Ang 1244 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੨੪੪)

ਬੇਦੁ ਵਪਾਰੀ ਗਿਆਨੁ ਰਾਸਿ ਕਰਮੀ ਪਲੈ ਹੋਇ ॥bedh vapaaree giaan raas karamee palai hoi ||बेदु वपारी गिआनु रासि करमी पलै होइ ॥بےد وپاریِ گآن راس کرمیِ پلَے هوا ۔۔

ਨਾਨਕ ਰਾਸੀ ਬਾਹਰਾ ਲਦਿ ਨ ਚਲਿਆ ਕੋਇ ॥੨॥naanak raasee baaharaa ladh na chaliaa koi ||2||नानक रासी बाहरा लदि न चलिआ कोइ ॥२॥نانک راسیِ باهرا لد ن چلِآ کوا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਨਿੰਮੁ ਬਿਰਖੁ ਬਹੁ ਸੰਚੀਐ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰਸੁ ਪਾਇਆ ॥ni(n)m birakh bahu sa(n)cheeaai a(n)mirat ras paiaa ||निंमु बिरखु बहु संचीऐ अंमृत रसु पाइआ ॥نِںم برکھ بهُ سںچیِاَے اںمرت رس پاایا ۔۔

ਬਿਸੀਅਰੁ ਮੰਤ੍ਰਿ ਵਿਸਾਹੀਐ ਬਹੁ ਦੂਧੁ ਪੀਆਇਆ ॥biseear ma(n)tr visaaheeaai bahu dhoodh peeaaiaa ||बिसीअरु मंतृ विसाहीऐ बहु दूधु पीआइआ ॥بِسیِار مںتر وساهیِاَے بهُ دُودھ پیِآایا ۔۔

ਮਨਮੁਖੁ ਅਭਿੰਨੁ ਨ ਭਿਜਈ ਪਥਰੁ ਨਾਵਾਇਆ ॥manmukh abhi(n)n na bhijiee pathar naavaiaa ||मनमुखु अभिंनु न भिजई पथरु नावाइआ ॥منمکھ ابھنّ ن بھجای پتھر ناواایا ۔۔

ਬਿਖੁ ਮਹਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਸਿੰਚੀਐ ਬਿਖੁ ਕਾ ਫਲੁ ਪਾਇਆ ॥bikh meh a(n)mrit si(n)cheeaai bikh kaa fal paiaa ||बिखु महि अंमृतु सिंचीऐ बिखु का फलु पाइआ ॥بِکھ مهِ اںمرت سںچیِاَے بکھ کا پھل پاایا ۔۔

ਨਾਨਕ ਸੰਗਤਿ ਮੇਲਿ ਹਰਿ ਸਭ ਬਿਖੁ ਲਹਿ ਜਾਇਆ ॥੧੬॥naanak sa(n)gat mel har sabh bikh leh jaiaa ||16||नानक संगति मेलि हरि सभ बिखु लहि जाइआ ॥१६॥نانک سںگت مےل هر سبھ بکھ لهِ جاایا ۔۔۱۶۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥salok mahalaa pehilaa ||सलोक म: १ ॥سلوک مÚ ۱ ۔۔

ਮਰਣਿ ਨ ਮੂਰਤੁ ਪੁਛਿਆ ਪੁਛੀ ਥਿਤਿ ਨ ਵਾਰੁ ॥maran na moorat puchhiaa puchhee thit na vaar ||मरणि न मूरतु पुछिआ पुछी थिति न वारु ॥مرݨ ن مُورت پُچھآ پُچھیِ تھت ن وار ۔۔

ਇਕਨੑੀ ਲਦਿਆ ਇਕਿ ਲਦਿ ਚਲੇ ਇਕਨੑੀ ਬਧੇ ਭਾਰ ॥eikan(h)ee ladhiaa ik ladh chale ikan(h)ee badhe bhaar ||इकन्नी लदिआ इकि लदि चले इकन्नी बधे भार ॥ِاکنھیِ لدآ اکِ لدِ چلے اکنھیِ بدھے بھار ۔۔

ਇਕਨੑਾ ਹੋਈ ਸਾਖਤੀ ਇਕਨੑਾ ਹੋਈ ਸਾਰ ॥eikan(h)aa hoiee saakhatee ikan(h)aa hoiee saar ||इकन्ना होई साखती इकन्ना होई सार ॥ِاکنھا هوای ساکھتیِ اکنھا هوای سار ۔۔

ਲਸਕਰ ਸਣੈ ਦਮਾਮਿਆ ਛੁਟੇ ਬੰਕ ਦੁਆਰ ॥lasakar sanai dhamaamiaa chhuTe ba(n)k dhuaar ||लसकर सणै दमामिआ छुटे बंक दुआर ॥لسکر سݨَے دمامآ چھُٹے بںک دُآر ۔۔

ਨਾਨਕ ਢੇਰੀ ਛਾਰੁ ਕੀ ਭੀ ਫਿਰਿ ਹੋਈ ਛਾਰ ॥੧॥naanak dderee chhaar kee bhee fir hoiee chhaar ||1||नानक ढेरी छारु की भी फिरि होई छार ॥१॥نانک ڈھےریِ چھار کیِ بھیِ پھر هوای چھار ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||म: १ ॥مÚ ۱ ۔۔

ਨਾਨਕ ਢੇਰੀ ਢਹਿ ਪਈ ਮਿਟੀ ਸੰਦਾ ਕੋਟੁ ॥naanak dderee ddeh piee miTee sa(n)dhaa koT ||नानक ढेरी ढहि पई मिटी संदा कोटु ॥نانک ڈھےریِ ڈھهِ پای مٹیِ سںدا کوٹ ۔۔

ਭੀਤਰਿ ਚੋਰੁ ਬਹਾਲਿਆ ਖੋਟੁ ਵੇ ਜੀਆ ਖੋਟੁ ॥੨॥bheetar chor bahaaliaa khoT ve jeeaa khoT ||2||भीतरि चोरु बहालिआ खोटु वे जीआ खोटु ॥२॥بھیِتر چور بهالآ کھوٹ وے جیِآ کھوٹ ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਜਿਨ ਅੰਦਰਿ ਨਿੰਦਾ ਦੁਸਟੁ ਹੈ ਨਕ ਵਢੇ ਨਕ ਵਢਾਇਆ ॥jin a(n)dhar ni(n)dhaa dhusaT hai nak vadde nak vaddaiaa ||जिन अंदरि निंदा दुसटु है नक वढे नक वढाइआ ॥جٍن اںدر نںدا دُسٹ هَے نک وڈھے نک وڈھاایا ۔۔

ਮਹਾ ਕਰੂਪ ਦੁਖੀਏ ਸਦਾ ਕਾਲੇ ਮੁਹ ਮਾਇਆ ॥mahaa karoop dhukhe'ee sadhaa kaale muh maiaa ||महा करूप दुखीए सदा काले मुह माइआ ॥مها کرُوپ دُکھیِاے سدا کالے مُه مااآ ۔۔

ਭਲਕੇ ਉਠਿ ਨਿਤ ਪਰ ਦਰਬੁ ਹਿਰਹਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਚੁਰਾਇਆ ॥bhalake uTh nit par dharab hireh har naam churaiaa ||भलके उठि नित पर दरबु हिरहि हरि नामु चुराइआ ॥بھلکے اُٹھ نت پر درب هره هر نام چُراایا ۔۔

ਹਰਿ ਜੀਉ ਤਿਨ ਕੀ ਸੰਗਤਿ ਮਤ ਕਰਹੁ ਰਖਿ ਲੇਹੁ ਹਰਿ ਰਾਇਆ ॥har jeeau tin kee sa(n)gat mat karahu rakh leh har raiaa ||हरि जीउ तिन की संगति मत करहु रखि लेहु हरि राइआ ॥هر جیِا تن کیِ سںگت مت کرهُ رکھِ لےهُ هرِ راایا ۔۔

ਨਾਨਕ ਪਇਐ ਕਿਰਤਿ ਕਮਾਵਦੇ ਮਨਮੁਖਿ ਦੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥੧੭॥naanak piaai kirat kamaavadhe manmukh dhukh paiaa ||17||नानक पइऐ किरति कमावदे मनमुखि दुखु पाइआ ॥१७॥نانک پِااَے کرت کماودے منمکھ دُکھ پاایا ۔۔۱۷۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੪ ॥salok mahalaa chauthhaa ||सलोक म: ४ ॥سلوک مÚ ۴ ۔۔

ਸਭੁ ਕੋਈ ਹੈ ਖਸਮ ਕਾ ਖਸਮਹੁ ਸਭੁ ਕੋ ਹੋਇ ॥sabh koiee hai khasam kaa khasamahu sabh ko hoi ||सभु कोई है खसम का खसमहु सभु को होइ ॥سبھ کوای هَے کھسم کا کھسمهُ سبھ کو هوا ۔۔

ਹੁਕਮੁ ਪਛਾਣੈ ਖਸਮ ਕਾ ਤਾ ਸਚੁ ਪਾਵੈ ਕੋਇ ॥hukam pachhaanai khasam kaa taa sach paavai koi ||हुकमु पछाणै खसम का ता सचु पावै कोइ ॥هُکم پچھاݨَے کھسم کا تا سچ پاوَے کوا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਪੁ ਪਛਾਣੀਐ ਬੁਰਾ ਨ ਦੀਸੈ ਕੋਇ ॥gurmukh aap pachhaaneeaai buraa na dheesai koi ||गुरमुखि आपु पछाणीऐ बुरा न दीसै कोइ ॥گُرمکھ آپ پچھاݨیِاَے بُرا ن دیِسَے کوا ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਸਹਿਲਾ ਆਇਆ ਸੋਇ ॥੧॥naanak gurmukh naam dhiaaieeaai sahilaa aaiaa soi ||1||नानक गुरमुखि नामु धिआईऐ सहिला आइआ सोइ ॥१॥نانک گُرمکھ نام دھآایاَے سهِلا آایا سوا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੪ ॥mahalaa chauthhaa ||म: ४ ॥مÚ ۴ ۔۔

ਸਭਨਾ ਦਾਤਾ ਆਪਿ ਹੈ ਆਪੇ ਮੇਲਣਹਾਰੁ ॥sabhanaa dhaataa aap hai aape melanahaar ||सभना दाता आपि है आपे मेलणहारु ॥سبھنا داتا آپ هَے آپے مےلݨهار ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਬਦਿ ਮਿਲੇ ਨ ਵਿਛੁੜਹਿ ਜਿਨਾ ਸੇਵਿਆ ਹਰਿ ਦਾਤਾਰੁ ॥੨॥naanak sabadh mile na vichhuReh jinaa seviaa har dhaataar ||2||नानक सबदि मिले न विछुड़हि जिना सेविआ हरि दातारु ॥२॥نانک سبد ملے ن وچھڑه جنا سےوآ هر داتار ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਿਰਦੈ ਸਾਂਤਿ ਹੈ ਨਾਉ ਉਗਵਿ ਆਇਆ ॥gurmukh hiradhai saa(n)t hai naau ugav aaiaa ||गुरमुखि हिरदै साँति है नाउ उगवि आइआ ॥گُرمکھ هردَے ساںت هَے ناا اُگو آایا ۔۔

ਜਪ ਤਪ ਤੀਰਥ ਸੰਜਮ ਕਰੇ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਭ ਭਾਇਆ ॥jap tap teerath sa(n)jam kare mere prabh bhaiaa ||जप तप तीरथ संजम करे मेरे प्रभ भाइआ ॥جپ تپ تیِرتھ سںجم کرے مےرے پربھ بھااآ ۔۔

ਹਿਰਦਾ ਸੁਧੁ ਹਰਿ ਸੇਵਦੇ ਸੋਹਹਿ ਗੁਣ ਗਾਇਆ ॥hiradhaa sudh har sevadhe soheh gun gaiaa ||हिरदा सुधु हरि सेवदे सोहहि गुण गाइआ ॥هِردا سُدھ هر سےودے سوههِ گُݨ گاایا ۔۔

ਮੇਰੇ ਹਰਿ ਜੀਉ ਏਵੈ ਭਾਵਦਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਤਰਾਇਆ ॥mere har jeeau evai bhaavadhaa gurmukh taraiaa ||मेरे हरि जीउ एवै भावदा गुरमुखि तराइआ ॥مےرے هر جیِا اےوَے بھاودا گُرمکھ تراایا ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੇਲਿਅਨੁ ਹਰਿ ਦਰਿ ਸੋਹਾਇਆ ॥੧੮॥naanak gurmukh melian har dhar sohaiaa ||18||नानक गुरमुखि मेलिअनु हरि दरि सोहाइआ ॥१८॥نانک گُرمکھ مےلان هر درِ سوهاایا ۔۔۱۸۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥salok mahalaa pehilaa ||सलोक म: १ ॥سلوک مÚ ۱ ۔۔

ਧਨਵੰਤਾ ਇਵ ਹੀ ਕਹੈ ਅਵਰੀ ਧਨ ਕਉ ਜਾਉ ॥dhanava(n)taa iv hee kahai avaree dhan kau jaau ||धनवंता इव ही कहै अवरी धन कउ जाउ ॥دھنوںتا او هیِ کهَے اوریِ دھن کا جاا ۔۔

ਨਾਨਕੁ ਨਿਰਧਨੁ ਤਿਤੁ ਦਿਨਿ ਜਿਤੁ ਦਿਨਿ ਵਿਸਰੈ ਨਾਉ ॥੧॥naanak niradhan tit dhin jit dhin visarai naau ||1||नानकु निरधनु तितु दिनि जितु दिनि विसरै नाउ ॥१॥نانک نردھن تت دن جت دنِ وسرَے نااُ ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||म: १ ॥مÚ ۱ ۔۔

ਸੂਰਜੁ ਚੜੈ ਵਿਜੋਗਿ ਸਭਸੈ ਘਟੈ ਆਰਜਾ ॥sooraj chaRai vijog sabhasai ghaTai aarajaa ||सूरजु चड़ै विजोगि सभसै घटै आरजा ॥سُورج چڑَے وجوگ سبھسَے گھٹَے آرجا ۔۔

ਤਨੁ ਮਨੁ ਰਤਾ ਭੋਗਿ ਕੋਈ ਹਾਰੈ ਕੋ ਜਿਣੈ ॥tan man rataa bhog koiee haarai ko jinai ||तनु मनु रता भोगि कोई हारै को जिणै ॥تن من رتا بھوگ کوای هارَے کو جݨَے ۔۔

ਸਭੁ ਕੋ ਭਰਿਆ ਫੂਕਿ ਆਖਣਿ ਕਹਣਿ ਨ ਥੰਮੑੀਐ ॥sabh ko bhariaa fook aakhan kahan na tha(n)m(h)eeaai ||सभु को भरिआ फूकि आखणि कहणि न थंम्मीऐ ॥سبھ کو بھرآ پھُوک آکھݨ کهݨِ ن تھںمھیِاَے ۔۔

ਨਾਨਕ ਵੇਖੈ ਆਪਿ ਫੂਕ ਕਢਾਏ ਢਹਿ ਪਵੈ ॥੨॥naanak vekhai aap fook kaddaae ddeh pavai ||2||नानक वेखै आपि फूक कढाए ढहि पवै ॥२॥نانک وےکھَے آپ پھُوک کڈھااے ڈھهِ پوَے ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਸਤਸੰਗਤਿ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਜਿਥਹੁ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ॥satasa(n)gat naam nidhaan hai jithahu har paiaa ||सतसंगति नामु निधानु है जिथहु हरि पाइआ ॥ستسںگت نام ندھان هَے جتھهُ هر پاایا ۔۔