Ang 1230 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੨੩੦)

ਸੰਤਨ ਕੈ ਚਰਨ ਲਾਗੇ ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧ ਲੋਭ ਤਿਆਗੇ ਗੁਰ ਗੋਪਾਲ ਭਏ ਕ੍ਰਿਪਾਲ ਲਬਧਿ ਅਪਨੀ ਪਾਈ ॥੧॥sa(n)tan kai charan laage kaam karodh lobh tiaage gur gopaal bhe kirapaal labadh apanee paiee ||1||संतन कै चरन लागे काम क्रोध लोभ तिआगे गुर गोपाल भए कृपाल लबधि अपनी पाई ॥१॥سںتن کَے چرن لاگے کام ک®ودھ لوبھ تآگے گُر گوپال بھاے ک®پال لبدھ اپنیِ پاای ۔۔۱۔۔

ਬਿਨਸੇ ਭ੍ਰਮ ਮੋਹ ਅੰਧ ਟੂਟੇ ਮਾਇਆ ਕੇ ਬੰਧ ਪੂਰਨ ਸਰਬਤ੍ਰ ਠਾਕੁਰ ਨਹ ਕੋਊ ਬੈਰਾਈ ॥binase bhram moh a(n)dh TooTe maiaa ke ba(n)dh pooran sarabatr Thaakur neh kouoo bairaiee ||बिनसे भ्रम मोह अंध टूटे माइआ के बंध पूरन सरबत्र ठाकुर नह कोऊ बैराई ॥بٍنسے بھرم موه اںدھ ٹُوٹے مااآ کے بںدھ پُورن سربتر ٹھاکر نه کواُو بَےراای ۔۔

ਸੁਆਮੀ ਸੁਪ੍ਰਸੰਨ ਭਏ ਜਨਮ ਮਰਨ ਦੋਖ ਗਏ ਸੰਤਨ ਕੈ ਚਰਨ ਲਾਗਿ ਨਾਨਕ ਗੁਨ ਗਾਈ ॥੨॥੩॥੧੩੨॥suaamee suprasa(n)n bhe janam maran dhokh ge sa(n)tan kai charan laag naanak gun gaiee ||2||3||132||सुआमी सुप्रसंन भए जनम मरन दोख गए संतन कै चरन लागि नानक गुन गाई ॥२॥३॥१३२॥سُآمیِ سُپرسنّ بھاے جنم مرن دوکھ گاے سںتن کَے چرن لاگ نانک گُن گاای ۔۔۲۔۔۳۔۔۱۳۲۔۔

ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੫ ॥saarag mahalaa panjavaa ||सारग महला ५ ॥سارگ مهلا ۵ ۔۔

ਹਰਿ ਹਰੇ ਹਰਿ ਮੁਖਹੁ ਬੋਲਿ ਹਰਿ ਹਰੇ ਮਨਿ ਧਾਰੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥har hare har mukhahu bol har hare man dhaare ||1|| rahaau ||हरि हरे हरि मुखहु बोलि हरि हरे मनि धारे ॥१॥ रहाउ ॥هر هرے هرِ مُکھهُ بول هرِ هرے منِ دھارے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸ੍ਰਵਨ ਸੁਨਨ ਭਗਤਿ ਕਰਨ ਅਨਿਕ ਪਾਤਿਕ ਪੁਨਹਚਰਨ ॥sravan sunan bhagat karan anik paatik punahacharan ||स्रवन सुनन भगति करन अनिक पातिक पुनहचरन ॥سرون سُنن بھگت کرن انک پاتک پُنهچرن ۔۔

ਸਰਨ ਪਰਨ ਸਾਧੂ ਆਨ ਬਾਨਿ ਬਿਸਾਰੇ ॥੧॥saran paran saadhoo aan baan bisaare ||1||सरन परन साधू आन बानि बिसारे ॥१॥سرن پرن سادھُو آن بان بسارے ۔۔۱۔۔

ਹਰਿ ਚਰਨ ਪ੍ਰੀਤਿ ਨੀਤ ਨੀਤਿ ਪਾਵਨਾ ਮਹਿ ਮਹਾ ਪੁਨੀਤ ॥har charan preet neet neet paavanaa meh mahaa puneet ||हरि चरन प्रीति नीत नीति पावना महि महा पुनीत ॥هر چرن پریِت نیِت نیِت پاونا مهِ مها پُنیِت ۔۔

ਸੇਵਕ ਭੈ ਦੂਰਿ ਕਰਨ ਕਲਿਮਲ ਦੋਖ ਜਾਰੇ ॥sevak bhai dhoor karan kalimal dhokh jaare ||सेवक भै दूरि करन कलिमल दोख जारे ॥سےوک بھَے دُور کرن کلمل دوکھ جارے ۔۔

ਕਹਤ ਮੁਕਤ ਸੁਨਤ ਮੁਕਤ ਰਹਤ ਜਨਮ ਰਹਤੇ ॥kahat mukat sunat mukat rahat janam rahate ||कहत मुकत सुनत मुकत रहत जनम रहते ॥کهت مُکت سُنت مُکت رهت جنم رهتے ۔۔

ਰਾਮ ਰਾਮ ਸਾਰ ਭੂਤ ਨਾਨਕ ਤਤੁ ਬੀਚਾਰੇ ॥੨॥੪॥੧੩੩॥raam raam saar bhoot naanak tat beechaare ||2||4||133||राम राम सार भूत नानक ततु बीचारे ॥२॥४॥१३३॥رام رام سار بھُوت نانک تت بیِچارے ۔۔۲۔۔۴۔۔۱۳۳۔۔

ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੫ ॥saarag mahalaa panjavaa ||सारग महला ५ ॥سارگ مهلا ۵ ۔۔

ਨਾਮ ਭਗਤਿ ਮਾਗੁ ਸੰਤ ਤਿਆਗਿ ਸਗਲ ਕਾਮੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥naam bhagat maag sa(n)t tiaag sagal kaamee ||1|| rahaau ||नाम भगति मागु संत तिआगि सगल कामी ॥१॥ रहाउ ॥نام بھگت ماگ سںت تآگ سگل کامیِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਪ੍ਰੀਤਿ ਲਾਇ ਹਰਿ ਧਿਆਇ ਗੁਨ ਗੋੁਬਿੰਦ ਸਦਾ ਗਾਇ ॥preet lai har dhiaai gun guobi(n)dh sadhaa gai ||प्रीति लाइ हरि धिआइ गुन गुोबिंद सदा गाइ ॥پریِت لاا هر دھآا گُن گُوبںد سدا گاا ۔۔

ਹਰਿ ਜਨ ਕੀ ਰੇਨ ਬਾਂਛੁ ਦੈਨਹਾਰ ਸੁਆਮੀ ॥੧॥har jan kee ren baa(n)chh dhainahaar suaamee ||1||हरि जन की रेन बाँछु दैनहार सुआमी ॥१॥هر جن کیِ رےن باںچھ دَےنهار سُآمیِ ۔۔۱۔۔

ਸਰਬ ਕੁਸਲ ਸੁਖ ਬਿਸ੍ਰਾਮ ਆਨਦਾ ਆਨੰਦ ਨਾਮ ਜਮ ਕੀ ਕਛੁ ਨਾਹਿ ਤ੍ਰਾਸ ਸਿਮਰਿ ਅੰਤਰਜਾਮੀ ॥sarab kusal sukh bisraam aanadhaa aana(n)dh naam jam kee kachh naeh traas simar a(n)tarajaamee ||सरब कुसल सुख बिस्राम आनदा आनंद नाम जम की कछु नाहि त्रास सिमरि अंतरजामी ॥سرب کُسل سُکھ بسرام آندا آنµد نام جم کیِ کچھ ناه تراس سمر اںترجامیِ ۔۔

ਏਕ ਸਰਨ ਗੋਬਿੰਦ ਚਰਨ ਸੰਸਾਰ ਸਗਲ ਤਾਪ ਹਰਨ ॥ek saran gobi(n)dh charan sa(n)saar sagal taap haran ||एक सरन गोबिंद चरन संसार सगल ताप हरन ॥اےک سرن گوبںد چرن سںسار سگل تاپ هرن ۔۔

ਨਾਵ ਰੂਪ ਸਾਧਸੰਗ ਨਾਨਕ ਪਾਰਗਰਾਮੀ ॥੨॥੫॥੧੩੪॥naav roop saadhasa(n)g naanak paaragaraamee ||2||5||134||नाव रूप साधसंग नानक पारगरामी ॥२॥५॥१३४॥ناو رُوپ سادھسںگ نانک پارگرامیِ ۔۔۲۔۔۵۔۔۱۳۴۔۔

ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੫ ॥saarag mahalaa panjavaa ||सारग महला ५ ॥سارگ مهلا ۵ ۔۔

ਗੁਨ ਲਾਲ ਗਾਵਉ ਗੁਰ ਦੇਖੇ ॥gun laal gaavau gur dhekhe ||गुन लाल गावउ गुर देखे ॥گُن لال گاوا گُر دےکھے ۔۔

ਪੰਚਾ ਤੇ ਏਕੁ ਛੂਟਾ ਜਉ ਸਾਧਸੰਗਿ ਪਗ ਰਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥pa(n)chaa te ek chhooTaa jau saadhasa(n)g pag rau ||1|| rahaau ||पंचा ते एकु छूटा जउ साधसंगि पग रउ ॥१॥ रहाउ ॥پںچا تے اےک چھُوٹا جا سادھسںگ پگ را ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਦ੍ਰਿਸਟਉ ਕਛੁ ਸੰਗਿ ਨ ਜਾਇ ਮਾਨੁ ਤਿਆਗਿ ਮੋਹਾ ॥dhirasaTau kachh sa(n)g na jai maan tiaag mohaa ||दृसटउ कछु संगि न जाइ मानु तिआगि मोहा ॥دِرسٹا کچھ سںگ ن جاا مان تآگ موها ۔۔

ਏਕੈ ਹਰਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਲਾਇ ਮਿਲਿ ਸਾਧਸੰਗਿ ਸੋਹਾ ॥੧॥ekai har preet lai mil saadhasa(n)g sohaa ||1||एकै हरि प्रीति लाइ मिलि साधसंगि सोहा ॥१॥اےکَے هر پریِت لاا ملِ سادھسںگ سوها ۔۔۱۔۔

ਪਾਇਓ ਹੈ ਗੁਣ ਨਿਧਾਨੁ ਸਗਲ ਆਸ ਪੂਰੀ ॥paio hai gun nidhaan sagal aas pooree ||पाइओ है गुण निधानु सगल आस पूरी ॥پاااو هَے گُݨ ندھان سگل آس پُوریِ ۔۔

ਨਾਨਕ ਮਨਿ ਅਨੰਦ ਭਏ ਗੁਰਿ ਬਿਖਮ ਗਾਰ੍ਹ ਤੋਰੀ ॥੨॥੬॥੧੩੫॥naanak man ana(n)dh bhe gur bikham gaarh toree ||2||6||135||नानक मनि अनंद भए गुरि बिखम गार्ह तोरी ॥२॥६॥१३५॥نانک من انµد بھاے گُر بکھم گارھ توریِ ۔۔۲۔۔۶۔۔۱۳۵۔۔

ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੫ ॥saarag mahalaa panjavaa ||सारग महला ५ ॥سارگ مهلا ۵ ۔۔

ਮਨਿ ਬਿਰਾਗੈਗੀ ॥ ਖੋਜਤੀ ਦਰਸਾਰ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥man biraagaigee || khojatee dharasaar ||1|| rahaau ||मनि बिरागैगी ॥ खोजती दरसार ॥१॥ रहाउ ॥من براگَےگیِ ۔۔ کھوجتیِ درسار ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਾਧੂ ਸੰਤਨ ਸੇਵਿ ਕੈ ਪ੍ਰਿਉ ਹੀਅਰੈ ਧਿਆਇਓ ॥saadhoo sa(n)tan sev kai priau heearai dhiaaio ||साधू संतन सेवि कै पृउ हीअरै धिआइओ ॥سادھُو سںتن سےو کَے پرا هیِارَے دھآااو ۔۔

ਆਨੰਦ ਰੂਪੀ ਪੇਖਿ ਕੈ ਹਉ ਮਹਲੁ ਪਾਵਉਗੀ ॥੧॥aana(n)dh roopee pekh kai hau mahal paavaugee ||1||आनंद रूपी पेखि कै हउ महलु पावउगी ॥१॥آنµد رُوپیِ پےکھ کَے ها مهل پاواگیِ ۔۔۱۔۔

ਕਾਮ ਕਰੀ ਸਭ ਤਿਆਗਿ ਕੈ ਹਉ ਸਰਣਿ ਪਰਉਗੀ ॥kaam karee sabh tiaag kai hau saran paraugee ||काम करी सभ तिआगि कै हउ सरणि परउगी ॥کام کریِ سبھ تآگ کَے ها سرݨ پراگیِ ۔۔

ਨਾਨਕ ਸੁਆਮੀ ਗਰਿ ਮਿਲੇ ਹਉ ਗੁਰ ਮਨਾਵਉਗੀ ॥੨॥੭॥੧੩੬॥naanak suaamee gar mile hau gur manaavaugee ||2||7||136||नानक सुआमी गरि मिले हउ गुर मनावउगी ॥२॥७॥१३६॥نانک سُآمیِ گر ملے ها گُر مناواگیِ ۔۔۲۔۔۷۔۔۱۳۶۔۔

ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੫ ॥saarag mahalaa panjavaa ||सारग महला ५ ॥سارگ مهلا ۵ ۔۔

ਐਸੀ ਹੋਇ ਪਰੀ ॥aaisee hoi paree ||ऐसी होइ परी ॥اَےسیِ هوا پریِ ۔۔

ਜਾਨਤੇ ਦਇਆਰ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jaanate dhiaar ||1|| rahaau ||जानते दइआर ॥१॥ रहाउ ॥جانتے دایار ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਮਾਤਰ ਪਿਤਰ ਤਿਆਗਿ ਕੈ ਮਨੁ ਸੰਤਨ ਪਾਹਿ ਬੇਚਾਇਓ ॥maatar pitar tiaag kai man sa(n)tan paeh bechaio ||मातर पितर तिआगि कै मनु संतन पाहि बेचाइओ ॥ماتر پتر تآگ کَے من سںتن پاه بےچاااو ۔۔

ਜਾਤਿ ਜਨਮ ਕੁਲ ਖੋਈਐ ਹਉ ਗਾਵਉ ਹਰਿ ਹਰੀ ॥੧॥jaat janam kul khoieeaai hau gaavau har haree ||1||जाति जनम कुल खोईऐ हउ गावउ हरि हरी ॥१॥جات جنم کُل کھوایاَے ها گاوا هر هریِ ۔۔۱۔۔

ਲੋਕ ਕੁਟੰਬ ਤੇ ਟੂਟੀਐ ਪ੍ਰਭ ਕਿਰਤਿ ਕਿਰਤਿ ਕਰੀ ॥lok kuTa(n)b te TooTeeaai prabh kirat kirat karee ||लोक कुटंब ते टूटीऐ प्रभ किरति किरति करी ॥لوک کُٹںب تے ٹُوٹیِاَے پربھ کرت کرت کریِ ۔۔

ਗੁਰਿ ਮੋ ਕਉ ਉਪਦੇਸਿਆ ਨਾਨਕ ਸੇਵਿ ਏਕ ਹਰੀ ॥੨॥੮॥੧੩੭॥gur mo kau upadhesiaa naanak sev ek haree ||2||8||137||गुरि मो कउ उपदेसिआ नानक सेवि एक हरी ॥२॥८॥१३७॥گُر مو کا اُپدےسآ نانک سےو اےک هریِ ۔۔۲۔۔۸۔۔۱۳۷۔۔