Ang 1277 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੨੭੭)

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਓ ਮਨਿ ਵੇਖਹੁ ਕੋ ਪਤੀਆਇ ॥bin satigur kinai na paio man vekhahu ko pateeaai ||बिनु सतिगुर किनै न पाइओ मनि वेखहु को पतीआइ ॥بٍن ستگر کنَے ن پاااو منِ وےکھهُ کو پتیِآا ۔۔

ਹਰਿ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਾਈਐ ਭੇਟੈ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥har kirapaa te satigur paieeaai bheTai sahaj subhai ||हरि किरपा ते सतिगुरु पाईऐ भेटै सहजि सुभाइ ॥هر کرپا تے ستِگر پاایاَے بھےٹَے سهجِ سُبھاا ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਇਆ ਬਿਨੁ ਭਾਗਾ ਹਰਿ ਧਨੁ ਨ ਪਾਇ ॥੫॥manmukh bharam bhulaiaa bin bhaagaa har dhan na pai ||5||मनमुख भरमि भुलाइआ बिनु भागा हरि धनु न पाइ ॥५॥منمکھ بھرم بھُلاایا بن بھاگا هر دھن ن پاا ۔۔۵۔۔

ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਸਭਾ ਧਾਤੁ ਹੈ ਪੜਿ ਪੜਿ ਕਰਹਿ ਵੀਚਾਰੁ ॥trai gun sabhaa dhaat hai paR paR kareh veechaar ||त्रै गुण सभा धातु है पड़ि पड़ि करहि वीचारु ॥ترَے گُݨ سبھا دھات هَے پڑ پڑِ کره ویِچار ۔۔

ਮੁਕਤਿ ਕਦੇ ਨ ਹੋਵਈ ਨਹੁ ਪਾਇਨਿੑ ਮੋਖ ਦੁਆਰੁ ॥mukat kadhe na hoviee nahu paini(h) mokh dhuaar ||मुकति कदे न होवई नहु पाइनि्ि मोख दुआरु ॥مُکت کدے ن هووای نهُ پاانھ موکھ دُآر ۔۔

ਬਿਨੁ ਸਤਿਗੁਰ ਬੰਧਨ ਨ ਤੁਟਹੀ ਨਾਮਿ ਨ ਲਗੈ ਪਿਆਰੁ ॥੬॥bin satigur ba(n)dhan na tuTahee naam na lagai piaar ||6||बिनु सतिगुर बंधन न तुटही नामि न लगै पिआरु ॥६॥بٍن ستگر بںدھن ن تُٹهیِ نام ن لگَے پآر ۔۔۶۔۔

ਪੜਿ ਪੜਿ ਪੰਡਿਤ ਮੋਨੀ ਥਕੇ ਬੇਦਾਂ ਕਾ ਅਭਿਆਸੁ ॥paR paR pa(n)ddit monee thake bedhaa(n) kaa abhiaas ||पड़ि पड़ि पंडित मोनी थके बेदाँ का अभिआसु ॥پڑ پڑِ پںڈت مونیِ تھکے بےداں کا ابھِآس ۔۔

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਚਿਤਿ ਨ ਆਵਈ ਨਹ ਨਿਜ ਘਰਿ ਹੋਵੈ ਵਾਸੁ ॥har naam chit na aaviee neh nij ghar hovai vaas ||हरि नामु चिति न आवई नह निज घरि होवै वासु ॥هر نام چتِ ن آوای نه نج گھرِ هووَے واس ۔۔

ਜਮਕਾਲੁ ਸਿਰਹੁ ਨ ਉਤਰੈ ਅੰਤਰਿ ਕਪਟ ਵਿਣਾਸੁ ॥੭॥jamakaal sirahu na utarai a(n)tar kapaT vinaas ||7||जमकालु सिरहु न उतरै अंतरि कपट विणासु ॥७॥جمکال سرهُ ن اُترَے اںتر کپٹ وݨاس ۔۔۷۔۔

ਹਰਿ ਨਾਵੈ ਨੋ ਸਭੁ ਕੋ ਪਰਤਾਪਦਾ ਵਿਣੁ ਭਾਗਾਂ ਪਾਇਆ ਨ ਜਾਇ ॥har naavai no sabh ko parataapadhaa vin bhaagaa(n) paiaa na jai ||हरि नावै नो सभु को परतापदा विणु भागाँ पाइआ न जाइ ॥هر ناوَے نو سبھ کو پرتاپدا وݨ بھاگاں پاایا ن جاا ۔۔

ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਗੁਰੁ ਭੇਟੀਐ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥nadhar kare gur bheTeeaai har naam vasai man aai ||नदरि करे गुरु भेटीऐ हरि नामु वसै मनि आइ ॥ندر کرے گُر بھےٹیِاَے هر نام وسَے منِ آا ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮੇ ਹੀ ਪਤਿ ਊਪਜੈ ਹਰਿ ਸਿਉ ਰਹਾਂ ਸਮਾਇ ॥੮॥੨॥naanak naame hee pat uoopajai har siau rahaa(n) samai ||8||2||नानक नामे ही पति ऊपजै हरि सिउ रहाँ समाइ ॥८॥२॥نانک نامے هیِ پت اُوپجَے هرِ سا رهاں سماا ۔۔۸۔۔۲۔۔

ਮਲਾਰ ਮਹਲਾ ੩ ਅਸਟਪਦੀ ਘਰੁ ੨ ॥malaar mahalaa teejaa asaTapadhee ghar doojaa ||मलार महला ३ असटपदी घरु २ ॥ملار مهلا ۳ اسٹپدیِ گھر ۲ ۔۔

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਹਰਿ ਹਰਿ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਗੁਰ ਕੀ ਕਾਰੈ ਲਾਏ ॥har har kirapaa kare gur kee kaarai laae ||हरि हरि कृपा करे गुर की कारै लाए ॥هر هرِ ک®پا کرے گُر کیِ کارَے لااے ۔۔

ਦੁਖੁ ਪਲੑਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਵਸਾਏ ॥dhukh pal(h)r har naam vasaae ||दुखु पल्लरि हरि नामु वसाए ॥دُکھ پلھر هر نام وسااے ۔۔

ਸਾਚੀ ਗਤਿ ਸਾਚੈ ਚਿਤੁ ਲਾਏ ॥saachee gat saachai chit laae ||साची गति साचै चितु लाए ॥ساچیِ گت ساچَے چت لااے ۔۔

ਗੁਰ ਕੀ ਬਾਣੀ ਸਬਦਿ ਸੁਣਾਏ ॥੧॥gur kee baanee sabadh sunaae ||1||गुर की बाणी सबदि सुणाए ॥१॥گُر کیِ باݨیِ سبد سُݨااے ۔۔۱۔۔

ਮਨ ਮੇਰੇ ਹਰਿ ਹਰਿ ਸੇਵਿ ਨਿਧਾਨੁ ॥man mere har har sev nidhaan ||मन मेरे हरि हरि सेवि निधानु ॥من مےرے هر هرِ سےو ندھان ۔۔

ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਹਰਿ ਧਨੁ ਪਾਈਐ ਅਨਦਿਨੁ ਲਾਗੈ ਸਹਜਿ ਧਿਆਨੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥gur kirapaa te har dhan paieeaai anadhin laagai sahaj dhiaan ||1|| rahaau ||गुर किरपा ते हरि धनु पाईऐ अनदिनु लागै सहजि धिआनु ॥१॥ रहाउ ॥گُر کرپا تے هر دھن پاایاَے اندن لاگَے سهجِ دھآن ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਬਿਨੁ ਪਿਰ ਕਾਮਣਿ ਕਰੇ ਸਂੀਗਾਰੁ ॥bin pir kaaman kare sa(n)eegaar ||बिनु पिर कामणि करे सींगारु ॥بٍن پر کامݨ کرے سˆØیِگار ۔۔

ਦੁਹਚਾਰਣੀ ਕਹੀਐ ਨਿਤ ਹੋਇ ਖੁਆਰੁ ॥dhuhachaaranee kaheeaai nit hoi khuaar ||दुहचारणी कहीऐ नित होइ खुआरु ॥دُهچارݨیِ کهیِاَے نت هوا کھُآر ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਕਾ ਇਹੁ ਬਾਦਿ ਆਚਾਰੁ ॥manmukh kaa ih baadh aachaar ||मनमुख का इहु बादि आचारु ॥منمکھ کا اهُ باد آچار ۔۔

ਬਹੁ ਕਰਮ ਦ੍ਰਿੜਾਵਹਿ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿ ॥੨॥bahu karam dhiraRaaveh naam visaar ||2||बहु करम दृड़ावहि नामु विसारि ॥२॥بهُ کرم درڑاوه نام وسار ۔۔۲۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਾਮਣਿ ਬਣਿਆ ਸੀਗਾਰੁ ॥gurmukh kaaman baniaa seegaar ||गुरमुखि कामणि बणिआ सीगारु ॥گُرمکھ کامݨ بݨآ سیِگار ۔۔

ਸਬਦੇ ਪਿਰੁ ਰਾਖਿਆ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥sabadhe pir raakhiaa ur dhaar ||सबदे पिरु राखिआ उर धारि ॥سبدے پر راکھآ اُر دھار ۔۔

ਏਕੁ ਪਛਾਣੈ ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ॥ek pachhaanai haumai maar ||एकु पछाणै हउमै मारि ॥اےک پچھاݨَے هامَے مار ۔۔

ਸੋਭਾਵੰਤੀ ਕਹੀਐ ਨਾਰਿ ॥੩॥sobhaava(n)tee kaheeaai naar ||3||सोभावंती कहीऐ नारि ॥३॥سوبھاوںتیِ کهیِاَے نار ۔۔۳۔۔

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਦਾਤੇ ਕਿਨੈ ਨ ਪਾਇਆ ॥bin gur dhaate kinai na paiaa ||बिनु गुर दाते किनै न पाइआ ॥بٍن گُر داتے کنَے ن پاایا ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਲੋਭਿ ਦੂਜੈ ਲੋਭਾਇਆ ॥manmukh lobh dhoojai lobhaiaa ||मनमुख लोभि दूजै लोभाइआ ॥منمکھ لوبھ دُوجَے لوبھاایا ۔۔

ਐਸੇ ਗਿਆਨੀ ਬੂਝਹੁ ਕੋਇ ॥aaise giaanee boojhahu koi ||ऐसे गिआनी बूझहु कोइ ॥اَےسے گآنیِ بُوجھهُ کوا ۔۔

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਭੇਟੇ ਮੁਕਤਿ ਨ ਹੋਇ ॥੪॥bin gur bheTe mukat na hoi ||4||बिनु गुर भेटे मुकति न होइ ॥४॥بٍن گُر بھےٹے مُکت ن هوا ۔۔۴۔۔

ਕਹਿ ਕਹਿ ਕਹਣੁ ਕਹੈ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥keh keh kahan kahai sabh koi ||कहि कहि कहणु कहै सभु कोइ ॥کهِ کهِ کهݨ کهَے سبھ کوا ۔۔

ਬਿਨੁ ਮਨ ਮੂਏ ਭਗਤਿ ਨ ਹੋਇ ॥bin man mooe bhagat na hoi ||बिनु मन मूए भगति न होइ ॥بٍن من مُواے بھگت ن هوا ۔۔

ਗਿਆਨ ਮਤੀ ਕਮਲ ਪਰਗਾਸੁ ॥giaan matee kamal paragaas ||गिआन मती कमल परगासु ॥گِآن متیِ کمل پرگاس ۔۔

ਤਿਤੁ ਘਟਿ ਨਾਮੈ ਨਾਮਿ ਨਿਵਾਸੁ ॥੫॥tit ghaT naamai naam nivaas ||5||तितु घटि नामै नामि निवासु ॥५॥تِت گھٹ نامَے نام نواس ۔۔۵۔۔

ਹਉਮੈ ਭਗਤਿ ਕਰੇ ਸਭੁ ਕੋਇ ॥haumai bhagat kare sabh koi ||हउमै भगति करे सभु कोइ ॥هامَے بھگت کرے سبھ کوا ۔۔

ਨਾ ਮਨੁ ਭੀਜੈ ਨਾ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥naa man bheejai naa sukh hoi ||ना मनु भीजै ना सुखु होइ ॥نا من بھیِجَے نا سُکھ هوا ۔۔

ਕਹਿ ਕਹਿ ਕਹਣੁ ਆਪੁ ਜਾਣਾਏ ॥keh keh kahan aap jaanaae ||कहि कहि कहणु आपु जाणाए ॥کهِ کهِ کهݨ آپ جاݨااے ۔۔

ਬਿਰਥੀ ਭਗਤਿ ਸਭੁ ਜਨਮੁ ਗਵਾਏ ॥੬॥birathee bhagat sabh janam gavaae ||6||बिरथी भगति सभु जनमु गवाए ॥६॥بِرتھیِ بھگت سبھ جنم گوااے ۔۔۶۔۔

ਸੇ ਭਗਤ ਸਤਿਗੁਰ ਮਨਿ ਭਾਏ ॥se bhagat satigur man bhaae ||से भगत सतिगुर मनि भाए ॥سے بھگت ستگر منِ بھااے ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥anadhin naam rahe liv laae ||अनदिनु नामि रहे लिव लाए ॥اندن نام رهے لو لااے ۔۔

ਸਦ ਹੀ ਨਾਮੁ ਵੇਖਹਿ ਹਜੂਰਿ ॥sadh hee naam vekheh hajoor ||सद ही नामु वेखहि हजूरि ॥سد هیِ نام وےکھه هجُور ۔۔