Ang 1253 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੨੫੩)

ਏਕ ਸਮੈ ਮੋ ਕਉ ਗਹਿ ਬਾਂਧੈ ਤਉ ਫੁਨਿ ਮੋ ਪੈ ਜਬਾਬੁ ਨ ਹੋਇ ॥੧॥ek samai mo kau geh baa(n)dhai tau fun mo pai jabaab na hoi ||1||एक समै मो कउ गहि बाँधै तउ फुनि मो पै जबाबु न होइ ॥१॥اےک سمَے مو کا گهِ باںدھَے تا پھُن مو پَے جباب ن هوا ۔۔۱۔۔

ਮੈ ਗੁਨ ਬੰਧ ਸਗਲ ਕੀ ਜੀਵਨਿ ਮੇਰੀ ਜੀਵਨਿ ਮੇਰੇ ਦਾਸ ॥mai gun ba(n)dh sagal kee jeevan meree jeevan mere dhaas ||मै गुन बंध सगल की जीवनि मेरी जीवनि मेरे दास ॥مَے گُن بںدھ سگل کیِ جیِون مےریِ جیِون مےرے داس ۔۔

ਨਾਮਦੇਵ ਜਾ ਕੇ ਜੀਅ ਐਸੀ ਤੈਸੋ ਤਾ ਕੈ ਪ੍ਰੇਮ ਪ੍ਰਗਾਸ ॥੨॥੩॥naamadhev jaa ke jeea aaisee taiso taa kai prem pragaas ||2||3||नामदेव जा के जीअ ऐसी तैसो ता कै प्रेम प्रगास ॥२॥३॥نامدےو جا کے جیِا اَےسیِ تَےسو تا کَے پرےم پرگاس ۔۔۲۔۔۳۔۔

ਸਾਰੰਗ ॥saara(n)g ||सारंग ॥سارںگ ۔۔

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਤੈ ਨਰ ਕਿਆ ਪੁਰਾਨੁ ਸੁਨਿ ਕੀਨਾ ॥tai nar kiaa puraan sun keenaa ||तै नर किआ पुरानु सुनि कीना ॥تَے نر کآ پُران سُن کیٍنا ۔۔

ਅਨਪਾਵਨੀ ਭਗਤਿ ਨਹੀ ਉਪਜੀ ਭੂਖੈ ਦਾਨੁ ਨ ਦੀਨਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥anapaavanee bhagat nahee upajee bhookhai dhaan na dheenaa ||1|| rahaau ||अनपावनी भगति नही उपजी भूखै दानु न दीना ॥१॥ रहाउ ॥انپاونیِ بھگت نهیِ اُپجیِ بھُوکھَے دان ن دیٍنا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕਾਮੁ ਨ ਬਿਸਰਿਓ ਕ੍ਰੋਧੁ ਨ ਬਿਸਰਿਓ ਲੋਭੁ ਨ ਛੂਟਿਓ ਦੇਵਾ ॥kaam na bisario karodh na bisario lobh na chhooTio dhevaa ||कामु न बिसरिओ क्रोधु न बिसरिओ लोभु न छूटिओ देवा ॥کام ن بسراو ک®ودھ ن بسراو لوبھ ن چھُوٹاو دےوا ۔۔

ਪਰ ਨਿੰਦਾ ਮੁਖ ਤੇ ਨਹੀ ਛੂਟੀ ਨਿਫਲ ਭਈ ਸਭ ਸੇਵਾ ॥੧॥par ni(n)dhaa mukh te nahee chhooTee nifal bhiee sabh sevaa ||1||पर निंदा मुख ते नही छूटी निफल भई सभ सेवा ॥१॥پر نںدا مُکھ تے نهیِ چھُوٹیِ نپھل بھای سبھ سےوا ۔۔۱۔۔

ਬਾਟ ਪਾਰਿ ਘਰੁ ਮੂਸਿ ਬਿਰਾਨੋ ਪੇਟੁ ਭਰੈ ਅਪ੍ਰਾਧੀ ॥baaT paar ghar moos biraano peT bharai apraadhee ||बाट पारि घरु मूसि बिरानो पेटु भरै अप्राधी ॥باٹ پار گھر مُوس برانو پےٹ بھرَے اپرادھیِ ۔۔

ਜਿਹਿ ਪਰਲੋਕ ਜਾਇ ਅਪਕੀਰਤਿ ਸੋਈ ਅਬਿਦਿਆ ਸਾਧੀ ॥੨॥jeh paralok jai apakeerat soiee abidhiaa saadhee ||2||जिहि परलोक जाइ अपकीरति सोई अबिदिआ साधी ॥२॥جِه پرلوک جاا اپکیِرت سوای ابدآ سادھیِ ۔۔۲۔۔

ਹਿੰਸਾ ਤਉ ਮਨ ਤੇ ਨਹੀ ਛੂਟੀ ਜੀਅ ਦਇਆ ਨਹੀ ਪਾਲੀ ॥hi(n)saa tau man te nahee chhooTee jeea dhiaa nahee paalee ||हिंसा तउ मन ते नही छूटी जीअ दइआ नही पाली ॥هِںسا تا من تے نهیِ چھُوٹیِ جیِا دایا نهیِ پالیِ ۔۔

ਪਰਮਾਨੰਦ ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਮਿਲਿ ਕਥਾ ਪੁਨੀਤ ਨ ਚਾਲੀ ॥੩॥੧॥੬॥paramaana(n)dh saadhasa(n)gat mil kathaa puneet na chaalee ||3||1||6||परमानंद साधसंगति मिलि कथा पुनीत न चाली ॥३॥१॥६॥پرمانµد سادھسںگت مل کتھا پُنیِت ن چالیِ ۔۔۳۔۔۱۔۔۶۔۔

ਛਾਡਿ ਮਨ ਹਰਿ ਬਿਮੁਖਨ ਕੋ ਸੰਗੁ ॥chhaadd man har bimukhan ko sa(n)g ||छाडि मन हरि बिमुखन को संगु ॥چھاڈ من هر بمکھن کو سںگ ۔۔

ਸਾਰੰਗ ਮਹਲਾ ੫ ਸੂਰਦਾਸ ॥saara(n)g mahalaa panjavaa sooradhaas ||सारंग महला ५ सूरदास ॥سارںگ مهلا ۵ سُورداس ۔۔

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਹਰਿ ਕੇ ਸੰਗ ਬਸੇ ਹਰਿ ਲੋਕ ॥har ke sa(n)g base har lok ||हरि के संग बसे हरि लोक ॥هر کے سںگ بسے هرِ لوک ۔۔

ਤਨੁ ਮਨੁ ਅਰਪਿ ਸਰਬਸੁ ਸਭੁ ਅਰਪਿਓ ਅਨਦ ਸਹਜ ਧੁਨਿ ਝੋਕ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥tan man arap sarabas sabh arapio anadh sahaj dhun jhok ||1|| rahaau ||तनु मनु अरपि सरबसु सभु अरपिओ अनद सहज धुनि झोक ॥१॥ रहाउ ॥تن من ارپ سربس سبھ ارپاو اند سهج دھُن جھوک ۔۔۱۔۔ رهااُ ۔۔

ਦਰਸਨੁ ਪੇਖਿ ਭਏ ਨਿਰਬਿਖਈ ਪਾਏ ਹੈ ਸਗਲੇ ਥੋਕ ॥dharasan pekh bhe nirabikhiee paae hai sagale thok ||दरसनु पेखि भए निरबिखई पाए है सगले थोक ॥درسن پےکھ بھاے نربکھای پااے هَے سگلے تھوک ۔۔

ਆਨ ਬਸਤੁ ਸਿਉ ਕਾਜੁ ਨ ਕਛੂਐ ਸੁੰਦਰ ਬਦਨ ਅਲੋਕ ॥੧॥aan basat siau kaaj na kachhooaai su(n)dhar badhan alok ||1||आन बसतु सिउ काजु न कछूऐ सुँदर बदन अलोक ॥१॥آن بست سا کاج ن کچھُواَے سُںدر بدن الوک ۔۔۱۔۔

ਸਿਆਮ ਸੁੰਦਰ ਤਜਿ ਆਨ ਜੁ ਚਾਹਤ ਜਿਉ ਕੁਸਟੀ ਤਨਿ ਜੋਕ ॥siaam su(n)dhar taj aan ju chaahat jiau kusaTee tan jok ||सिआम सुँदर तजि आन जु चाहत जिउ कुसटी तनि जोक ॥سِآم سُںدر تج آن جُ چاهت جا کُسٹیِ تنِ جوک ۔۔

ਸੂਰਦਾਸ ਮਨੁ ਪ੍ਰਭਿ ਹਥਿ ਲੀਨੋ ਦੀਨੋ ਇਹੁ ਪਰਲੋਕ ॥੨॥੧॥੮॥sooradhaas man prabh hath leeno dheeno ih paralok ||2||1||8||सूरदास मनु प्रभि हथि लीनो दीनो इहु परलोक ॥२॥१॥८॥سُورداس من پربھ هتھ لیٍنو دیٍنو اهُ پرلوک ۔۔۲۔۔۱۔۔۸۔۔

ਸਾਰੰਗ ਕਬੀਰ ਜੀਉ ॥saara(n)g kabeer jeeau ||सारंग कबीर जीउ ॥سارںگ کبیِر جیِا ۔۔

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਕਉਨੁ ਸਹਾਈ ਮਨ ਕਾ ॥har bin kaun sahaiee man kaa ||हरि बिनु कउनु सहाई मन का ॥هر بن کان سهاای من کا ۔۔

ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਭਾਈ ਸੁਤ ਬਨਿਤਾ ਹਿਤੁ ਲਾਗੋ ਸਭ ਫਨ ਕਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥maat pitaa bhaiee sut banitaa hit laago sabh fan kaa ||1|| rahaau ||मात पिता भाई सुत बनिता हितु लागो सभ फन का ॥१॥ रहाउ ॥مات پتا بھاای سُت بنتا هت لاگو سبھ پھن کا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਆਗੇ ਕਉ ਕਿਛੁ ਤੁਲਹਾ ਬਾਂਧਹੁ ਕਿਆ ਭਰਵਾਸਾ ਧਨ ਕਾ ॥aage kau kichh tulahaa baa(n)dhahu kiaa bharavaasaa dhan kaa ||आगे कउ किछु तुलहा बाँधहु किआ भरवासा धन का ॥آگے کا کچھ تُلها باںدھهُ کآ بھرواسا دھن کا ۔۔

ਕਹਾ ਬਿਸਾਸਾ ਇਸ ਭਾਂਡੇ ਕਾ ਇਤਨਕੁ ਲਾਗੈ ਠਨਕਾ ॥੧॥kahaa bisaasaa is bhaa(n)dde kaa itanak laagai Thanakaa ||1||कहा बिसासा इस भाँडे का इतनकु लागै ठनका ॥१॥کها بساسا اس بھاںڈے کا اتنک لاگَے ٹھنکا ۔۔۱۔۔

ਸਗਲ ਧਰਮ ਪੁੰਨ ਫਲ ਪਾਵਹੁ ਧੂਰਿ ਬਾਂਛਹੁ ਸਭ ਜਨ ਕਾ ॥sagal dharam pu(n)n fal paavahu dhoor baa(n)chhahu sabh jan kaa ||सगल धरम पुँन फल पावहु धूरि बाँछहु सभ जन का ॥سگل دھرم پُنّ پھل پاوهُ دھُور باںچھهُ سبھ جن کا ۔۔

ਕਹੈ ਕਬੀਰੁ ਸੁਨਹੁ ਰੇ ਸੰਤਹੁ ਇਹੁ ਮਨੁ ਉਡਨ ਪੰਖੇਰੂ ਬਨ ਕਾ ॥੨॥੧॥੯॥kahai kabeer sunahu re sa(n)tahu ih man uddan pa(n)kheroo ban kaa ||2||1||9||कहै कबीरु सुनहु रे संतहु इहु मनु उडन पंखेरू बन का ॥२॥१॥९॥کهَے کبیِر سُنهُ رے سںتهُ اهُ من اُڈن پںکھےرُو بن کا ۔۔۲۔۔۱۔۔۹۔۔