Ang 1267 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੨੬੭)

ਜਬ ਪ੍ਰਿਅ ਆਇ ਬਸੇ ਗ੍ਰਿਹਿ ਆਸਨਿ ਤਬ ਹਮ ਮੰਗਲੁ ਗਾਇਆ ॥jab pria aai base gireh aasan tab ham ma(n)gal gaiaa ||जब पृअ आइ बसे गृहि आसनि तब हम मंगलु गाइआ ॥جب پرا آا بسے گره آسن تب هم مںگل گاایا ۔۔

ਮੀਤ ਸਾਜਨ ਮੇਰੇ ਭਏ ਸੁਹੇਲੇ ਪ੍ਰਭੁ ਪੂਰਾ ਗੁਰੂ ਮਿਲਾਇਆ ॥੩॥meet saajan mere bhe suhele prabh pooraa guroo milaiaa ||3||मीत साजन मेरे भए सुहेले प्रभु पूरा गुरू मिलाइआ ॥३॥میِت ساجن مےرے بھاے سُهےلے پربھ پُورا گُرُو ملاایا ۔۔۳۔۔

ਸਖੀ ਸਹੇਲੀ ਭਏ ਅਨੰਦਾ ਗੁਰਿ ਕਾਰਜ ਹਮਰੇ ਪੂਰੇ ॥sakhee sahelee bhe ana(n)dhaa gur kaaraj hamare poore ||सखी सहेली भए अनंदा गुरि कारज हमरे पूरे ॥سکھیِ سهےلیِ بھاے انµدا گُر کارج همرے پُورے ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਵਰੁ ਮਿਲਿਆ ਸੁਖਦਾਤਾ ਛੋਡਿ ਨ ਜਾਈ ਦੂਰੇ ॥੪॥੩॥kahu naanak var miliaa sukhadhaataa chhodd na jaiee dhoore ||4||3||कहु नानक वरु मिलिआ सुखदाता छोडि न जाई दूरे ॥४॥३॥کهُ نانک ور ملآ سُکھداتا چھوڈ ن جاای دُورے ۔۔۴۔۔۳۔۔

ਮਲਾਰ ਮਹਲਾ ੫ ॥malaar mahalaa panjavaa ||मलार महला ५ ॥ملار مهلا ۵ ۔۔

ਰਾਜ ਤੇ ਕੀਟ ਕੀਟ ਤੇ ਸੁਰਪਤਿ ਕਰਿ ਦੋਖ ਜਠਰ ਕਉ ਭਰਤੇ ॥raaj te keeT keeT te surapat kar dhokh jaThar kau bharate ||राज ते कीट कीट ते सुरपति करि दोख जठर कउ भरते ॥راج تے کیِٹ کیِٹ تے سُرپت کر دوکھ جٹھر کا بھرتے ۔۔

ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਿਧਿ ਛੋਡਿ ਆਨ ਕਉ ਪੂਜਹਿ ਆਤਮ ਘਾਤੀ ਹਰਤੇ ॥੧॥kirapaa nidh chhodd aan kau poojeh aatam ghaatee harate ||1||कृपा निधि छोडि आन कउ पूजहि आतम घाती हरते ॥१॥کِ®پا ندھ چھوڈ آن کا پُوجه آتم گھاتیِ هرتے ۔۔۱۔۔

ਹਰਿ ਬਿਸਰਤ ਤੇ ਦੁਖਿ ਦੁਖਿ ਮਰਤੇ ॥har bisarat te dhukh dhukh marate ||हरि बिसरत ते दुखि दुखि मरते ॥هر بسرت تے دُکھ دُکھ مرتے ۔۔

ਅਨਿਕ ਬਾਰ ਭ੍ਰਮਹਿ ਬਹੁ ਜੋਨੀ ਟੇਕ ਨ ਕਾਹੂ ਧਰਤੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥anik baar bhrameh bahu jonee Tek na kaahoo dharate ||1|| rahaau ||अनिक बार भ्रमहि बहु जोनी टेक न काहू धरते ॥१॥ रहाउ ॥انک بار بھرمه بهُ جونیِ ٹےک ن کاهُو دھرتے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਤਿਆਗਿ ਸੁਆਮੀ ਆਨ ਕਉ ਚਿਤਵਤ ਮੂੜ ਮੁਗਧ ਖਲ ਖਰ ਤੇ ॥tiaag suaamee aan kau chitavat mooR mugadh khal khar te ||तिआगि सुआमी आन कउ चितवत मूड़ मुगध खल खर ते ॥تِآگ سُآمیِ آن کا چتوت مُوڑ مُگدھ کھل کھر تے ۔۔

ਕਾਗਰ ਨਾਵ ਲੰਘਹਿ ਕਤ ਸਾਗਰੁ ਬ੍ਰਿਥਾ ਕਥਤ ਹਮ ਤਰਤੇ ॥੨॥kaagar naav la(n)gheh kat saagar birathaa kathat ham tarate ||2||कागर नाव लंघहि कत सागरु बृथा कथत हम तरते ॥२॥کاگر ناو لµگھه کت ساگر برتھا کتھت هم ترتے ۔۔۲۔۔

ਸਿਵ ਬਿਰੰਚਿ ਅਸੁਰ ਸੁਰ ਜੇਤੇ ਕਾਲ ਅਗਨਿ ਮਹਿ ਜਰਤੇ ॥siv bira(n)ch asur sur jete kaal agan meh jarate ||सिव बिरंचि असुर सुर जेते काल अगनि महि जरते ॥سِو برںچ اسر سُر جےتے کال اگن مهِ جرتے ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਰਨਿ ਚਰਨ ਕਮਲਨ ਕੀ ਤੁਮੑ ਨ ਡਾਰਹੁ ਪ੍ਰਭ ਕਰਤੇ ॥੩॥੪॥naanak saran charan kamalan kee tum(h) na ddaarahu prabh karate ||3||4||नानक सरनि चरन कमलन की तुम्म न डारहु प्रभ करते ॥३॥४॥نانک سرن چرن کملن کیِ تُمھ ن ڈارهُ پربھ کرتے ۔۔۳۔۔۴۔۔

ਰਾਗੁ ਮਲਾਰ ਮਹਲਾ ੫ ਦੁਪਦੇ ਘਰੁ ੧raag malaar mahalaa panjavaa dhupadhe ghar pehilaaरागु मलार महला ५ दुपदे घरु १راگ ملار مهلا ۵ دُپدے گھر ۱

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਪ੍ਰਭ ਮੇਰੇ ਓਇ ਬੈਰਾਗੀ ਤਿਆਗੀ ॥prabh mere oi bairaagee tiaagee ||प्रभ मेरे ओइ बैरागी तिआगी ॥پربھ مےرے اوِا بَےراگیِ تآگیِ ۔۔

ਹਉ ਇਕੁ ਖਿਨੁ ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਰਹਿ ਨ ਸਕਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਹਮਾਰੀ ਲਾਗੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥hau ik khin tis bin reh na sakau preet hamaaree laagee ||1|| rahaau ||हउ इकु खिनु तिसु बिनु रहि न सकउ प्रीति हमारी लागी ॥१॥ रहाउ ॥ها اک کھن تس بن رهِ ن سکاُ پریِت هماریِ لاگیِ ۔۔۱۔۔ رهااُ ۔۔

ਉਨ ਕੈ ਸੰਗਿ ਮੋਹਿ ਪ੍ਰਭੁ ਚਿਤਿ ਆਵੈ ਸੰਤ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਮੋਹਿ ਜਾਗੀ ॥aun kai sa(n)g moh prabh chit aavai sa(n)t prasaadh moh jaagee ||उन कै संगि मोहि प्रभु चिति आवै संत प्रसादि मोहि जागी ॥اُن کَے سںگ موه پربھ چت آوَے سںت پرساد موه جاگیِ ۔۔

ਸੁਨਿ ਉਪਦੇਸੁ ਭਏ ਮਨ ਨਿਰਮਲ ਗੁਨ ਗਾਏ ਰੰਗਿ ਰਾਂਗੀ ॥੧॥sun upadhes bhe man niramal gun gaae ra(n)g raa(n)gee ||1||सुनि उपदेसु भए मन निरमल गुन गाए रंगि राँगी ॥१॥سُن اُپدےس بھاے من نرمل گُن گااے رںگ راںگیِ ۔۔۱۔۔

ਇਹੁ ਮਨੁ ਦੇਇ ਕੀਏ ਸੰਤ ਮੀਤਾ ਕ੍ਰਿਪਾਲ ਭਏ ਬਡਭਾਗਂੀ ॥eih man dhei ke'ee sa(n)t meetaa kirapaal bhe baddabhaaga(n)ee ||इहु मनु देइ कीए संत मीता कृपाल भए बडभागीं ॥ِاهُ من دےا کیِاے سںت میِتا ک®پال بھاے بڈبھاگˆØیِ ۔۔

ਮਹਾ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਬਰਨਿ ਨ ਸਾਕਉ ਰੇਨੁ ਨਾਨਕ ਜਨ ਪਾਗੀ ॥੨॥੧॥੫॥mahaa sukh paiaa baran na saakau ren naanak jan paagee ||2||1||5||महा सुखु पाइआ बरनि न साकउ रेनु नानक जन पागी ॥२॥१॥५॥مها سُکھ پاایا برن ن ساکا رےن نانک جن پاگیِ ۔۔۲۔۔۱۔۔۵۔۔

ਮਲਾਰ ਮਹਲਾ ੫ ॥malaar mahalaa panjavaa ||मलार महला ५ ॥ملار مهلا ۵ ۔۔

ਮਾਈ ਮੋਹਿ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਦੇਹੁ ਮਿਲਾਈ ॥maiee moh preetam dheh milaiee ||माई मोहि प्रीतमु देहु मिलाई ॥ماای موه پریِتم دےهُ ملاای ۔۔

ਸਗਲ ਸਹੇਲੀ ਸੁਖ ਭਰਿ ਸੂਤੀ ਜਿਹ ਘਰਿ ਲਾਲੁ ਬਸਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥sagal sahelee sukh bhar sootee jeh ghar laal basaiee ||1|| rahaau ||सगल सहेली सुख भरि सूती जिह घरि लालु बसाई ॥१॥ रहाउ ॥سگل سهےلیِ سُکھ بھر سُوتیِ جه گھرِ لال بساای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਮੋਹਿ ਅਵਗਨ ਪ੍ਰਭੁ ਸਦਾ ਦਇਆਲਾ ਮੋਹਿ ਨਿਰਗੁਨਿ ਕਿਆ ਚਤੁਰਾਈ ॥moh avagan prabh sadhaa dhiaalaa moh niragun kiaa chaturaiee ||मोहि अवगन प्रभु सदा दइआला मोहि निरगुनि किआ चतुराई ॥موه اوگن پربھ سدا دایالا موه نرگن کآ چتراای ۔۔

ਕਰਉ ਬਰਾਬਰਿ ਜੋ ਪ੍ਰਿਅ ਸੰਗਿ ਰਾਤਂੀ ਇਹ ਹਉਮੈ ਕੀ ਢੀਠਾਈ ॥੧॥karau baraabar jo pria sa(n)g raata(n)ee ieh haumai kee ddeeThaiee ||1||करउ बराबरि जो पृअ संगि रातीं इह हउमै की ढीठाई ॥१॥کرا برابر جو پرا سںگ راتˆØیِ اه هامَے کیِ ڈھیِٹھاای ۔۔۱۔۔

ਭਈ ਨਿਮਾਣੀ ਸਰਨਿ ਇਕ ਤਾਕੀ ਗੁਰ ਸਤਿਗੁਰ ਪੁਰਖ ਸੁਖਦਾਈ ॥bhiee nimaanee saran ik taakee gur satigur purakh sukhadhaiee ||भई निमाणी सरनि इक ताकी गुर सतिगुर पुरख सुखदाई ॥بھای نماݨیِ سرن اک تاکیِ گُر ستگر پُرکھ سُکھداای ۔۔

ਏਕ ਨਿਮਖ ਮਹਿ ਮੇਰਾ ਸਭੁ ਦੁਖੁ ਕਾਟਿਆ ਨਾਨਕ ਸੁਖਿ ਰੈਨਿ ਬਿਹਾਈ ॥੨॥੨॥੬॥ek nimakh meh meraa sabh dhukh kaaTiaa naanak sukh rain bihaiee ||2||2||6||एक निमख महि मेरा सभु दुखु काटिआ नानक सुखि रैनि बिहाई ॥२॥२॥६॥اےک نمکھ مهِ مےرا سبھ دُکھ کاٹآ نانک سُکھ رَےن بهاای ۔۔۲۔۔۲۔۔۶۔۔

ਮਲਾਰ ਮਹਲਾ ੫ ॥malaar mahalaa panjavaa ||मलार महला ५ ॥ملار مهلا ۵ ۔۔

ਬਰਸੁ ਮੇਘ ਜੀ ਤਿਲੁ ਬਿਲਮੁ ਨ ਲਾਉ ॥baras megh jee til bilam na laau ||बरसु मेघ जी तिलु बिलमु न लाउ ॥برس مےگھ جیِ تل بلم ن لاا ۔۔

ਬਰਸੁ ਪਿਆਰੇ ਮਨਹਿ ਸਧਾਰੇ ਹੋਇ ਅਨਦੁ ਸਦਾ ਮਨਿ ਚਾਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥baras piaare maneh sadhaare hoi anadh sadhaa man chaau ||1|| rahaau ||बरसु पिआरे मनहि सधारे होइ अनदु सदा मनि चाउ ॥१॥ रहाउ ॥برس پآرے منه سدھارے هوا اند سدا من چاا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਹਮ ਤੇਰੀ ਧਰ ਸੁਆਮੀਆ ਮੇਰੇ ਤੂ ਕਿਉ ਮਨਹੁ ਬਿਸਾਰੇ ॥ham teree dhar suaameeaa mere too kiau manahu bisaare ||हम तेरी धर सुआमीआ मेरे तू किउ मनहु बिसारे ॥هم تےریِ دھر سُآمیِآ مےرے تُو کا منهُ بسارے ۔۔