Ang 128 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੨੮)

ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੩ ॥maajh mahalaa teejaa ||माझ महला ३ ॥ماجھ مهلا ۳ ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਪੜਹਿ ਪੰਡਿਤ ਕਹਾਵਹਿ ॥manmukh paReh pa(n)ddit kahaaveh ||मनमुख पड़हि पंडित कहावहि ॥منمکھ پڑه پںڈت کهاوه ۔۔

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਮਹਾ ਦੁਖੁ ਪਾਵਹਿ ॥dhoojai bhai mahaa dhukh paaveh ||दूजै भाइ महा दुखु पावहि ॥دُوجَے بھاا مها دُکھ پاوه ۔۔

ਬਿਖਿਆ ਮਾਤੇ ਕਿਛੁ ਸੂਝੈ ਨਾਹੀ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਜੂਨੀ ਆਵਣਿਆ ॥੧॥bikhiaa maate kichh soojhai naahee fir fir joonee aavaniaa ||1||बिखिआ माते किछु सूझै नाही फिरि फिरि जूनी आवणिआ ॥१॥بِکھآ ماتے کچھ سُوجھَے ناهیِ پھر پھرِ جٌیِ آوݨآ ۔۔۱۔۔

ਹਉ ਵਾਰੀ ਜੀਉ ਵਾਰੀ ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਮਿਲਾਵਣਿਆ ॥hau vaaree jeeau vaaree haumai maar milaavaniaa ||हउ वारी जीउ वारी हउमै मारि मिलावणिआ ॥ها واریِ جیِا واریِ هامَے مار ملاوݨآ ۔۔

ਗੁਰ ਸੇਵਾ ਤੇ ਹਰਿ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਹਰਿ ਰਸੁ ਸਹਜਿ ਪੀਆਵਣਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥gur sevaa te har man vasiaa har ras sahaj peeaavaniaa ||1|| rahaau ||गुर सेवा ते हरि मनि वसिआ हरि रसु सहजि पीआवणिआ ॥१॥ रहाउ ॥گُر سےوا تے هر منِ وسِآ هرِ رس سهجِ پیِآوݨآ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਵੇਦੁ ਪੜਹਿ ਹਰਿ ਰਸੁ ਨਹੀ ਆਇਆ ॥vedh paReh har ras nahee aaiaa ||वेदु पड़हि हरि रसु नही आइआ ॥وےد پڑه هر رس نهیِ آایا ۔۔

ਵਾਦੁ ਵਖਾਣਹਿ ਮੋਹੇ ਮਾਇਆ ॥vaadh vakhaaneh mohe maiaa ||वादु वखाणहि मोहे माइआ ॥واد وکھاݨه موهے ماایا ۔۔

ਅਗਿਆਨਮਤੀ ਸਦਾ ਅੰਧਿਆਰਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਬੂਝਿ ਹਰਿ ਗਾਵਣਿਆ ॥੨॥agiaanamatee sadhaa a(n)dhiaaraa gurmukh boojh har gaavaniaa ||2||अगिआनमती सदा अंधिआरा गुरमुखि बूझि हरि गावणिआ ॥२॥اگآنمتیِ سدا اںدھآرا گُرمکھ بُوجھ هرِ گاوݨآ ۔۔۲۔۔

ਅਕਥੋ ਕਥੀਐ ਸਬਦਿ ਸੁਹਾਵੈ ॥akatho katheeaai sabadh suhaavai ||अकथो कथीऐ सबदि सुहावै ॥اکتھو کتھیِاَے سبد سُهاوَے ۔۔

ਗੁਰਮਤੀ ਮਨਿ ਸਚੋ ਭਾਵੈ ॥gurmatee man sacho bhaavai ||गुरमती मनि सचो भावै ॥گُرمتیِ من سچو بھاوَے ۔۔

ਸਚੋ ਸਚੁ ਰਵਹਿ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਇਹੁ ਮਨੁ ਸਚਿ ਰੰਗਾਵਣਿਆ ॥੩॥sacho sach raveh dhin raatee ih man sach ra(n)gaavaniaa ||3||सचो सचु रवहि दिनु राती इहु मनु सचि रंगावणिआ ॥३॥سچو سچ روه دن راتیِ اهُ من سچ رںگاوݨآ ۔۔۳۔۔

ਜੋ ਸਚਿ ਰਤੇ ਤਿਨ ਸਚੋ ਭਾਵੈ ॥jo sach rate tin sacho bhaavai ||जो सचि रते तिन सचो भावै ॥جو سچ رتے تن سچو بھاوَے ۔۔

ਆਪੇ ਦੇਇ ਨ ਪਛੋਤਾਵੈ ॥aape dhei na pachhotaavai ||आपे देइ न पछोतावै ॥آپے دےا ن پچھوتاوَے ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸਦਾ ਸਚੁ ਜਾਤਾ ਮਿਲਿ ਸਚੇ ਸੁਖੁ ਪਾਵਣਿਆ ॥੪॥gur kai sabadh sadhaa sach jaataa mil sache sukh paavaniaa ||4||गुर कै सबदि सदा सचु जाता मिलि सचे सुखु पावणिआ ॥४॥گُر کَے سبد سدا سچ جاتا مل سچے سُکھ پاوݨآ ۔۔۴۔۔

ਕੂੜੁ ਕੁਸਤੁ ਤਿਨਾ ਮੈਲੁ ਨ ਲਾਗੈ ॥ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਅਨਦਿਨੁ ਜਾਗੈ ॥kooR kusat tinaa mail na laagai || gur parasaadhee anadhin jaagai ||कूड़ु कुसतु तिना मैलु न लागै ॥ गुर परसादी अनदिनु जागै ॥کُوڑ کُست تنا مَےل ن لاگَے ۔۔ گُر پرسادیِ اندن جاگَے ۔۔

ਨਿਰਮਲ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਘਟ ਭੀਤਰਿ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਵਣਿਆ ॥੫॥niramal naam vasai ghaT bheetar jotee jot milaavaniaa ||5||निरमल नामु वसै घट भीतरि जोती जोति मिलावणिआ ॥५॥نِرمل نام وسَے گھٹ بھیِتر جوتیِ جوت ملاوݨآ ۔۔۵۔۔

ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਪੜਹਿ ਹਰਿ ਤਤੁ ਨ ਜਾਣਹਿ ॥trai gun paReh har tat na jaaneh ||त्रै गुण पड़हि हरि ततु न जाणहि ॥ترَے گُݨ پڑه هر تت ن جاݨه ۔۔

ਮੂਲਹੁ ਭੁਲੇ ਗੁਰ ਸਬਦੁ ਨ ਪਛਾਣਹਿ ॥moolahu bhule gur sabadh na pachhaaneh ||मूलहु भुले गुर सबदु न पछाणहि ॥مُولهُ بھُلے گُر سبد ن پچھاݨه ۔۔

ਮੋਹ ਬਿਆਪੇ ਕਿਛੁ ਸੂਝੈ ਨਾਹੀ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਹਰਿ ਪਾਵਣਿਆ ॥੬॥moh biaape kichh soojhai naahee gur sabadhee har paavaniaa ||6||मोह बिआपे किछु सूझै नाही गुर सबदी हरि पावणिआ ॥६॥موه بآپے کچھ سُوجھَے ناهیِ گُر سبدیِ هر پاوݨآ ۔۔۶۔۔

ਵੇਦੁ ਪੁਕਾਰੈ ਤ੍ਰਿਬਿਧਿ ਮਾਇਆ ॥vedh pukaarai tirabidh maiaa ||वेदु पुकारै तृबिधि माइआ ॥وےد پُکارَے تربدھ ماایا ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਨ ਬੂਝਹਿ ਦੂਜੈ ਭਾਇਆ ॥manmukh na boojheh dhoojai bhaiaa ||मनमुख न बूझहि दूजै भाइआ ॥منمکھ ن بُوجھه دُوجَے بھاایا ۔۔

ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਪੜਹਿ ਹਰਿ ਏਕੁ ਨ ਜਾਣਹਿ ਬਿਨੁ ਬੂਝੇ ਦੁਖੁ ਪਾਵਣਿਆ ॥੭॥trai gun paReh har ek na jaaneh bin boojhe dhukh paavaniaa ||7||त्रै गुण पड़हि हरि एकु न जाणहि बिनु बूझे दुखु पावणिआ ॥७॥ترَے گُݨ پڑه هر اےک ن جاݨه بن بُوجھے دُکھ پاوݨآ ۔۔۷۔۔

ਜਾ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਾ ਆਪਿ ਮਿਲਾਏ ॥jaa tis bhaavai taa aap milaae ||जा तिसु भावै ता आपि मिलाए ॥جا تس بھاوَے تا آپ ملااے ۔۔

ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਸਹਸਾ ਦੂਖੁ ਚੁਕਾਏ ॥gur sabadhee sahasaa dhookh chukaae ||गुर सबदी सहसा दूखु चुकाए ॥گُر سبدیِ سهسا دُوکھ چُکااے ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਵੈ ਕੀ ਸਚੀ ਵਡਿਆਈ ਨਾਮੋ ਮੰਨਿ ਸੁਖੁ ਪਾਵਣਿਆ ॥੮॥੩੦॥੩੧॥naanak naavai kee sachee vaddiaaiee naamo ma(n)n sukh paavaniaa ||8||30||31||नानक नावै की सची वडिआई नामो मंनि सुखु पावणिआ ॥८॥३०॥३१॥نانک ناوَے کیِ سچیِ وڈآای نامو منّ سُکھ پاوݨآ ۔۔۸۔۔۳۰۔۔۳۱۔۔

ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੩ ॥maajh mahalaa teejaa ||माझ महला ३ ॥ماجھ مهلا ۳ ۔۔

ਨਿਰਗੁਣੁ ਸਰਗੁਣੁ ਆਪੇ ਸੋਈ ॥niragun saragun aape soiee ||निरगुणु सरगुणु आपे सोई ॥نِرگݨ سرگݨ آپے سوای ۔۔

ਤਤੁ ਪਛਾਣੈ ਸੋ ਪੰਡਿਤੁ ਹੋਈ ॥tat pachhaanai so pa(n)ddit hoiee ||ततु पछाणै सो पंडितु होई ॥تت پچھاݨَے سو پںڈت هوای ۔۔

ਆਪਿ ਤਰੈ ਸਗਲੇ ਕੁਲ ਤਾਰੈ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਵਣਿਆ ॥੧॥aap tarai sagale kul taarai har naam ma(n)n vasaavaniaa ||1||आपि तरै सगले कुल तारै हरि नामु मंनि वसावणिआ ॥१॥آپ ترَے سگلے کُل تارَے هر نام منّ وساوݨآ ۔۔۱۔۔

ਹਉ ਵਾਰੀ ਜੀਉ ਵਾਰੀ ਹਰਿ ਰਸੁ ਚਖਿ ਸਾਦੁ ਪਾਵਣਿਆ ॥hau vaaree jeeau vaaree har ras chakh saadh paavaniaa ||हउ वारी जीउ वारी हरि रसु चखि सादु पावणिआ ॥ها واریِ جیِا واریِ هر رس چکھِ ساد پاوݨآ ۔۔

ਹਰਿ ਰਸੁ ਚਾਖਹਿ ਸੇ ਜਨ ਨਿਰਮਲ ਨਿਰਮਲ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵਣਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥har ras chaakheh se jan niramal niramal naam dhiaavaniaa ||1|| rahaau ||हरि रसु चाखहि से जन निरमल निरमल नामु धिआवणिआ ॥१॥ रहाउ ॥هر رس چاکھه سے جن نرمل نرمل نام دھآوݨآ ۔۔۱۔۔ رهااُ ۔۔

ਸੋ ਨਿਹਕਰਮੀ ਜੋ ਸਬਦੁ ਬੀਚਾਰੇ ॥so nihakaramee jo sabadh beechaare ||सो निहकरमी जो सबदु बीचारे ॥سو نهکرمیِ جو سبد بیِچارے ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਤਤੁ ਗਿਆਨਿ ਹਉਮੈ ਮਾਰੇ ॥a(n)tar tat giaan haumai maare ||अंतरि ततु गिआनि हउमै मारे ॥اںتر تت گآن هامَے مارے ۔۔

ਨਾਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਨਉ ਨਿਧਿ ਪਾਏ ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਮੇਟਿ ਸਮਾਵਣਿਆ ॥੨॥naam padhaarath nau nidh paae trai gun meT samaavaniaa ||2||नामु पदारथु नउ निधि पाए त्रै गुण मेटि समावणिआ ॥२॥نام پدارتھ نا ندھ پااے ترَے گُݨ مےٹ سماوݨآ ۔۔۲۔۔

ਹਉਮੈ ਕਰੈ ਨਿਹਕਰਮੀ ਨ ਹੋਵੈ ॥haumai karai nihakaramee na hovai ||हउमै करै निहकरमी न होवै ॥هامَے کرَے نهکرمیِ ن هووَے ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਹਉਮੈ ਖੋਵੈ ॥gur parasaadhee haumai khovai ||गुर परसादी हउमै खोवै ॥گُر پرسادیِ هامَے کھووَے ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਬਿਬੇਕੁ ਸਦਾ ਆਪੁ ਵੀਚਾਰੇ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਗੁਣ ਗਾਵਣਿਆ ॥੩॥a(n)tar bibek sadhaa aap veechaare gur sabadhee gun gaavaniaa ||3||अंतरि बिबेकु सदा आपु वीचारे गुर सबदी गुण गावणिआ ॥३॥اںتر ببےک سدا آپ ویِچارے گُر سبدیِ گُݨ گاوݨآ ۔۔۳۔۔

ਹਰਿ ਸਰੁ ਸਾਗਰੁ ਨਿਰਮਲੁ ਸੋਈ ॥ ਸੰਤ ਚੁਗਹਿ ਨਿਤ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਈ ॥har sar saagar niramal soiee || sa(n)t chugeh nit gurmukh hoiee ||हरि सरु सागरु निरमलु सोई ॥ संत चुगहि नित गुरमुखि होई ॥هر سر ساگر نرمل سوای ۔۔ سںت چُگه نت گُرمکھ هوای ۔۔

ਇਸਨਾਨੁ ਕਰਹਿ ਸਦਾ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਹਉਮੈ ਮੈਲੁ ਚੁਕਾਵਣਿਆ ॥੪॥eisanaan kareh sadhaa dhin raatee haumai mail chukaavaniaa ||4||इसनानु करहि सदा दिनु राती हउमै मैलु चुकावणिआ ॥४॥ِاسنان کره سدا دن راتیِ هامَے مَےل چُکاوݨآ ۔۔۴۔۔

ਨਿਰਮਲ ਹੰਸਾ ਪ੍ਰੇਮ ਪਿਆਰਿ ॥ ਹਰਿ ਸਰਿ ਵਸੈ ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ॥niramal ha(n)saa prem piaar || har sar vasai haumai maar ||निरमल हंसा प्रेम पिआरि ॥ हरि सरि वसै हउमै मारि ॥نِرمل هںسا پرےم پآر ۔۔ هر سرِ وسَے هامَے مار ۔۔