Ang 1270 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੨੭੦)

ਮਲਾਰ ਮਃ ੫ ॥malaar mahalaa panjavaa ||मलार म: ५ ॥ملار مÚ ۵ ۔۔

ਪ੍ਰਭ ਕੋ ਭਗਤਿ ਬਛਲੁ ਬਿਰਦਾਇਓ ॥prabh ko bhagat bachhal biradhaio ||प्रभ को भगति बछलु बिरदाइओ ॥پربھ کو بھگت بچھل برداااو ۔۔

ਨਿੰਦਕ ਮਾਰਿ ਚਰਨ ਤਲ ਦੀਨੇ ਅਪੁਨੋ ਜਸੁ ਵਰਤਾਇਓ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ni(n)dhak maar charan tal dheene apuno jas varataio ||1|| rahaau ||निंदक मारि चरन तल दीने अपुनो जसु वरताइओ ॥१॥ रहाउ ॥نِںدک مار چرن تل دیٍنے اپنو جس ورتاااو ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜੈ ਜੈ ਕਾਰੁ ਕੀਨੋ ਸਭ ਜਗ ਮਹਿ ਦਇਆ ਜੀਅਨ ਮਹਿ ਪਾਇਓ ॥jai jai kaar keeno sabh jag meh dhiaa jeean meh paio ||जै जै कारु कीनो सभ जग महि दइआ जीअन महि पाइओ ॥جَے جَے کار کیٍنو سبھ جگ مهِ دایا جیِان مهِ پاااو ۔۔

ਕੰਠਿ ਲਾਇ ਅਪੁਨੋ ਦਾਸੁ ਰਾਖਿਓ ਤਾਤੀ ਵਾਉ ਨ ਲਾਇਓ ॥੧॥ka(n)Th lai apuno dhaas raakhio taatee vaau na laio ||1||कंठि लाइ अपुनो दासु राखिओ ताती वाउ न लाइओ ॥१॥کںٹھ لاا اپنو داس راکھاو تاتیِ واا ن لاِااو ۔۔۱۔۔

ਅੰਗੀਕਾਰੁ ਕੀਓ ਮੇਰੇ ਸੁਆਮੀ ਭ੍ਰਮੁ ਭਉ ਮੇਟਿ ਸੁਖਾਇਓ ॥a(n)geekaar keeo mere suaamee bhram bhau meT sukhaio ||अंगीकारु कीओ मेरे सुआमी भ्रमु भउ मेटि सुखाइओ ॥اںگیِکار کیِاو مےرے سُآمیِ بھرم بھا مےٹ سُکھاااو ۔۔

ਮਹਾ ਅਨੰਦ ਕਰਹੁ ਦਾਸ ਹਰਿ ਕੇ ਨਾਨਕ ਬਿਸ੍ਵਾਸੁ ਮਨਿ ਆਇਓ ॥੨॥੧੪॥੧੮॥mahaa ana(n)dh karahu dhaas har ke naanak bisavaiaas man aaio ||2||14||18||महा अनंद करहु दास हरि के नानक बिस्वासु मनि आइओ ॥२॥१४॥१८॥مها انµد کرهُ داس هر کے نانک بسواس منِ آااو ۔۔۲۔۔۱۴۔۔۱۸۔۔

ਰਾਗੁ ਮਲਾਰ ਮਹਲਾ ੫ ਚਉਪਦੇ ਘਰੁ ੨raag malaar mahalaa panjavaa chaupadhe ghar doojaaरागु मलार महला ५ चउपदे घरु २راگ ملار مهلا ۵ چاپدے گھر ۲

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਦੀਸੈ ਬ੍ਰਹਮ ਪਸਾਰੁ ॥gurmukh dheesai braham pasaar ||गुरमुखि दीसै ब्रहम पसारु ॥گُرمکھ دیِسَے برهم پسار ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਤ੍ਰੈ ਗੁਣੀਆਂ ਬਿਸਥਾਰੁ ॥gurmukh trai guneeaa(n) bisathaar ||गुरमुखि त्रै गुणीआँ बिसथारु ॥گُرمکھ ترَے گُݨیِآں بستھار ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਦ ਬੇਦ ਬੀਚਾਰੁ ॥gurmukh naadh bedh beechaar ||गुरमुखि नाद बेद बीचारु ॥گُرمکھ ناد بےد بیِچار ۔۔

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਘੋਰ ਅੰਧਾਰੁ ॥੧॥bin gur poore ghor a(n)dhaar ||1||बिनु गुर पूरे घोर अंधारु ॥१॥بٍن گُر پُورے گھور اںدھار ۔۔۱۔۔

ਮੇਰੇ ਮਨ ਗੁਰੁ ਗੁਰੁ ਕਰਤ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ॥mere man gur gur karat sadhaa sukh paieeaai ||मेरे मन गुरु गुरु करत सदा सुखु पाईऐ ॥مےرے من گُر گُر کرت سدا سُکھ پاایاَے ۔۔

ਗੁਰ ਉਪਦੇਸਿ ਹਰਿ ਹਿਰਦੈ ਵਸਿਓ ਸਾਸਿ ਗਿਰਾਸਿ ਅਪਣਾ ਖਸਮੁ ਧਿਆਈਐ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥gur upadhes har hiradhai vasio saas giraas apanaa khasam dhiaaieeaai ||1|| rahaau ||गुर उपदेसि हरि हिरदै वसिओ सासि गिरासि अपणा खसमु धिआईऐ ॥१॥ रहाउ ॥گُر اُپدےس هر هردَے وسِاو ساس گراس اپݨا کھسم دھآایاَے ۔۔۱۔۔ رهااُ ۔۔

ਗੁਰ ਕੇ ਚਰਣ ਵਿਟਹੁ ਬਲਿ ਜਾਉ ॥gur ke charan viTahu bal jaau ||गुर के चरण विटहु बलि जाउ ॥گُر کے چرݨ وٹهُ بل جاا ۔۔

ਗੁਰ ਕੇ ਗੁਣ ਅਨਦਿਨੁ ਨਿਤ ਗਾਉ ॥gur ke gun anadhin nit gaau ||गुर के गुण अनदिनु नित गाउ ॥گُر کے گُݨ اندن نت گاا ۔۔

ਗੁਰ ਕੀ ਧੂੜਿ ਕਰਉ ਇਸਨਾਨੁ ॥gur kee dhooR karau isanaan ||गुर की धूड़ि करउ इसनानु ॥گُر کیِ دھُوڑ کرا اسنان ۔۔

ਸਾਚੀ ਦਰਗਹ ਪਾਈਐ ਮਾਨੁ ॥੨॥saachee dharageh paieeaai maan ||2||साची दरगह पाईऐ मानु ॥२॥ساچیِ درگه پاایاَے مان ۔۔۲۔۔

ਗੁਰੁ ਬੋਹਿਥੁ ਭਵਜਲ ਤਾਰਣਹਾਰੁ ॥gur bohith bhavajal taaranahaar ||गुरु बोहिथु भवजल तारणहारु ॥گُر بوهتھ بھوجل تارݨهار ۔۔

ਗੁਰਿ ਭੇਟਿਐ ਨ ਹੋਇ ਜੋਨਿ ਅਉਤਾਰੁ ॥gur bheTiaai na hoi jon aautaar ||गुरि भेटिऐ न होइ जोनि अउतारु ॥گُر بھےٹاَے ن هوا جون ااتار ۔۔

ਗੁਰ ਕੀ ਸੇਵਾ ਸੋ ਜਨੁ ਪਾਏ ॥gur kee sevaa so jan paae ||गुर की सेवा सो जनु पाए ॥گُر کیِ سےوا سو جن پااے ۔۔

ਜਾ ਕਉ ਕਰਮਿ ਲਿਖਿਆ ਧੁਰਿ ਆਏ ॥੩॥jaa kau karam likhiaa dhur aae ||3||जा कउ करमि लिखिआ धुरि आए ॥३॥جا کا کرم لکھآ دھُر آاے ۔۔۳۔۔

ਗੁਰੁ ਮੇਰੀ ਜੀਵਨਿ ਗੁਰੁ ਆਧਾਰੁ ॥gur meree jeevan gur aadhaar ||गुरु मेरी जीवनि गुरु आधारु ॥گُر مےریِ جیِون گُر آدھار ۔۔

ਗੁਰੁ ਮੇਰੀ ਵਰਤਣਿ ਗੁਰੁ ਪਰਵਾਰੁ ॥gur meree varatan gur paravaar ||गुरु मेरी वरतणि गुरु परवारु ॥گُر مےریِ ورتݨ گُر پروار ۔۔

ਗੁਰੁ ਮੇਰਾ ਖਸਮੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸਰਣਾਈ ॥gur meraa khasam satigur saranaiee ||गुरु मेरा खसमु सतिगुर सरणाई ॥گُر مےرا کھسم ستگر سرݨاای ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰੁ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮੁ ਜਾ ਕੀ ਕੀਮ ਨ ਪਾਈ ॥੪॥੧॥੧੯॥naanak gur paarabraham jaa kee keem na paiee ||4||1||19||नानक गुरु पारब्रहमु जा की कीम न पाई ॥४॥१॥१९॥نانک گُر پاربرهم جا کیِ کیِم ن پاای ۔۔۴۔۔۱۔۔۱۹۔۔

ਮਲਾਰ ਮਹਲਾ ੫ ॥malaar mahalaa panjavaa ||मलार महला ५ ॥ملار مهلا ۵ ۔۔

ਗੁਰ ਕੇ ਚਰਨ ਹਿਰਦੈ ਵਸਾਏ ॥gur ke charan hiradhai vasaae ||गुर के चरन हिरदै वसाए ॥گُر کے چرن هردَے وسااے ۔۔

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਪ੍ਰਭਿ ਆਪਿ ਮਿਲਾਏ ॥kar kirapaa prabh aap milaae ||करि किरपा प्रभि आपि मिलाए ॥کر کرپا پربھ آپ ملااے ۔۔

ਅਪਨੇ ਸੇਵਕ ਕਉ ਲਏ ਪ੍ਰਭੁ ਲਾਇ ॥apane sevak kau le prabh lai ||अपने सेवक कउ लए प्रभु लाइ ॥اپنے سےوک کا لاے پربھ لاا ۔۔

ਤਾ ਕੀ ਕੀਮਤਿ ਕਹੀ ਨ ਜਾਇ ॥੧॥taa kee keemat kahee na jai ||1||ता की कीमति कही न जाइ ॥१॥تا کیِ کیِمت کهیِ ن جاا ۔۔۱۔۔

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਪੂਰਨ ਸੁਖਦਾਤੇ ॥kar kirapaa pooran sukhadhaate ||करि किरपा पूरन सुखदाते ॥کر کرپا پُورن سُکھداتے ۔۔

ਤੁਮੑਰੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਤੇ ਤੂੰ ਚਿਤਿ ਆਵਹਿ ਆਠ ਪਹਰ ਤੇਰੈ ਰੰਗਿ ਰਾਤੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥tum(h)ree kirapaa te too(n) chit aaveh aaTh pahar terai ra(n)g raate ||1|| rahaau ||तुम्मरी कृपा ते तूँ चिति आवहि आठ पहर तेरै रंगि राते ॥१॥ रहाउ ॥تُمھریِ ک®پا تے تُوں چت آوه آٹھ پهر تےرَے رںگ راتے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਗਾਵਣੁ ਸੁਨਣੁ ਸਭੁ ਤੇਰਾ ਭਾਣਾ ॥gaavan sunan sabh teraa bhaanaa ||गावणु सुनणु सभु तेरा भाणा ॥گاوݨ سُنݨ سبھ تےرا بھاݨا ۔۔

ਹੁਕਮੁ ਬੂਝੈ ਸੋ ਸਾਚਿ ਸਮਾਣਾ ॥hukam boojhai so saach samaanaa ||हुकमु बूझै सो साचि समाणा ॥هُکم بُوجھَے سو ساچ سماݨا ۔۔

ਜਪਿ ਜਪਿ ਜੀਵਹਿ ਤੇਰਾ ਨਾਂਉ ॥jap jap jeeveh teraa naa(n)au ||जपि जपि जीवहि तेरा नाँउ ॥جپ جپِ جیِوه تےرا ناںا ۔۔

ਤੁਝ ਬਿਨੁ ਦੂਜਾ ਨਾਹੀ ਥਾਉ ॥੨॥tujh bin dhoojaa naahee thaau ||2||तुझ बिनु दूजा नाही थाउ ॥२॥تُجھ بن دُوجا ناهیِ تھاا ۔۔۲۔۔

ਦੁਖ ਸੁਖ ਕਰਤੇ ਹੁਕਮੁ ਰਜਾਇ ॥dhukh sukh karate hukam rajai ||दुख सुख करते हुकमु रजाइ ॥دُکھ سُکھ کرتے هُکم رجاا ۔۔

ਭਾਣੈ ਬਖਸ ਭਾਣੈ ਦੇਇ ਸਜਾਇ ॥bhaanai bakhas bhaanai dhei sajai ||भाणै बखस भाणै देइ सजाइ ॥بھاݨَے بکھس بھاݨَے دےا سجاا ۔۔

ਦੁਹਾਂ ਸਿਰਿਆਂ ਕਾ ਕਰਤਾ ਆਪਿ ॥dhuhaa(n) siriaa(n) kaa karataa aap ||दुहाँ सिरिआँ का करता आपि ॥دُهاں سرآں کا کرتا آپ ۔۔

ਕੁਰਬਾਣੁ ਜਾਂਈ ਤੇਰੇ ਪਰਤਾਪ ॥੩॥kurabaan jaa(n)iee tere parataap ||3||कुरबाणु जाँई तेरे परताप ॥३॥کُرباݨ جاںای تےرے پرتاپ ۔۔۳۔۔

ਤੇਰੀ ਕੀਮਤਿ ਤੂਹੈ ਜਾਣਹਿ ॥teree keemat toohai jaaneh ||तेरी कीमति तूहै जाणहि ॥تےریِ کیِمت تُوهَے جاݨه ۔۔

ਤੂ ਆਪੇ ਬੂਝਹਿ ਸੁਣਿ ਆਪਿ ਵਖਾਣਹਿ ॥too aape boojheh sun aap vakhaaneh ||तू आपे बूझहि सुणि आपि वखाणहि ॥تُو آپے بُوجھه سُݨ آپ وکھاݨه ۔۔

ਸੇਈ ਭਗਤ ਜੋ ਤੁਧੁ ਭਾਣੇ ॥seiee bhagat jo tudh bhaane ||सेई भगत जो तुधु भाणे ॥سےای بھگت جو تُدھ بھاݨے ۔۔