Ang 1259 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੨੫੯)

ਜੀਅ ਦਾਨੁ ਦੇਇ ਤ੍ਰਿਪਤਾਸੇ ਸਚੈ ਨਾਮਿ ਸਮਾਹੀ ॥jeea dhaan dhei tirapataase sachai naam samaahee ||जीअ दानु देइ तृपतासे सचै नामि समाही ॥جیِا دان دےا ترپتاسے سچَے نام سماهیِ ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਰਵਿਆ ਰਿਦ ਅੰਤਰਿ ਸਹਜਿ ਸਮਾਧਿ ਲਗਾਹੀ ॥੨॥anadhin har raviaa ridh a(n)tar sahaj samaadh lagaahee ||2||अनदिनु हरि रविआ रिद अंतरि सहजि समाधि लगाही ॥२॥اندن هر روِآ رد اںتر سهجِ سمادھ لگاهیِ ۔۔۲۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਸਬਦੀ ਇਹੁ ਮਨੁ ਭੇਦਿਆ ਹਿਰਦੈ ਸਾਚੀ ਬਾਣੀ ॥satigur sabadhee ih man bhedhiaa hiradhai saachee baanee ||सतिगुर सबदी इहु मनु भेदिआ हिरदै साची बाणी ॥ستگر سبدیِ اهُ من بھےدآ هردَے ساچیِ باݨیِ ۔۔

ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੁ ਅਲਖੁ ਨ ਜਾਈ ਲਖਿਆ ਗੁਰਮੁਖਿ ਅਕਥ ਕਹਾਣੀ ॥meraa prabh alakh na jaiee lakhiaa gurmukh akath kahaanee ||मेरा प्रभु अलखु न जाई लखिआ गुरमुखि अकथ कहाणी ॥مےرا پربھ الکھ ن جاای لکھآ گُرمکھ اکتھ کهاݨیِ ۔۔

ਆਪੇ ਦਇਆ ਕਰੇ ਸੁਖਦਾਤਾ ਜਪੀਐ ਸਾਰਿੰਗਪਾਣੀ ॥੩॥aape dhiaa kare sukhadhaataa japeeaai saari(n)gapaanee ||3||आपे दइआ करे सुखदाता जपीऐ सारिंगपाणी ॥३॥آپے دایا کرے سُکھداتا جپیِاَے سارںگپاݨیِ ۔۔۳۔۔

ਆਵਣ ਜਾਣਾ ਬਹੁੜਿ ਨ ਹੋਵੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਹਜਿ ਧਿਆਇਆ ॥aavan jaanaa bahuR na hovai gurmukh sahaj dhiaaiaa ||आवण जाणा बहुड़ि न होवै गुरमुखि सहजि धिआइआ ॥آوݨ جاݨا بهُڑ ن هووَے گُرمکھ سهج دھآایا ۔۔

ਮਨ ਹੀ ਤੇ ਮਨੁ ਮਿਲਿਆ ਸੁਆਮੀ ਮਨ ਹੀ ਮੰਨੁ ਸਮਾਇਆ ॥man hee te man miliaa suaamee man hee ma(n)n samaiaa ||मन ही ते मनु मिलिआ सुआमी मन ही मंनु समाइआ ॥من هیِ تے من ملآ سُآمیِ من هیِ منّ سماایا ۔۔

ਸਾਚੇ ਹੀ ਸਚੁ ਸਾਚਿ ਪਤੀਜੈ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇਆ ॥੪॥saache hee sach saach pateejai vichahu aap gavaiaa ||4||साचे ही सचु साचि पतीजै विचहु आपु गवाइआ ॥४॥ساچے هیِ سچ ساچ پتیِجَے وچهُ آپ گواایا ۔۔۴۔۔

ਏਕੋ ਏਕੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਸੁਆਮੀ ਦੂਜਾ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ॥eko ek vasai man suaamee dhoojaa avar na koiee ||एको एकु वसै मनि सुआमी दूजा अवरु न कोई ॥اےکو اےک وسَے من سُآمیِ دُوجا اور ن کوای ۔۔

ਏਕੋੁ ਨਾਮੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਹੈ ਮੀਠਾ ਜਗਿ ਨਿਰਮਲ ਸਚੁ ਸੋਈ ॥ekuo naam a(n)mrit hai meeThaa jag niramal sach soiee ||एकुो नामु अंमृतु है मीठा जगि निरमल सचु सोई ॥اےکو نام اںمرت هَے میِٹھا جگ نرمل سچ سوای ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਪ੍ਰਭੂ ਤੇ ਪਾਈਐ ਜਿਨ ਕਉ ਧੁਰਿ ਲਿਖਿਆ ਹੋਈ ॥੫॥੪॥naanak naam prabhoo te paieeaai jin kau dhur likhiaa hoiee ||5||4||नानक नामु प्रभू ते पाईऐ जिन कउ धुरि लिखिआ होई ॥५॥४॥نانک نام پربھُو تے پاایاَے جن کا دھُر لکھآ هوای ۔۔۵۔۔۴۔۔

ਮਲਾਰ ਮਹਲਾ ੩ ॥malaar mahalaa teejaa ||मलार महला ३ ॥ملار مهلا ۳ ۔۔

ਗਣ ਗੰਧਰਬ ਨਾਮੇ ਸਭਿ ਉਧਰੇ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਿ ॥gan ga(n)dharab naame sabh udhare gur kaa sabadh veechaar ||गण गंधरब नामे सभि उधरे गुर का सबदु वीचारि ॥گݨ گںدھرب نامے سبھ اُدھرے گُر کا سبد ویِچار ۔۔

ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਸਦ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇਆ ਹਰਿ ਰਾਖਿਆ ਉਰਿ ਧਾਰਿ ॥haumai maar sadh ma(n)n vasaiaa har raakhiaa ur dhaar ||हउमै मारि सद मंनि वसाइआ हरि राखिआ उरि धारि ॥هامَے مار سد منّ وساایا هر راکھآ اُر دھار ۔۔

ਜਿਸਹਿ ਬੁਝਾਏ ਸੋਈ ਬੂਝੈ ਜਿਸ ਨੋ ਆਪੇ ਲਏ ਮਿਲਾਇ ॥jiseh bujhaae soiee boojhai jis no aape le milai ||जिसहि बुझाए सोई बूझै जिस नो आपे लए मिलाइ ॥جِسه بُجھااے سوای بُوجھَے جس نو آپے لاے ملاا ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਬਾਣੀ ਸਬਦੇ ਗਾਂਵੈ ਸਾਚਿ ਰਹੈ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੧॥anadhin baanee sabadhe gaa(n)vai saach rahai liv lai ||1||अनदिनु बाणी सबदे गाँवै साचि रहै लिव लाइ ॥१॥اندن باݨیِ سبدے گاںوَے ساچ رهَے لو لاا ۔۔۱۔۔

ਮਨ ਮੇਰੇ ਖਿਨੁ ਖਿਨੁ ਨਾਮੁ ਸਮੑਾਲਿ ॥man mere khin khin naam sam(h)aal ||मन मेरे खिनु खिनु नामु सम्मालि ॥من مےرے کھن کھن نام سمھال ۔۔

ਗੁਰ ਕੀ ਦਾਤਿ ਸਬਦ ਸੁਖੁ ਅੰਤਰਿ ਸਦਾ ਨਿਬਹੈ ਤੇਰੈ ਨਾਲਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥gur kee dhaat sabadh sukh a(n)tar sadhaa nibahai terai naal ||1|| rahaau ||गुर की दाति सबद सुखु अंतरि सदा निबहै तेरै नालि ॥१॥ रहाउ ॥گُر کیِ دات سبد سُکھ اںتر سدا نبهَے تےرَے نال ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਪਾਖੰਡੁ ਕਦੇ ਨ ਚੂਕੈ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਦੁਖੁ ਪਾਏ ॥manmukh paakha(n)dd kadhe na chookai dhoojai bhai dhukh paae ||मनमुख पाखंडु कदे न चूकै दूजै भाइ दुखु पाए ॥منمکھ پاکھںڈ کدے ن چُوکَے دُوجَے بھاا دُکھ پااے ۔۔

ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿ ਬਿਖਿਆ ਮਨਿ ਰਾਤੇ ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਗਵਾਏ ॥naam visaar bikhiaa man raate birathaa janam gavaae ||नामु विसारि बिखिआ मनि राते बिरथा जनमु गवाए ॥نام وسار بکھآ منِ راتے برتھا جنم گوااے ۔۔

ਇਹ ਵੇਲਾ ਫਿਰਿ ਹਥਿ ਨ ਆਵੈ ਅਨਦਿਨੁ ਸਦਾ ਪਛੁਤਾਏ ॥eeh velaa fir hath na aavai anadhin sadhaa pachhutaae ||इह वेला फिरि हथि न आवै अनदिनु सदा पछुताए ॥ِاه وےلا پھر هتھِ ن آوَے اندن سدا پچھتااے ۔۔

ਮਰਿ ਮਰਿ ਜਨਮੈ ਕਦੇ ਨ ਬੂਝੈ ਵਿਸਟਾ ਮਾਹਿ ਸਮਾਏ ॥੨॥mar mar janamai kadhe na boojhai visaTaa maeh samaae ||2||मरि मरि जनमै कदे न बूझै विसटा माहि समाए ॥२॥مر مرِ جنمَے کدے ن بُوجھَے وسٹا ماه سمااے ۔۔۲۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸੇ ਉਧਰੇ ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਿ ॥gurmukh naam rate se udhare gur kaa sabadh veechaar ||गुरमुखि नामि रते से उधरे गुर का सबदु वीचारि ॥گُرمکھ نام رتے سے اُدھرے گُر کا سبد ویِچار ۔۔

ਜੀਵਨ ਮੁਕਤਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਆ ਹਰਿ ਰਾਖਿਆ ਉਰਿ ਧਾਰਿ ॥jeevan mukat har naam dhiaaiaa har raakhiaa ur dhaar ||जीवन मुकति हरि नामु धिआइआ हरि राखिआ उरि धारि ॥جیِون مُکت هر نام دھآایا هرِ راکھآ اُر دھار ۔۔

ਮਨੁ ਤਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਨਿਰਮਲ ਮਤਿ ਊਤਮ ਊਤਮ ਬਾਣੀ ਹੋਈ ॥man tan niramal niramal mat uootam uootam baanee hoiee ||मनु तनु निरमलु निरमल मति ऊतम ऊतम बाणी होई ॥من تن نرمل نرمل مت اُوتم اُوتم باݨیِ هوای ۔۔

ਏਕੋ ਪੁਰਖੁ ਏਕੁ ਪ੍ਰਭੁ ਜਾਤਾ ਦੂਜਾ ਅਵਰੁ ਨ ਕੋਈ ॥੩॥eko purakh ek prabh jaataa dhoojaa avar na koiee ||3||एको पुरखु एकु प्रभु जाता दूजा अवरु न कोई ॥३॥اےکو پُرکھ اےک پربھ جاتا دُوجا اور ن کوای ۔۔۳۔۔

ਆਪੇ ਕਰੇ ਕਰਾਏ ਪ੍ਰਭੁ ਆਪੇ ਆਪੇ ਨਦਰਿ ਕਰੇਇ ॥aape kare karaae prabh aape aape nadhar karei ||आपे करे कराए प्रभु आपे आपे नदरि करेइ ॥آپے کرے کرااے پربھ آپے آپے ندر کرےا ۔۔

ਮਨੁ ਤਨੁ ਰਾਤਾ ਗੁਰ ਕੀ ਬਾਣੀ ਸੇਵਾ ਸੁਰਤਿ ਸਮੇਇ ॥man tan raataa gur kee baanee sevaa surat samei ||मनु तनु राता गुर की बाणी सेवा सुरति समेइ ॥من تن راتا گُر کیِ باݨیِ سےوا سُرت سمےا ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਵਸਿਆ ਅਲਖ ਅਭੇਵਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਇ ਲਖਾਇ ॥a(n)tar vasiaa alakh abhevaa gurmukh hoi lakhai ||अंतरि वसिआ अलख अभेवा गुरमुखि होइ लखाइ ॥اںتر وسآ الکھ ابھےوا گُرمکھ هوا لکھاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਜਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਿਸੁ ਆਪੇ ਦੇਵੈ ਭਾਵੈ ਤਿਵੈ ਚਲਾਇ ॥੪॥੫॥naanak jis bhaavai tis aape dhevai bhaavai tivai chalai ||4||5||नानक जिसु भावै तिसु आपे देवै भावै तिवै चलाइ ॥४॥५॥نانک جس بھاوَے تس آپے دےوَے بھاوَے توَے چلاا ۔۔۴۔۔۵۔۔

ਮਲਾਰ ਮਹਲਾ ੩ ਦੁਤੁਕੇ ॥malaar mahalaa teejaa dhutuke ||मलार महला ३ दुतुके ॥ملار مهلا ۳ دُتکے ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਪਾਵੈ ਘਰੁ ਦਰੁ ਮਹਲੁ ਸੁ ਥਾਨੁ ॥satigur te paavai ghar dhar mahalu su thaan ||सतिगुर ते पावै घरु दरु महलु सु थानु ॥ستگر تے پاوَے گھر در مهل سُ تھان ۔۔

ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਚੂਕੈ ਅਭਿਮਾਨੁ ॥੧॥gur sabadhee chookai abhimaan ||1||गुर सबदी चूकै अभिमानु ॥१॥گُر سبدیِ چُوکَے ابھمان ۔۔۱۔۔

ਜਿਨ ਕਉ ਲਿਲਾਟਿ ਲਿਖਿਆ ਧੁਰਿ ਨਾਮੁ ॥jin kau lilaaT likhiaa dhur naam ||जिन कउ लिलाटि लिखिआ धुरि नामु ॥جٍن کا للاٹ لکھآ دھُر نام ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਸਦਾ ਸਦਾ ਧਿਆਵਹਿ ਸਾਚੀ ਦਰਗਹ ਪਾਵਹਿ ਮਾਨੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥anadhin naam sadhaa sadhaa dhiaaveh saachee dharageh paaveh maan ||1|| rahaau ||अनदिनु नामु सदा सदा धिआवहि साची दरगह पावहि मानु ॥१॥ रहाउ ॥اندن نام سدا سدا دھآوه ساچیِ درگه پاوه مان ۔۔۱۔۔ رهااُ ۔۔

ਮਨ ਕੀ ਬਿਧਿ ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਜਾਣੈ ਅਨਦਿਨੁ ਲਾਗੈ ਸਦ ਹਰਿ ਸਿਉ ਧਿਆਨੁ ॥man kee bidh satigur te jaanai anadhin laagai sadh har siau dhiaan ||मन की बिधि सतिगुर ते जाणै अनदिनु लागै सद हरि सिउ धिआनु ॥من کیِ بدھ ستِگر تے جاݨَے اندن لاگَے سد هرِ سا دھآن ۔۔