Ang 1265 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੨੬੫)

ਜਨ ਨਾਨਕ ਕਉ ਪ੍ਰਭਿ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰੀ ਬਿਖੁ ਡੁਬਦਾ ਕਾਢਿ ਲਇਆ ॥੪॥੬॥jan naanak kau prabh kirapaa dhaaree bikh ddubadhaa kaadd liaa ||4||6||जन नानक कउ प्रभि किरपा धारी बिखु डुबदा काढि लइआ ॥४॥६॥جن نانک کا پربھ کرپا دھاریِ بکھ ڈُبدا کاڈھ لایا ۔۔۴۔۔۶۔۔

ਮਲਾਰ ਮਹਲਾ ੪ ॥malaar mahalaa chauthhaa ||मलार महला ४ ॥ملار مهلا ۴ ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਨਹੀ ਪੀਆ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਭੂਖ ਨ ਜਾਈ ॥gur parasaadhee a(n)mrit nahee peeaa tirasanaa bhookh na jaiee ||गुर परसादी अंमृतु नही पीआ तृसना भूख न जाई ॥گُر پرسادیِ اںمرت نهیِ پیِآ ترسنا بھُوکھ ن جاای ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਮੂੜੑ ਜਲਤ ਅਹੰਕਾਰੀ ਹਉਮੈ ਵਿਚਿ ਦੁਖੁ ਪਾਈ ॥manmukh mooR(h) jalat aha(n)kaaree haumai vich dhukh paiee ||मनमुख मूड़्ड़ जलत अहंकारी हउमै विचि दुखु पाई ॥منمکھ مُوڑھ جلت اهںکاریِ هامَے وچ دُکھ پاای ۔۔

ਆਵਤ ਜਾਤ ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ਦੁਖਿ ਲਾਗੈ ਪਛੁਤਾਈ ॥aavat jaat birathaa janam gavaiaa dhukh laagai pachhutaiee ||आवत जात बिरथा जनमु गवाइआ दुखि लागै पछुताई ॥آوت جات برتھا جنم گواایا دُکھ لاگَے پچھتاای ۔۔

ਜਿਸ ਤੇ ਉਪਜੇ ਤਿਸਹਿ ਨ ਚੇਤਹਿ ਧ੍ਰਿਗੁ ਜੀਵਣੁ ਧ੍ਰਿਗੁ ਖਾਈ ॥੧॥jis te upaje tiseh na cheteh dhirag jeevan dhirag khaiee ||1||जिस ते उपजे तिसहि न चेतहि धृगु जीवणु धृगु खाई ॥१॥جِس تے اُپجے تسه ن چےته دھرگ جیِوݨ دھرگ کھاای ۔۔۱۔۔

ਪ੍ਰਾਣੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈ ॥praanee gurmukh naam dhiaaiee ||प्राणी गुरमुखि नामु धिआई ॥پراݨیِ گُرمکھ نام دھآای ۔۔

ਹਰਿ ਹਰਿ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇ ਗੁਰੁ ਮੇਲੇ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥har har kirapaa kare gur mele har har naam samaiee ||1|| rahaau ||हरि हरि कृपा करे गुरु मेले हरि हरि नामि समाई ॥१॥ रहाउ ॥هر هرِ ک®پا کرے گُر مےلے هرِ هرِ نام سماای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਜਨਮੁ ਭਇਆ ਹੈ ਬਿਰਥਾ ਆਵਤ ਜਾਤ ਲਜਾਈ ॥manmukh janam bhiaa hai birathaa aavat jaat lajaiee ||मनमुख जनमु भइआ है बिरथा आवत जात लजाई ॥منمکھ جنم بھایا هَے برتھا آوت جات لجاای ۔۔

ਕਾਮਿ ਕ੍ਰੋਧਿ ਡੂਬੇ ਅਭਿਮਾਨੀ ਹਉਮੈ ਵਿਚਿ ਜਲਿ ਜਾਈ ॥kaam karodh ddoobe abhimaanee haumai vich jal jaiee ||कामि क्रोधि डूबे अभिमानी हउमै विचि जलि जाई ॥کام ک®ودھ ڈُوبے ابھمانیِ هامَے وچِ جلِ جاای ۔۔

ਤਿਨ ਸਿਧਿ ਨ ਬੁਧਿ ਭਈ ਮਤਿ ਮਧਿਮ ਲੋਭ ਲਹਰਿ ਦੁਖੁ ਪਾਈ ॥tin sidh na budh bhiee mat madhim lobh lahar dhukh paiee ||तिन सिधि न बुधि भई मति मधिम लोभ लहरि दुखु पाई ॥تٍن سدھ ن بُدھ بھای متِ مدھِم لوبھ لهرِ دُکھ پاای ۔۔

ਗੁਰ ਬਿਹੂਨ ਮਹਾ ਦੁਖੁ ਪਾਇਆ ਜਮ ਪਕਰੇ ਬਿਲਲਾਈ ॥੨॥gur bihoon mahaa dhukh paiaa jam pakare bilalaiee ||2||गुर बिहून महा दुखु पाइआ जम पकरे बिललाई ॥२॥گُر بهٌ مها دُکھ پاایا جم پکرے بللاای ۔۔۲۔۔

ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਅਗੋਚਰੁ ਪਾਇਆ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਈ ॥har kaa naam agochar paiaa gurmukh sahaj subhaiee ||हरि का नामु अगोचरु पाइआ गुरमुखि सहजि सुभाई ॥هر کا نام اگوچر پاایا گُرمکھ سهجِ سُبھاای ۔۔

ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਵਸਿਆ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਰਸਨਾ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਈ ॥naam nidhaan vasiaa ghaT a(n)tar rasanaa har gun gaiee ||नामु निधानु वसिआ घट अंतरि रसना हरि गुण गाई ॥نام ندھان وسآ گھٹ اںتر رسنا هرِ گُݨ گاای ۔۔

ਸਦਾ ਅਨੰਦਿ ਰਹੈ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਏਕ ਸਬਦਿ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥sadhaa ana(n)dh rahai dhin raatee ek sabadh liv laiee ||सदा अनंदि रहै दिनु राती एक सबदि लिव लाई ॥سدا انµد رهَے دن راتیِ اےک سبد لو لاای ۔۔

ਨਾਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਸਹਜੇ ਪਾਇਆ ਇਹ ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ॥੩॥naam padhaarath sahaje paiaa ieh satigur kee vaddiaaiee ||3||नामु पदारथु सहजे पाइआ इह सतिगुर की वडिआई ॥३॥نام پدارتھ سهجے پاایا اه ستگر کیِ وڈِآای ۔۔۳۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਹਰਿ ਹਰਿ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਸਤਿਗੁਰ ਕਉ ਸਦ ਬਲਿ ਜਾਈ ॥satigur te har har man vasiaa satigur kau sadh bal jaiee ||सतिगुर ते हरि हरि मनि वसिआ सतिगुर कउ सद बलि जाई ॥ستگر تے هرِ هرِ منِ وسِآ ستِگر کا سد بلِ جاای ۔۔

ਮਨੁ ਤਨੁ ਅਰਪਿ ਰਖਉ ਸਭੁ ਆਗੈ ਗੁਰ ਚਰਣੀ ਚਿਤੁ ਲਾਈ ॥man tan arap rakhau sabh aagai gur charanee chit laiee ||मनु तनु अरपि रखउ सभु आगै गुर चरणी चितु लाई ॥من تن ارپ رکھا سبھ آگَے گُر چرݨیِ چت لاای ۔۔

ਅਪਣੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਹੁ ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਆਪੇ ਲੈਹੁ ਮਿਲਾਈ ॥apanee kirapaa karahu gur poore aape laih milaiee ||अपणी कृपा करहु गुर पूरे आपे लैहु मिलाई ॥اپݨیِ ک®پا کرهُ گُر پُورے آپے لَےهُ ملاای ۔۔

ਹਮ ਲੋਹ ਗੁਰ ਨਾਵ ਬੋਹਿਥਾ ਨਾਨਕ ਪਾਰਿ ਲੰਘਾਈ ॥੪॥੭॥ham loh gur naav bohithaa naanak paar la(n)ghaiee ||4||7||हम लोह गुर नाव बोहिथा नानक पारि लंघाई ॥४॥७॥هم لوه گُر ناو بوهتھا نانک پار لµگھاای ۔۔۴۔۔۷۔۔

ਮਲਾਰ ਮਹਲਾ ੪ ਪੜਤਾਲ ਘਰੁ ੩malaar mahalaa chauthhaa paRataal ghar teejaaमलार महला ४ पड़ताल घरु ३ملار مهلا ۴ پڑتال گھر ۳

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਹਰਿ ਜਨ ਬੋਲਤ ਸ੍ਰੀਰਾਮ ਨਾਮਾ ਮਿਲਿ ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਹਰਿ ਤੋਰ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥har jan bolat sreeraam naamaa mil saadhasa(n)gat har tor ||1|| rahaau ||हरि जन बोलत स्रीराम नामा मिलि साधसंगति हरि तोर ॥१॥ रहाउ ॥هر جن بولت سریِرام ناما ملِ سادھسںگت هرِ تور ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਹਰਿ ਧਨੁ ਬਨਜਹੁ ਹਰਿ ਧਨੁ ਸੰਚਹੁ ਜਿਸੁ ਲਾਗਤ ਹੈ ਨਹੀ ਚੋਰ ॥੧॥har dhan banajahu har dhan sa(n)chahu jis laagat hai nahee chor ||1||हरि धनु बनजहु हरि धनु संचहु जिसु लागत है नही चोर ॥१॥هر دھن بنجهُ هرِ دھن سںچهُ جس لاگت هَے نهیِ چور ۔۔۱۔۔

ਚਾਤ੍ਰਿਕ ਮੋਰ ਬੋਲਤ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਸੁਨਿ ਘਨਿਹਰ ਕੀ ਘੋਰ ॥੨॥chaatirak mor bolat dhin raatee sun ghanihar kee ghor ||2||चातृक मोर बोलत दिनु राती सुनि घनिहर की घोर ॥२॥چاترک مور بولت دن راتیِ سُن گھنهر کیِ گھور ۔۔۲۔۔

ਜੋ ਬੋਲਤ ਹੈ ਮ੍ਰਿਗ ਮੀਨ ਪੰਖੇਰੂ ਸੁ ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਜਾਪਤ ਹੈ ਨਹੀ ਹੋਰ ॥੩॥jo bolat hai mirag meen pa(n)kheroo su bin har jaapat hai nahee hor ||3||जो बोलत है मृग मीन पंखेरू सु बिनु हरि जापत है नही होर ॥३॥جو بولت هَے مرگ میٍن پںکھےرُو سُ بن هر جاپت هَے نهیِ هور ۔۔۳۔۔

ਨਾਨਕ ਜਨ ਹਰਿ ਕੀਰਤਿ ਗਾਈ ਛੂਟਿ ਗਇਓ ਜਮ ਕਾ ਸਭ ਸੋਰ ॥੪॥੧॥੮॥naanak jan har keerat gaiee chhooT gio jam kaa sabh sor ||4||1||8||नानक जन हरि कीरति गाई छूटि गइओ जम का सभ सोर ॥४॥१॥८॥نانک جن هر کیِرت گاای چھُوٹ گِااو جم کا سبھ سور ۔۔۴۔۔۱۔۔۸۔۔

ਮਲਾਰ ਮਹਲਾ ੪ ॥malaar mahalaa chauthhaa ||मलार महला ४ ॥ملار مهلا ۴ ۔۔

ਰਾਮ ਰਾਮ ਬੋਲਿ ਬੋਲਿ ਖੋਜਤੇ ਬਡਭਾਗੀ ॥raam raam bol bol khojate baddabhaagee ||राम राम बोलि बोलि खोजते बडभागी ॥رام رام بول بول کھوجتے بڈبھاگیِ ۔۔

ਹਰਿ ਕਾ ਪੰਥੁ ਕੋਊ ਬਤਾਵੈ ਹਉ ਤਾ ਕੈ ਪਾਇ ਲਾਗੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥har kaa pa(n)th kouoo bataavai hau taa kai pai laagee ||1|| rahaau ||हरि का पंथु कोऊ बतावै हउ ता कै पाइ लागी ॥१॥ रहाउ ॥هر کا پںتھ کواُو بتاوَے ها تا کَے پاا لاگیِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਹਰਿ ਹਮਾਰੋ ਮੀਤੁ ਸਖਾਈ ਹਮ ਹਰਿ ਸਿਉ ਪ੍ਰੀਤਿ ਲਾਗੀ ॥har hamaaro meet sakhaiee ham har siau preet laagee ||हरि हमारो मीतु सखाई हम हरि सिउ प्रीति लागी ॥هر همارو میِت سکھاای هم هرِ سا پریِت لاگیِ ۔۔