Ang 1231 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੨੩੧)

ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੫ ॥saarag mahalaa panjavaa ||सारग महला ५ ॥سارگ مهلا ۵ ۔۔

ਲਾਲ ਲਾਲ ਮੋਹਨ ਗੋਪਾਲ ਤੂ ॥laal laal mohan gopaal too ||लाल लाल मोहन गोपाल तू ॥لال لال موهن گوپال تُو ۔۔

ਕੀਟ ਹਸਤਿ ਪਾਖਾਣ ਜੰਤ ਸਰਬ ਮੈ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲ ਤੂ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥keeT hasat paakhaan ja(n)t sarab mai pratipaal too ||1|| rahaau ||कीट हसति पाखाण जंत सरब मै प्रतिपाल तू ॥१॥ रहाउ ॥کیِٹ هست پاکھاݨ جںت سرب مَے پرتپال تُو ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਨਹ ਦੂਰਿ ਪੂਰਿ ਹਜੂਰਿ ਸੰਗੇ ॥neh dhoor poor hajoor sa(n)ge ||नह दूरि पूरि हजूरि संगे ॥نه دُور پُور هجُور سںگے ۔۔

ਸੁੰਦਰ ਰਸਾਲ ਤੂ ॥੧॥su(n)dhar rasaal too ||1||सुँदर रसाल तू ॥१॥سُںدر رسال تُو ۔۔۱۔۔

ਨਹ ਬਰਨ ਬਰਨ ਨਹ ਕੁਲਹ ਕੁਲ ॥neh baran baran neh kuleh kul ||नह बरन बरन नह कुलह कुल ॥نه برن برن نه کُله کُل ۔۔

ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਭ ਕਿਰਪਾਲ ਤੂ ॥੨॥੯॥੧੩੮॥naanak prabh kirapaal too ||2||9||138||नानक प्रभ किरपाल तू ॥२॥९॥१३८॥نانک پربھ کرپال تُو ۔۔۲۔۔۹۔۔۱۳۸۔۔

ਸਾਰਗ ਮਃ ੫ ॥saarag mahalaa panjavaa ||सारग म: ५ ॥سارگ مÚ ۵ ۔۔

ਕਰਤ ਕੇਲ ਬਿਖੈ ਮੇਲ ਚੰਦ੍ਰ ਸੂਰ ਮੋਹੇ ॥karat kel bikhai mel cha(n)dhr soor mohe ||करत केल बिखै मेल चंद्र सूर मोहे ॥کرت کےل بکھَے مےل چںدر سُور موهے ۔۔

ਉਪਜਤਾ ਬਿਕਾਰ ਦੁੰਦਰ ਨਉਪਰੀ ਝੁਨੰਤਕਾਰ ਸੁੰਦਰ ਅਨਿਗ ਭਾਉ ਕਰਤ ਫਿਰਤ ਬਿਨੁ ਗੋਪਾਲ ਧੋਹੇ ॥ ਰਹਾਉ ॥aupajataa bikaar dhu(n)dhar nauparee jhuna(n)takaar su(n)dhar anig bhaau karat firat bin gopaal dhohe || rahaau ||उपजता बिकार दुँदर नउपरी झुनंतकार सुँदर अनिग भाउ करत फिरत बिनु गोपाल धोहे ॥ रहाउ ॥اُپجتا بکار دُںدر ناپریِ جھُنµتکار سُںدر انگ بھاا کرت پھرت بن گوپال دھوهے ۔۔ رهاا ۔۔

ਤੀਨਿ ਭਉਨੇ ਲਪਟਾਇ ਰਹੀ ਕਾਚ ਕਰਮਿ ਨ ਜਾਤ ਸਹੀ ਉਨਮਤ ਅੰਧ ਧੰਧ ਰਚਿਤ ਜੈਸੇ ਮਹਾ ਸਾਗਰ ਹੋਹੇ ॥੧॥teen bhaune lapaTai rahee kaach karam na jaat sahee unamat a(n)dh dha(n)dh rachit jaise mahaa saagar hohe ||1||तीनि भउने लपटाइ रही काच करमि न जात सही उनमत अंध धंध रचित जैसे महा सागर होहे ॥१॥تیٍن بھانے لپٹاا رهیِ کاچ کرم ن جات سهیِ اُنمت اںدھ دھںدھ رچت جَےسے مها ساگر هوهے ۔۔۱۔۔

ਉਧਰੇ ਹਰਿ ਸੰਤ ਦਾਸ ਕਾਟਿ ਦੀਨੀ ਜਮ ਕੀ ਫਾਸ ਪਤਿਤ ਪਾਵਨ ਨਾਮੁ ਜਾ ਕੋ ਸਿਮਰਿ ਨਾਨਕ ਓਹੇ ॥੨॥੧੦॥੧੩੯॥੩॥੧੩॥੧੫੫॥audhare har sa(n)t dhaas kaaT dheenee jam kee faas patit paavan naam jaa ko simar naanak ohe ||2||10||139||3||13||155||उधरे हरि संत दास काटि दीनी जम की फास पतित पावन नामु जा को सिमरि नानक ओहे ॥२॥१०॥१३९॥३॥१३॥१५५॥اُدھرے هر سںت داس کاٹ دیٍنیِ جم کیِ پھاس پتِت پاون نام جا کو سمر نانک اوهے ۔۔۲۔۔۱۰۔۔۱۳۹۔۔۳۔۔۱۳۔۔۱۵۵۔۔

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਰਾਗੁ ਸਾਰੰਗ ਮਹਲਾ ੯ ॥raag saara(n)g mahalaa nauvaa ||रागु सारंग महला ९ ॥راگ سارںگ مهلا ۹ ۔۔

ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਤੇਰੋ ਕੋ ਨ ਸਹਾਈ ॥har bin tero ko na sahaiee ||हरि बिनु तेरो को न सहाई ॥هر بن تےرو کو ن سهاای ۔۔

ਕਾਂ ਕੀ ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਸੁਤ ਬਨਿਤਾ ਕੋ ਕਾਹੂ ਕੋ ਭਾਈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥kaa(n) kee maat pitaa sut banitaa ko kaahoo ko bhaiee ||1|| rahaau ||काँ की मात पिता सुत बनिता को काहू को भाई ॥१॥ रहाउ ॥کاں کیِ مات پتا سُت بنتا کو کاهُو کو بھاای ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਧਨੁ ਧਰਨੀ ਅਰੁ ਸੰਪਤਿ ਸਗਰੀ ਜੋ ਮਾਨਿਓ ਅਪਨਾਈ ॥dhan dharanee ar sa(n)pat sagaree jo maanio apanaiee ||धनु धरनी अरु संपति सगरी जो मानिओ अपनाई ॥دھن دھرنیِ ار سمپت سگریِ جو ماناو اپناای ۔۔

ਤਨ ਛੂਟੈ ਕਛੁ ਸੰਗਿ ਨ ਚਾਲੈ ਕਹਾ ਤਾਹਿ ਲਪਟਾਈ ॥੧॥tan chhooTai kachh sa(n)g na chaalai kahaa taeh lapaTaiee ||1||तन छूटै कछु संगि न चालै कहा ताहि लपटाई ॥१॥تن چھُوٹَے کچھ سںگ ن چالَے کها تاه لپٹاای ۔۔۱۔۔

ਦੀਨ ਦਇਆਲ ਸਦਾ ਦੁਖ ਭੰਜਨ ਤਾ ਸਿਉ ਰੁਚਿ ਨ ਬਢਾਈ ॥dheen dhiaal sadhaa dhukh bha(n)jan taa siau ruch na baddaiee ||दीन दइआल सदा दुख भंजन ता सिउ रुचि न बढाई ॥دیٍن دایال سدا دُکھ بھںجن تا سا رُچ ن بڈھاای ۔۔

ਨਾਨਕ ਕਹਤ ਜਗਤ ਸਭ ਮਿਥਿਆ ਜਿਉ ਸੁਪਨਾ ਰੈਨਾਈ ॥੨॥੧॥naanak kahat jagat sabh mithiaa jiau supanaa rainaiee ||2||1||नानक कहत जगत सभ मिथिआ जिउ सुपना रैनाई ॥२॥१॥نانک کهت جگت سبھ متھآ جا سُپنا رَےناای ۔۔۲۔۔۱۔۔

ਸਾਰੰਗ ਮਹਲਾ ੯ ॥saara(n)g mahalaa nauvaa ||सारंग महला ९ ॥سارںگ مهلا ۹ ۔۔

ਕਹਾ ਮਨ ਬਿਖਿਆ ਸਿਉ ਲਪਟਾਹੀ ॥kahaa man bikhiaa siau lapaTaahee ||कहा मन बिखिआ सिउ लपटाही ॥کها من بکھآ سا لپٹاهیِ ۔۔

ਯਾ ਜਗ ਮਹਿ ਕੋਊ ਰਹਨੁ ਨ ਪਾਵੈ ਇਕਿ ਆਵਹਿ ਇਕਿ ਜਾਹੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥yaa jag meh kouoo rahan na paavai ik aaveh ik jaahee ||1|| rahaau ||या जग महि कोऊ रहनु न पावै इकि आवहि इकि जाही ॥१॥ रहाउ ॥ےا جگ مهِ کواُو رهن ن پاوَے اک آوه اکِ جاهیِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕਾਂ ਕੋ ਤਨੁ ਧਨੁ ਸੰਪਤਿ ਕਾਂ ਕੀ ਕਾ ਸਿਉ ਨੇਹੁ ਲਗਾਹੀ ॥kaa(n) ko tan dhan sa(n)pat kaa(n) kee kaa siau neh lagaahee ||काँ को तनु धनु संपति काँ की का सिउ नेहु लगाही ॥کاں کو تن دھن سمپت کاں کیِ کا سا نےهُ لگاهیِ ۔۔

ਜੋ ਦੀਸੈ ਸੋ ਸਗਲ ਬਿਨਾਸੈ ਜਿਉ ਬਾਦਰ ਕੀ ਛਾਹੀ ॥੧॥jo dheesai so sagal binaasai jiau baadhar kee chhaahee ||1||जो दीसै सो सगल बिनासै जिउ बादर की छाही ॥१॥جو دیِسَے سو سگل بناسَے جا بادر کیِ چھاهیِ ۔۔۱۔۔

ਤਜਿ ਅਭਿਮਾਨੁ ਸਰਣਿ ਸੰਤਨ ਗਹੁ ਮੁਕਤਿ ਹੋਹਿ ਛਿਨ ਮਾਹੀ ॥taj abhimaan saran sa(n)tan gahu mukat hoh chhin maahee ||तजि अभिमानु सरणि संतन गहु मुकति होहि छिन माही ॥تج ابھِمان سرݨ سںتن گهُ مُکت هوه چھن ماهیِ ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਭਗਵੰਤ ਭਜਨ ਬਿਨੁ ਸੁਖੁ ਸੁਪਨੈ ਭੀ ਨਾਹੀ ॥੨॥੨॥jan naanak bhagava(n)t bhajan bin sukh supanai bhee naahee ||2||2||जन नानक भगवंत भजन बिनु सुखु सुपनै भी नाही ॥२॥२॥جن نانک بھگوںت بھجن بن سُکھ سُپنَے بھیِ ناهیِ ۔۔۲۔۔۲۔۔

ਸਾਰੰਗ ਮਹਲਾ ੯ ॥saara(n)g mahalaa nauvaa ||सारंग महला ९ ॥سارںگ مهلا ۹ ۔۔

ਕਹਾ ਨਰ ਅਪਨੋ ਜਨਮੁ ਗਵਾਵੈ ॥kahaa nar apano janam gavaavai ||कहा नर अपनो जनमु गवावै ॥کها نر اپنو جنم گواوَے ۔۔

ਮਾਇਆ ਮਦਿ ਬਿਖਿਆ ਰਸਿ ਰਚਿਓ ਰਾਮ ਸਰਨਿ ਨਹੀ ਆਵੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥maiaa madh bikhiaa ras rachio raam saran nahee aavai ||1|| rahaau ||माइआ मदि बिखिआ रसि रचिओ राम सरनि नही आवै ॥१॥ रहाउ ॥مااآ مد بکھِآ رسِ رچِاو رام سرن نهیِ آوَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਇਹੁ ਸੰਸਾਰੁ ਸਗਲ ਹੈ ਸੁਪਨੋ ਦੇਖਿ ਕਹਾ ਲੋਭਾਵੈ ॥eih sa(n)saar sagal hai supano dhekh kahaa lobhaavai ||इहु संसारु सगल है सुपनो देखि कहा लोभावै ॥ِاهُ سںسار سگل هَے سُپنو دےکھ کها لوبھاوَے ۔۔

ਜੋ ਉਪਜੈ ਸੋ ਸਗਲ ਬਿਨਾਸੈ ਰਹਨੁ ਨ ਕੋਊ ਪਾਵੈ ॥੧॥jo upajai so sagal binaasai rahan na kouoo paavai ||1||जो उपजै सो सगल बिनासै रहनु न कोऊ पावै ॥१॥جو اُپجَے سو سگل بناسَے رهن ن کواُو پاوَے ۔۔۱۔۔

ਮਿਥਿਆ ਤਨੁ ਸਾਚੋ ਕਰਿ ਮਾਨਿਓ ਇਹ ਬਿਧਿ ਆਪੁ ਬੰਧਾਵੈ ॥mithiaa tan saacho kar maanio ieh bidh aap ba(n)dhaavai ||मिथिआ तनु साचो करि मानिओ इह बिधि आपु बंधावै ॥مِتھآ تن ساچو کر ماناو اه بدھِ آپ بںدھاوَے ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਸੋਊ ਜਨੁ ਮੁਕਤਾ ਰਾਮ ਭਜਨ ਚਿਤੁ ਲਾਵੈ ॥੨॥੩॥jan naanak souoo jan mukataa raam bhajan chit laavai ||2||3||जन नानक सोऊ जनु मुकता राम भजन चितु लावै ॥२॥३॥جن نانک سواُو جن مُکتا رام بھجن چت لاوَے ۔۔۲۔۔۳۔۔

ਸਾਰੰਗ ਮਹਲਾ ੯ ॥saara(n)g mahalaa nauvaa ||सारंग महला ९ ॥سارںگ مهلا ۹ ۔۔

ਮਨ ਕਰਿ ਕਬਹੂ ਨ ਹਰਿ ਗੁਨ ਗਾਇਓ ॥man kar kabahoo na har gun gaio ||मन करि कबहू न हरि गुन गाइओ ॥من کر کبهُو ن هرِ گُن گاااو ۔۔