Ang 1234 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੨੩੪)

ਜਨਮ ਜਨਮ ਕੇ ਕਿਲਵਿਖ ਭਉ ਭੰਜਨ ਗੁਰਮੁਖਿ ਏਕੋ ਡੀਠਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥janam janam ke kilavikh bhau bha(n)jan gurmukh eko ddeeThaa ||1|| rahaau ||जनम जनम के किलविख भउ भंजन गुरमुखि एको डीठा ॥१॥ रहाउ ॥جنم جنم کے کلوکھ بھا بھںجن گُرمکھ اےکو ڈیِٹھا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕੋਟਿ ਕੋਟੰਤਰ ਕੇ ਪਾਪ ਬਿਨਾਸਨ ਹਰਿ ਸਾਚਾ ਮਨਿ ਭਾਇਆ ॥koT koTa(n)tar ke paap binaasan har saachaa man bhaiaa ||कोटि कोटंतर के पाप बिनासन हरि साचा मनि भाइआ ॥کوٹ کوٹںتر کے پاپ بناسن هر ساچا منِ بھاایا ۔۔

ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਸੂਝੈ ਦੂਜਾ ਸਤਿਗੁਰਿ ਏਕੁ ਬੁਝਾਇਆ ॥੧॥har bin avar na soojhai dhoojaa satigur ek bujhaiaa ||1||हरि बिनु अवरु न सूझै दूजा सतिगुरि एकु बुझाइआ ॥१॥هر بن اور ن سُوجھَے دُوجا ستِگر اےک بُجھاایا ۔۔۱۔۔

ਪ੍ਰੇਮ ਪਦਾਰਥੁ ਜਿਨ ਘਟਿ ਵਸਿਆ ਸਹਜੇ ਰਹੇ ਸਮਾਈ ॥prem padhaarath jin ghaT vasiaa sahaje rahe samaiee ||प्रेम पदारथु जिन घटि वसिआ सहजे रहे समाई ॥پرےم پدارتھ جن گھٹ وسِآ سهجے رهے سماای ۔۔

ਸਬਦਿ ਰਤੇ ਸੇ ਰੰਗਿ ਚਲੂਲੇ ਰਾਤੇ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਈ ॥੨॥sabadh rate se ra(n)g chaloole raate sahaj subhaiee ||2||सबदि रते से रंगि चलूले राते सहजि सुभाई ॥२॥سبد رتے سے رںگ چلُولے راتے سهج سُبھاای ۔۔۲۔۔

ਰਸਨਾ ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਿ ਰਸਿ ਰਾਤੀ ਲਾਲ ਭਈ ਰੰਗੁ ਲਾਈ ॥rasanaa sabadh veechaar ras raatee laal bhiee ra(n)g laiee ||रसना सबदु वीचारि रसि राती लाल भई रंगु लाई ॥رسنا سبد ویِچار رس راتیِ لال بھای رںگ لاای ۔۔

ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਨਿਹਕੇਵਲੁ ਜਾਣਿਆ ਮਨੁ ਤ੍ਰਿਪਤਿਆ ਸਾਂਤਿ ਆਈ ॥੩॥raam naam nihakeval jaaniaa man tirapatiaa saa(n)t aaiee ||3||राम नामु निहकेवलु जाणिआ मनु तृपतिआ साँति आई ॥३॥رام نام نهکےول جاݨآ من ترپتآ ساںت آای ۔۔۳۔۔

ਪੰਡਿਤ ਪੜਿੑ ਪੜਿੑ ਮੋਨੀ ਸਭਿ ਥਾਕੇ ਭ੍ਰਮਿ ਭੇਖ ਥਕੇ ਭੇਖਧਾਰੀ ॥pa(n)ddit paRi(h) paRi(h) monee sabh thaake bhram bhekh thake bhekhadhaaree ||पंडित पड़ि्ि पड़ि्ि मोनी सभि थाके भ्रमि भेख थके भेखधारी ॥پںڈت پڑھ پڑِھ مونیِ سبھِ تھاکے بھرم بھےکھ تھکے بھےکھدھاریِ ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਨਿਰੰਜਨੁ ਪਾਇਆ ਸਾਚੈ ਸਬਦਿ ਵੀਚਾਰੀ ॥੪॥gur parasaadh nira(n)jan paiaa saachai sabadh veechaaree ||4||गुर परसादि निरंजनु पाइआ साचै सबदि वीचारी ॥४॥گُر پرساد نرںجن پاایا ساچَے سبد ویِچاریِ ۔۔۴۔۔

ਆਵਾ ਗਉਣੁ ਨਿਵਾਰਿ ਸਚਿ ਰਾਤੇ ਸਾਚ ਸਬਦੁ ਮਨਿ ਭਾਇਆ ॥aavaa gaun nivaar sach raate saach sabadh man bhaiaa ||आवा गउणु निवारि सचि राते साच सबदु मनि भाइआ ॥آوا گاݨ نوار سچ راتے ساچ سبد منِ بھاایا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਈਐ ਜਿਨਿ ਵਿਚਹੁ ਆਪੁ ਗਵਾਇਆ ॥੫॥satigur sev sadhaa sukh paieeaai jin vichahu aap gavaiaa ||5||सतिगुरु सेवि सदा सुखु पाईऐ जिनि विचहु आपु गवाइआ ॥५॥ستگر سےو سدا سُکھ پاایاَے جنِ وچهُ آپ گواایا ۔۔۵۔۔

ਸਾਚੈ ਸਬਦਿ ਸਹਜ ਧੁਨਿ ਉਪਜੈ ਮਨਿ ਸਾਚੈ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥saachai sabadh sahaj dhun upajai man saachai liv laiee ||साचै सबदि सहज धुनि उपजै मनि साचै लिव लाई ॥ساچَے سبد سهج دھُن اُپجَے من ساچَے لو لاای ۔۔

ਅਗਮ ਅਗੋਚਰੁ ਨਾਮੁ ਨਿਰੰਜਨੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮੰਨਿ ਵਸਾਈ ॥੬॥agam agochar naam nira(n)jan gurmukh ma(n)n vasaiee ||6||अगम अगोचरु नामु निरंजनु गुरमुखि मंनि वसाई ॥६॥اگم اگوچر نام نرںجن گُرمکھ مںن وساای ۔۔۶۔۔

ਏਕਸ ਮਹਿ ਸਭੁ ਜਗਤੋ ਵਰਤੈ ਵਿਰਲਾ ਏਕੁ ਪਛਾਣੈ ॥ekas meh sabh jagato varatai viralaa ek pachhaanai ||एकस महि सभु जगतो वरतै विरला एकु पछाणै ॥اےکس مهِ سبھ جگتو ورتَے ورلا اےک پچھاݨَے ۔۔

ਸਬਦਿ ਮਰੈ ਤਾ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਸੂਝੈ ਅਨਦਿਨੁ ਏਕੋ ਜਾਣੈ ॥੭॥sabadh marai taa sabh kichh soojhai anadhin eko jaanai ||7||सबदि मरै ता सभु किछु सूझै अनदिनु एको जाणै ॥७॥سبد مرَے تا سبھ کچھ سُوجھَے اندن اےکو جاݨَے ۔۔۷۔۔

ਜਿਸ ਨੋ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਸੋਈ ਜਨੁ ਬੂਝੈ ਹੋਰੁ ਕਹਣਾ ਕਥਨੁ ਨ ਜਾਈ ॥jis no nadhar kare soiee jan boojhai hor kahanaa kathan na jaiee ||जिस नो नदरि करे सोई जनु बूझै होरु कहणा कथनु न जाई ॥جِس نو ندر کرے سوای جن بُوجھَے هور کهݨا کتھن ن جاای ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸਦਾ ਬੈਰਾਗੀ ਏਕ ਸਬਦਿ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥੮॥੨॥naanak naam rate sadhaa bairaagee ek sabadh liv laiee ||8||2||नानक नामि रते सदा बैरागी एक सबदि लिव लाई ॥८॥२॥نانک نام رتے سدا بَےراگیِ اےک سبد لو لاای ۔۔۸۔۔۲۔۔

ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੩ ॥saarag mahalaa teejaa ||सारग महला ३ ॥سارگ مهلا ۳ ۔۔

ਮਨ ਮੇਰੇ ਹਰਿ ਕੀ ਅਕਥ ਕਹਾਣੀ ॥man mere har kee akath kahaanee ||मन मेरे हरि की अकथ कहाणी ॥من مےرے هر کیِ اکتھ کهاݨیِ ۔۔

ਹਰਿ ਨਦਰਿ ਕਰੇ ਸੋਈ ਜਨੁ ਪਾਏ ਗੁਰਮੁਖਿ ਵਿਰਲੈ ਜਾਣੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥har nadhar kare soiee jan paae gurmukh viralai jaanee ||1|| rahaau ||हरि नदरि करे सोई जनु पाए गुरमुखि विरलै जाणी ॥१॥ रहाउ ॥هر ندر کرے سوای جن پااے گُرمکھ ورلَے جاݨیِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਹਰਿ ਗਹਿਰ ਗੰਭੀਰੁ ਗੁਣੀ ਗਹੀਰੁ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਪਛਾਨਿਆ ॥har gahir ga(n)bheer gunee gaheer gur kai sabadh pachhaaniaa ||हरि गहिर गंभीरु गुणी गहीरु गुर कै सबदि पछानिआ ॥هر گهِر گںبھیِر گُݨیِ گهیِر گُر کَے سبد پچھانآ ۔۔

ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਕਰਮ ਕਰਹਿ ਭਾਇ ਦੂਜੈ ਬਿਨੁ ਸਬਦੈ ਬਉਰਾਨਿਆ ॥੧॥bahu bidh karam kareh bhai dhoojai bin sabadhai bauraaniaa ||1||बहु बिधि करम करहि भाइ दूजै बिनु सबदै बउरानिआ ॥१॥بهُ بدھ کرم کره بھاا دُوجَے بن سبدَے بارانآ ۔۔۱۔۔

ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਨਾਵੈ ਸੋਈ ਜਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਫਿਰਿ ਮੈਲਾ ਮੂਲਿ ਨ ਹੋਈ ॥har naam naavai soiee jan niramal fir mailaa mool na hoiee ||हरि नामि नावै सोई जनु निरमलु फिरि मैला मूलि न होई ॥هر نام ناوَے سوای جن نرمل پھرِ مَےلا مُول ن هوای ۔۔

ਨਾਮ ਬਿਨਾ ਸਭੁ ਜਗੁ ਹੈ ਮੈਲਾ ਦੂਜੈ ਭਰਮਿ ਪਤਿ ਖੋਈ ॥੨॥naam binaa sabh jag hai mailaa dhoojai bharam pat khoiee ||2||नाम बिना सभु जगु है मैला दूजै भरमि पति खोई ॥२॥نام بنا سبھ جگ هَے مَےلا دُوجَے بھرم پت کھوای ۔۔۲۔۔

ਕਿਆ ਦ੍ਰਿੜਾਂ ਕਿਆ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਤਿਆਗੀ ਮੈ ਤਾ ਬੂਝ ਨ ਪਾਈ ॥kiaa dhiraRaa(n) kiaa sa(n)greh tiaagee mai taa boojh na paiee ||किआ दृड़ाँ किआ संग्रहि तिआगी मै ता बूझ न पाई ॥کِآ درڑاں کآ سںگره تآگیِ مَے تا بُوجھ ن پاای ۔۔

ਹੋਹਿ ਦਇਆਲੁ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਿ ਹਰਿ ਜੀਉ ਨਾਮੋ ਹੋਇ ਸਖਾਈ ॥੩॥hoh dhiaal kirapaa kar har jeeau naamo hoi sakhaiee ||3||होहि दइआलु कृपा करि हरि जीउ नामो होइ सखाई ॥३॥هوه دایال ک®پا کر هرِ جیِا نامو هوا سکھاای ۔۔۳۔۔

ਸਚਾ ਸਚੁ ਦਾਤਾ ਕਰਮ ਬਿਧਾਤਾ ਜਿਸੁ ਭਾਵੈ ਤਿਸੁ ਨਾਇ ਲਾਏ ॥sachaa sach dhaataa karam bidhaataa jis bhaavai tis nai laae ||सचा सचु दाता करम बिधाता जिसु भावै तिसु नाइ लाए ॥سچا سچ داتا کرم بدھاتا جس بھاوَے تس ناِا لااے ۔۔

ਗੁਰੂ ਦੁਆਰੈ ਸੋਈ ਬੂਝੈ ਜਿਸ ਨੋ ਆਪਿ ਬੁਝਾਏ ॥੪॥guroo dhuaarai soiee boojhai jis no aap bujhaae ||4||गुरू दुआरै सोई बूझै जिस नो आपि बुझाए ॥४॥گُرُو دُآرَے سوای بُوجھَے جس نو آپ بُجھااے ۔۔۴۔۔

ਦੇਖਿ ਬਿਸਮਾਦੁ ਇਹੁ ਮਨੁ ਨਹੀ ਚੇਤੇ ਆਵਾ ਗਉਣੁ ਸੰਸਾਰਾ ॥dhekh bisamaadh ih man nahee chete aavaa gaun sa(n)saaraa ||देखि बिसमादु इहु मनु नही चेते आवा गउणु संसारा ॥دےکھ بسماد اهُ من نهیِ چےتے آوا گاݨ سںسارا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵੇ ਸੋਈ ਬੂਝੈ ਪਾਏ ਮੋਖ ਦੁਆਰਾ ॥੫॥satigur seve soiee boojhai paae mokh dhuaaraa ||5||सतिगुरु सेवे सोई बूझै पाए मोख दुआरा ॥५॥ستگر سےوے سوای بُوجھَے پااے موکھ دُآرا ۔۔۵۔۔

ਜਿਨੑ ਦਰੁ ਸੂਝੈ ਸੇ ਕਦੇ ਨ ਵਿਗਾੜਹਿ ਸਤਿਗੁਰਿ ਬੂਝ ਬੁਝਾਈ ॥jin(h) dhar soojhai se kadhe na vigaaReh satigur boojh bujhaiee ||जिन्न दरु सूझै से कदे न विगाड़हि सतिगुरि बूझ बुझाई ॥جٍنھ در سُوجھَے سے کدے ن وگاڑه ستگر بُوجھ بُجھاای ۔۔

ਸਚੁ ਸੰਜਮੁ ਕਰਣੀ ਕਿਰਤਿ ਕਮਾਵਹਿ ਆਵਣ ਜਾਣੁ ਰਹਾਈ ॥੬॥sach sa(n)jam karanee kirat kamaaveh aavan jaan rahaiee ||6||सचु संजमु करणी किरति कमावहि आवण जाणु रहाई ॥६॥سچ سںجم کرݨیِ کرت کماوه آوݨ جاݨ رهاای ۔۔۶۔۔

ਸੇ ਦਰਿ ਸਾਚੈ ਸਾਚੁ ਕਮਾਵਹਿ ਜਿਨ ਗੁਰਮੁਖਿ ਸਾਚੁ ਅਧਾਰਾ ॥se dhar saachai saach kamaaveh jin gurmukh saach adhaaraa ||से दरि साचै साचु कमावहि जिन गुरमुखि साचु अधारा ॥سے در ساچَے ساچ کماوه جن گُرمکھ ساچ ادھارا ۔۔