਾਰ ॥a(n)mrit sadhaa varasadhaa boojhan boojhanahaar ||अंमृतु सदा वरसदा बूझनि बूझणहार ॥اںمرت سدا ورسدا بُوجھن بُوجھݨهار ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਿਨੑੀ ਬੁਝਿਆ ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਰਖਿਆ ਉਰਿ ਧਾਰਿ ॥gurmukh jin(h)ee bujhiaa har a(n)mrit rakhiaa ur dhaar ||गुरमुखि जिन्नी बुझिआ हरि अंमृतु रखिआ उरि धारि ॥گُرمکھ جنھیِ بُجھآ هر اںمرت رکھِآ اُر دھار ۔۔

ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਵਹਿ ਸਦਾ ਰੰਗਿ ਰਾਤੇ ਹਉਮੈ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਮਾਰਿ ॥har a(n)mrit peeveh sadhaa ra(n)g raate haumai tirasanaa maar ||हरि अंमृतु पीवहि सदा रंगि राते हउमै तृसना मारि ॥هر اںمرت پیِوه سدا رںگ راتے هامَے ترسنا مار ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਹੈ ਵਰਸੈ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰਿ ॥a(n)mrit har kaa naam hai varasai kirapaa dhaar ||अंमृतु हरि का नामु है वरसै किरपा धारि ॥اںمرت هر کا نام هَے ورسَے کرپا دھار ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਦਰੀ ਆਇਆ ਹਰਿ ਆਤਮ ਰਾਮੁ ਮੁਰਾਰਿ ॥੨॥naanak gurmukh nadharee aaiaa har aatam raam muraar ||2||नानक गुरमुखि नदरी आइआ हरि आतम रामु मुरारि ॥२॥نانک گُرمکھ ندریِ آایا هر آتم رام مُرار ۔۔۲۔۔