Ang 1240 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੨੪੦)

ਆਖਣਿ ਅਉਖਾ ਨਾਨਕਾ ਆਖਿ ਨ ਜਾਪੈ ਆਖਿ ॥੨॥aakhan aaukhaa naanakaa aakh na jaapai aakh ||2||आखणि अउखा नानका आखि न जापै आखि ॥२॥آکھݨ ااکھا نانکا آکھ ن جاپَے آکھ ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਨਾਇ ਸੁਣਿਐ ਮਨੁ ਰਹਸੀਐ ਨਾਮੇ ਸਾਂਤਿ ਆਈ ॥nai suniaai man rahaseeaai naame saa(n)t aaiee ||नाइ सुणिऐ मनु रहसीऐ नामे साँति आई ॥ناا سُݨاَے من رهسیِاَے نامے ساںت آای ۔۔

ਨਾਇ ਸੁਣਿਐ ਮਨੁ ਤ੍ਰਿਪਤੀਐ ਸਭ ਦੁਖ ਗਵਾਈ ॥nai suniaai man tirapateeaai sabh dhukh gavaiee ||नाइ सुणिऐ मनु तृपतीऐ सभ दुख गवाई ॥ناا سُݨاَے من ترپتیِاَے سبھ دُکھ گواای ۔۔

ਨਾਇ ਸੁਣਿਐ ਨਾਉ ਊਪਜੈ ਨਾਮੇ ਵਡਿਆਈ ॥nai suniaai naau uoopajai naame vaddiaaiee ||नाइ सुणिऐ नाउ ऊपजै नामे वडिआई ॥ناا سُݨاَے ناا اُوپجَے نامے وڈآای ۔۔

ਨਾਮੇ ਹੀ ਸਭ ਜਾਤਿ ਪਤਿ ਨਾਮੇ ਗਤਿ ਪਾਈ ॥naame hee sabh jaat pat naame gat paiee ||नामे ही सभ जाति पति नामे गति पाई ॥نامے هیِ سبھ جات پت نامے گتِ پاای ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਈਐ ਨਾਨਕ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥੬॥gurmukh naam dhiaaieeaai naanak liv laiee ||6||गुरमुखि नामु धिआईऐ नानक लिव लाई ॥६॥گُرمکھ نام دھآایاَے نانک لو لاای ۔۔۶۔۔

ਸਲੋਕ ਮਹਲਾ ੧ ॥salok mahalaa pehilaa ||सलोक महला १ ॥سلوک مهلا ۱ ۔۔

ਜੂਠਿ ਨ ਰਾਗਂੀ ਜੂਠਿ ਨ ਵੇਦਂੀ ॥jooTh na raaga(n)ee jooTh na vedha(n)ee ||जूठि न रागीं जूठि न वेदीं ॥جُوٹھ ن راگˆØیِ جُوٹھ ن وےدˆØیِ ۔۔

ਜੂਠਿ ਨ ਚੰਦ ਸੂਰਜ ਕੀ ਭੇਦੀ ॥jooTh na cha(n)dh sooraj kee bhedhee ||जूठि न चंद सूरज की भेदी ॥جُوٹھ ن چںد سُورج کیِ بھےدیِ ۔۔

ਜੂਠਿ ਨ ਅੰਨੀ ਜੂਠਿ ਨ ਨਾਈ ॥jooTh na a(n)nee jooTh na naiee ||जूठि न अंनी जूठि न नाई ॥جُوٹھ ن انّیِ جُوٹھ ن ناای ۔۔

ਜੂਠਿ ਨ ਮੀਹੁ ਵਰ੍ਹਿਐ ਸਭ ਥਾਈ ॥jooTh na meeh varihaai sabh thaiee ||जूठि न मीहु वरि्हऐ सभ थाई ॥جُوٹھ ن میِهُ ورھاَے سبھ تھاای ۔۔

ਜੂਠਿ ਨ ਧਰਤੀ ਜੂਠਿ ਨ ਪਾਣੀ ॥jooTh na dharatee jooTh na paanee ||जूठि न धरती जूठि न पाणी ॥جُوٹھ ن دھرتیِ جُوٹھ ن پاݨیِ ۔۔

ਜੂਠਿ ਨ ਪਉਣੈ ਮਾਹਿ ਸਮਾਣੀ ॥jooTh na paunai maeh samaanee ||जूठि न पउणै माहि समाणी ॥جُوٹھ ن پاݨَے ماه سماݨیِ ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਿਗੁਰਿਆ ਗੁਣੁ ਨਾਹੀ ਕੋਇ ॥naanak niguriaa gun naahee koi ||नानक निगुरिआ गुणु नाही कोइ ॥نانک نگرآ گُݨ ناهیِ کوا ۔۔

ਮੁਹਿ ਫੇਰਿਐ ਮੁਹੁ ਜੂਠਾ ਹੋਇ ॥੧॥muh feriaai muh jooThaa hoi ||1||मुहि फेरिऐ मुहु जूठा होइ ॥१॥مُه پھےراَے مُهُ جُوٹھا هوا ۔۔۱۔۔

ਮਹਲਾ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||महला १ ॥مهلا ۱ ۔۔

ਨਾਨਕ ਚੁਲੀਆ ਸੁਚੀਆ ਜੇ ਭਰਿ ਜਾਣੈ ਕੋਇ ॥naanak chuleeaa sucheeaa je bhar jaanai koi ||नानक चुलीआ सुचीआ जे भरि जाणै कोइ ॥نانک چُلیِآ سُچیِآ جے بھر جاݨَے کوا ۔۔

ਸੁਰਤੇ ਚੁਲੀ ਗਿਆਨ ਕੀ ਜੋਗੀ ਕਾ ਜਤੁ ਹੋਇ ॥surate chulee giaan kee jogee kaa jat hoi ||सुरते चुली गिआन की जोगी का जतु होइ ॥سُرتے چُلیِ گآن کیِ جوگیِ کا جت هوا ۔۔

ਬ੍ਰਹਮਣ ਚੁਲੀ ਸੰਤੋਖ ਕੀ ਗਿਰਹੀ ਕਾ ਸਤੁ ਦਾਨੁ ॥brahaman chulee sa(n)tokh kee girahee kaa sat dhaan ||ब्रहमण चुली संतोख की गिरही का सतु दानु ॥برهمݨ چُلیِ سںتوکھ کیِ گرهیِ کا ست دان ۔۔

ਰਾਜੇ ਚੁਲੀ ਨਿਆਵ ਕੀ ਪੜਿਆ ਸਚੁ ਧਿਆਨੁ ॥raaje chulee niaav kee paRiaa sach dhiaan ||राजे चुली निआव की पड़िआ सचु धिआनु ॥راجے چُلیِ نآو کیِ پڑآ سچ دھآن ۔۔

ਪਾਣੀ ਚਿਤੁ ਨ ਧੋਪਈ ਮੁਖਿ ਪੀਤੈ ਤਿਖ ਜਾਇ ॥paanee chit na dhopiee mukh peetai tikh jai ||पाणी चितु न धोपई मुखि पीतै तिख जाइ ॥پاݨیِ چت ن دھوپای مُکھ پیِتَے تکھ جاا ۔۔

ਪਾਣੀ ਪਿਤਾ ਜਗਤ ਕਾ ਫਿਰਿ ਪਾਣੀ ਸਭੁ ਖਾਇ ॥੨॥paanee pitaa jagat kaa fir paanee sabh khai ||2||पाणी पिता जगत का फिरि पाणी सभु खाइ ॥२॥پاݨیِ پتا جگت کا پھر پاݨیِ سبھ کھاا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਨਾਇ ਸੁਣਿਐ ਸਭ ਸਿਧਿ ਹੈ ਰਿਧਿ ਪਿਛੈ ਆਵੈ ॥nai suniaai sabh sidh hai ridh pichhai aavai ||नाइ सुणिऐ सभ सिधि है रिधि पिछै आवै ॥ناا سُݨاَے سبھ سدھ هَے ردھِ پچھَے آوَے ۔۔

ਨਾਇ ਸੁਣਿਐ ਨਉ ਨਿਧਿ ਮਿਲੈ ਮਨ ਚਿੰਦਿਆ ਪਾਵੈ ॥nai suniaai nau nidh milai man chi(n)dhiaa paavai ||नाइ सुणिऐ नउ निधि मिलै मन चिंदिआ पावै ॥ناا سُݨاَے نا ندھ ملَے من چںدآ پاوَے ۔۔

ਨਾਇ ਸੁਣਿਐ ਸੰਤੋਖੁ ਹੋਇ ਕਵਲਾ ਚਰਨ ਧਿਆਵੈ ॥nai suniaai sa(n)tokh hoi kavalaa charan dhiaavai ||नाइ सुणिऐ संतोखु होइ कवला चरन धिआवै ॥ناا سُݨاَے سںتوکھ هوا کولا چرن دھآوَے ۔۔

ਨਾਇ ਸੁਣਿਐ ਸਹਜੁ ਊਪਜੈ ਸਹਜੇ ਸੁਖੁ ਪਾਵੈ ॥nai suniaai sahaj uoopajai sahaje sukh paavai ||नाइ सुणिऐ सहजु ऊपजै सहजे सुखु पावै ॥ناا سُݨاَے سهج اُوپجَے سهجے سُکھ پاوَے ۔۔

ਗੁਰਮਤੀ ਨਾਉ ਪਾਈਐ ਨਾਨਕ ਗੁਣ ਗਾਵੈ ॥੭॥gurmatee naau paieeaai naanak gun gaavai ||7||गुरमती नाउ पाईऐ नानक गुण गावै ॥७॥گُرمتیِ ناا پاایاَے نانک گُݨ گاوَے ۔۔۷۔۔

ਸਲੋਕ ਮਹਲਾ ੧ ॥salok mahalaa pehilaa ||सलोक महला १ ॥سلوک مهلا ۱ ۔۔

ਦੁਖ ਵਿਚਿ ਜੰਮਣੁ ਦੁਖਿ ਮਰਣੁ ਦੁਖਿ ਵਰਤਣੁ ਸੰਸਾਰਿ ॥dhukh vich ja(n)man dhukh maran dhukh varatan sa(n)saar ||दुख विचि जंमणु दुखि मरणु दुखि वरतणु संसारि ॥دُکھ وچ جںمݨ دُکھ مرݨ دُکھ ورتݨ سںسار ۔۔

ਦੁਖੁ ਦੁਖੁ ਅਗੈ ਆਖੀਐ ਪੜਿੑ ਪੜਿੑ ਕਰਹਿ ਪੁਕਾਰ ॥dhukh dhukh agai aakheeaai paRi(h) paRi(h) kareh pukaar ||दुखु दुखु अगै आखीऐ पड़ि्ि पड़ि्ि करहि पुकार ॥دُکھ دُکھ اگَے آکھیِاَے پڑھ پڑِھ کره پُکار ۔۔

ਦੁਖ ਕੀਆ ਪੰਡਾ ਖੁਲੑੀਆ ਸੁਖੁ ਨ ਨਿਕਲਿਓ ਕੋਇ ॥dhukh keeaa pa(n)ddaa khul(h)eeaa sukh na nikalio koi ||दुख कीआ पंडा खुल्लीआ सुखु न निकलिओ कोइ ॥دُکھ کیِآ پںڈا کھُلھیِآ سُکھ ن نکلاو کوا ۔۔

ਦੁਖ ਵਿਚਿ ਜੀਉ ਜਲਾਇਆ ਦੁਖੀਆ ਚਲਿਆ ਰੋਇ ॥dhukh vich jeeau jalaiaa dhukheeaa chaliaa roi ||दुख विचि जीउ जलाइआ दुखीआ चलिआ रोइ ॥دُکھ وچ جیِا جلاایا دُکھیِآ چلِآ روا ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਿਫਤੀ ਰਤਿਆ ਮਨੁ ਤਨੁ ਹਰਿਆ ਹੋਇ ॥naanak sifatee ratiaa man tan hariaa hoi ||नानक सिफती रतिआ मनु तनु हरिआ होइ ॥نانک سپھتیِ رتآ من تن هرِآ هوا ۔۔

ਦੁਖ ਕੀਆ ਅਗੀ ਮਾਰੀਅਹਿ ਭੀ ਦੁਖੁ ਦਾਰੂ ਹੋਇ ॥੧॥dhukh keeaa agee maare'eh bhee dhukh dhaaroo hoi ||1||दुख कीआ अगी मारीअहि भी दुखु दारू होइ ॥१॥دُکھ کیِآ اگیِ ماریِاه بھیِ دُکھ دارُو هوا ۔۔۱۔۔

ਮਹਲਾ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||महला १ ॥مهلا ۱ ۔۔

ਨਾਨਕ ਦੁਨੀਆ ਭਸੁ ਰੰਗੁ ਭਸੂ ਹੂ ਭਸੁ ਖੇਹ ॥naanak dhuneeaa bhas ra(n)g bhasoo hoo bhas kheh ||नानक दुनीआ भसु रंगु भसू हू भसु खेह ॥نانک دُنیِآ بھس رںگ بھسُو هُو بھس کھےه ۔۔

ਭਸੋ ਭਸੁ ਕਮਾਵਣੀ ਭੀ ਭਸੁ ਭਰੀਐ ਦੇਹ ॥bhaso bhas kamaavanee bhee bhas bhareeaai dheh ||भसो भसु कमावणी भी भसु भरीऐ देह ॥بھسو بھس کماوݨیِ بھیِ بھس بھریِاَے دےه ۔۔

ਜਾ ਜੀਉ ਵਿਚਹੁ ਕਢੀਐ ਭਸੂ ਭਰਿਆ ਜਾਇ ॥jaa jeeau vichahu kaddeeaai bhasoo bhariaa jai ||जा जीउ विचहु कढीऐ भसू भरिआ जाइ ॥جا جیِا وچهُ کڈھیِاَے بھسُو بھرآ جاا ۔۔

ਅਗੈ ਲੇਖੈ ਮੰਗਿਐ ਹੋਰ ਦਸੂਣੀ ਪਾਇ ॥੨॥agai lekhai ma(n)giaai hor dhasoonee pai ||2||अगै लेखै मंगिऐ होर दसूणी पाइ ॥२॥اگَے لےکھَے مںگاَے هور دسُوݨیِ پاا ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਨਾਇ ਸੁਣਿਐ ਸੁਚਿ ਸੰਜਮੋ ਜਮੁ ਨੇੜਿ ਨ ਆਵੈ ॥nai suniaai such sa(n)jamo jam neR na aavai ||नाइ सुणिऐ सुचि संजमो जमु नेड़ि न आवै ॥ناا سُݨاَے سُچ سںجمو جم نےڑ ن آوَے ۔۔

ਨਾਇ ਸੁਣਿਐ ਘਟਿ ਚਾਨਣਾ ਆਨੑੇਰੁ ਗਵਾਵੈ ॥nai suniaai ghaT chaananaa aan(h)er gavaavai ||नाइ सुणिऐ घटि चानणा आन्नेरु गवावै ॥ناا سُݨاَے گھٹ چانݨا آنھےر گواوَے ۔۔

ਨਾਇ ਸੁਣਿਐ ਆਪੁ ਬੁਝੀਐ ਲਾਹਾ ਨਾਉ ਪਾਵੈ ॥nai suniaai aap bujheeaai laahaa naau paavai ||नाइ सुणिऐ आपु बुझीऐ लाहा नाउ पावै ॥ناا سُݨاَے آپ بُجھیِاَے لاها ناا پاوَے ۔۔

ਨਾਇ ਸੁਣਿਐ ਪਾਪ ਕਟੀਅਹਿ ਨਿਰਮਲ ਸਚੁ ਪਾਵੈ ॥nai suniaai paap kaTe'eeh niramal sach paavai ||नाइ सुणिऐ पाप कटीअहि निरमल सचु पावै ॥ناا سُݨاَے پاپ کٹیِاه نرمل سچ پاوَے ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਇ ਸੁਣਿਐ ਮੁਖ ਉਜਲੇ ਨਾਉ ਗੁਰਮੁਖਿ ਧਿਆਵੈ ॥੮॥naanak nai suniaai mukh ujale naau gurmukh dhiaavai ||8||नानक नाइ सुणिऐ मुख उजले नाउ गुरमुखि धिआवै ॥८॥نانک ناا سُݨاَے مُکھ اُجلے ناا گُرمکھ دھآوَے ۔۔۸۔۔

ਸਲੋਕ ਮਹਲਾ ੧ ॥salok mahalaa pehilaa ||सलोक महला १ ॥سلوک مهلا ۱ ۔۔

ਘਰਿ ਨਾਰਾਇਣੁ ਸਭਾ ਨਾਲਿ ॥ghar naarain sabhaa naal ||घरि नाराइणु सभा नालि ॥گھر نارااݨ سبھا نال ۔۔