Ang 1248 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੨੪੮)

ਪਾਪ ਬਿਕਾਰ ਮਨੂਰ ਸਭਿ ਲਦੇ ਬਹੁ ਭਾਰੀ ॥paap bikaar manoor sabh ladhe bahu bhaaree ||पाप बिकार मनूर सभि लदे बहु भारी ॥پاپ بکار منُور سبھ لدے بهُ بھاریِ ۔۔

ਮਾਰਗੁ ਬਿਖਮੁ ਡਰਾਵਣਾ ਕਿਉ ਤਰੀਐ ਤਾਰੀ ॥maarag bikham ddaraavanaa kiau tareeaai taaree ||मारगु बिखमु डरावणा किउ तरीऐ तारी ॥مارگ بکھم ڈراوݨا کا تریِاَے تاریِ ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰਿ ਰਾਖੇ ਸੇ ਉਬਰੇ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਉਧਾਰੀ ॥੨੭॥naanak gur raakhe se ubare har naam udhaaree ||27||नानक गुरि राखे से उबरे हरि नामि उधारी ॥२७॥نانک گُر راکھے سے اُبرے هر نام اُدھاریِ ۔۔۲۷۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोक म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਵਿਣੁ ਸਤਿਗੁਰ ਸੇਵੇ ਸੁਖੁ ਨਹੀ ਮਰਿ ਜੰਮਹਿ ਵਾਰੋ ਵਾਰ ॥vin satigur seve sukh nahee mar ja(n)meh vaaro vaar ||विणु सतिगुर सेवे सुखु नही मरि जंमहि वारो वार ॥وِݨ ستگر سےوے سُکھ نهیِ مرِ جںمه وارو وار ۔۔

ਮੋਹ ਠਗਉਲੀ ਪਾਈਅਨੁ ਬਹੁ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਵਿਕਾਰ ॥moh Thagaulee paieean bahu dhoojai bhai vikaar ||मोह ठगउली पाईअनु बहु दूजै भाइ विकार ॥موه ٹھگالیِ پاایان بهُ دُوجَے بھاا وکار ۔۔

ਇਕਿ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਉਬਰੇ ਤਿਸੁ ਜਨ ਕਉ ਕਰਹਿ ਸਭਿ ਨਮਸਕਾਰ ॥eik gur parasaadhee ubare tis jan kau kareh sabh namasakaar ||इकि गुर परसादी उबरे तिसु जन कउ करहि सभि नमसकार ॥ِاک گُر پرسادیِ اُبرے تس جن کا کره سبھ نمسکار ۔۔

ਨਾਨਕ ਅਨਦਿਨੁ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ਤੂ ਅੰਤਰਿ ਜਿਤੁ ਪਾਵਹਿ ਮੋਖ ਦੁਆਰ ॥੧॥naanak anadhin naam dhiaai too a(n)tar jit paaveh mokh dhuaar ||1||नानक अनदिनु नामु धिआइ तू अंतरि जितु पावहि मोख दुआर ॥१॥نانک اندن نام دھآا تُو اںتر جت پاوه موکھ دُآر ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਵਿਸਾਰਿਆ ਸਚੁ ਮਰਣਾ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ॥maiaa moh visaariaa sach maranaa har naam ||माइआ मोहि विसारिआ सचु मरणा हरि नामु ॥مااآ موه وسارآ سچ مرݨا هر نام ۔۔

ਧੰਧਾ ਕਰਤਿਆ ਜਨਮੁ ਗਇਆ ਅੰਦਰਿ ਦੁਖੁ ਸਹਾਮੁ ॥dha(n)dhaa karatiaa janam giaa a(n)dhar dhukh sahaam ||धंधा करतिआ जनमु गइआ अंदरि दुखु सहामु ॥دھںدھا کرتآ جنم گایا اںدر دُکھ سهام ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਜਿਨੑ ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਕਰਾਮੁ ॥੨॥naanak satigur sev sukh paiaa jin(h) poorab likhiaa karaam ||2||नानक सतिगुरु सेवि सुखु पाइआ जिन्न पूरबि लिखिआ करामु ॥२॥نانک ستگر سےو سُکھ پاایا جنھ پُورب لکھِآ کرام ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਲੇਖਾ ਪੜੀਐ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਫਿਰਿ ਲੇਖੁ ਨ ਹੋਈ ॥lekhaa paReeaai har naam fir lekh na hoiee ||लेखा पड़ीऐ हरि नामु फिरि लेखु न होई ॥لےکھا پڑیِاَے هر نام پھرِ لےکھ ن هوای ۔۔

ਪੁਛਿ ਨ ਸਕੈ ਕੋਇ ਹਰਿ ਦਰਿ ਸਦ ਢੋਈ ॥puchh na sakai koi har dhar sadh ddoiee ||पुछि न सकै कोइ हरि दरि सद ढोई ॥پُچھ ن سکَے کوا هر درِ سد ڈھوای ۔۔

ਜਮਕਾਲੁ ਮਿਲੈ ਦੇ ਭੇਟ ਸੇਵਕੁ ਨਿਤ ਹੋਈ ॥jamakaal milai dhe bheT sevak nit hoiee ||जमकालु मिलै दे भेट सेवकु नित होई ॥جمکال ملَے دے بھےٹ سےوک نت هوای ۔۔

ਪੂਰੇ ਗੁਰ ਤੇ ਮਹਲੁ ਪਾਇਆ ਪਤਿ ਪਰਗਟੁ ਲੋਈ ॥poore gur te mahal paiaa pat paragaT loiee ||पूरे गुर ते महलु पाइआ पति परगटु लोई ॥پُورے گُر تے مهل پاایا پت پرگٹ لوای ۔۔

ਨਾਨਕ ਅਨਹਦ ਧੁਨੀ ਦਰਿ ਵਜਦੇ ਮਿਲਿਆ ਹਰਿ ਸੋਈ ॥੨੮॥naanak anahadh dhunee dhar vajadhe miliaa har soiee ||28||नानक अनहद धुनी दरि वजदे मिलिआ हरि सोई ॥२८॥نانک انهد دھُنیِ در وجدے ملِآ هرِ سوای ۔۔۲۸۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोक म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਗੁਰ ਕਾ ਕਹਿਆ ਜੇ ਕਰੇ ਸੁਖੀ ਹੂ ਸੁਖੁ ਸਾਰੁ ॥gur kaa kahiaa je kare sukhee hoo sukh saar ||गुर का कहिआ जे करे सुखी हू सुखु सारु ॥گُر کا کهِآ جے کرے سُکھیِ هُو سُکھ سار ۔۔

ਗੁਰ ਕੀ ਕਰਣੀ ਭਉ ਕਟੀਐ ਨਾਨਕ ਪਾਵਹਿ ਪਾਰੁ ॥੧॥gur kee karanee bhau kaTeeaai naanak paaveh paar ||1||गुर की करणी भउ कटीऐ नानक पावहि पारु ॥१॥گُر کیِ کرݨیِ بھا کٹیِاَے نانک پاوه پار ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਸਚੁ ਪੁਰਾਣਾ ਨਾ ਥੀਐ ਨਾਮੁ ਨ ਮੈਲਾ ਹੋਇ ॥sach puraanaa naa theeaai naam na mailaa hoi ||सचु पुराणा ना थीऐ नामु न मैला होइ ॥سچ پُراݨا نا تھیِاَے نام ن مَےلا هوا ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਭਾਣੈ ਜੇ ਚਲੈ ਬਹੁੜਿ ਨ ਆਵਣੁ ਹੋਇ ॥gur kai bhaanai je chalai bahuR na aavan hoi ||गुर कै भाणै जे चलै बहुड़ि न आवणु होइ ॥گُر کَے بھاݨَے جے چلَے بهُڑ ن آوݨ هوا ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਵਿਸਾਰਿਐ ਆਵਣ ਜਾਣਾ ਦੋਇ ॥੨॥naanak naam visaariaai aavan jaanaa dhoi ||2||नानक नामि विसारिऐ आवण जाणा दोइ ॥२॥نانک نام وساراَے آوݨ جاݨا دوا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਮੰਗਤ ਜਨੁ ਜਾਚੈ ਦਾਨੁ ਹਰਿ ਦੇਹੁ ਸੁਭਾਇ ॥ma(n)gat jan jaachai dhaan har dheh subhai ||मंगत जनु जाचै दानु हरि देहु सुभाइ ॥مںگت جن جاچَے دان هر دےهُ سُبھاا ۔۔

ਹਰਿ ਦਰਸਨ ਕੀ ਪਿਆਸ ਹੈ ਦਰਸਨਿ ਤ੍ਰਿਪਤਾਇ ॥har dharasan kee piaas hai dharasan tirapatai ||हरि दरसन की पिआस है दरसनि तृपताइ ॥هر درسن کیِ پآس هَے درسن ترپتاا ۔۔

ਖਿਨੁ ਪਲੁ ਘੜੀ ਨ ਜੀਵਊ ਬਿਨੁ ਦੇਖੇ ਮਰਾਂ ਮਾਇ ॥khin pal ghaRee na jeevuoo bin dhekhe maraa(n) mai ||खिनु पलु घड़ी न जीवऊ बिनु देखे मराँ माइ ॥کھٍن پل گھڑیِ ن جیِواُو بن دےکھے مراں ماا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰਿ ਨਾਲਿ ਦਿਖਾਲਿਆ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਸਭ ਥਾਇ ॥satigur naal dhikhaaliaa rav rahiaa sabh thai ||सतिगुरि नालि दिखालिआ रवि रहिआ सभ थाइ ॥ستگر نال دکھالآ روِ رهِآ سبھ تھاا ۔۔

ਸੁਤਿਆ ਆਪਿ ਉਠਾਲਿ ਦੇਇ ਨਾਨਕ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੨੯॥sutiaa aap uThaal dhei naanak liv lai ||29||सुतिआ आपि उठालि देइ नानक लिव लाइ ॥२९॥سُتآ آپ اُٹھال دےا نانک لو لاا ۔۔۲۹۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोक म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਮਨਮੁਖ ਬੋਲਿ ਨ ਜਾਣਨੑੀ ਓਨਾ ਅੰਦਰਿ ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਅਹੰਕਾਰੁ ॥manmukh bol na jaanan(h)ee onaa a(n)dhar kaam karodh aha(n)kaar ||मनमुख बोलि न जाणन्नी ओना अंदरि कामु क्रोधु अहंकारु ॥منمکھ بول ن جاݨنھیِ اونا اںدر کام ک®ودھ اهںکار ۔۔

ਥਾਉ ਕੁਥਾਉ ਨ ਜਾਣਨੀ ਸਦਾ ਚਿਤਵਹਿ ਬਿਕਾਰ ॥thaau kuthaau na jaananee sadhaa chitaveh bikaar ||थाउ कुथाउ न जाणनी सदा चितवहि बिकार ॥تھاا کُتھاا ن جاݨنیِ سدا چتوه بکار ۔۔

ਦਰਗਹ ਲੇਖਾ ਮੰਗੀਐ ਓਥੈ ਹੋਹਿ ਕੂੜਿਆਰ ॥dharageh lekhaa ma(n)geeaai othai hoh kooRiaar ||दरगह लेखा मंगीऐ ओथै होहि कूड़िआर ॥درگه لےکھا مںگیِاَے اوتھَے هوه کُوڑآر ۔۔

ਆਪੇ ਸ੍ਰਿਸਟਿ ਉਪਾਈਅਨੁ ਆਪਿ ਕਰੇ ਬੀਚਾਰੁ ॥aape sirasaT upaieean aap kare beechaar ||आपे सृसटि उपाईअनु आपि करे बीचारु ॥آپے سرسٹ اُپاایان آپ کرے بیِچار ۔۔

ਨਾਨਕ ਕਿਸ ਨੋ ਆਖੀਐ ਸਭੁ ਵਰਤੈ ਆਪਿ ਸਚਿਆਰੁ ॥੧॥naanak kis no aakheeaai sabh varatai aap sachiaar ||1||नानक किस नो आखीऐ सभु वरतै आपि सचिआरु ॥१॥نانک کس نو آکھیِاَے سبھ ورتَے آپ سچآر ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਹਰਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਤਿਨੑੀ ਅਰਾਧਿਆ ਜਿਨੑ ਕਰਮਿ ਪਰਾਪਤਿ ਹੋਇ ॥har gurmukh tin(h)ee araadhiaa jin(h) karam paraapat hoi ||हरि गुरमुखि तिन्नी अराधिआ जिन्न करमि परापति होइ ॥هر گُرمکھ تنھیِ ارادھآ جنھ کرم پراپت هوِا ۔۔

ਨਾਨਕ ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੀ ਤਿਨੑ ਕਉ ਜਿਨੑ ਹਰਿ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਸੋਇ ॥੨॥naanak hau balihaaree tin(h) kau jin(h) har man vasiaa soi ||2||नानक हउ बलिहारी तिन्न कउ जिन्न हरि मनि वसिआ सोइ ॥२॥نانک ها بلهاریِ تنھ کا جنھ هرِ منِ وسِآ سوا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਆਸ ਕਰੇ ਸਭੁ ਲੋਕੁ ਬਹੁ ਜੀਵਣੁ ਜਾਣਿਆ ॥aas kare sabh lok bahu jeevan jaaniaa ||आस करे सभु लोकु बहु जीवणु जाणिआ ॥آس کرے سبھ لوک بهُ جیِوݨ جاݨآ ۔۔

ਨਿਤ ਜੀਵਣ ਕਉ ਚਿਤੁ ਗੜੑ ਮੰਡਪ ਸਵਾਰਿਆ ॥nit jeevan kau chit gaR(h) ma(n)ddap savaariaa ||नित जीवण कउ चितु गड़्ड़ मंडप सवारिआ ॥نِت جیِوݨ کا چت گڑھ مںڈپ سوارآ ۔۔

ਵਲਵੰਚ ਕਰਿ ਉਪਾਵ ਮਾਇਆ ਹਿਰਿ ਆਣਿਆ ॥valava(n)ch kar upaav maiaa hir aaniaa ||वलवंच करि उपाव माइआ हिरि आणिआ ॥ولوںچ کر اُپاو مااآ هرِ آݨآ ۔۔

ਜਮਕਾਲੁ ਨਿਹਾਲੇ ਸਾਸ ਆਵ ਘਟੈ ਬੇਤਾਲਿਆ ॥jamakaal nihaale saas aav ghaTai betaaliaa ||जमकालु निहाले सास आव घटै बेतालिआ ॥جمکال نهالے ساس آو گھٹَے بےتالآ ۔۔