Ang 1257 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੨੫੭)

ਨਿਤ ਨਿਤ ਲੇਹੁ ਨ ਛੀਜੈ ਦੇਹ ॥nit nit leh na chheejai dheh ||नित नित लेहु न छीजै देह ॥نِت نت لےهُ ن چھیِجَے دےه ۔۔

ਅੰਤ ਕਾਲਿ ਜਮੁ ਮਾਰੈ ਠੇਹ ॥੧॥a(n)t kaal jam maarai Theh ||1||अंत कालि जमु मारै ठेह ॥१॥اںت کال جم مارَے ٹھےه ۔۔۱۔۔

ਐਸਾ ਦਾਰੂ ਖਾਹਿ ਗਵਾਰ ॥aaisaa dhaaroo khaeh gavaar ||ऐसा दारू खाहि गवार ॥اَےسا دارُو کھاه گوار ۔۔

ਜਿਤੁ ਖਾਧੈ ਤੇਰੇ ਜਾਹਿ ਵਿਕਾਰ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jit khaadhai tere jaeh vikaar ||1|| rahaau ||जितु खाधै तेरे जाहि विकार ॥१॥ रहाउ ॥جِت کھادھَے تےرے جاه وکار ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਰਾਜੁ ਮਾਲੁ ਜੋਬਨੁ ਸਭੁ ਛਾਂਵ ॥raaj maal joban sabh chhaa(n)v ||राजु मालु जोबनु सभु छाँव ॥راج مال جوبن سبھ چھاںو ۔۔

ਰਥਿ ਫਿਰੰਦੈ ਦੀਸਹਿ ਥਾਵ ॥rath fira(n)dhai dheeseh thaav ||रथि फिरंदै दीसहि थाव ॥رتھ پھرںدَے دیِسه تھاو ۔۔

ਦੇਹ ਨ ਨਾਉ ਨ ਹੋਵੈ ਜਾਤਿ ॥dheh na naau na hovai jaat ||देह न नाउ न होवै जाति ॥دےه ن ناا ن هووَے جات ۔۔

ਓਥੈ ਦਿਹੁ ਐਥੈ ਸਭ ਰਾਤਿ ॥੨॥othai dhih aaithai sabh raat ||2||ओथै दिहु ऐथै सभ राति ॥२॥اوتھَے دهُ اَےتھَے سبھ رات ۔۔۲۔۔

ਸਾਦ ਕਰਿ ਸਮਧਾਂ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਘਿਉ ਤੇਲੁ ॥saadh kar samadhaa(n) tirasanaa ghiau tel ||साद करि समधाँ तृसना घिउ तेलु ॥ساد کر سمدھاں ترسنا گھا تےل ۔۔

ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਅਗਨੀ ਸਿਉ ਮੇਲੁ ॥kaam karodh aganee siau mel ||कामु क्रोधु अगनी सिउ मेलु ॥کام ک®ودھ اگنیِ سا مےل ۔۔

ਹੋਮ ਜਗ ਅਰੁ ਪਾਠ ਪੁਰਾਣ ॥hom jag ar paaTh puraan ||होम जग अरु पाठ पुराण ॥هوم جگ ار پاٹھ پُراݨ ۔۔

ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਸੋ ਪਰਵਾਣ ॥੩॥jo tis bhaavai so paravaan ||3||जो तिसु भावै सो परवाण ॥३॥جو تس بھاوَے سو پرواݨ ۔۔۳۔۔

ਤਪੁ ਕਾਗਦੁ ਤੇਰਾ ਨਾਮੁ ਨੀਸਾਨੁ ॥tap kaagadh teraa naam neesaan ||तपु कागदु तेरा नामु नीसानु ॥تپ کاگد تےرا نام نیِسان ۔۔

ਜਿਨ ਕਉ ਲਿਖਿਆ ਏਹੁ ਨਿਧਾਨੁ ॥jin kau likhiaa eh nidhaan ||जिन कउ लिखिआ एहु निधानु ॥جٍن کا لکھآ اےهُ ندھان ۔۔

ਸੇ ਧਨਵੰਤ ਦਿਸਹਿ ਘਰਿ ਜਾਇ ॥se dhanava(n)t dhiseh ghar jai ||से धनवंत दिसहि घरि जाइ ॥سے دھنوںت دسه گھر جاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਜਨਨੀ ਧੰਨੀ ਮਾਇ ॥੪॥੩॥੮॥naanak jananee dha(n)nee mai ||4||3||8||नानक जननी धंनी माइ ॥४॥३॥८॥نانک جننیِ دھنّیِ ماا ۔۔۴۔۔۳۔۔۸۔۔

ਮਲਾਰ ਮਹਲਾ ੧ ॥malaar mahalaa pehilaa ||मलार महला १ ॥ملار مهلا ۱ ۔۔

ਬਾਗੇ ਕਾਪੜ ਬੋਲੈ ਬੈਣ ॥baage kaapaR bolai bain ||बागे कापड़ बोलै बैण ॥باگے کاپڑ بولَے بَےݨ ۔۔

ਲੰਮਾ ਨਕੁ ਕਾਲੇ ਤੇਰੇ ਨੈਣ ॥la(n)maa nak kaale tere nain ||लंमा नकु काले तेरे नैण ॥لµما نک کالے تےرے نَےݨ ۔۔

ਕਬਹੂੰ ਸਾਹਿਬੁ ਦੇਖਿਆ ਭੈਣ ॥੧॥kabahoo(n) saahib dhekhiaa bhain ||1||कबहूँ साहिबु देखिआ भैण ॥१॥کبهُوں ساهب دےکھآ بھَےݨ ۔۔۱۔۔

ਊਡਾਂ ਊਡਿ ਚੜਾਂ ਅਸਮਾਨਿ ॥ ਸਾਹਿਬ ਸੰਮ੍ਰਿਥ ਤੇਰੈ ਤਾਣਿ ॥uooddaa(n) uoodd chaRaa(n) asamaan || saahib sa(n)mrith terai taan ||ऊडाँ ऊडि चड़ाँ असमानि ॥ साहिब संमृथ तेरै ताणि ॥اُوڈاں اُوڈ چڑاں اسمان ۔۔ ساهب سںمرتھ تےرَے تاݨ ۔۔

ਜਲਿ ਥਲਿ ਡੂੰਗਰਿ ਦੇਖਾਂ ਤੀਰ ॥jal thal ddoo(n)gar dhekhaa(n) teer ||जलि थलि डूँगरि देखाँ तीर ॥جل تھلِ ڈُوںگر دےکھاں تیِر ۔۔

ਥਾਨ ਥਨੰਤਰਿ ਸਾਹਿਬੁ ਬੀਰ ॥੨॥thaan thana(n)tar saahib beer ||2||थान थनंतरि साहिबु बीर ॥२॥تھان تھنµتر ساهب بیِر ۔۔۲۔۔

ਜਿਨਿ ਤਨੁ ਸਾਜਿ ਦੀਏ ਨਾਲਿ ਖੰਭ ॥jin tan saaj dhe'ee naal kha(n)bh ||जिनि तनु साजि दीए नालि खंभ ॥جٍن تن ساج دیِاے نال کھںبھ ۔۔

ਅਤਿ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਉਡਣੈ ਕੀ ਡੰਝ ॥at tirasanaa uddanai kee dda(n)jh ||अति तृसना उडणै की डंझ ॥ات ترسنا اُڈݨَے کیِ ڈںجھ ۔۔

ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਤਾਂ ਬੰਧਾਂ ਧੀਰ ॥nadhar kare taa(n) ba(n)dhaa(n) dheer ||नदरि करे ताँ बंधाँ धीर ॥ندر کرے تاں بںدھاں دھیِر ۔۔

ਜਿਉ ਵੇਖਾਲੇ ਤਿਉ ਵੇਖਾਂ ਬੀਰ ॥੩॥jiau vekhaale tiau vekhaa(n) beer ||3||जिउ वेखाले तिउ वेखाँ बीर ॥३॥جِا وےکھالے تا وےکھاں بیِر ۔۔۳۔۔

ਨ ਇਹੁ ਤਨੁ ਜਾਇਗਾ ਨ ਜਾਹਿਗੇ ਖੰਭ ॥n ih tan jaigaa na jaahige kha(n)bh ||न इहु तनु जाइगा न जाहिगे खंभ ॥ن اهُ تن جااگا ن جاهگے کھںبھ ۔۔

ਪਉਣੈ ਪਾਣੀ ਅਗਨੀ ਕਾ ਸਨਬੰਧ ॥paunai paanee aganee kaa sanaba(n)dh ||पउणै पाणी अगनी का सनबंध ॥پاݨَے پاݨیِ اگنیِ کا سنبںدھ ۔۔

ਨਾਨਕ ਕਰਮੁ ਹੋਵੈ ਜਪੀਐ ਕਰਿ ਗੁਰੁ ਪੀਰੁ ॥naanak karam hovai japeeaai kar gur peer ||नानक करमु होवै जपीऐ करि गुरु पीरु ॥نانک کرم هووَے جپیِاَے کر گُر پیِر ۔۔

ਸਚਿ ਸਮਾਵੈ ਏਹੁ ਸਰੀਰੁ ॥੪॥੪॥੯॥sach samaavai eh sareer ||4||4||9||सचि समावै एहु सरीरु ॥४॥४॥९॥سچ سماوَے اےهُ سریِر ۔۔۴۔۔۴۔۔۹۔۔

ਮਲਾਰ ਮਹਲਾ ੩ ਚਉਪਦੇ ਘਰੁ ੧malaar mahalaa teejaa chaupadhe ghar pehilaaमलार महला ३ चउपदे घरु १ملار مهلا ۳ چاپدے گھر ۱

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਨਿਰੰਕਾਰੁ ਆਕਾਰੁ ਹੈ ਆਪੇ ਆਪੇ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਏ ॥nira(n)kaar aakaar hai aape aape bharam bhulaae ||निरंकारु आकारु है आपे आपे भरमि भुलाए ॥نِرںکار آکار هَے آپے آپے بھرم بھُلااے ۔۔

ਕਰਿ ਕਰਿ ਕਰਤਾ ਆਪੇ ਵੇਖੈ ਜਿਤੁ ਭਾਵੈ ਤਿਤੁ ਲਾਏ ॥kar kar karataa aape vekhai jit bhaavai tit laae ||करि करि करता आपे वेखै जितु भावै तितु लाए ॥کر کرِ کرتا آپے وےکھَے جت بھاوَے تت لااے ۔۔

ਸੇਵਕ ਕਉ ਏਹਾ ਵਡਿਆਈ ਜਾ ਕਉ ਹੁਕਮੁ ਮਨਾਏ ॥੧॥sevak kau ehaa vaddiaaiee jaa kau hukam manaae ||1||सेवक कउ एहा वडिआई जा कउ हुकमु मनाए ॥१॥سےوک کا اےها وڈآای جا کا هُکم منااے ۔۔۱۔۔

ਆਪਣਾ ਭਾਣਾ ਆਪੇ ਜਾਣੈ ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਲਹੀਐ ॥aapanaa bhaanaa aape jaanai gur kirapaa te laheeaai ||आपणा भाणा आपे जाणै गुर किरपा ते लहीऐ ॥آپݨا بھاݨا آپے جاݨَے گُر کرپا تے لهیِاَے ۔۔

ਏਹਾ ਸਕਤਿ ਸਿਵੈ ਘਰਿ ਆਵੈ ਜੀਵਦਿਆ ਮਰਿ ਰਹੀਐ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ehaa sakat sivai ghar aavai jeevadhiaa mar raheeaai ||1|| rahaau ||एहा सकति सिवै घरि आवै जीवदिआ मरि रहीऐ ॥१॥ रहाउ ॥اےها سکت سوَے گھر آوَے جیِودآ مرِ رهیِاَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਵੇਦ ਪੜੈ ਪੜਿ ਵਾਦੁ ਵਖਾਣੈ ਬ੍ਰਹਮਾ ਬਿਸਨੁ ਮਹੇਸਾ ॥vedh paRai paR vaadh vakhaanai brahamaa bisan mahesaa ||वेद पड़ै पड़ि वादु वखाणै ब्रहमा बिसनु महेसा ॥وےد پڑَے پڑ واد وکھاݨَے برهما بسن مهےسا ۔۔

ਏਹ ਤ੍ਰਿਗੁਣ ਮਾਇਆ ਜਿਨਿ ਜਗਤੁ ਭੁਲਾਇਆ ਜਨਮ ਮਰਣ ਕਾ ਸਹਸਾ ॥eh tiragun maiaa jin jagat bhulaiaa janam maran kaa sahasaa ||एह तृगुण माइआ जिनि जगतु भुलाइआ जनम मरण का सहसा ॥اےه ترگݨ ماایا جن جگت بھُلاایا جنم مرݨ کا سهسا ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਏਕੋ ਜਾਣੈ ਚੂਕੈ ਮਨਹੁ ਅੰਦੇਸਾ ॥੨॥gur parasaadhee eko jaanai chookai manahu a(n)dhesaa ||2||गुर परसादी एको जाणै चूकै मनहु अंदेसा ॥२॥گُر پرسادیِ اےکو جاݨَے چُوکَے منهُ اںدےسا ۔۔۲۔۔

ਹਮ ਦੀਨ ਮੂਰਖ ਅਵੀਚਾਰੀ ਤੁਮ ਚਿੰਤਾ ਕਰਹੁ ਹਮਾਰੀ ॥ham dheen moorakh aveechaaree tum chi(n)taa karahu hamaaree ||हम दीन मूरख अवीचारी तुम चिंता करहु हमारी ॥هم دیٍن مُورکھ اویِچاریِ تُم چںتا کرهُ هماریِ ۔۔

ਹੋਹੁ ਦਇਆਲ ਕਰਿ ਦਾਸੁ ਦਾਸਾ ਕਾ ਸੇਵਾ ਕਰੀ ਤੁਮਾਰੀ ॥hoh dhiaal kar dhaas dhaasaa kaa sevaa karee tumaaree ||होहु दइआल करि दासु दासा का सेवा करी तुमारी ॥هوهُ دایال کر داس داسا کا سےوا کریِ تُماریِ ۔۔

ਏਕੁ ਨਿਧਾਨੁ ਦੇਹਿ ਤੂ ਅਪਣਾ ਅਹਿਨਿਸਿ ਨਾਮੁ ਵਖਾਣੀ ॥੩॥ek nidhaan dheh too apanaa ahinis naam vakhaanee ||3||एकु निधानु देहि तू अपणा अहिनिसि नामु वखाणी ॥३॥اےک ندھان دےه تُو اپݨا اهٍنس نام وکھاݨیِ ۔۔۳۔۔

ਕਹਤ ਨਾਨਕੁ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਬੂਝਹੁ ਕੋਈ ਐਸਾ ਕਰੇ ਵੀਚਾਰਾ ॥kahat naanak gur parasaadhee boojhahu koiee aaisaa kare veechaaraa ||कहत नानकु गुर परसादी बूझहु कोई ऐसा करे वीचारा ॥کهت نانک گُر پرسادیِ بُوجھهُ کوای اَےسا کرے ویِچارا ۔۔

ਜਿਉ ਜਲ ਊਪਰਿ ਫੇਨੁ ਬੁਦਬੁਦਾ ਤੈਸਾ ਇਹੁ ਸੰਸਾਰਾ ॥jiau jal uoopar fen budhabudhaa taisaa ih sa(n)saaraa ||जिउ जल ऊपरि फेनु बुदबुदा तैसा इहु संसारा ॥جِا جل اُوپر پھےن بُدبدا تَےسا اهُ سںسارا ۔۔