Ang 1261 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੨੬੧)

ਹਰਿ ਜਨ ਕਰਣੀ ਊਤਮ ਹੈ ਹਰਿ ਕੀਰਤਿ ਜਗਿ ਬਿਸਥਾਰਿ ॥੩॥har jan karanee uootam hai har keerat jag bisathaar ||3||हरि जन करणी ऊतम है हरि कीरति जगि बिसथारि ॥३॥هر جن کرݨیِ اُوتم هَے هرِ کیِرت جگِ بستھار ۔۔۳۔۔

ਕ੍ਰਿਪਾ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਿ ਠਾਕੁਰ ਮੇਰੇ ਹਰਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥kirapaa kirapaa kar Thaakur mere har har har ur dhaar ||कृपा कृपा करि ठाकुर मेरे हरि हरि हरि उर धारि ॥کِ®پا ک®پا کر ٹھاکر مےرے هرِ هرِ هرِ اُر دھار ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਪਾਇਆ ਮਨਿ ਜਪਿਆ ਨਾਮੁ ਮੁਰਾਰਿ ॥੪॥੯॥naanak satigur pooraa paiaa man japiaa naam muraar ||4||9||नानक सतिगुरु पूरा पाइआ मनि जपिआ नामु मुरारि ॥४॥९॥نانک ستگر پُورا پاایا منِ جپِآ نام مُرار ۔۔۴۔۔۹۔۔

ਮਲਾਰ ਮਹਲਾ ੩ ਘਰੁ ੨malaar mahalaa teejaa ghar doojaaमलार महला ३ घरु २ملار مهلا ۳ گھر ۲

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਇਹੁ ਮਨੁ ਗਿਰਹੀ ਕਿ ਇਹੁ ਮਨੁ ਉਦਾਸੀ ॥eih man girahee k ih man udhaasee ||इहु मनु गिरही कि इहु मनु उदासी ॥ِاهُ من گرهیِ ک اهُ من اُداسیِ ۔۔

ਕਿ ਇਹੁ ਮਨੁ ਅਵਰਨੁ ਸਦਾ ਅਵਿਨਾਸੀ ॥k ih man avaran sadhaa avinaasee ||कि इहु मनु अवरनु सदा अविनासी ॥کِ اهُ من اورن سدا اوناسیِ ۔۔

ਕਿ ਇਹੁ ਮਨੁ ਚੰਚਲੁ ਕਿ ਇਹੁ ਮਨੁ ਬੈਰਾਗੀ ॥k ih man cha(n)chal k ih man bairaagee ||कि इहु मनु चंचलु कि इहु मनु बैरागी ॥کِ اهُ من چںچل ک اهُ من بَےراگیِ ۔۔

ਇਸੁ ਮਨ ਕਉ ਮਮਤਾ ਕਿਥਹੁ ਲਾਗੀ ॥੧॥eis man kau mamataa kithahu laagee ||1||इसु मन कउ ममता किथहु लागी ॥१॥ِاس من کا ممتا کتھهُ لاگیِ ۔۔۱۔۔

ਪੰਡਿਤ ਇਸੁ ਮਨ ਕਾ ਕਰਹੁ ਬੀਚਾਰੁ ॥pa(n)ddit is man kaa karahu beechaar ||पंडित इसु मन का करहु बीचारु ॥پںڈت اس من کا کرهُ بیِچار ۔۔

ਅਵਰੁ ਕਿ ਬਹੁਤਾ ਪੜਹਿ ਉਠਾਵਹਿ ਭਾਰੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥avar k bahutaa paReh uThaaveh bhaar ||1|| rahaau ||अवरु कि बहुता पड़हि उठावहि भारु ॥१॥ रहाउ ॥اور ک بهُتا پڑه اُٹھاوه بھار ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਮਾਇਆ ਮਮਤਾ ਕਰਤੈ ਲਾਈ ॥maiaa mamataa karatai laiee ||माइआ ममता करतै लाई ॥مااآ ممتا کرتَے لاای ۔۔

ਏਹੁ ਹੁਕਮੁ ਕਰਿ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਉਪਾਈ ॥eh hukam kar sirasaT upaiee ||एहु हुकमु करि सृसटि उपाई ॥اےهُ هُکم کر سرسٹ اُپاای ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਬੂਝਹੁ ਭਾਈ ॥gur parasaadhee boojhahu bhaiee ||गुर परसादी बूझहु भाई ॥گُر پرسادیِ بُوجھهُ بھاای ۔۔

ਸਦਾ ਰਹਹੁ ਹਰਿ ਕੀ ਸਰਣਾਈ ॥੨॥sadhaa rahahu har kee saranaiee ||2||सदा रहहु हरि की सरणाई ॥२॥سدا رههُ هر کیِ سرݨاای ۔۔۲۔۔

ਸੋ ਪੰਡਿਤੁ ਜੋ ਤਿਹਾਂ ਗੁਣਾ ਕੀ ਪੰਡ ਉਤਾਰੈ ॥so pa(n)ddit jo tihaa(n) gunaa kee pa(n)dd utaarai ||सो पंडितु जो तिहाँ गुणा की पंड उतारै ॥سو پںڈت جو تهاں گُݨا کیِ پںڈ اُتارَے ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਏਕੋ ਨਾਮੁ ਵਖਾਣੈ ॥anadhin eko naam vakhaanai ||अनदिनु एको नामु वखाणै ॥اندن اےکو نام وکھاݨَے ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਕੀ ਓਹੁ ਦੀਖਿਆ ਲੇਇ ॥satigur kee oh dheekhiaa lei ||सतिगुर की ओहु दीखिआ लेइ ॥ستگر کیِ اوهُ دیِکھآ لےا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਆਗੈ ਸੀਸੁ ਧਰੇਇ ॥satigur aagai sees dharei ||सतिगुर आगै सीसु धरेइ ॥ستگر آگَے سیِس دھرےا ۔۔

ਸਦਾ ਅਲਗੁ ਰਹੈ ਨਿਰਬਾਣੁ ॥sadhaa alag rahai nirabaan ||सदा अलगु रहै निरबाणु ॥سدا الگ رهَے نرباݨ ۔۔

ਸੋ ਪੰਡਿਤੁ ਦਰਗਹ ਪਰਵਾਣੁ ॥੩॥so pa(n)ddit dharageh paravaan ||3||सो पंडितु दरगह परवाणु ॥३॥سو پںڈت درگه پرواݨ ۔۔۳۔۔

ਸਭਨਾਂ ਮਹਿ ਏਕੋ ਏਕੁ ਵਖਾਣੈ ॥sabhanaa(n) meh eko ek vakhaanai ||सभनाँ महि एको एकु वखाणै ॥سبھناں مهِ اےکو اےک وکھاݨَے ۔۔

ਜਾਂ ਏਕੋ ਵੇਖੈ ਤਾਂ ਏਕੋ ਜਾਣੈ ॥jaa(n) eko vekhai taa(n) eko jaanai ||जाँ एको वेखै ताँ एको जाणै ॥جاں اےکو وےکھَے تاں اےکو جاݨَے ۔۔

ਜਾ ਕਉ ਬਖਸੇ ਮੇਲੇ ਸੋਇ ॥jaa kau bakhase mele soi ||जा कउ बखसे मेले सोइ ॥جا کا بکھسے مےلے سوا ۔۔

ਐਥੈ ਓਥੈ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥੪॥aaithai othai sadhaa sukh hoi ||4||ऐथै ओथै सदा सुखु होइ ॥४॥اَےتھَے اوتھَے سدا سُکھ هوا ۔۔۴۔۔

ਕਹਤ ਨਾਨਕੁ ਕਵਨ ਬਿਧਿ ਕਰੇ ਕਿਆ ਕੋਇ ॥kahat naanak kavan bidh kare kiaa koi ||कहत नानकु कवन बिधि करे किआ कोइ ॥کهت نانک کون بدھ کرے کآ کوا ۔۔

ਸੋਈ ਮੁਕਤਿ ਜਾ ਕਉ ਕਿਰਪਾ ਹੋਇ ॥soiee mukat jaa kau kirapaa hoi ||सोई मुकति जा कउ किरपा होइ ॥سوای مُکت جا کا کرپا هوا ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਸੋਇ ॥anadhin har gun gaavai soi ||अनदिनु हरि गुण गावै सोइ ॥اندن هر گُݨ گاوَے سوا ۔۔

ਸਾਸਤ੍ਰ ਬੇਦ ਕੀ ਫਿਰਿ ਕੂਕ ਨ ਹੋਇ ॥੫॥੧॥੧੦॥saasatr bedh kee fir kook na hoi ||5||1||10||सासत्र बेद की फिरि कूक न होइ ॥५॥१॥१०॥ساستر بےد کیِ پھر کُوک ن هوا ۔۔۵۔۔۱۔۔۱۰۔۔

ਮਲਾਰ ਮਹਲਾ ੩ ॥malaar mahalaa teejaa ||मलार महला ३ ॥ملار مهلا ۳ ۔۔

ਭ੍ਰਮਿ ਭ੍ਰਮਿ ਜੋਨਿ ਮਨਮੁਖ ਭਰਮਾਈ ॥bhram bhram jon manmukh bharamaiee ||भ्रमि भ्रमि जोनि मनमुख भरमाई ॥بھرم بھرم جون منمکھ بھرماای ۔۔

ਜਮਕਾਲੁ ਮਾਰੇ ਨਿਤ ਪਤਿ ਗਵਾਈ ॥jamakaal maare nit pat gavaiee ||जमकालु मारे नित पति गवाई ॥جمکال مارے نت پت گواای ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵਾ ਜਮ ਕੀ ਕਾਣਿ ਚੁਕਾਈ ॥satigur sevaa jam kee kaan chukaiee ||सतिगुर सेवा जम की काणि चुकाई ॥ستگر سےوا جم کیِ کاݨ چُکاای ۔۔

ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਮਿਲਿਆ ਮਹਲੁ ਘਰੁ ਪਾਈ ॥੧॥har prabh miliaa mahal ghar paiee ||1||हरि प्रभु मिलिआ महलु घरु पाई ॥१॥هر پربھ ملِآ مهل گھر پاای ۔۔۱۔۔

ਪ੍ਰਾਣੀ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ॥praanee gurmukh naam dhiaai ||प्राणी गुरमुखि नामु धिआइ ॥پراݨیِ گُرمکھ نام دھآا ۔۔

ਜਨਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਦੁਬਿਧਾ ਖੋਇਆ ਕਉਡੀ ਬਦਲੈ ਜਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥janam padhaarath dhubidhaa khoiaa kauddee badhalai jai ||1|| rahaau ||जनमु पदारथु दुबिधा खोइआ कउडी बदलै जाइ ॥१॥ रहाउ ॥جنم پدارتھ دُبدھا کھوایا کاڈیِ بدلَے جاا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਲਗੈ ਪਿਆਰੁ ॥kar kirapaa gurmukh lagai piaar ||करि किरपा गुरमुखि लगै पिआरु ॥کر کرپا گُرمکھ لگَے پآر ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਭਗਤਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਉਰਿ ਧਾਰੁ ॥a(n)tar bhagat har har ur dhaar ||अंतरि भगति हरि हरि उरि धारु ॥اںتر بھگت هر هرِ اُر دھار ۔۔

ਭਵਜਲੁ ਸਬਦਿ ਲੰਘਾਵਣਹਾਰੁ ॥bhavajal sabadh la(n)ghaavanahaar ||भवजलु सबदि लंघावणहारु ॥بھوجل سبد لµگھاوݨهار ۔۔

ਦਰਿ ਸਾਚੈ ਦਿਸੈ ਸਚਿਆਰੁ ॥੨॥dhar saachai dhisai sachiaar ||2||दरि साचै दिसै सचिआरु ॥२॥در ساچَے دسَے سچِآر ۔۔۲۔۔

ਬਹੁ ਕਰਮ ਕਰੇ ਸਤਿਗੁਰੁ ਨਹੀ ਪਾਇਆ ॥bahu karam kare satigur nahee paiaa ||बहु करम करे सतिगुरु नही पाइआ ॥بهُ کرم کرے ستگر نهیِ پاایا ۔۔

ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਭਰਮਿ ਭੂਲੇ ਬਹੁ ਮਾਇਆ ॥bin gur bharam bhoole bahu maiaa ||बिनु गुर भरमि भूले बहु माइआ ॥بٍن گُر بھرم بھُولے بهُ ماایا ۔۔

ਹਉਮੈ ਮਮਤਾ ਬਹੁ ਮੋਹੁ ਵਧਾਇਆ ॥haumai mamataa bahu moh vadhaiaa ||हउमै ममता बहु मोहु वधाइआ ॥هامَے ممتا بهُ موهُ ودھاایا ۔۔

ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਮਨਮੁਖਿ ਦੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥੩॥dhoojai bhai manmukh dhukh paiaa ||3||दूजै भाइ मनमुखि दुखु पाइआ ॥३॥دُوجَے بھاا منمکھ دُکھ پاایا ۔۔۳۔۔

ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਅਗਮ ਅਥਾਹਾ ॥aape karataa agam athaahaa ||आपे करता अगम अथाहा ॥آپے کرتا اگم اتھاها ۔۔

ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਜਪੀਐ ਸਚੁ ਲਾਹਾ ॥gur sabadhee japeeaai sach laahaa ||गुर सबदी जपीऐ सचु लाहा ॥گُر سبدیِ جپیِاَے سچ لاها ۔۔

ਹਾਜਰੁ ਹਜੂਰਿ ਹਰਿ ਵੇਪਰਵਾਹਾ ॥haajar hajoor har veparavaahaa ||हाजरु हजूरि हरि वेपरवाहा ॥هاجر هجُور هر وےپرواها ۔۔