Ang 1233 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੨੩੩)

ਮਨ ਰਤਿ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਨਿਹਕੇਵਲ ਆਦਿ ਜੁਗਾਦਿ ਦਇਆਲਾ ॥੩॥man rat naam rate nihakeval aadh jugaadh dhiaalaa ||3||मन रति नामि रते निहकेवल आदि जुगादि दइआला ॥३॥من رت نام رتے نهکےول آد جُگاد دایالا ۔۔۳۔۔

ਮੋਹਨਿ ਮੋਹਿ ਲੀਆ ਮਨੁ ਮੋਰਾ ਬਡੈ ਭਾਗ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ॥mohan moh leeaa man moraa baddai bhaag liv laagee ||मोहनि मोहि लीआ मनु मोरा बडै भाग लिव लागी ॥موهن موه لیِآ من مورا بڈَے بھاگ لو لاگیِ ۔۔

ਸਾਚੁ ਬੀਚਾਰਿ ਕਿਲਵਿਖ ਦੁਖ ਕਾਟੇ ਮਨੁ ਨਿਰਮਲੁ ਅਨਰਾਗੀ ॥੪॥saach beechaar kilavikh dhukh kaaTe man niramal anaraagee ||4||साचु बीचारि किलविख दुख काटे मनु निरमलु अनरागी ॥४॥ساچ بیِچار کلوکھ دُکھ کاٹے من نرمل انراگیِ ۔۔۴۔۔

ਗਹਿਰ ਗੰਭੀਰ ਸਾਗਰ ਰਤਨਾਗਰ ਅਵਰ ਨਹੀ ਅਨ ਪੂਜਾ ॥gahir ga(n)bheer saagar ratanaagar avar nahee an poojaa ||गहिर गंभीर सागर रतनागर अवर नही अन पूजा ॥گهِر گںبھیِر ساگر رتناگر اور نهیِ ان پُوجا ۔۔

ਸਬਦੁ ਬੀਚਾਰਿ ਭਰਮ ਭਉ ਭੰਜਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਜਾਨਿਆ ਦੂਜਾ ॥੫॥sabadh beechaar bharam bhau bha(n)jan avar na jaaniaa dhoojaa ||5||सबदु बीचारि भरम भउ भंजनु अवरु न जानिआ दूजा ॥५॥سبد بیِچار بھرم بھا بھںجن اور ن جانآ دُوجا ۔۔۵۔۔

ਮਨੂਆ ਮਾਰਿ ਨਿਰਮਲ ਪਦੁ ਚੀਨਿਆ ਹਰਿ ਰਸ ਰਤੇ ਅਧਿਕਾਈ ॥manooaa maar niramal padh cheeniaa har ras rate adhikaiee ||मनूआ मारि निरमल पदु चीनिआ हरि रस रते अधिकाई ॥منُوآ مار نرمل پد چیٍنآ هر رس رتے ادھِکاای ۔۔

ਏਕਸ ਬਿਨੁ ਮੈ ਅਵਰੁ ਨ ਜਾਨਾਂ ਸਤਿਗੁਰਿ ਬੂਝ ਬੁਝਾਈ ॥੬॥ekas bin mai avar na jaanaa(n) satigur boojh bujhaiee ||6||एकस बिनु मै अवरु न जानाँ सतिगुरि बूझ बुझाई ॥६॥اےکس بن مَے اور ن جاناں ستگر بُوجھ بُجھاای ۔۔۶۔۔

ਅਗਮ ਅਗੋਚਰੁ ਅਨਾਥੁ ਅਜੋਨੀ ਗੁਰਮਤਿ ਏਕੋ ਜਾਨਿਆ ॥agam agochar anaath ajonee gurmat eko jaaniaa ||अगम अगोचरु अनाथु अजोनी गुरमति एको जानिआ ॥اگم اگوچر اناتھ اجونیِ گُرمت اےکو جانآ ۔۔

ਸੁਭਰ ਭਰੇ ਨਾਹੀ ਚਿਤੁ ਡੋਲੈ ਮਨ ਹੀ ਤੇ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ॥੭॥subhar bhare naahee chit ddolai man hee te man maaniaa ||7||सुभर भरे नाही चितु डोलै मन ही ते मनु मानिआ ॥७॥سُبھر بھرے ناهیِ چت ڈولَے من هیِ تے من مانآ ۔۔۷۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਅਕਥਉ ਕਥੀਐ ਕਹਉ ਕਹਾਵੈ ਸੋਈ ॥gur parasaadhee akathau katheeaai kahau kahaavai soiee ||गुर परसादी अकथउ कथीऐ कहउ कहावै सोई ॥گُر پرسادیِ اکتھا کتھیِاَے کها کهاوَے سوای ۔۔

ਨਾਨਕ ਦੀਨ ਦਇਆਲ ਹਮਾਰੇ ਅਵਰੁ ਨ ਜਾਨਿਆ ਕੋਈ ॥੮॥੨॥naanak dheen dhiaal hamaare avar na jaaniaa koiee ||8||2||नानक दीन दइआल हमारे अवरु न जानिआ कोई ॥८॥२॥نانک دیٍن دایال همارے اور ن جانآ کوای ۔۔۸۔۔۲۔۔

ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੩ ਅਸਟਪਦੀਆ ਘਰੁ ੧saarag mahalaa teejaa asaTapadheeaa ghar pehilaaसारग महला ३ असटपदीआ घरु १سارگ مهلا ۳ اسٹپدیِآ گھر ۱

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਮਨ ਮੇਰੇ ਹਰਿ ਕੈ ਨਾਮਿ ਵਡਾਈ ॥man mere har kai naam vaddaiee ||मन मेरे हरि कै नामि वडाई ॥من مےرے هر کَے نام وڈاای ۔۔

ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਅਵਰੁ ਨ ਜਾਣਾ ਕੋਈ ਹਰਿ ਕੈ ਨਾਮਿ ਮੁਕਤਿ ਗਤਿ ਪਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥har bin avar na jaanaa koiee har kai naam mukat gat paiee ||1|| rahaau ||हरि बिनु अवरु न जाणा कोई हरि कै नामि मुकति गति पाई ॥१॥ रहाउ ॥هر بن اور ن جاݨا کوای هرِ کَے نام مُکت گتِ پاای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਬਦਿ ਭਉ ਭੰਜਨੁ ਜਮਕਾਲ ਨਿਖੰਜਨੁ ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥sabadh bhau bha(n)jan jamakaal nikha(n)jan har setee liv laiee ||सबदि भउ भंजनु जमकाल निखंजनु हरि सेती लिव लाई ॥سبد بھا بھںجن جمکال نکھںجن هر سےتیِ لو لاای ۔۔

ਹਰਿ ਸੁਖਦਾਤਾ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਤਾ ਸਹਜੇ ਰਹਿਆ ਸਮਾਈ ॥੧॥har sukhadhaataa gurmukh jaataa sahaje rahiaa samaiee ||1||हरि सुखदाता गुरमुखि जाता सहजे रहिआ समाई ॥१॥هر سُکھداتا گُرمکھ جاتا سهجے رهِآ سماای ۔۔۱۔۔

ਭਗਤਾਂ ਕਾ ਭੋਜਨੁ ਹਰਿ ਨਾਮ ਨਿਰੰਜਨੁ ਪੈਨੑਣੁ ਭਗਤਿ ਬਡਾਈ ॥bhagataa(n) kaa bhojan har naam nira(n)jan pain(h)n bhagat baddaiee ||भगताँ का भोजनु हरि नाम निरंजनु पैन्नणु भगति बडाई ॥بھگتاں کا بھوجن هر نام نرںجن پَےنھݨ بھگت بڈاای ۔۔

ਨਿਜ ਘਰਿ ਵਾਸਾ ਸਦਾ ਹਰਿ ਸੇਵਨਿ ਹਰਿ ਦਰਿ ਸੋਭਾ ਪਾਈ ॥੨॥nij ghar vaasaa sadhaa har sevan har dhar sobhaa paiee ||2||निज घरि वासा सदा हरि सेवनि हरि दरि सोभा पाई ॥२॥نِج گھر واسا سدا هرِ سےون هرِ درِ سوبھا پاای ۔۔۲۔۔

ਮਨਮੁਖ ਬੁਧਿ ਕਾਚੀ ਮਨੂਆ ਡੋਲੈ ਅਕਥੁ ਨ ਕਥੈ ਕਹਾਨੀ ॥manmukh budh kaachee manooaa ddolai akath na kathai kahaanee ||मनमुख बुधि काची मनूआ डोलै अकथु न कथै कहानी ॥منمکھ بُدھ کاچیِ منُوآ ڈولَے اکتھ ن کتھَے کهانیِ ۔۔

ਗੁਰਮਤਿ ਨਿਹਚਲੁ ਹਰਿ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਾਚੀ ਬਾਨੀ ॥੩॥gurmat nihachal har man vasiaa a(n)mirat saachee baanee ||3||गुरमति निहचलु हरि मनि वसिआ अंमृत साची बानी ॥३॥گُرمت نهچل هر منِ وسِآ اںمرت ساچیِ بانیِ ۔۔۳۔۔

ਮਨ ਕੇ ਤਰੰਗ ਸਬਦਿ ਨਿਵਾਰੇ ਰਸਨਾ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਈ ॥man ke tara(n)g sabadh nivaare rasanaa sahaj subhaiee ||मन के तरंग सबदि निवारे रसना सहजि सुभाई ॥من کے ترںگ سبد نوارے رسنا سهج سُبھاای ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਮਿਲਿ ਰਹੀਐ ਸਦ ਅਪੁਨੇ ਜਿਨਿ ਹਰਿ ਸੇਤੀ ਲਿਵ ਲਾਈ ॥੪॥satigur mil raheeaai sadh apune jin har setee liv laiee ||4||सतिगुर मिलि रहीऐ सद अपुने जिनि हरि सेती लिव लाई ॥४॥ستگر ملِ رهیِاَے سد اپنے جنِ هرِ سےتیِ لو لاای ۔۔۴۔۔

ਮਨੁ ਸਬਦਿ ਮਰੈ ਤਾ ਮੁਕਤੋ ਹੋਵੈ ਹਰਿ ਚਰਣੀ ਚਿਤੁ ਲਾਈ ॥man sabadh marai taa mukato hovai har charanee chit laiee ||मनु सबदि मरै ता मुकतो होवै हरि चरणी चितु लाई ॥من سبد مرَے تا مُکتو هووَے هر چرݨیِ چت لاای ۔۔

ਹਰਿ ਸਰੁ ਸਾਗਰੁ ਸਦਾ ਜਲੁ ਨਿਰਮਲੁ ਨਾਵੈ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਈ ॥੫॥har sar saagar sadhaa jal niramal naavai sahaj subhaiee ||5||हरि सरु सागरु सदा जलु निरमलु नावै सहजि सुभाई ॥५॥هر سر ساگر سدا جل نرمل ناوَے سهجِ سُبھاای ۔۔۵۔۔

ਸਬਦੁ ਵੀਚਾਰਿ ਸਦਾ ਰੰਗਿ ਰਾਤੇ ਹਉਮੈ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਮਾਰੀ ॥sabadh veechaar sadhaa ra(n)g raate haumai tirasanaa maaree ||सबदु वीचारि सदा रंगि राते हउमै तृसना मारी ॥سبد ویِچار سدا رںگ راتے هامَے ترسنا ماریِ ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਨਿਹਕੇਵਲੁ ਹਰਿ ਰਵਿਆ ਸਭੁ ਆਤਮ ਰਾਮੁ ਮੁਰਾਰੀ ॥੬॥a(n)tar nihakeval har raviaa sabh aatam raam muraaree ||6||अंतरि निहकेवलु हरि रविआ सभु आतम रामु मुरारी ॥६॥اںتر نهکےول هر روِآ سبھ آتم رام مُراریِ ۔۔۶۔۔

ਸੇਵਕ ਸੇਵਿ ਰਹੇ ਸਚਿ ਰਾਤੇ ਜੋ ਤੇਰੈ ਮਨਿ ਭਾਣੇ ॥sevak sev rahe sach raate jo terai man bhaane ||सेवक सेवि रहे सचि राते जो तेरै मनि भाणे ॥سےوک سےو رهے سچ راتے جو تےرَے منِ بھاݨے ۔۔

ਦੁਬਿਧਾ ਮਹਲੁ ਨ ਪਾਵੈ ਜਗਿ ਝੂਠੀ ਗੁਣ ਅਵਗਣ ਨ ਪਛਾਣੇ ॥੭॥dhubidhaa mahal na paavai jag jhooThee gun avagan na pachhaane ||7||दुबिधा महलु न पावै जगि झूठी गुण अवगण न पछाणे ॥७॥دُبدھا مهل ن پاوَے جگ جھُوٹھیِ گُݨ اوگݨ ن پچھاݨے ۔۔۷۔۔

ਆਪੇ ਮੇਲਿ ਲਏ ਅਕਥੁ ਕਥੀਐ ਸਚੁ ਸਬਦੁ ਸਚੁ ਬਾਣੀ ॥aape mel le akath katheeaai sach sabadh sach baanee ||आपे मेलि लए अकथु कथीऐ सचु सबदु सचु बाणी ॥آپے مےل لاے اکتھ کتھیِاَے سچ سبد سچ باݨیِ ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਾਚੇ ਸਚਿ ਸਮਾਣੇ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਵਖਾਣੀ ॥੮॥੧॥naanak saache sach samaane har kaa naam vakhaanee ||8||1||नानक साचे सचि समाणे हरि का नामु वखाणी ॥८॥१॥نانک ساچے سچ سماݨے هرِ کا نام وکھاݨیِ ۔۔۸۔۔۱۔۔

ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੩ ॥saarag mahalaa teejaa ||सारग महला ३ ॥سارگ مهلا ۳ ۔۔

ਮਨ ਮੇਰੇ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਅਤਿ ਮੀਠਾ ॥man mere har kaa naam at meeThaa ||मन मेरे हरि का नामु अति मीठा ॥من مےرے هر کا نام اتِ میِٹھا ۔۔