Ang 1256 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੨੫੬)

ਦੁਖ ਸੁਖ ਦੋਊ ਸਮ ਕਰਿ ਜਾਨੈ ਬੁਰਾ ਭਲਾ ਸੰਸਾਰ ॥dhukh sukh dhouoo sam kar jaanai buraa bhalaa sa(n)saar ||दुख सुख दोऊ सम करि जानै बुरा भला संसार ॥دُکھ سُکھ دواُو سم کر جانَے بُرا بھلا سںسار ۔۔

ਸੁਧਿ ਬੁਧਿ ਸੁਰਤਿ ਨਾਮਿ ਹਰਿ ਪਾਈਐ ਸਤਸੰਗਤਿ ਗੁਰ ਪਿਆਰ ॥੨॥sudh budh surat naam har paieeaai satasa(n)gat gur piaar ||2||सुधि बुधि सुरति नामि हरि पाईऐ सतसंगति गुर पिआर ॥२॥سُدھ بُدھ سُرت نام هر پاایاَے ستسںگت گُر پآر ۔۔۲۔۔

ਅਹਿਨਿਸਿ ਲਾਹਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਪਰਾਪਤਿ ਗੁਰੁ ਦਾਤਾ ਦੇਵਣਹਾਰੁ ॥ahinis laahaa har naam paraapat gur dhaataa dhevanahaar ||अहिनिसि लाहा हरि नामु परापति गुरु दाता देवणहारु ॥اهٍنس لاها هرِ نام پراپت گُر داتا دےوݨهار ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਿਖ ਸੋਈ ਜਨੁ ਪਾਏ ਜਿਸ ਨੋ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਕਰਤਾਰੁ ॥੩॥gurmukh sikh soiee jan paae jis no nadhar kare karataar ||3||गुरमुखि सिख सोई जनु पाए जिस नो नदरि करे करतारु ॥३॥گُرمکھ سکھ سوای جن پااے جس نو ندر کرے کرتار ۔۔۳۔۔

ਕਾਇਆ ਮਹਲੁ ਮੰਦਰੁ ਘਰੁ ਹਰਿ ਕਾ ਤਿਸੁ ਮਹਿ ਰਾਖੀ ਜੋਤਿ ਅਪਾਰ ॥kaiaa mahal ma(n)dhar ghar har kaa tis meh raakhee jot apaar ||काइआ महलु मंदरु घरु हरि का तिसु महि राखी जोति अपार ॥کااآ مهل مںدر گھر هر کا تس مهِ راکھیِ جوت اپار ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਹਲਿ ਬੁਲਾਈਐ ਹਰਿ ਮੇਲੇ ਮੇਲਣਹਾਰ ॥੪॥੫॥naanak gurmukh mahal bulaieeaai har mele melanahaar ||4||5||नानक गुरमुखि महलि बुलाईऐ हरि मेले मेलणहार ॥४॥५॥نانک گُرمکھ مهل بُلاایاَے هرِ مےلے مےلݨهار ۔۔۴۔۔۵۔۔

ਮਲਾਰ ਮਹਲਾ ੧ ਘਰੁ ੨malaar mahalaa pehilaa ghar doojaaमलार महला १ घरु २ملار مهلا ۱ گھر ۲

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਪਵਣੈ ਪਾਣੀ ਜਾਣੈ ਜਾਤਿ ॥pavanai paanee jaanai jaat ||पवणै पाणी जाणै जाति ॥پوݨَے پاݨیِ جاݨَے جات ۔۔

ਕਾਇਆਂ ਅਗਨਿ ਕਰੇ ਨਿਭਰਾਂਤਿ ॥kaiaa(n) agan kare nibharaa(n)t ||काइआँ अगनि करे निभराँति ॥کااآں اگن کرے نبھراںت ۔۔

ਜੰਮਹਿ ਜੀਅ ਜਾਣੈ ਜੇ ਥਾਉ ॥ja(n)meh jeea jaanai je thaau ||जंमहि जीअ जाणै जे थाउ ॥جںمه جیِا جاݨَے جے تھاا ۔۔

ਸੁਰਤਾ ਪੰਡਿਤੁ ਤਾ ਕਾ ਨਾਉ ॥੧॥surataa pa(n)ddit taa kaa naau ||1||सुरता पंडितु ता का नाउ ॥१॥سُرتا پںڈت تا کا ناا ۔۔۱۔۔

ਗੁਣ ਗੋਬਿੰਦ ਨ ਜਾਣੀਅਹਿ ਮਾਇ ॥gun gobi(n)dh na jaane'eeh mai ||गुण गोबिंद न जाणीअहि माइ ॥گُݨ گوبںد ن جاݨیِاه ماا ۔۔

ਅਣਡੀਠਾ ਕਿਛੁ ਕਹਣੁ ਨ ਜਾਇ ॥anaddeeThaa kichh kahan na jai ||अणडीठा किछु कहणु न जाइ ॥اݨڈیِٹھا کچھ کهݨ ن جاا ۔۔

ਕਿਆ ਕਰਿ ਆਖਿ ਵਖਾਣੀਐ ਮਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥kiaa kar aakh vakhaaneeaai mai ||1|| rahaau ||किआ करि आखि वखाणीऐ माइ ॥१॥ रहाउ ॥کِآ کر آکھ وکھاݨیِاَے ماا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਊਪਰਿ ਦਰਿ ਅਸਮਾਨਿ ਪਇਆਲਿ ॥uoopar dhar asamaan piaal ||ऊपरि दरि असमानि पइआलि ॥اُوپر در اسمان پایال ۔۔

ਕਿਉ ਕਰਿ ਕਹੀਐ ਦੇਹੁ ਵੀਚਾਰਿ ॥kiau kar kaheeaai dheh veechaar ||किउ करि कहीऐ देहु वीचारि ॥کِا کر کهیِاَے دےهُ ویِچار ۔۔

ਬਿਨੁ ਜਿਹਵਾ ਜੋ ਜਪੈ ਹਿਆਇ ॥ ਕੋਈ ਜਾਣੈ ਕੈਸਾ ਨਾਉ ॥੨॥bin jihavaa jo japai hiaai || koiee jaanai kaisaa naau ||2||बिनु जिहवा जो जपै हिआइ ॥ कोई जाणै कैसा नाउ ॥२॥بٍن جهوا جو جپَے هآا ۔۔ کوای جاݨَے کَےسا ناا ۔۔۲۔۔

ਕਥਨੀ ਬਦਨੀ ਰਹੈ ਨਿਭਰਾਂਤਿ ॥kathanee badhanee rahai nibharaa(n)t ||कथनी बदनी रहै निभराँति ॥کتھنیِ بدنیِ رهَے نبھراںت ۔۔

ਸੋ ਬੂਝੈ ਹੋਵੈ ਜਿਸੁ ਦਾਤਿ ॥so boojhai hovai jis dhaat ||सो बूझै होवै जिसु दाति ॥سو بُوجھَے هووَے جس دات ۔۔

ਅਹਿਨਿਸਿ ਅੰਤਰਿ ਰਹੈ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥ahinis a(n)tar rahai liv lai ||अहिनिसि अंतरि रहै लिव लाइ ॥اهٍنس اںتر رهَے لو لاا ۔۔

ਸੋਈ ਪੁਰਖੁ ਜਿ ਸਚਿ ਸਮਾਇ ॥੩॥soiee purakh j sach samai ||3||सोई पुरखु जि सचि समाइ ॥३॥سوای پُرکھ ج سچ سماا ۔۔۳۔۔

ਜਾਤਿ ਕੁਲੀਨੁ ਸੇਵਕੁ ਜੇ ਹੋਇ ॥jaat kuleen sevak je hoi ||जाति कुलीनु सेवकु जे होइ ॥جات کُلیٍن سےوک جے هوا ۔۔

ਤਾ ਕਾ ਕਹਣਾ ਕਹਹੁ ਨ ਕੋਇ ॥taa kaa kahanaa kahahu na koi ||ता का कहणा कहहु न कोइ ॥تا کا کهݨا کههُ ن کوا ۔۔

ਵਿਚਿ ਸਨਾਤਂੀ ਸੇਵਕੁ ਹੋਇ ॥vich sanaata(n)ee sevak hoi ||विचि सनातीं सेवकु होइ ॥وِچ سناتˆØیِ سےوک هوا ۔۔

ਨਾਨਕ ਪਣ੍ਹੀਆ ਪਹਿਰੈ ਸੋਇ ॥੪॥੧॥੬॥naanak panheeaa pahirai soi ||4||1||6||नानक पण्हीआ पहिरै सोइ ॥४॥१॥६॥نانک پݨھیِآ پهِرَے سوا ۔۔۴۔۔۱۔۔۶۔۔

ਮਲਾਰ ਮਹਲਾ ੧ ॥malaar mahalaa pehilaa ||मलार महला १ ॥ملار مهلا ۱ ۔۔

ਦੁਖੁ ਵੇਛੋੜਾ ਇਕੁ ਦੁਖੁ ਭੂਖ ॥dhukh vechhoRaa ik dhukh bhookh ||दुखु वेछोड़ा इकु दुखु भूख ॥دُکھ وےچھوڑا اک دُکھ بھُوکھ ۔۔

ਇਕੁ ਦੁਖੁ ਸਕਤਵਾਰ ਜਮਦੂਤ ॥eik dhukh sakatavaar jamadhoot ||इकु दुखु सकतवार जमदूत ॥ِاک دُکھ سکتوار جمدُوت ۔۔

ਇਕੁ ਦੁਖੁ ਰੋਗੁ ਲਗੈ ਤਨਿ ਧਾਇ ॥eik dhukh rog lagai tan dhai ||इकु दुखु रोगु लगै तनि धाइ ॥ِاک دُکھ روگ لگَے تن دھاا ۔۔

ਵੈਦ ਨ ਭੋਲੇ ਦਾਰੂ ਲਾਇ ॥੧॥vaidh na bhole dhaaroo lai ||1||वैद न भोले दारू लाइ ॥१॥وَےد ن بھولے دارُو لاا ۔۔۱۔۔

ਵੈਦ ਨ ਭੋਲੇ ਦਾਰੂ ਲਾਇ ॥vaidh na bhole dhaaroo lai ||वैद न भोले दारू लाइ ॥وَےد ن بھولے دارُو لاا ۔۔

ਦਰਦੁ ਹੋਵੈ ਦੁਖੁ ਰਹੈ ਸਰੀਰ ॥dharadh hovai dhukh rahai sareer ||दरदु होवै दुखु रहै सरीर ॥درد هووَے دُکھ رهَے سریِر ۔۔

ਐਸਾ ਦਾਰੂ ਲਗੈ ਨ ਬੀਰ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥aaisaa dhaaroo lagai na beer ||1|| rahaau ||ऐसा दारू लगै न बीर ॥१॥ रहाउ ॥اَےسا دارُو لگَے ن بیِر ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਖਸਮੁ ਵਿਸਾਰਿ ਕੀਏ ਰਸ ਭੋਗ ॥khasam visaar ke'ee ras bhog ||खसमु विसारि कीए रस भोग ॥کھسم وسار کیِاے رس بھوگ ۔۔

ਤਾਂ ਤਨਿ ਉਠਿ ਖਲੋਏ ਰੋਗ ॥taa(n) tan uTh khaloe rog ||ताँ तनि उठि खलोए रोग ॥تاں تن اُٹھ کھلواے روگ ۔۔

ਮਨ ਅੰਧੇ ਕਉ ਮਿਲੈ ਸਜਾਇ ॥man a(n)dhe kau milai sajai ||मन अंधे कउ मिलै सजाइ ॥من اںدھے کا ملَے سجاا ۔۔

ਵੈਦ ਨ ਭੋਲੇ ਦਾਰੂ ਲਾਇ ॥੨॥vaidh na bhole dhaaroo lai ||2||वैद न भोले दारू लाइ ॥२॥وَےد ن بھولے دارُو لاا ۔۔۲۔۔

ਚੰਦਨ ਕਾ ਫਲੁ ਚੰਦਨ ਵਾਸੁ ॥cha(n)dhan kaa fal cha(n)dhan vaas ||चंदन का फलु चंदन वासु ॥چںدن کا پھل چںدن واس ۔۔

ਮਾਣਸ ਕਾ ਫਲੁ ਘਟ ਮਹਿ ਸਾਸੁ ॥maanas kaa fal ghaT meh saas ||माणस का फलु घट महि सासु ॥ماݨس کا پھل گھٹ مهِ ساس ۔۔

ਸਾਸਿ ਗਇਐ ਕਾਇਆ ਢਲਿ ਪਾਇ ॥saas giaai kaiaa ddal pai ||सासि गइऐ काइआ ढलि पाइ ॥ساس گِااَے کاایا ڈھل پاا ۔۔

ਤਾ ਕੈ ਪਾਛੈ ਕੋਇ ਨ ਖਾਇ ॥੩॥taa kai paachhai koi na khai ||3||ता कै पाछै कोइ न खाइ ॥३॥تا کَے پاچھَے کوا ن کھاا ۔۔۳۔۔

ਕੰਚਨ ਕਾਇਆ ਨਿਰਮਲ ਹੰਸੁ ॥ka(n)chan kaiaa niramal ha(n)s ||कंचन काइआ निरमल हंसु ॥کںچن کااآ نرمل هںس ۔۔

ਜਿਸੁ ਮਹਿ ਨਾਮੁ ਨਿਰੰਜਨ ਅੰਸੁ ॥jis meh naam nira(n)jan a(n)s ||जिसु महि नामु निरंजन अंसु ॥جِس مهِ نام نرںجن اںس ۔۔

ਦੂਖ ਰੋਗ ਸਭਿ ਗਇਆ ਗਵਾਇ ॥dhookh rog sabh giaa gavai ||दूख रोग सभि गइआ गवाइ ॥دُوکھ روگ سبھ گایا گواا ۔۔

ਨਾਨਕ ਛੂਟਸਿ ਸਾਚੈ ਨਾਇ ॥੪॥੨॥੭॥naanak chhooTas saachai nai ||4||2||7||नानक छूटसि साचै नाइ ॥४॥२॥७॥نانک چھُوٹس ساچَے ناا ۔۔۴۔۔۲۔۔۷۔۔

ਮਲਾਰ ਮਹਲਾ ੧ ॥malaar mahalaa pehilaa ||मलार महला १ ॥ملار مهلا ۱ ۔۔

ਦੁਖ ਮਹੁਰਾ ਮਾਰਣ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ॥dhukh mahuraa maaran har naam ||दुख महुरा मारण हरि नामु ॥دُکھ مهُرا مارݨ هر نام ۔۔

ਸਿਲਾ ਸੰਤੋਖ ਪੀਸਣੁ ਹਥਿ ਦਾਨੁ ॥silaa sa(n)tokh peesan hath dhaan ||सिला संतोख पीसणु हथि दानु ॥سِلا سںتوکھ پیِسݨ هتھ دان ۔۔