Ang 1247 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੨੪੭)

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਗੜਿੑ ਕਾਇਆ ਸੀਗਾਰ ਬਹੁ ਭਾਂਤਿ ਬਣਾਈ ॥gaRi(h) kaiaa seegaar bahu bhaa(n)t banaiee ||गड़ि्ि काइआ सीगार बहु भाँति बणाई ॥گڑھ کااآ سیِگار بهُ بھاںت بݨاای ۔۔

ਰੰਗ ਪਰੰਗ ਕਤੀਫਿਆ ਪਹਿਰਹਿ ਧਰ ਮਾਈ ॥ra(n)g para(n)g kateefiaa pahireh dhar maiee ||रंग परंग कतीफिआ पहिरहि धर माई ॥رںگ پرںگ کتیِپھآ پهِره دھر ماای ۔۔

ਲਾਲ ਸੁਪੇਦ ਦੁਲੀਚਿਆ ਬਹੁ ਸਭਾ ਬਣਾਈ ॥laal supedh dhuleechiaa bahu sabhaa banaiee ||लाल सुपेद दुलीचिआ बहु सभा बणाई ॥لال سُپےد دُلیِچآ بهُ سبھا بݨاای ۔۔

ਦੁਖੁ ਖਾਣਾ ਦੁਖੁ ਭੋਗਣਾ ਗਰਬੈ ਗਰਬਾਈ ॥dhukh khaanaa dhukh bhoganaa garabai garabaiee ||दुखु खाणा दुखु भोगणा गरबै गरबाई ॥دُکھ کھاݨا دُکھ بھوگݨا گربَے گرباای ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਨ ਚੇਤਿਓ ਅੰਤਿ ਲਏ ਛਡਾਈ ॥੨੪॥naanak naam na chetio a(n)t le chhaddaiee ||24||नानक नामु न चेतिओ अंति लए छडाई ॥२४॥نانک نام ن چےتاو اںت لاے چھڈاای ۔۔۲۴۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोक म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਸਹਜੇ ਸੁਖਿ ਸੁਤੀ ਸਬਦਿ ਸਮਾਇ ॥sahaje sukh sutee sabadh samai ||सहजे सुखि सुती सबदि समाइ ॥سهجے سُکھ سُتیِ سبد سماا ۔۔

ਆਪੇ ਪ੍ਰਭਿ ਮੇਲਿ ਲਈ ਗਲਿ ਲਾਇ ॥aape prabh mel liee gal lai ||आपे प्रभि मेलि लई गलि लाइ ॥آپے پربھ مےل لای گل لاا ۔۔

ਦੁਬਿਧਾ ਚੂਕੀ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਇ ॥dhubidhaa chookee sahaj subhai ||दुबिधा चूकी सहजि सुभाइ ॥دُبدھا چُوکیِ سهج سُبھاا ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਨਾਮੁ ਵਸਿਆ ਮਨਿ ਆਇ ॥a(n)tar naam vasiaa man aai ||अंतरि नामु वसिआ मनि आइ ॥اںتر نام وسآ منِ آا ۔۔

ਸੇ ਕੰਠਿ ਲਾਏ ਜਿ ਭੰਨਿ ਘੜਾਇ ॥se ka(n)Th laae j bha(n)n ghaRai ||से कंठि लाए जि भंनि घड़ाइ ॥سے کںٹھ لااے ج بھنّ گھڑاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਜੋ ਧੁਰਿ ਮਿਲੇ ਸੇ ਹੁਣਿ ਆਣਿ ਮਿਲਾਇ ॥੧॥naanak jo dhur mile se hun aan milai ||1||नानक जो धुरि मिले से हुणि आणि मिलाइ ॥१॥نانک جو دھُر ملے سے هُݨ آݨ ملاا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਜਿਨੑੀ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿਆ ਕਿਆ ਜਪੁ ਜਾਪਹਿ ਹੋਰਿ ॥jin(h)ee naam visaariaa kiaa jap jaapeh hor ||जिन्नी नामु विसारिआ किआ जपु जापहि होरि ॥جٍنھیِ نام وسارآ کآ جپ جاپه هور ۔۔

ਬਿਸਟਾ ਅੰਦਰਿ ਕੀਟ ਸੇ ਮੁਠੇ ਧੰਧੈ ਚੋਰਿ ॥bisaTaa a(n)dhar keeT se muThe dha(n)dhai chor ||बिसटा अंदरि कीट से मुठे धंधै चोरि ॥بِسٹا اںدر کیِٹ سے مُٹھے دھںدھَے چور ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਨ ਵੀਸਰੈ ਝੂਠੇ ਲਾਲਚ ਹੋਰਿ ॥੨॥naanak naam na veesarai jhooThe laalach hor ||2||नानक नामु न वीसरै झूठे लालच होरि ॥२॥نانک نام ن ویِسرَے جھُوٹھے لالچ هور ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਨਾਮੁ ਸਲਾਹਨਿ ਨਾਮੁ ਮੰਨਿ ਅਸਥਿਰੁ ਜਗਿ ਸੋਈ ॥naam salaahan naam ma(n)n asathir jag soiee ||नामु सलाहनि नामु मंनि असथिरु जगि सोई ॥نام سلاهن نام منّ استھر جگِ سوای ۔۔

ਹਿਰਦੈ ਹਰਿ ਹਰਿ ਚਿਤਵੈ ਦੂਜਾ ਨਹੀ ਕੋਈ ॥hiradhai har har chitavai dhoojaa nahee koiee ||हिरदै हरि हरि चितवै दूजा नही कोई ॥هِردَے هر هرِ چتوَے دُوجا نهیِ کوای ۔۔

ਰੋਮਿ ਰੋਮਿ ਹਰਿ ਉਚਰੈ ਖਿਨੁ ਖਿਨੁ ਹਰਿ ਸੋਈ ॥rom rom har ucharai khin khin har soiee ||रोमि रोमि हरि उचरै खिनु खिनु हरि सोई ॥روم روم هر اُچرَے کھن کھن هرِ سوای ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਨਮੁ ਸਕਾਰਥਾ ਨਿਰਮਲੁ ਮਲੁ ਖੋਈ ॥gurmukh janam sakaarathaa niramal mal khoiee ||गुरमुखि जनमु सकारथा निरमलु मलु खोई ॥گُرمکھ جنم سکارتھا نرمل مل کھوای ۔۔

ਨਾਨਕ ਜੀਵਦਾ ਪੁਰਖੁ ਧਿਆਇਆ ਅਮਰਾ ਪਦੁ ਹੋਈ ॥੨੫॥naanak jeevadhaa purakh dhiaaiaa amaraa padh hoiee ||25||नानक जीवदा पुरखु धिआइआ अमरा पदु होई ॥२५॥نانک جیِودا پُرکھ دھآایا امرا پد هوای ۔۔۲۵۔۔

ਸਲੋਕੁ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोकु म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਜਿਨੀ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਰਿਆ ਬਹੁ ਕਰਮ ਕਮਾਵਹਿ ਹੋਰਿ ॥jinee naam visaariaa bahu karam kamaaveh hor ||जिनी नामु विसारिआ बहु करम कमावहि होरि ॥جٍنیِ نام وسارآ بهُ کرم کماوه هور ۔۔

ਨਾਨਕ ਜਮ ਪੁਰਿ ਬਧੇ ਮਾਰੀਅਹਿ ਜਿਉ ਸੰਨੑੀ ਉਪਰਿ ਚੋਰ ॥੧॥naanak jam pur badhe maare'eh jiau sa(n)n(h)ee upar chor ||1||नानक जम पुरि बधे मारीअहि जिउ संन्नी उपरि चोर ॥१॥نانک جم پُر بدھے ماریِاه جا سنّھیِ اُپر چور ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੫ ॥mahalaa panjavaa ||म: ५ ॥مÚ ۵ ۔۔

ਧਰਤਿ ਸੁਹਾਵੜੀ ਆਕਾਸੁ ਸੁਹੰਦਾ ਜਪੰਦਿਆ ਹਰਿ ਨਾਉ ॥dharat suhaavaRee aakaas suha(n)dhaa japa(n)dhiaa har naau ||धरति सुहावड़ी आकासु सुहंदा जपंदिआ हरि नाउ ॥دھرت سُهاوڑیِ آکاس سُهںدا جپںدآ هر ناا ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮ ਵਿਹੂਣਿਆ ਤਿਨੑ ਤਨ ਖਾਵਹਿ ਕਾਉ ॥੨॥naanak naam vihooniaa tin(h) tan khaaveh kaau ||2||नानक नाम विहूणिआ तिन्न तन खावहि काउ ॥२॥نانک نام وهُوݨآ تنھ تن کھاوه کاا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਨਾਮੁ ਸਲਾਹਨਿ ਭਾਉ ਕਰਿ ਨਿਜ ਮਹਲੀ ਵਾਸਾ ॥naam salaahan bhaau kar nij mahalee vaasaa ||नामु सलाहनि भाउ करि निज महली वासा ॥نام سلاهن بھاا کرِ نج مهلیِ واسا ۔۔

ਓਇ ਬਾਹੁੜਿ ਜੋਨਿ ਨ ਆਵਨੀ ਫਿਰਿ ਹੋਹਿ ਨ ਬਿਨਾਸਾ ॥oi baahuR jon na aavanee fir hoh na binaasaa ||ओइ बाहुड़ि जोनि न आवनी फिरि होहि न बिनासा ॥اوِا باهُڑ جون ن آونیِ پھر هوه ن بناسا ۔۔

ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਰੰਗਿ ਰਵਿ ਰਹੇ ਸਭ ਸਾਸ ਗਿਰਾਸਾ ॥har setee ra(n)g rav rahe sabh saas giraasaa ||हरि सेती रंगि रवि रहे सभ सास गिरासा ॥هر سےتیِ رںگ روِ رهے سبھ ساس گراسا ۔۔

ਹਰਿ ਕਾ ਰੰਗੁ ਕਦੇ ਨ ਉਤਰੈ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਰਗਾਸਾ ॥har kaa ra(n)g kadhe na utarai gurmukh paragaasaa ||हरि का रंगु कदे न उतरै गुरमुखि परगासा ॥هر کا رںگ کدے ن اُترَے گُرمکھ پرگاسا ۔۔

ਓਇ ਕਿਰਪਾ ਕਰਿ ਕੈ ਮੇਲਿਅਨੁ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਪਾਸਾ ॥੨੬॥oi kirapaa kar kai melian naanak har paasaa ||26||ओइ किरपा करि कै मेलिअनु नानक हरि पासा ॥२६॥اوِا کرپا کر کَے مےلان نانک هرِ پاسا ۔۔۲۶۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੩ ॥salok mahalaa teejaa ||सलोक म: ३ ॥سلوک مÚ ۳ ۔۔

ਜਿਚਰੁ ਇਹੁ ਮਨੁ ਲਹਰੀ ਵਿਚਿ ਹੈ ਹਉਮੈ ਬਹੁਤੁ ਅਹੰਕਾਰੁ ॥jichar ih man laharee vich hai haumai bahut aha(n)kaar ||जिचरु इहु मनु लहरी विचि है हउमै बहुतु अहंकारु ॥جِچر اهُ من لهریِ وچ هَے هامَے بهُت اهںکار ۔۔

ਸਬਦੈ ਸਾਦੁ ਨ ਆਵਈ ਨਾਮਿ ਨ ਲਗੈ ਪਿਆਰੁ ॥sabadhai saadh na aaviee naam na lagai piaar ||सबदै सादु न आवई नामि न लगै पिआरु ॥سبدَے ساد ن آوای نام ن لگَے پآر ۔۔

ਸੇਵਾ ਥਾਇ ਨ ਪਵਈ ਤਿਸ ਕੀ ਖਪਿ ਖਪਿ ਹੋਇ ਖੁਆਰੁ ॥sevaa thai na paviee tis kee khap khap hoi khuaar ||सेवा थाइ न पवई तिस की खपि खपि होइ खुआरु ॥سےوا تھاا ن پوای تس کیِ کھپ کھپِ هوا کھُآر ۔۔

ਨਾਨਕ ਸੇਵਕੁ ਸੋਈ ਆਖੀਐ ਜੋ ਸਿਰੁ ਧਰੇ ਉਤਾਰਿ ॥naanak sevak soiee aakheeaai jo sir dhare utaar ||नानक सेवकु सोई आखीऐ जो सिरु धरे उतारि ॥نانک سےوک سوای آکھیِاَے جو سر دھرے اُتار ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਕਾ ਭਾਣਾ ਮੰਨਿ ਲਏ ਸਬਦੁ ਰਖੈ ਉਰ ਧਾਰਿ ॥੧॥satigur kaa bhaanaa ma(n)n le sabadh rakhai ur dhaar ||1||सतिगुर का भाणा मंनि लए सबदु रखै उर धारि ॥१॥ستگر کا بھاݨا منّ لاے سبد رکھَے اُر دھار ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੩ ॥mahalaa teejaa ||म: ३ ॥مÚ ۳ ۔۔

ਸੋ ਜਪੁ ਤਪੁ ਸੇਵਾ ਚਾਕਰੀ ਜੋ ਖਸਮੈ ਭਾਵੈ ॥so jap tap sevaa chaakaree jo khasamai bhaavai ||सो जपु तपु सेवा चाकरी जो खसमै भावै ॥سو جپ تپ سےوا چاکریِ جو کھسمَے بھاوَے ۔۔

ਆਪੇ ਬਖਸੇ ਮੇਲਿ ਲਏ ਆਪਤੁ ਗਵਾਵੈ ॥aape bakhase mel le aapat gavaavai ||आपे बखसे मेलि लए आपतु गवावै ॥آپے بکھسے مےل لاے آپت گواوَے ۔۔

ਮਿਲਿਆ ਕਦੇ ਨ ਵੀਛੁੜੈ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਵੈ ॥miliaa kadhe na veechhuRai jotee jot milaavai ||मिलिआ कदे न वीछुड़ै जोती जोति मिलावै ॥مِلآ کدے ن ویِچھڑَے جوتیِ جوت ملاوَے ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਸੋ ਬੁਝਸੀ ਜਿਸੁ ਆਪਿ ਬੁਝਾਵੈ ॥੨॥naanak gur parasaadhee so bujhasee jis aap bujhaavai ||2||नानक गुर परसादी सो बुझसी जिसु आपि बुझावै ॥२॥نانک گُر پرسادیِ سو بُجھسیِ جس آپ بُجھاوَے ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਸਭੁ ਕੋ ਲੇਖੇ ਵਿਚਿ ਹੈ ਮਨਮੁਖੁ ਅਹੰਕਾਰੀ ॥sabh ko lekhe vich hai manmukh aha(n)kaaree ||सभु को लेखे विचि है मनमुखु अहंकारी ॥سبھ کو لےکھے وچ هَے منمکھ اهںکاریِ ۔۔

ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਕਦੇ ਨ ਚੇਤਈ ਜਮਕਾਲੁ ਸਿਰਿ ਮਾਰੀ ॥har naam kadhe na chetiee jamakaal sir maaree ||हरि नामु कदे न चेतई जमकालु सिरि मारी ॥هر نام کدے ن چےتای جمکال سرِ ماریِ ۔۔