Ang 1235 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੨੩੫)

ਮਨਮੁਖ ਦੂਜੈ ਭਰਮਿ ਭੁਲਾਏ ਨਾ ਬੂਝਹਿ ਵੀਚਾਰਾ ॥੭॥manmukh dhoojai bharam bhulaae naa boojheh veechaaraa ||7||मनमुख दूजै भरमि भुलाए ना बूझहि वीचारा ॥७॥منمکھ دُوجَے بھرم بھُلااے نا بُوجھه ویِچارا ۔۔۷۔۔

ਆਪੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਆਪੇ ਦੇਵੈ ਆਪੇ ਕਰਿ ਕਰਿ ਵੇਖੈ ॥aape gurmukh aape dhevai aape kar kar vekhai ||आपे गुरमुखि आपे देवै आपे करि करि वेखै ॥آپے گُرمکھ آپے دےوَے آپے کر کرِ وےکھَے ۔۔

ਨਾਨਕ ਸੇ ਜਨ ਥਾਇ ਪਏ ਹੈ ਜਿਨ ਕੀ ਪਤਿ ਪਾਵੈ ਲੇਖੈ ॥੮॥੩॥naanak se jan thai pe hai jin kee pat paavai lekhai ||8||3||नानक से जन थाइ पए है जिन की पति पावै लेखै ॥८॥३॥نانک سے جن تھاا پاے هَے جن کیِ پت پاوَے لےکھَے ۔۔۸۔۔۳۔۔

ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੫ ਅਸਟਪਦੀਆ ਘਰੁ ੧saarag mahalaa panjavaa asaTapadheeaa ghar pehilaaसारग महला ५ असटपदीआ घरु १سارگ مهلا ۵ اسٹپدیِآ گھر ۱

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਗੁਸਾੲਂੀ ਪਰਤਾਪੁ ਤੁਹਾਰੋ ਡੀਠਾ ॥gusaae(n)ee parataap tuhaaro ddeeThaa ||गुसाईं परतापु तुहारो डीठा ॥گُسااˆØیِ پرتاپ تُهارو ڈیِٹھا ۔۔

ਕਰਨ ਕਰਾਵਨ ਉਪਾਇ ਸਮਾਵਨ ਸਗਲ ਛਤ੍ਰਪਤਿ ਬੀਠਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥karan karaavan upai samaavan sagal chhatrapat beeThaa ||1|| rahaau ||करन करावन उपाइ समावन सगल छत्रपति बीठा ॥१॥ रहाउ ॥کرن کراون اُپاا سماون سگل چھترپت بیِٹھا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਰਾਣਾ ਰਾਉ ਰਾਜ ਭਏ ਰੰਕਾ ਉਨਿ ਝੂਠੇ ਕਹਣੁ ਕਹਾਇਓ ॥raanaa raau raaj bhe ra(n)kaa un jhooThe kahan kahaio ||राणा राउ राज भए रंका उनि झूठे कहणु कहाइओ ॥راݨا راا راج بھاے رںکا اُن جھُوٹھے کهݨ کهاااو ۔۔

ਹਮਰਾ ਰਾਜਨੁ ਸਦਾ ਸਲਾਮਤਿ ਤਾ ਕੋ ਸਗਲ ਘਟਾ ਜਸੁ ਗਾਇਓ ॥੧॥hamaraa raajan sadhaa salaamat taa ko sagal ghaTaa jas gaio ||1||हमरा राजनु सदा सलामति ता को सगल घटा जसु गाइओ ॥१॥همرا راجن سدا سلامت تا کو سگل گھٹا جس گاااو ۔۔۱۔۔

ਉਪਮਾ ਸੁਨਹੁ ਰਾਜਨ ਕੀ ਸੰਤਹੁ ਕਹਤ ਜੇਤ ਪਾਹੂਚਾ ॥aupamaa sunahu raajan kee sa(n)tahu kahat jet paahoochaa ||उपमा सुनहु राजन की संतहु कहत जेत पाहूचा ॥اُپما سُنهُ راجن کیِ سںتهُ کهت جےت پاهُوچا ۔۔

ਬੇਸੁਮਾਰ ਵਡ ਸਾਹ ਦਾਤਾਰਾ ਊਚੇ ਹੀ ਤੇ ਊਚਾ ॥੨॥besumaar vadd saeh dhaataaraa uooche hee te uoochaa ||2||बेसुमार वड साह दातारा ऊचे ही ते ऊचा ॥२॥بےسمار وڈ ساه داتارا اُوچے هیِ تے اُوچا ۔۔۲۔۔

ਪਵਨਿ ਪਰੋਇਓ ਸਗਲ ਅਕਾਰਾ ਪਾਵਕ ਕਾਸਟ ਸੰਗੇ ॥pavan paroio sagal akaaraa paavak kaasaT sa(n)ge ||पवनि परोइओ सगल अकारा पावक कासट संगे ॥پون پروااو سگل اکارا پاوک کاسٹ سںگے ۔۔

ਨੀਰੁ ਧਰਣਿ ਕਰਿ ਰਾਖੇ ਏਕਤ ਕੋਇ ਨ ਕਿਸ ਹੀ ਸੰਗੇ ॥੩॥neer dharan kar raakhe ekat koi na kis hee sa(n)ge ||3||नीरु धरणि करि राखे एकत कोइ न किस ही संगे ॥३॥نیِر دھرݨ کر راکھے اےکت کوا ن کس هیِ سںگے ۔۔۳۔۔

ਘਟਿ ਘਟਿ ਕਥਾ ਰਾਜਨ ਕੀ ਚਾਲੈ ਘਰਿ ਘਰਿ ਤੁਝਹਿ ਉਮਾਹਾ ॥ghaT ghaT kathaa raajan kee chaalai ghar ghar tujheh umaahaa ||घटि घटि कथा राजन की चालै घरि घरि तुझहि उमाहा ॥گھٹ گھٹِ کتھا راجن کیِ چالَے گھرِ گھرِ تُجھه اُماها ۔۔

ਜੀਅ ਜੰਤ ਸਭਿ ਪਾਛੈ ਕਰਿਆ ਪ੍ਰਥਮੇ ਰਿਜਕੁ ਸਮਾਹਾ ॥੪॥jeea ja(n)t sabh paachhai kariaa prathame rijak samaahaa ||4||जीअ जंत सभि पाछै करिआ प्रथमे रिजकु समाहा ॥४॥جیِا جںت سبھ پاچھَے کرِآ پرتھمے رجک سماها ۔۔۴۔۔

ਜੋ ਕਿਛੁ ਕਰਣਾ ਸੁ ਆਪੇ ਕਰਣਾ ਮਸਲਤਿ ਕਾਹੂ ਦੀਨੑੀ ॥jo kichh karanaa su aape karanaa masalat kaahoo dheen(h)ee ||जो किछु करणा सु आपे करणा मसलति काहू दीन्नी ॥جو کچھ کرݨا سُ آپے کرݨا مسلت کاهُو دیٍنھیِ ۔۔

ਅਨਿਕ ਜਤਨ ਕਰਿ ਕਰਹ ਦਿਖਾਏ ਸਾਚੀ ਸਾਖੀ ਚੀਨੑੀ ॥੫॥anik jatan kar kareh dhikhaae saachee saakhee cheen(h)ee ||5||अनिक जतन करि करह दिखाए साची साखी चीन्नी ॥५॥انک جتن کرِ کره دکھااے ساچیِ ساکھیِ چیٍنھیِ ۔۔۵۔۔

ਹਰਿ ਭਗਤਾ ਕਰਿ ਰਾਖੇ ਅਪਨੇ ਦੀਨੀ ਨਾਮੁ ਵਡਾਈ ॥har bhagataa kar raakhe apane dheenee naam vaddaiee ||हरि भगता करि राखे अपने दीनी नामु वडाई ॥هر بھگتا کرِ راکھے اپنے دیٍنیِ نام وڈاای ۔۔

ਜਿਨਿ ਜਿਨਿ ਕਰੀ ਅਵਗਿਆ ਜਨ ਕੀ ਤੇ ਤੈਂ ਦੀਏ ਰੁੜੑਾਈ ॥੬॥jin jin karee avagiaa jan kee te tai(n) dhe'ee ruR(h)aiee ||6||जिनि जिनि करी अवगिआ जन की ते तैं दीए रुड़्ड़ाई ॥६॥جٍن جن کریِ اوگآ جن کیِ تے تَےں دیِاے رُڑھاای ۔۔۶۔۔

ਮੁਕਤਿ ਭਏ ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਕਰਿ ਤਿਨ ਕੇ ਅਵਗਨ ਸਭਿ ਪਰਹਰਿਆ ॥mukat bhe saadhasa(n)gat kar tin ke avagan sabh parahariaa ||मुकति भए साधसंगति करि तिन के अवगन सभि परहरिआ ॥مُکت بھاے سادھسںگت کر تن کے اوگن سبھِ پرهرِآ ۔۔

ਤਿਨ ਕਉ ਦੇਖਿ ਭਏ ਕਿਰਪਾਲਾ ਤਿਨ ਭਵ ਸਾਗਰੁ ਤਰਿਆ ॥੭॥tin kau dhekh bhe kirapaalaa tin bhav saagar tariaa ||7||तिन कउ देखि भए किरपाला तिन भव सागरु तरिआ ॥७॥تٍن کا دےکھ بھاے کرپالا تن بھو ساگر ترآ ۔۔۷۔۔

ਹਮ ਨਾਨੑੇ ਨੀਚ ਤੁਮੇੑ ਬਡ ਸਾਹਿਬ ਕੁਦਰਤਿ ਕਉਣ ਬੀਚਾਰਾ ॥ham naan(h)e neech tume(h) badd saahib kudharat kaun beechaaraa ||हम नान्ने नीच तुमे्े बड साहिब कुदरति कउण बीचारा ॥هم نانھے نیِچ تُمےھ بڈ ساهب کُدرت کاݨ بیِچارا ۔۔

ਮਨੁ ਤਨੁ ਸੀਤਲੁ ਗੁਰ ਦਰਸ ਦੇਖੇ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਅਧਾਰਾ ॥੮॥੧॥man tan seetal gur dharas dhekhe naanak naam adhaaraa ||8||1||मनु तनु सीतलु गुर दरस देखे नानक नामु अधारा ॥८॥१॥من تن سیِتل گُر درس دےکھے نانک نام ادھارا ۔۔۸۔۔۱۔۔

ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੫ ਅਸਟਪਦੀ ਘਰੁ ੬saarag mahalaa panjavaa asaTapadhee ghar chhayvaaसारग महला ५ असटपदी घरु ६سارگ مهلا ۵ اسٹپدیِ گھر ۶

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਅਗਮ ਅਗਾਧਿ ਸੁਨਹੁ ਜਨ ਕਥਾ ॥agam agaadh sunahu jan kathaa ||अगम अगाधि सुनहु जन कथा ॥اگم اگادھ سُنهُ جن کتھا ۔۔

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਕੀ ਅਚਰਜ ਸਭਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥paarabraham kee acharaj sabhaa ||1|| rahaau ||पारब्रहम की अचरज सभा ॥१॥ रहाउ ॥پاربرهم کیِ اچرج سبھا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਦਾ ਸਦਾ ਸਤਿਗੁਰ ਨਮਸਕਾਰ ॥sadhaa sadhaa satigur namasakaar ||सदा सदा सतिगुर नमसकार ॥سدا سدا ستگر نمسکار ۔۔

ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਗੁਨ ਗਾਇ ਅਪਾਰ ॥gur kirapaa te gun gai apaar ||गुर किरपा ते गुन गाइ अपार ॥گُر کرپا تے گُن گاا اپار ۔۔

ਮਨ ਭੀਤਰਿ ਹੋਵੈ ਪਰਗਾਸੁ ॥man bheetar hovai paragaas ||मन भीतरि होवै परगासु ॥من بھیِتر هووَے پرگاس ۔۔

ਗਿਆਨ ਅੰਜਨੁ ਅਗਿਆਨ ਬਿਨਾਸੁ ॥੧॥giaan a(n)jan agiaan binaas ||1||गिआन अंजनु अगिआन बिनासु ॥१॥گِآن اںجن اگآن بناس ۔۔۱۔۔

ਮਿਤਿ ਨਾਹੀ ਜਾ ਕਾ ਬਿਸਥਾਰੁ ॥mit naahee jaa kaa bisathaar ||मिति नाही जा का बिसथारु ॥مِت ناهیِ جا کا بستھار ۔۔

ਸੋਭਾ ਤਾ ਕੀ ਅਪਰ ਅਪਾਰ ॥sobhaa taa kee apar apaar ||सोभा ता की अपर अपार ॥سوبھا تا کیِ اپر اپار ۔۔

ਅਨਿਕ ਰੰਗ ਜਾ ਕੇ ਗਨੇ ਨ ਜਾਹਿ ॥anik ra(n)g jaa ke gane na jaeh ||अनिक रंग जा के गने न जाहि ॥انک رںگ جا کے گنے ن جاه ۔۔

ਸੋਗ ਹਰਖ ਦੁਹਹੂ ਮਹਿ ਨਾਹਿ ॥੨॥sog harakh dhuhahoo meh naeh ||2||सोग हरख दुहहू महि नाहि ॥२॥سوگ هرکھ دُههُو مهِ ناه ۔۔۲۔۔

ਅਨਿਕ ਬ੍ਰਹਮੇ ਜਾ ਕੇ ਬੇਦ ਧੁਨਿ ਕਰਹਿ ॥anik brahame jaa ke bedh dhun kareh ||अनिक ब्रहमे जा के बेद धुनि करहि ॥انک برهمے جا کے بےد دھُن کره ۔۔

ਅਨਿਕ ਮਹੇਸ ਬੈਸਿ ਧਿਆਨੁ ਧਰਹਿ ॥anik mahes bais dhiaan dhareh ||अनिक महेस बैसि धिआनु धरहि ॥انک مهےس بَےس دھآن دھره ۔۔