Ang 1258 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੨੫੮)

ਜਿਸ ਤੇ ਹੋਆ ਤਿਸਹਿ ਸਮਾਣਾ ਚੂਕਿ ਗਇਆ ਪਾਸਾਰਾ ॥੪॥੧॥jis te hoaa tiseh samaanaa chook giaa paasaaraa ||4||1||जिस ते होआ तिसहि समाणा चूकि गइआ पासारा ॥४॥१॥جِس تے هوآ تسه سماݨا چُوک گایا پاسارا ۔۔۴۔۔۱۔۔

ਮਲਾਰ ਮਹਲਾ ੩ ॥malaar mahalaa teejaa ||मलार महला ३ ॥ملار مهلا ۳ ۔۔

ਜਿਨੀ ਹੁਕਮੁ ਪਛਾਣਿਆ ਸੇ ਮੇਲੇ ਹਉਮੈ ਸਬਦਿ ਜਲਾਇ ॥jinee hukam pachhaaniaa se mele haumai sabadh jalai ||जिनी हुकमु पछाणिआ से मेले हउमै सबदि जलाइ ॥جٍنیِ هُکم پچھاݨآ سے مےلے هامَے سبد جلاا ۔۔

ਸਚੀ ਭਗਤਿ ਕਰਹਿ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਸਚਿ ਰਹੇ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥sachee bhagat kareh dhin raatee sach rahe liv lai ||सची भगति करहि दिनु राती सचि रहे लिव लाइ ॥سچیِ بھگت کره دن راتیِ سچ رهے لو لاا ۔۔

ਸਦਾ ਸਚੁ ਹਰਿ ਵੇਖਦੇ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸੁਭਾਇ ॥੧॥sadhaa sach har vekhadhe gur kai sabadh subhai ||1||सदा सचु हरि वेखदे गुर कै सबदि सुभाइ ॥१॥سدا سچ هر وےکھدے گُر کَے سبد سُبھاا ۔۔۱۔۔

ਮਨ ਰੇ ਹੁਕਮੁ ਮੰਨਿ ਸੁਖੁ ਹੋਇ ॥man re hukam ma(n)n sukh hoi ||मन रे हुकमु मंनि सुखु होइ ॥من رے هُکم منّ سُکھ هوا ۔۔

ਪ੍ਰਭ ਭਾਣਾ ਅਪਣਾ ਭਾਵਦਾ ਜਿਸੁ ਬਖਸੇ ਤਿਸੁ ਬਿਘਨੁ ਨ ਕੋਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥prabh bhaanaa apanaa bhaavadhaa jis bakhase tis bighan na koi ||1|| rahaau ||प्रभ भाणा अपणा भावदा जिसु बखसे तिसु बिघनु न कोइ ॥१॥ रहाउ ॥پربھ بھاݨا اپݨا بھاودا جس بکھسے تس بگھن ن کوِا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਤ੍ਰੈ ਗੁਣ ਸਭਾ ਧਾਤੁ ਹੈ ਨਾ ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਨ ਭਾਇ ॥trai gun sabhaa dhaat hai naa har bhagat na bhai ||त्रै गुण सभा धातु है ना हरि भगति न भाइ ॥ترَے گُݨ سبھا دھات هَے نا هر بھگت ن بھاا ۔۔

ਗਤਿ ਮੁਕਤਿ ਕਦੇ ਨ ਹੋਵਈ ਹਉਮੈ ਕਰਮ ਕਮਾਹਿ ॥gat mukat kadhe na hoviee haumai karam kamaeh ||गति मुकति कदे न होवई हउमै करम कमाहि ॥گت مُکت کدے ن هووای هامَے کرم کماه ۔۔

ਸਾਹਿਬ ਭਾਵੈ ਸੋ ਥੀਐ ਪਇਐ ਕਿਰਤਿ ਫਿਰਾਹਿ ॥੨॥saahib bhaavai so theeaai piaai kirat firaeh ||2||साहिब भावै सो थीऐ पइऐ किरति फिराहि ॥२॥ساهب بھاوَے سو تھیِاَے پِااَے کرت پھراه ۔۔۲۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਭੇਟਿਐ ਮਨੁ ਮਰਿ ਰਹੈ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥satigur bheTiaai man mar rahai har naam vasai man aai ||सतिगुर भेटिऐ मनु मरि रहै हरि नामु वसै मनि आइ ॥ستگر بھےٹاَے من مرِ رهَے هرِ نام وسَے منِ آا ۔۔

ਤਿਸ ਕੀ ਕੀਮਤਿ ਨਾ ਪਵੈ ਕਹਣਾ ਕਿਛੂ ਨ ਜਾਇ ॥tis kee keemat naa pavai kahanaa kichhoo na jai ||तिस की कीमति ना पवै कहणा किछू न जाइ ॥تِس کیِ کیِمت نا پوَے کهݨا کچھُو ن جاا ۔۔

ਚਉਥੈ ਪਦਿ ਵਾਸਾ ਹੋਇਆ ਸਚੈ ਰਹੈ ਸਮਾਇ ॥੩॥chauthai padh vaasaa hoiaa sachai rahai samai ||3||चउथै पदि वासा होइआ सचै रहै समाइ ॥३॥چاتھَے پد واسا هوایا سچَے رهَے سماا ۔۔۳۔۔

ਮੇਰਾ ਹਰਿ ਪ੍ਰਭੁ ਅਗਮੁ ਅਗੋਚਰੁ ਹੈ ਕੀਮਤਿ ਕਹਣੁ ਨ ਜਾਇ ॥meraa har prabh agam agochar hai keemat kahan na jai ||मेरा हरि प्रभु अगमु अगोचरु है कीमति कहणु न जाइ ॥مےرا هر پربھ اگم اگوچر هَے کیِمت کهݨ ن جاا ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਬੁਝੀਐ ਸਬਦੇ ਕਾਰ ਕਮਾਇ ॥gur parasaadhee bujheeaai sabadhe kaar kamai ||गुर परसादी बुझीऐ सबदे कार कमाइ ॥گُر پرسادیِ بُجھیِاَے سبدے کار کماا ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਸਲਾਹਿ ਤੂ ਹਰਿ ਹਰਿ ਦਰਿ ਸੋਭਾ ਪਾਇ ॥੪॥੨॥naanak naam salaeh too har har dhar sobhaa pai ||4||2||नानक नामु सलाहि तू हरि हरि दरि सोभा पाइ ॥४॥२॥نانک نام سلاه تُو هر هرِ درِ سوبھا پاا ۔۔۴۔۔۲۔۔

ਮਲਾਰ ਮਹਲਾ ੩ ॥malaar mahalaa teejaa ||मलार महला ३ ॥ملار مهلا ۳ ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਕੋਈ ਵਿਰਲਾ ਬੂਝੈ ਜਿਸ ਨੋ ਨਦਰਿ ਕਰੇਇ ॥gurmukh koiee viralaa boojhai jis no nadhar karei ||गुरमुखि कोई विरला बूझै जिस नो नदरि करेइ ॥گُرمکھ کوای ورلا بُوجھَے جس نو ندر کرےا ۔۔

ਗੁਰ ਬਿਨੁ ਦਾਤਾ ਕੋਈ ਨਾਹੀ ਬਖਸੇ ਨਦਰਿ ਕਰੇਇ ॥gur bin dhaataa koiee naahee bakhase nadhar karei ||गुर बिनु दाता कोई नाही बखसे नदरि करेइ ॥گُر بن داتا کوای ناهیِ بکھسے ندر کرےا ۔۔

ਗੁਰ ਮਿਲਿਐ ਸਾਂਤਿ ਊਪਜੈ ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਲਏਇ ॥੧॥gur miliaai saa(n)t uoopajai anadhin naam lei ||1||गुर मिलिऐ साँति ऊपजै अनदिनु नामु लएइ ॥१॥گُر ملاَے ساںت اُوپجَے اندن نام لاےا ۔۔۱۔۔

ਮੇਰੇ ਮਨ ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ॥mere man har a(n)mirat naam dhiaai ||मेरे मन हरि अंमृत नामु धिआइ ॥مےرے من هر اںمرت نام دھآا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਮਿਲੈ ਨਾਉ ਪਾਈਐ ਹਰਿ ਨਾਮੇ ਸਦਾ ਸਮਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥satigur purakh milai naau paieeaai har naame sadhaa samai ||1|| rahaau ||सतिगुरु पुरखु मिलै नाउ पाईऐ हरि नामे सदा समाइ ॥१॥ रहाउ ॥ستگر پُرکھ ملَے ناا پاایاَے هرِ نامے سدا سماا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਸਦਾ ਵਿਛੁੜੇ ਫਿਰਹਿ ਕੋਇ ਨ ਕਿਸ ਹੀ ਨਾਲਿ ॥manmukh sadhaa vichhuRe fireh koi na kis hee naal ||मनमुख सदा विछुड़े फिरहि कोइ न किस ही नालि ॥منمکھ سدا وچھڑے پھره کوا ن کس هیِ نال ۔۔

ਹਉਮੈ ਵਡਾ ਰੋਗੁ ਹੈ ਸਿਰਿ ਮਾਰੇ ਜਮਕਾਲਿ ॥haumai vaddaa rog hai sir maare jamakaal ||हउमै वडा रोगु है सिरि मारे जमकालि ॥هامَے وڈا روگ هَے سر مارے جمکال ۔۔

ਗੁਰਮਤਿ ਸਤਸੰਗਤਿ ਨ ਵਿਛੁੜਹਿ ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਸਮੑਾਲਿ ॥੨॥gurmat satasa(n)gat na vichhuReh anadhin naam sam(h)aal ||2||गुरमति सतसंगति न विछुड़हि अनदिनु नामु सम्मालि ॥२॥گُرمت ستسںگت ن وچھڑه اندن نام سمھال ۔۔۲۔۔

ਸਭਨਾ ਕਰਤਾ ਏਕੁ ਤੂ ਨਿਤ ਕਰਿ ਦੇਖਹਿ ਵੀਚਾਰੁ ॥sabhanaa karataa ek too nit kar dhekheh veechaar ||सभना करता एकु तू नित करि देखहि वीचारु ॥سبھنا کرتا اےک تُو نت کر دےکھه ویِچار ۔۔

ਇਕਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਪਿ ਮਿਲਾਇਆ ਬਖਸੇ ਭਗਤਿ ਭੰਡਾਰ ॥eik gurmukh aap milaiaa bakhase bhagat bha(n)ddaar ||इकि गुरमुखि आपि मिलाइआ बखसे भगति भंडार ॥ِاک گُرمکھ آپ ملاایا بکھسے بھگت بھںڈار ۔۔

ਤੂ ਆਪੇ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਜਾਣਦਾ ਕਿਸੁ ਆਗੈ ਕਰੀ ਪੂਕਾਰ ॥੩॥too aape sabh kichh jaanadhaa kis aagai karee pookaar ||3||तू आपे सभु किछु जाणदा किसु आगै करी पूकार ॥३॥تُو آپے سبھ کچھ جاݨدا کس آگَے کریِ پُوکار ۔۔۳۔۔

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਹੈ ਨਦਰੀ ਪਾਇਆ ਜਾਇ ॥har har naam a(n)mrit hai nadharee paiaa jai ||हरि हरि नामु अंमृतु है नदरी पाइआ जाइ ॥هر هرِ نام اںمرت هَے ندریِ پاایا جاا ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਹਰਿ ਹਰਿ ਉਚਰੈ ਗੁਰ ਕੈ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥anadhin har har ucharai gur kai sahaj subhai ||अनदिनु हरि हरि उचरै गुर कै सहजि सुभाइ ॥اندن هر هرِ اُچرَے گُر کَے سهجِ سُبھاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਨਾਮੇ ਹੀ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥੪॥੩॥naanak naam nidhaan hai naame hee chit lai ||4||3||नानक नामु निधानु है नामे ही चितु लाइ ॥४॥३॥نانک نام ندھان هَے نامے هیِ چت لاا ۔۔۴۔۔۳۔۔

ਮਲਾਰ ਮਹਲਾ ੩ ॥malaar mahalaa teejaa ||मलार महला ३ ॥ملار مهلا ۳ ۔۔

ਗੁਰੁ ਸਾਲਾਹੀ ਸਦਾ ਸੁਖਦਾਤਾ ਪ੍ਰਭੁ ਨਾਰਾਇਣੁ ਸੋਈ ॥gur saalaahee sadhaa sukhadhaataa prabh naarain soiee ||गुरु सालाही सदा सुखदाता प्रभु नाराइणु सोई ॥گُر سالاهیِ سدا سُکھداتا پربھ نارااݨ سوای ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਪਰਮ ਪਦੁ ਪਾਇਆ ਵਡੀ ਵਡਿਆਈ ਹੋਈ ॥gur parasaadh param padh paiaa vaddee vaddiaaiee hoiee ||गुर परसादि परम पदु पाइआ वडी वडिआई होई ॥گُر پرساد پرم پد پاایا وڈیِ وڈآای هوای ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ਨਿਤ ਸਾਚੇ ਸਚਿ ਸਮਾਵੈ ਸੋਈ ॥੧॥anadhin gun gaavai nit saache sach samaavai soiee ||1||अनदिनु गुण गावै नित साचे सचि समावै सोई ॥१॥اندن گُݨ گاوَے نت ساچے سچ سماوَے سوای ۔۔۱۔۔

ਮਨ ਰੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਰਿਦੈ ਵੀਚਾਰਿ ॥man re gurmukh ridhai veechaar ||मन रे गुरमुखि रिदै वीचारि ॥من رے گُرمکھ ردَے ویِچار ۔۔

ਤਜਿ ਕੂੜੁ ਕੁਟੰਬੁ ਹਉਮੈ ਬਿਖੁ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਚਲਣੁ ਰਿਦੈ ਸਮੑਾਲਿ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥taj kooR kuTa(n)b haumai bikh tirasanaa chalan ridhai sam(h)aal ||1|| rahaau ||तजि कूड़ु कुटंबु हउमै बिखु तृसना चलणु रिदै सम्मालि ॥१॥ रहाउ ॥تج کُوڑ کُٹںب هامَے بکھ ترسنا چلݨ ردَے سمھال ۔۔۱۔۔ رهااُ ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਦਾਤਾ ਰਾਮ ਨਾਮ ਕਾ ਹੋਰੁ ਦਾਤਾ ਕੋਈ ਨਾਹੀ ॥satigur dhaataa raam naam kaa hor dhaataa koiee naahee ||सतिगुरु दाता राम नाम का होरु दाता कोई नाही ॥ستگر داتا رام نام کا هور داتا کوای ناهیِ ۔۔