Ang 1239 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੨੩੯)

ਮਹਲਾ ੨ ॥mahalaa doojaa ||महला २ ॥مهلا ۲ ۔۔

ਕੀਤਾ ਕਿਆ ਸਾਲਾਹੀਐ ਕਰੇ ਸੋਇ ਸਾਲਾਹਿ ॥keetaa kiaa saalaaheeaai kare soi saalaeh ||कीता किआ सालाहीऐ करे सोइ सालाहि ॥کیِتا کآ سالاهیِاَے کرے سوا سالاه ۔۔

ਨਾਨਕ ਏਕੀ ਬਾਹਰਾ ਦੂਜਾ ਦਾਤਾ ਨਾਹਿ ॥naanak ekee baaharaa dhoojaa dhaataa naeh ||नानक एकी बाहरा दूजा दाता नाहि ॥نانک اےکیِ باهرا دُوجا داتا ناه ۔۔

ਕਰਤਾ ਸੋ ਸਾਲਾਹੀਐ ਜਿਨਿ ਕੀਤਾ ਆਕਾਰੁ ॥karataa so saalaaheeaai jin keetaa aakaar ||करता सो सालाहीऐ जिनि कीता आकारु ॥کرتا سو سالاهیِاَے جن کیِتا آکار ۔۔

ਦਾਤਾ ਸੋ ਸਾਲਾਹੀਐ ਜਿ ਸਭਸੈ ਦੇ ਆਧਾਰੁ ॥dhaataa so saalaaheeaai j sabhasai dhe aadhaar ||दाता सो सालाहीऐ जि सभसै दे आधारु ॥داتا سو سالاهیِاَے ج سبھسَے دے آدھار ۔۔

ਨਾਨਕ ਆਪਿ ਸਦੀਵ ਹੈ ਪੂਰਾ ਜਿਸੁ ਭੰਡਾਰੁ ॥naanak aap sadheev hai pooraa jis bha(n)ddaar ||नानक आपि सदीव है पूरा जिसु भंडारु ॥نانک آپ سدیِو هَے پُورا جس بھںڈار ۔۔

ਵਡਾ ਕਰਿ ਸਾਲਾਹੀਐ ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਰਾਵਾਰੁ ॥੨॥vaddaa kar saalaaheeaai a(n)t na paaraavaar ||2||वडा करि सालाहीऐ अंतु न पारावारु ॥२॥وڈا کر سالاهیِاَے اںت ن پاراوار ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਨਿਧਾਨੁ ਹੈ ਸੇਵਿਐ ਸੁਖੁ ਪਾਈ ॥har kaa naam nidhaan hai seviaai sukh paiee ||हरि का नामु निधानु है सेविऐ सुखु पाई ॥هر کا نام ندھان هَے سےواَے سُکھ پاای ۔۔

ਨਾਮੁ ਨਿਰੰਜਨੁ ਉਚਰਾਂ ਪਤਿ ਸਿਉ ਘਰਿ ਜਾਂਈ ॥naam nira(n)jan ucharaa(n) pat siau ghar jaa(n)iee ||नामु निरंजनु उचराँ पति सिउ घरि जाँई ॥نام نرںجن اُچراں پت سا گھرِ جاںای ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਬਾਣੀ ਨਾਮੁ ਹੈ ਨਾਮੁ ਰਿਦੈ ਵਸਾਈ ॥gurmukh baanee naam hai naam ridhai vasaiee ||गुरमुखि बाणी नामु है नामु रिदै वसाई ॥گُرمکھ باݨیِ نام هَے نام ردَے وساای ۔۔

ਮਤਿ ਪੰਖੇਰੂ ਵਸਿ ਹੋਇ ਸਤਿਗੁਰੂ ਧਿਆੲਂੀ ॥mat pa(n)kheroo vas hoi satiguroo dhiaae(n)ee ||मति पंखेरू वसि होइ सतिगुरू धिआईं ॥مت پںکھےرُو وسِ هوا ستِگرُو دھآاˆØیِ ۔۔

ਨਾਨਕ ਆਪਿ ਦਇਆਲੁ ਹੋਇ ਨਾਮੇ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥੪॥naanak aap dhiaal hoi naame liv laiee ||4||नानक आपि दइआलु होइ नामे लिव लाई ॥४॥نانک آپ دایال هوا نامے لو لاای ۔۔۴۔۔

ਸਲੋਕ ਮਹਲਾ ੨ ॥salok mahalaa doojaa ||सलोक महला २ ॥سلوک مهلا ۲ ۔۔

ਤਿਸੁ ਸਿਉ ਕੈਸਾ ਬੋਲਣਾ ਜਿ ਆਪੇ ਜਾਣੈ ਜਾਣੁ ॥tis siau kaisaa bolanaa j aape jaanai jaan ||तिसु सिउ कैसा बोलणा जि आपे जाणै जाणु ॥تِس سا کَےسا بولݨا ج آپے جاݨَے جاݨ ۔۔

ਚੀਰੀ ਜਾ ਕੀ ਨਾ ਫਿਰੈ ਸਾਹਿਬੁ ਸੋ ਪਰਵਾਣੁ ॥cheeree jaa kee naa firai saahib so paravaan ||चीरी जा की ना फिरै साहिबु सो परवाणु ॥چیِریِ جا کیِ نا پھرَے ساهب سو پرواݨ ۔۔

ਚੀਰੀ ਜਿਸ ਕੀ ਚਲਣਾ ਮੀਰ ਮਲਕ ਸਲਾਰ ॥cheeree jis kee chalanaa meer malak salaar ||चीरी जिस की चलणा मीर मलक सलार ॥چیِریِ جس کیِ چلݨا میِر ملک سلار ۔۔

ਜੋ ਤਿਸੁ ਭਾਵੈ ਨਾਨਕਾ ਸਾਈ ਭਲੀ ਕਾਰ ॥jo tis bhaavai naanakaa saiee bhalee kaar ||जो तिसु भावै नानका साई भली कार ॥جو تس بھاوَے نانکا ساای بھلیِ کار ۔۔

ਜਿਨੑਾ ਚੀਰੀ ਚਲਣਾ ਹਥਿ ਤਿਨੑਾ ਕਿਛੁ ਨਾਹਿ ॥jin(h)aa cheeree chalanaa hath tin(h)aa kichh naeh ||जिन्ना चीरी चलणा हथि तिन्ना किछु नाहि ॥جٍنھا چیِریِ چلݨا هتھ تنھا کچھ ناه ۔۔

ਸਾਹਿਬ ਕਾ ਫੁਰਮਾਣੁ ਹੋਇ ਉਠੀ ਕਰਲੈ ਪਾਹਿ ॥saahib kaa furamaan hoi uThee karalai paeh ||साहिब का फुरमाणु होइ उठी करलै पाहि ॥ساهب کا پھُرماݨ هوا اُٹھیِ کرلَے پاه ۔۔

ਜੇਹਾ ਚੀਰੀ ਲਿਖਿਆ ਤੇਹਾ ਹੁਕਮੁ ਕਮਾਹਿ ॥jehaa cheeree likhiaa tehaa hukam kamaeh ||जेहा चीरी लिखिआ तेहा हुकमु कमाहि ॥جےها چیِریِ لکھآ تےها هُکم کماه ۔۔

ਘਲੇ ਆਵਹਿ ਨਾਨਕਾ ਸਦੇ ਉਠੀ ਜਾਹਿ ॥੧॥ghale aaveh naanakaa sadhe uThee jaeh ||1||घले आवहि नानका सदे उठी जाहि ॥१॥گھلے آوه نانکا سدے اُٹھیِ جاه ۔۔۱۔۔

ਮਹਲਾ ੨ ॥mahalaa doojaa ||महला २ ॥مهلا ۲ ۔۔

ਸਿਫਤਿ ਜਿਨਾ ਕਉ ਬਖਸੀਐ ਸੇਈ ਪੋਤੇਦਾਰ ॥sifat jinaa kau bakhaseeaai seiee potedhaar ||सिफति जिना कउ बखसीऐ सेई पोतेदार ॥سِپھت جنا کا بکھسیِاَے سےای پوتےدار ۔۔

ਕੁੰਜੀ ਜਿਨ ਕਉ ਦਿਤੀਆ ਤਿਨੑਾ ਮਿਲੇ ਭੰਡਾਰ ॥ku(n)jee jin kau dhiteeaa tin(h)aa mile bha(n)ddaar ||कुँजी जिन कउ दितीआ तिन्ना मिले भंडार ॥کُںجیِ جن کا دتیِآ تنھا ملے بھںڈار ۔۔

ਜਹ ਭੰਡਾਰੀ ਹੂ ਗੁਣ ਨਿਕਲਹਿ ਤੇ ਕੀਅਹਿ ਪਰਵਾਣੁ ॥jeh bha(n)ddaaree hoo gun nikaleh te ke'eeh paravaan ||जह भंडारी हू गुण निकलहि ते कीअहि परवाणु ॥جه بھںڈاریِ هُو گُݨ نکله تے کیِاه پرواݨ ۔۔

ਨਦਰਿ ਤਿਨੑਾ ਕਉ ਨਾਨਕਾ ਨਾਮੁ ਜਿਨੑਾ ਨੀਸਾਣੁ ॥੨॥nadhar tin(h)aa kau naanakaa naam jin(h)aa neesaan ||2||नदरि तिन्ना कउ नानका नामु जिन्ना नीसाणु ॥२॥ندر تنھا کا نانکا نام جنھا نیِساݨ ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਨਾਮੁ ਨਿਰੰਜਨੁ ਨਿਰਮਲਾ ਸੁਣਿਐ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ॥naam nira(n)jan niramalaa suniaai sukh hoiee ||नामु निरंजनु निरमला सुणिऐ सुखु होई ॥نام نرںجن نرملا سُݨاَے سُکھ هوای ۔۔

ਸੁਣਿ ਸੁਣਿ ਮੰਨਿ ਵਸਾਈਐ ਬੂਝੈ ਜਨੁ ਕੋਈ ॥sun sun ma(n)n vasaieeaai boojhai jan koiee ||सुणि सुणि मंनि वसाईऐ बूझै जनु कोई ॥سُݨ سُݨ منّ وساایاَے بُوجھَے جن کوای ۔۔

ਬਹਦਿਆ ਉਠਦਿਆ ਨ ਵਿਸਰੈ ਸਾਚਾ ਸਚੁ ਸੋਈ ॥bahadhiaa uThadhiaa na visarai saachaa sach soiee ||बहदिआ उठदिआ न विसरै साचा सचु सोई ॥بهدآ اُٹھدآ ن وسرَے ساچا سچ سوای ۔۔

ਭਗਤਾ ਕਉ ਨਾਮ ਅਧਾਰੁ ਹੈ ਨਾਮੇ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ॥bhagataa kau naam adhaar hai naame sukh hoiee ||भगता कउ नाम अधारु है नामे सुखु होई ॥بھگتا کا نام ادھار هَے نامے سُکھ هوای ۔۔

ਨਾਨਕ ਮਨਿ ਤਨਿ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਗੁਰਮੁਖਿ ਹਰਿ ਸੋਈ ॥੫॥naanak man tan rav rahiaa gurmukh har soiee ||5||नानक मनि तनि रवि रहिआ गुरमुखि हरि सोई ॥५॥نانک من تنِ روِ رهِآ گُرمکھ هرِ سوای ۔۔۵۔۔

ਸਲੋਕ ਮਹਲਾ ੧ ॥salok mahalaa pehilaa ||सलोक महला १ ॥سلوک مهلا ۱ ۔۔

ਨਾਨਕ ਤੁਲੀਅਹਿ ਤੋਲ ਜੇ ਜੀਉ ਪਿਛੈ ਪਾਈਐ ॥naanak tule'eeh tol je jeeau pichhai paieeaai ||नानक तुलीअहि तोल जे जीउ पिछै पाईऐ ॥نانک تُلیِاه تول جے جیِا پچھَے پاایاَے ۔۔

ਇਕਸੁ ਨ ਪੁਜਹਿ ਬੋਲ ਜੇ ਪੂਰੇ ਪੂਰਾ ਕਰਿ ਮਿਲੈ ॥eikas na pujeh bol je poore pooraa kar milai ||इकसु न पुजहि बोल जे पूरे पूरा करि मिलै ॥ِاکس ن پُجه بول جے پُورے پُورا کر ملَے ۔۔

ਵਡਾ ਆਖਣੁ ਭਾਰਾ ਤੋਲੁ ॥vaddaa aakhan bhaaraa tol ||वडा आखणु भारा तोलु ॥وڈا آکھݨ بھارا تول ۔۔

ਹੋਰ ਹਉਲੀ ਮਤੀ ਹਉਲੇ ਬੋਲ ॥hor haulee matee haule bol ||होर हउली मती हउले बोल ॥هور هالیِ متیِ هالے بول ۔۔

ਧਰਤੀ ਪਾਣੀ ਪਰਬਤ ਭਾਰੁ ॥dharatee paanee parabat bhaar ||धरती पाणी परबत भारु ॥دھرتیِ پاݨیِ پربت بھار ۔۔

ਕਿਉ ਕੰਡੈ ਤੋਲੈ ਸੁਨਿਆਰੁ ॥kiau ka(n)ddai tolai suniaar ||किउ कंडै तोलै सुनिआरु ॥کِا کںڈَے تولَے سُنآر ۔۔

ਤੋਲਾ ਮਾਸਾ ਰਤਕ ਪਾਇ ॥tolaa maasaa ratak pai ||तोला मासा रतक पाइ ॥تولا ماسا رتک پاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਪੁਛਿਆ ਦੇਇ ਪੁਜਾਇ ॥naanak puchhiaa dhei pujai ||नानक पुछिआ देइ पुजाइ ॥نانک پُچھآ دےا پُجاا ۔۔

ਮੂਰਖ ਅੰਧਿਆ ਅੰਧੀ ਧਾਤੁ ॥moorakh a(n)dhiaa a(n)dhee dhaat ||मूरख अंधिआ अंधी धातु ॥مُورکھ اںدھآ اںدھیِ دھات ۔۔

ਕਹਿ ਕਹਿ ਕਹਣੁ ਕਹਾਇਨਿ ਆਪੁ ॥੧॥keh keh kahan kahain aap ||1||कहि कहि कहणु कहाइनि आपु ॥१॥کهِ کهِ کهݨ کهاان آپ ۔۔۱۔۔

ਮਹਲਾ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||महला १ ॥مهلا ۱ ۔۔

ਆਖਣਿ ਅਉਖਾ ਸੁਨਣਿ ਅਉਖਾ ਆਖਿ ਨ ਜਾਪੀ ਆਖਿ ॥aakhan aaukhaa sunan aaukhaa aakh na jaapee aakh ||आखणि अउखा सुनणि अउखा आखि न जापी आखि ॥آکھݨ ااکھا سُنݨ ااکھا آکھ ن جاپیِ آکھ ۔۔

ਇਕਿ ਆਖਿ ਆਖਹਿ ਸਬਦੁ ਭਾਖਹਿ ਅਰਧ ਉਰਧ ਦਿਨੁ ਰਾਤਿ ॥eik aakh aakheh sabadh bhaakheh aradh uradh dhin raat ||इकि आखि आखहि सबदु भाखहि अरध उरध दिनु राति ॥ِاک آکھ آکھه سبد بھاکھه اردھ اُردھ دن رات ۔۔

ਜੇ ਕਿਹੁ ਹੋਇ ਤ ਕਿਹੁ ਦਿਸੈ ਜਾਪੈ ਰੂਪੁ ਨ ਜਾਤਿ ॥je kih hoi ta kih dhisai jaapai roop na jaat ||जे किहु होइ त किहु दिसै जापै रूपु न जाति ॥جے کهُ هوا ت کهُ دسَے جاپَے رُوپ ن جات ۔۔

ਸਭਿ ਕਾਰਣ ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਘਟ ਅਉਘਟ ਘਟ ਥਾਪਿ ॥sabh kaaran karataa kare ghaT aaughaT ghaT thaap ||सभि कारण करता करे घट अउघट घट थापि ॥سبھ کارݨ کرتا کرے گھٹ ااگھٹ گھٹ تھاپ ۔۔