Ang 1241 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੨੪੧)

ਪੂਜ ਕਰੇ ਰਖੈ ਨਾਵਾਲਿ ॥pooj kare rakhai naavaal ||पूज करे रखै नावालि ॥پُوج کرے رکھَے ناوال ۔۔

ਕੁੰਗੂ ਚੰਨਣੁ ਫੁਲ ਚੜਾਏ ॥ku(n)goo cha(n)nan ful chaRaae ||कुँगू चंनणु फुल चड़ाए ॥کُںگُو چنّݨ پھُل چڑااے ۔۔

ਪੈਰੀ ਪੈ ਪੈ ਬਹੁਤੁ ਮਨਾਏ ॥pairee pai pai bahut manaae ||पैरी पै पै बहुतु मनाए ॥پَےریِ پَے پَے بهُت منااے ۔۔

ਮਾਣੂਆ ਮੰਗਿ ਮੰਗਿ ਪੈਨੑੈ ਖਾਇ ॥maanooaa ma(n)g ma(n)g pain(h)ai khai ||माणूआ मंगि मंगि पैन्नै खाइ ॥ماݨُوآ مںگ مںگ پَےنھَے کھاا ۔۔

ਅੰਧੀ ਕੰਮੀ ਅੰਧ ਸਜਾਇ ॥a(n)dhee ka(n)mee a(n)dh sajai ||अंधी कंमी अंध सजाइ ॥اںدھیِ کںمیِ اںدھ سجاا ۔۔

ਭੁਖਿਆ ਦੇਇ ਨ ਮਰਦਿਆ ਰਖੈ ॥bhukhiaa dhei na maradhiaa rakhai ||भुखिआ देइ न मरदिआ रखै ॥بھُکھآ دےا ن مردآ رکھَے ۔۔

ਅੰਧਾ ਝਗੜਾ ਅੰਧੀ ਸਥੈ ॥੧॥a(n)dhaa jhagaRaa a(n)dhee sathai ||1||अंधा झगड़ा अंधी सथै ॥१॥اںدھا جھگڑا اںدھیِ ستھَے ۔۔۱۔۔

ਮਹਲਾ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||महला १ ॥مهلا ۱ ۔۔

ਸਭੇ ਸੁਰਤੀ ਜੋਗ ਸਭਿ ਸਭੇ ਬੇਦ ਪੁਰਾਣ ॥sabhe suratee jog sabh sabhe bedh puraan ||सभे सुरती जोग सभि सभे बेद पुराण ॥سبھے سُرتیِ جوگ سبھ سبھے بےد پُراݨ ۔۔

ਸਭੇ ਕਰਣੇ ਤਪ ਸਭਿ ਸਭੇ ਗੀਤ ਗਿਆਨ ॥sabhe karane tap sabh sabhe geet giaan ||सभे करणे तप सभि सभे गीत गिआन ॥سبھے کرݨے تپ سبھ سبھے گیِت گآن ۔۔

ਸਭੇ ਬੁਧੀ ਸੁਧਿ ਸਭਿ ਸਭਿ ਤੀਰਥ ਸਭਿ ਥਾਨ ॥sabhe budhee sudh sabh sabh teerath sabh thaan ||सभे बुधी सुधि सभि सभि तीरथ सभि थान ॥سبھے بُدھیِ سُدھ سبھ سبھِ تیِرتھ سبھِ تھان ۔۔

ਸਭਿ ਪਾਤਿਸਾਹੀਆ ਅਮਰ ਸਭਿ ਸਭਿ ਖੁਸੀਆ ਸਭਿ ਖਾਨ ॥sabh paatisaaheeaa amar sabh sabh khuseeaa sabh khaan ||सभि पातिसाहीआ अमर सभि सभि खुसीआ सभि खान ॥سبھ پاتساهیِآ امر سبھِ سبھِ کھُسیِآ سبھِ کھان ۔۔

ਸਭੇ ਮਾਣਸ ਦੇਵ ਸਭਿ ਸਭੇ ਜੋਗ ਧਿਆਨ ॥sabhe maanas dhev sabh sabhe jog dhiaan ||सभे माणस देव सभि सभे जोग धिआन ॥سبھے ماݨس دےو سبھ سبھے جوگ دھآن ۔۔

ਸਭੇ ਪੁਰੀਆ ਖੰਡ ਸਭਿ ਸਭੇ ਜੀਅ ਜਹਾਨ ॥sabhe pureeaa kha(n)dd sabh sabhe jeea jahaan ||सभे पुरीआ खंड सभि सभे जीअ जहान ॥سبھے پُریِآ کھںڈ سبھ سبھے جیِا جهان ۔۔

ਹੁਕਮਿ ਚਲਾਏ ਆਪਣੈ ਕਰਮੀ ਵਹੈ ਕਲਾਮ ॥hukam chalaae aapanai karamee vahai kalaam ||हुकमि चलाए आपणै करमी वहै कलाम ॥هُکم چلااے آپݨَے کرمیِ وهَے کلام ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਚਾ ਸਚਿ ਨਾਇ ਸਚੁ ਸਭਾ ਦੀਬਾਨੁ ॥੨॥naanak sachaa sach nai sach sabhaa dheebaan ||2||नानक सचा सचि नाइ सचु सभा दीबानु ॥२॥نانک سچا سچ ناا سچ سبھا دیِبان ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਨਾਇ ਮੰਨਿਐ ਸੁਖੁ ਊਪਜੈ ਨਾਮੇ ਗਤਿ ਹੋਈ ॥nai ma(n)niaai sukh uoopajai naame gat hoiee ||नाइ मंनिऐ सुखु ऊपजै नामे गति होई ॥ناا منّاَے سُکھ اُوپجَے نامے گت هوای ۔۔

ਨਾਇ ਮੰਨਿਐ ਪਤਿ ਪਾਈਐ ਹਿਰਦੈ ਹਰਿ ਸੋਈ ॥nai ma(n)niaai pat paieeaai hiradhai har soiee ||नाइ मंनिऐ पति पाईऐ हिरदै हरि सोई ॥ناا منّاَے پت پاایاَے هردَے هرِ سوای ۔۔

ਨਾਇ ਮੰਨਿਐ ਭਵਜਲੁ ਲੰਘੀਐ ਫਿਰਿ ਬਿਘਨੁ ਨ ਹੋਈ ॥nai ma(n)niaai bhavajal la(n)gheeaai fir bighan na hoiee ||नाइ मंनिऐ भवजलु लंघीऐ फिरि बिघनु न होई ॥ناا منّاَے بھوجل لµگھیِاَے پھر بگھن ن هوای ۔۔

ਨਾਇ ਮੰਨਿਐ ਪੰਥੁ ਪਰਗਟਾ ਨਾਮੇ ਸਭ ਲੋਈ ॥nai ma(n)niaai pa(n)th paragaTaa naame sabh loiee ||नाइ मंनिऐ पंथु परगटा नामे सभ लोई ॥ناا منّاَے پںتھ پرگٹا نامے سبھ لوای ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਤਿਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਨਾਉ ਮੰਨੀਐ ਜਿਨ ਦੇਵੈ ਸੋਈ ॥੯॥naanak satigur miliaai naau ma(n)neeaai jin dhevai soiee ||9||नानक सतिगुरि मिलिऐ नाउ मंनीऐ जिन देवै सोई ॥९॥نانک ستگر ملِاَے ناا منّیِاَے جن دےوَے سوای ۔۔۹۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥salok mahalaa pehilaa ||सलोक म: १ ॥سلوک مÚ ۱ ۔۔

ਪੁਰੀਆ ਖੰਡਾ ਸਿਰਿ ਕਰੇ ਇਕ ਪੈਰਿ ਧਿਆਏ ॥pureeaa kha(n)ddaa sir kare ik pair dhiaae ||पुरीआ खंडा सिरि करे इक पैरि धिआए ॥پُریِآ کھںڈا سر کرے اک پَےر دھآاے ۔۔

ਪਉਣੁ ਮਾਰਿ ਮਨਿ ਜਪੁ ਕਰੇ ਸਿਰੁ ਮੁੰਡੀ ਤਲੈ ਦੇਇ ॥paun maar man jap kare sir mu(n)ddee talai dhei ||पउणु मारि मनि जपु करे सिरु मुँडी तलै देइ ॥پاݨ مار من جپ کرے سر مُںڈیِ تلَے دےِا ۔۔

ਕਿਸੁ ਉਪਰਿ ਓਹੁ ਟਿਕ ਟਿਕੈ ਕਿਸ ਨੋ ਜੋਰੁ ਕਰੇਇ ॥kis upar oh Tik Tikai kis no jor karei ||किसु उपरि ओहु टिक टिकै किस नो जोरु करेइ ॥کِس اُپر اوهُ ٹک ٹکَے کس نو جور کرےِا ۔۔

ਕਿਸ ਨੋ ਕਹੀਐ ਨਾਨਕਾ ਕਿਸ ਨੋ ਕਰਤਾ ਦੇਇ ॥kis no kaheeaai naanakaa kis no karataa dhei ||किस नो कहीऐ नानका किस नो करता देइ ॥کِس نو کهیِاَے نانکا کس نو کرتا دےا ۔۔

ਹੁਕਮਿ ਰਹਾਏ ਆਪਣੈ ਮੂਰਖੁ ਆਪੁ ਗਣੇਇ ॥੧॥hukam rahaae aapanai moorakh aap ganei ||1||हुकमि रहाए आपणै मूरखु आपु गणेइ ॥१॥هُکم رهااے آپݨَے مُورکھ آپ گݨےا ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||म: १ ॥مÚ ۱ ۔۔

ਹੈ ਹੈ ਆਖਾਂ ਕੋਟਿ ਕੋਟਿ ਕੋਟੀ ਹੂ ਕੋਟਿ ਕੋਟਿ ॥hai hai aakhaa(n) koT koT koTee hoo koT koT ||है है आखाँ कोटि कोटि कोटी हू कोटि कोटि ॥هَے هَے آکھاں کوٹ کوٹ کوٹیِ هُو کوٹ کوٹ ۔۔

ਆਖੂੰ ਆਖਾਂ ਸਦਾ ਸਦਾ ਕਹਣਿ ਨ ਆਵੈ ਤੋਟਿ ॥aakhoo(n) aakhaa(n) sadhaa sadhaa kahan na aavai toT ||आखूँ आखाँ सदा सदा कहणि न आवै तोटि ॥آکھُوں آکھاں سدا سدا کهݨ ن آوَے توٹ ۔۔

ਨਾ ਹਉ ਥਕਾਂ ਨ ਠਾਕੀਆ ਏਵਡ ਰਖਹਿ ਜੋਤਿ ॥naa hau thakaa(n) na Thaakeeaa evadd rakheh jot ||ना हउ थकाँ न ठाकीआ एवड रखहि जोति ॥نا ها تھکاں ن ٹھاکیِآ اےوڈ رکھه جوت ۔۔

ਨਾਨਕ ਚਸਿਅਹੁ ਚੁਖ ਬਿੰਦ ਉਪਰਿ ਆਖਣੁ ਦੋਸੁ ॥੨॥naanak chasiahu chukh bi(n)dh upar aakhan dhos ||2||नानक चसिअहु चुख बिंद उपरि आखणु दोसु ॥२॥نانک چساهُ چُکھ بںد اُپر آکھݨ دوس ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਨਾਇ ਮੰਨਿਐ ਕੁਲੁ ਉਧਰੈ ਸਭੁ ਕੁਟੰਬੁ ਸਬਾਇਆ ॥nai ma(n)niaai kul udharai sabh kuTa(n)b sabaiaa ||नाइ मंनिऐ कुलु उधरै सभु कुटंबु सबाइआ ॥ناا منّاَے کُل اُدھرَے سبھ کُٹںب سباایا ۔۔

ਨਾਇ ਮੰਨਿਐ ਸੰਗਤਿ ਉਧਰੈ ਜਿਨ ਰਿਦੈ ਵਸਾਇਆ ॥nai ma(n)niaai sa(n)gat udharai jin ridhai vasaiaa ||नाइ मंनिऐ संगति उधरै जिन रिदै वसाइआ ॥ناا منّاَے سںگت اُدھرَے جن ردَے وساایا ۔۔

ਨਾਇ ਮੰਨਿਐ ਸੁਣਿ ਉਧਰੇ ਜਿਨ ਰਸਨ ਰਸਾਇਆ ॥nai ma(n)niaai sun udhare jin rasan rasaiaa ||नाइ मंनिऐ सुणि उधरे जिन रसन रसाइआ ॥ناا منّاَے سُݨ اُدھرے جن رسن رساایا ۔۔

ਨਾਇ ਮੰਨਿਐ ਦੁਖ ਭੁਖ ਗਈ ਜਿਨ ਨਾਮਿ ਚਿਤੁ ਲਾਇਆ ॥nai ma(n)niaai dhukh bhukh giee jin naam chit laiaa ||नाइ मंनिऐ दुख भुख गई जिन नामि चितु लाइआ ॥ناا منّاَے دُکھ بھُکھ گای جن نام چت لاایا ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਤਿਨੀ ਸਾਲਾਹਿਆ ਜਿਨ ਗੁਰੂ ਮਿਲਾਇਆ ॥੧੦॥naanak naam tinee saalaahiaa jin guroo milaiaa ||10||नानक नामु तिनी सालाहिआ जिन गुरू मिलाइआ ॥१०॥نانک نام تنیِ سالاهآ جن گُرُو ملاایا ۔۔۱۰۔۔

ਸਲੋਕ ਮਃ ੧ ॥salok mahalaa pehilaa ||सलोक म: १ ॥سلوک مÚ ۱ ۔۔

ਸਭੇ ਰਾਤੀ ਸਭਿ ਦਿਹ ਸਭਿ ਥਿਤੀ ਸਭਿ ਵਾਰ ॥sabhe raatee sabh dheh sabh thitee sabh vaar ||सभे राती सभि दिह सभि थिती सभि वार ॥سبھے راتیِ سبھ ده سبھِ تھتیِ سبھِ وار ۔۔

ਸਭੇ ਰੁਤੀ ਮਾਹ ਸਭਿ ਸਭਿ ਧਰਤਂੀ ਸਭਿ ਭਾਰ ॥sabhe rutee maeh sabh sabh dharata(n)ee sabh bhaar ||सभे रुती माह सभि सभि धरतीं सभि भार ॥سبھے رُتیِ ماه سبھ سبھِ دھرتˆØیِ سبھِ بھار ۔۔

ਸਭੇ ਪਾਣੀ ਪਉਣ ਸਭਿ ਸਭਿ ਅਗਨੀ ਪਾਤਾਲ ॥sabhe paanee paun sabh sabh aganee paataal ||सभे पाणी पउण सभि सभि अगनी पाताल ॥سبھے پاݨیِ پاݨ سبھ سبھِ اگنیِ پاتال ۔۔

ਸਭੇ ਪੁਰੀਆ ਖੰਡ ਸਭਿ ਸਭਿ ਲੋਅ ਲੋਅ ਆਕਾਰ ॥sabhe pureeaa kha(n)dd sabh sabh loa loa aakaar ||सभे पुरीआ खंड सभि सभि लोअ लोअ आकार ॥سبھے پُریِآ کھںڈ سبھ سبھِ لوا لوا آکار ۔۔

ਹੁਕਮੁ ਨ ਜਾਪੀ ਕੇਤੜਾ ਕਹਿ ਨ ਸਕੀਜੈ ਕਾਰ ॥hukam na jaapee ketaRaa keh na sakeejai kaar ||हुकमु न जापी केतड़ा कहि न सकीजै कार ॥هُکم ن جاپیِ کےتڑا کهِ ن سکیِجَے کار ۔۔

ਆਖਹਿ ਥਕਹਿ ਆਖਿ ਆਖਿ ਕਰਿ ਸਿਫਤਂੀ ਵੀਚਾਰ ॥aakheh thakeh aakh aakh kar sifata(n)ee veechaar ||आखहि थकहि आखि आखि करि सिफतीं वीचार ॥آکھه تھکه آکھ آکھ کر سپھتˆØیِ ویِچار ۔۔

ਤ੍ਰਿਣੁ ਨ ਪਾਇਓ ਬਪੁੜੀ ਨਾਨਕੁ ਕਹੈ ਗਵਾਰ ॥੧॥tiran na paio bapuRee naanak kahai gavaar ||1||तृणु न पाइओ बपुड़ी नानकु कहै गवार ॥१॥تِرݨ ن پاااو بپڑیِ نانک کهَے گوار ۔۔۱۔۔

ਮਃ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||म: १ ॥مÚ ۱ ۔۔

ਅਖਂੀ ਪਰਣੈ ਜੇ ਫਿਰਾਂ ਦੇਖਾਂ ਸਭੁ ਆਕਾਰੁ ॥akha(n)ee paranai je firaa(n) dhekhaa(n) sabh aakaar ||अखीं परणै जे फिराँ देखाँ सभु आकारु ॥اکھˆØیِ پرݨَے جے پھراں دےکھاں سبھ آکار ۔۔

ਪੁਛਾ ਗਿਆਨੀ ਪੰਡਿਤਾਂ ਪੁਛਾ ਬੇਦ ਬੀਚਾਰ ॥puchhaa giaanee pa(n)dditaa(n) puchhaa bedh beechaar ||पुछा गिआनी पंडिताँ पुछा बेद बीचार ॥پُچھا گآنیِ پںڈتاں پُچھا بےد بیِچار ۔۔