Ang 1238 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੨੩੮)

ਸਲੋਕ ਮਹਲਾ ੨ ॥salok mahalaa doojaa ||सलोक महला २ ॥سلوک مهلا ۲ ۔۔

ਆਪਿ ਉਪਾਏ ਨਾਨਕਾ ਆਪੇ ਰਖੈ ਵੇਕ ॥aap upaae naanakaa aape rakhai vek ||आपि उपाए नानका आपे रखै वेक ॥آپ اُپااے نانکا آپے رکھَے وےک ۔۔

ਮੰਦਾ ਕਿਸ ਨੋ ਆਖੀਐ ਜਾਂ ਸਭਨਾ ਸਾਹਿਬੁ ਏਕੁ ॥ma(n)dhaa kis no aakheeaai jaa(n) sabhanaa saahib ek ||मंदा किस नो आखीऐ जाँ सभना साहिबु एकु ॥مںدا کس نو آکھیِاَے جاں سبھنا ساهب اےک ۔۔

ਸਭਨਾ ਸਾਹਿਬੁ ਏਕੁ ਹੈ ਵੇਖੈ ਧੰਧੈ ਲਾਇ ॥sabhanaa saahib ek hai vekhai dha(n)dhai lai ||सभना साहिबु एकु है वेखै धंधै लाइ ॥سبھنا ساهب اےک هَے وےکھَے دھںدھَے لاا ۔۔

ਕਿਸੈ ਥੋੜਾ ਕਿਸੈ ਅਗਲਾ ਖਾਲੀ ਕੋਈ ਨਾਹਿ ॥kisai thoRaa kisai agalaa khaalee koiee naeh ||किसै थोड़ा किसै अगला खाली कोई नाहि ॥کِسَے تھوڑا کسَے اگلا کھالیِ کوای ناه ۔۔

ਆਵਹਿ ਨੰਗੇ ਜਾਹਿ ਨੰਗੇ ਵਿਚੇ ਕਰਹਿ ਵਿਥਾਰ ॥aaveh na(n)ge jaeh na(n)ge viche kareh vithaar ||आवहि नंगे जाहि नंगे विचे करहि विथार ॥آوه نµگے جاه نµگے وچے کره وتھار ۔۔

ਨਾਨਕ ਹੁਕਮੁ ਨ ਜਾਣੀਐ ਅਗੈ ਕਾਈ ਕਾਰ ॥੧॥naanak hukam na jaaneeaai agai kaiee kaar ||1||नानक हुकमु न जाणीऐ अगै काई कार ॥१॥نانک هُکم ن جاݨیِاَے اگَے کاای کار ۔۔۱۔۔

ਮਹਲਾ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||महला १ ॥مهلا ۱ ۔۔

ਜਿਨਸਿ ਥਾਪਿ ਜੀਆਂ ਕਉ ਭੇਜੈ ਜਿਨਸਿ ਥਾਪਿ ਲੈ ਜਾਵੈ ॥jinas thaap jeeaa(n) kau bhejai jinas thaap lai jaavai ||जिनसि थापि जीआँ कउ भेजै जिनसि थापि लै जावै ॥جٍنس تھاپ جیِآں کا بھےجَے جنس تھاپ لَے جاوَے ۔۔

ਆਪੇ ਥਾਪਿ ਉਥਾਪੈ ਆਪੇ ਏਤੇ ਵੇਸ ਕਰਾਵੈ ॥aape thaap uthaapai aape ete ves karaavai ||आपे थापि उथापै आपे एते वेस करावै ॥آپے تھاپ اُتھاپَے آپے اےتے وےس کراوَے ۔۔

ਜੇਤੇ ਜੀਅ ਫਿਰਹਿ ਅਉਧੂਤੀ ਆਪੇ ਭਿਖਿਆ ਪਾਵੈ ॥jete jeea fireh aaudhootee aape bhikhiaa paavai ||जेते जीअ फिरहि अउधूती आपे भिखिआ पावै ॥جےتے جیِا پھره اادھُوتیِ آپے بھکھآ پاوَے ۔۔

ਲੇਖੈ ਬੋਲਣੁ ਲੇਖੈ ਚਲਣੁ ਕਾਇਤੁ ਕੀਚਹਿ ਦਾਵੇ ॥lekhai bolan lekhai chalan kait keecheh dhaave ||लेखै बोलणु लेखै चलणु काइतु कीचहि दावे ॥لےکھَے بولݨ لےکھَے چلݨ کاات کیِچه داوے ۔۔

ਮੂਲੁ ਮਤਿ ਪਰਵਾਣਾ ਏਹੋ ਨਾਨਕੁ ਆਖਿ ਸੁਣਾਏ ॥mool mat paravaanaa eho naanak aakh sunaae ||मूलु मति परवाणा एहो नानकु आखि सुणाए ॥مُول مت پرواݨا اےهو نانک آکھ سُݨااے ۔۔

ਕਰਣੀ ਉਪਰਿ ਹੋਇ ਤਪਾਵਸੁ ਜੇ ਕੋ ਕਹੈ ਕਹਾਏ ॥੨॥karanee upar hoi tapaavas je ko kahai kahaae ||2||करणी उपरि होइ तपावसु जे को कहै कहाए ॥२॥کرݨیِ اُپر هوا تپاوس جے کو کهَے کهااے ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਚਲਤੁ ਰਚਾਇਓਨੁ ਗੁਣ ਪਰਗਟੀ ਆਇਆ ॥gurmukh chalat rachaion gun paragaTee aaiaa ||गुरमुखि चलतु रचाइओनु गुण परगटी आइआ ॥گُرمکھ چلت رچاااون گُݨ پرگٹیِ آایا ۔۔

ਗੁਰਬਾਣੀ ਸਦ ਉਚਰੈ ਹਰਿ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇਆ ॥gurbaanee sadh ucharai har ma(n)n vasaiaa ||गुरबाणी सद उचरै हरि मंनि वसाइआ ॥گُرباݨیِ سد اُچرَے هر منّ وساایا ۔۔

ਸਕਤਿ ਗਈ ਭ੍ਰਮੁ ਕਟਿਆ ਸਿਵ ਜੋਤਿ ਜਗਾਇਆ ॥sakat giee bhram kaTiaa siv jot jagaiaa ||सकति गई भ्रमु कटिआ सिव जोति जगाइआ ॥سکت گای بھرم کٹآ سو جوت جگاایا ۔۔

ਜਿਨ ਕੈ ਪੋਤੈ ਪੁੰਨੁ ਹੈ ਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਮਿਲਾਇਆ ॥jin kai potai pu(n)n hai gur purakh milaiaa ||जिन कै पोतै पुँनु है गुरु पुरखु मिलाइआ ॥جٍن کَے پوتَے پُنّ هَے گُر پُرکھ ملاایا ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਹਜੇ ਮਿਲਿ ਰਹੇ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਸਮਾਇਆ ॥੨॥naanak sahaje mil rahe har naam samaiaa ||2||नानक सहजे मिलि रहे हरि नामि समाइआ ॥२॥نانک سهجے مل رهے هرِ نام سماایا ۔۔۲۔۔

ਸਲੋਕ ਮਹਲਾ ੨ ॥salok mahalaa doojaa ||सलोक महला २ ॥سلوک مهلا ۲ ۔۔

ਸਾਹ ਚਲੇ ਵਣਜਾਰਿਆ ਲਿਖਿਆ ਦੇਵੈ ਨਾਲਿ ॥saeh chale vanajaariaa likhiaa dhevai naal ||साह चले वणजारिआ लिखिआ देवै नालि ॥ساه چلے وݨجارآ لکھآ دےوَے نال ۔۔

ਲਿਖੇ ਉਪਰਿ ਹੁਕਮੁ ਹੋਇ ਲਈਐ ਵਸਤੁ ਸਮੑਾਲਿ ॥likhe upar hukam hoi lieeaai vasat sam(h)aal ||लिखे उपरि हुकमु होइ लईऐ वसतु सम्मालि ॥لِکھے اُپر هُکم هوا لایاَے وست سمھال ۔۔

ਵਸਤੁ ਲਈ ਵਣਜਾਰਈ ਵਖਰੁ ਬਧਾ ਪਾਇ ॥vasat liee vanajaariee vakhar badhaa pai ||वसतु लई वणजारई वखरु बधा पाइ ॥وست لای وݨجارای وکھر بدھا پاا ۔۔

ਕੇਈ ਲਾਹਾ ਲੈ ਚਲੇ ਇਕਿ ਚਲੇ ਮੂਲੁ ਗਵਾਇ ॥keiee laahaa lai chale ik chale mool gavai ||केई लाहा लै चले इकि चले मूलु गवाइ ॥کےای لاها لَے چلے اک چلے مُول گواا ۔۔

ਥੋੜਾ ਕਿਨੈ ਨ ਮੰਗਿਓ ਕਿਸੁ ਕਹੀਐ ਸਾਬਾਸਿ ॥thoRaa kinai na ma(n)gio kis kaheeaai saabaas ||थोड़ा किनै न मंगिओ किसु कहीऐ साबासि ॥تھوڑا کنَے ن مںگاو کس کهیِاَے ساباس ۔۔

ਨਦਰਿ ਤਿਨਾ ਕਉ ਨਾਨਕਾ ਜਿ ਸਾਬਤੁ ਲਾਏ ਰਾਸਿ ॥੧॥nadhar tinaa kau naanakaa j saabat laae raas ||1||नदरि तिना कउ नानका जि साबतु लाए रासि ॥१॥ندر تنا کا نانکا ج سابت لااے راس ۔۔۱۔۔

ਮਹਲਾ ੧ ॥mahalaa pehilaa ||महला १ ॥مهلا ۱ ۔۔

ਜੁੜਿ ਜੁੜਿ ਵਿਛੁੜੇ ਵਿਛੁੜਿ ਜੁੜੇ ॥juR juR vichhuRe vichhuR juRe ||जुड़ि जुड़ि विछुड़े विछुड़ि जुड़े ॥جُڑ جُڑ وچھڑے وچھڑ جُڑے ۔۔

ਜੀਵਿ ਜੀਵਿ ਮੁਏ ਮੁਏ ਜੀਵੇ ॥jeev jeev mue mue jeeve ||जीवि जीवि मुए मुए जीवे ॥جیِو جیِو مُاے مُاے جیِوے ۔۔

ਕੇਤਿਆ ਕੇ ਬਾਪ ਕੇਤਿਆ ਕੇ ਬੇਟੇ ਕੇਤੇ ਗੁਰ ਚੇਲੇ ਹੂਏ ॥ketiaa ke baap ketiaa ke beTe kete gur chele hooe ||केतिआ के बाप केतिआ के बेटे केते गुर चेले हूए ॥کےتآ کے باپ کےتآ کے بےٹے کےتے گُر چےلے هُواے ۔۔

ਆਗੈ ਪਾਛੈ ਗਣਤ ਨ ਆਵੈ ਕਿਆ ਜਾਤੀ ਕਿਆ ਹੁਣਿ ਹੂਏ ॥aagai paachhai ganat na aavai kiaa jaatee kiaa hun hooe ||आगै पाछै गणत न आवै किआ जाती किआ हुणि हूए ॥آگَے پاچھَے گݨت ن آوَے کآ جاتیِ کآ هُݨ هُواے ۔۔

ਸਭੁ ਕਰਣਾ ਕਿਰਤੁ ਕਰਿ ਲਿਖੀਐ ਕਰਿ ਕਰਿ ਕਰਤਾ ਕਰੇ ਕਰੇ ॥sabh karanaa kirat kar likheeaai kar kar karataa kare kare ||सभु करणा किरतु करि लिखीऐ करि करि करता करे करे ॥سبھ کرݨا کرت کر لکھیِاَے کرِ کرِ کرتا کرے کرے ۔۔

ਮਨਮੁਖਿ ਮਰੀਐ ਗੁਰਮੁਖਿ ਤਰੀਐ ਨਾਨਕ ਨਦਰੀ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ॥੨॥manmukh mareeaai gurmukh tareeaai naanak nadharee nadhar kare ||2||मनमुखि मरीऐ गुरमुखि तरीऐ नानक नदरी नदरि करे ॥२॥منمکھ مریِاَے گُرمکھ تریِاَے نانک ندریِ ندر کرے ۔۔۲۔۔

ਪਉੜੀ ॥pauRee ||पउड़ी ॥پاڑیِ ۔۔

ਮਨਮੁਖਿ ਦੂਜਾ ਭਰਮੁ ਹੈ ਦੂਜੈ ਲੋਭਾਇਆ ॥manmukh dhoojaa bharam hai dhoojai lobhaiaa ||मनमुखि दूजा भरमु है दूजै लोभाइआ ॥منمکھ دُوجا بھرم هَے دُوجَے لوبھاایا ۔۔

ਕੂੜੁ ਕਪਟੁ ਕਮਾਵਦੇ ਕੂੜੋ ਆਲਾਇਆ ॥kooR kapaT kamaavadhe kooRo aalaiaa ||कूड़ु कपटु कमावदे कूड़ो आलाइआ ॥کُوڑ کپٹ کماودے کُوڑو آلاایا ۔۔

ਪੁਤ੍ਰ ਕਲਤ੍ਰੁ ਮੋਹੁ ਹੇਤੁ ਹੈ ਸਭੁ ਦੁਖੁ ਸਬਾਇਆ ॥putr kalatr moh het hai sabh dhukh sabaiaa ||पुत्र कलत्रु मोहु हेतु है सभु दुखु सबाइआ ॥پُتر کلترü موهُ هےت هَے سبھ دُکھ سباایا ۔۔

ਜਮ ਦਰਿ ਬਧੇ ਮਾਰੀਅਹਿ ਭਰਮਹਿ ਭਰਮਾਇਆ ॥jam dhar badhe maare'eh bharameh bharamaiaa ||जम दरि बधे मारीअहि भरमहि भरमाइआ ॥جم در بدھے ماریِاه بھرمه بھرماایا ۔۔

ਮਨਮੁਖਿ ਜਨਮੁ ਗਵਾਇਆ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਭਾਇਆ ॥੩॥manmukh janam gavaiaa naanak har bhaiaa ||3||मनमुखि जनमु गवाइआ नानक हरि भाइआ ॥३॥منمکھ جنم گواایا نانک هر بھاایا ۔۔۳۔۔

ਸਲੋਕ ਮਹਲਾ ੨ ॥salok mahalaa doojaa ||सलोक महला २ ॥سلوک مهلا ۲ ۔۔

ਜਿਨ ਵਡਿਆਈ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਕੀ ਤੇ ਰਤੇ ਮਨ ਮਾਹਿ ॥jin vaddiaaiee tere naam kee te rate man maeh ||जिन वडिआई तेरे नाम की ते रते मन माहि ॥جٍن وڈآای تےرے نام کیِ تے رتے من ماه ۔۔

ਨਾਨਕ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਏਕੁ ਹੈ ਦੂਜਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਨਾਹਿ ॥naanak a(n)mrit ek hai dhoojaa a(n)mrit naeh ||नानक अंमृतु एकु है दूजा अंमृतु नाहि ॥نانک اںمرت اےک هَے دُوجا اںمرت ناه ۔۔

ਨਾਨਕ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਮਨੈ ਮਾਹਿ ਪਾਈਐ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ॥naanak a(n)mrit manai maeh paieeaai gur parasaadh ||नानक अंमृतु मनै माहि पाईऐ गुर परसादि ॥نانک اںمرت منَے ماه پاایاَے گُر پرساد ۔۔

ਤਿਨੑੀ ਪੀਤਾ ਰੰਗ ਸਿਉ ਜਿਨੑ ਕਉ ਲਿਖਿਆ ਆਦਿ ॥੧॥tin(h)ee peetaa ra(n)g siau jin(h) kau likhiaa aadh ||1||तिन्नी पीता रंग सिउ जिन्न कउ लिखिआ आदि ॥१॥تٍنھیِ پیِتا رںگ سا جنھ کا لکھآ آد ۔۔۱۔۔