Ang 1224 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੨੨੪)

ਨਾਨਕ ਦਾਸੁ ਦਰਸੁ ਪ੍ਰਭ ਜਾਚੈ ਮਨ ਤਨ ਕੋ ਆਧਾਰ ॥੨॥੭੮॥੧੦੧॥naanak dhaas dharas prabh jaachai man tan ko aadhaar ||2||78||101||नानक दासु दरसु प्रभ जाचै मन तन को आधार ॥२॥७८॥१०१॥نانک داس درس پربھ جاچَے من تن کو آدھار ۔۔۲۔۔۷۸۔۔۱۰۱۔۔

ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੫ ॥saarag mahalaa panjavaa ||सारग महला ५ ॥سارگ مهلا ۵ ۔۔

ਮੈਲਾ ਹਰਿ ਕੇ ਨਾਮ ਬਿਨੁ ਜੀਉ ॥mailaa har ke naam bin jeeau ||मैला हरि के नाम बिनु जीउ ॥مَےلا هر کے نام بن جیِا ۔۔

ਤਿਨਿ ਪ੍ਰਭਿ ਸਾਚੈ ਆਪਿ ਭੁਲਾਇਆ ਬਿਖੈ ਠਗਉਰੀ ਪੀਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥tin prabh saachai aap bhulaiaa bikhai Thagauree peeau ||1|| rahaau ||तिनि प्रभि साचै आपि भुलाइआ बिखै ठगउरी पीउ ॥१॥ रहाउ ॥تٍن پربھ ساچَے آپ بھُلاایا بکھَے ٹھگاریِ پیِا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕੋਟਿ ਜਨਮ ਭ੍ਰਮਤੌ ਬਹੁ ਭਾਂਤੀ ਥਿਤਿ ਨਹੀ ਕਤਹੂ ਪਾਈ ॥koT janam bhramatau bahu bhaa(n)tee thit nahee katahoo paiee ||कोटि जनम भ्रमतौ बहु भाँती थिति नही कतहू पाई ॥کوٹ جنم بھرمتَو بهُ بھاںتیِ تھت نهیِ کتهُو پاای ۔۔

ਪੂਰਾ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਹਜਿ ਨ ਭੇਟਿਆ ਸਾਕਤੁ ਆਵੈ ਜਾਈ ॥੧॥pooraa satigur sahaj na bheTiaa saakat aavai jaiee ||1||पूरा सतिगुरु सहजि न भेटिआ साकतु आवै जाई ॥१॥پُورا ستگر سهجِ ن بھےٹآ ساکت آوَے جاای ۔۔۱۔۔

ਰਾਖਿ ਲੇਹੁ ਪ੍ਰਭ ਸੰਮ੍ਰਿਥ ਦਾਤੇ ਤੁਮ ਪ੍ਰਭ ਅਗਮ ਅਪਾਰ ॥raakh leh prabh sa(n)mrith dhaate tum prabh agam apaar ||राखि लेहु प्रभ संमृथ दाते तुम प्रभ अगम अपार ॥راکھ لےهُ پربھ سںمرتھ داتے تُم پربھ اگم اپار ۔۔

ਨਾਨਕ ਦਾਸ ਤੇਰੀ ਸਰਣਾਈ ਭਵਜਲੁ ਉਤਰਿਓ ਪਾਰ ॥੨॥੭੯॥੧੦੨॥naanak dhaas teree saranaiee bhavajal utario paar ||2||79||102||नानक दास तेरी सरणाई भवजलु उतरिओ पार ॥२॥७९॥१०२॥نانک داس تےریِ سرݨاای بھوجل اُتراو پار ۔۔۲۔۔۷۹۔۔۱۰۲۔۔

ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੫ ॥saarag mahalaa panjavaa ||सारग महला ५ ॥سارگ مهلا ۵ ۔۔

ਰਮਣ ਕਉ ਰਾਮ ਕੇ ਗੁਣ ਬਾਦ ॥raman kau raam ke gun baadh ||रमण कउ राम के गुण बाद ॥رمݨ کا رام کے گُݨ باد ۔۔

ਸਾਧਸੰਗਿ ਧਿਆਈਐ ਪਰਮੇਸਰੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਜਾ ਕੇ ਸੁਆਦ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥saadhasa(n)g dhiaaieeaai paramesar a(n)mirat jaa ke suaadh ||1|| rahaau ||साधसंगि धिआईऐ परमेसरु अंमृत जा के सुआद ॥१॥ रहाउ ॥سادھسںگ دھآایاَے پرمےسر اںمرت جا کے سُآد ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਿਮਰਤ ਏਕੁ ਅਚੁਤ ਅਬਿਨਾਸੀ ਬਿਨਸੇ ਮਾਇਆ ਮਾਦ ॥simarat ek achut abinaasee binase maiaa maadh ||सिमरत एकु अचुत अबिनासी बिनसे माइआ माद ॥سِمرت اےک اچت ابناسیِ بنسے ماایا ماد ۔۔

ਸਹਜ ਅਨਦ ਅਨਹਦ ਧੁਨਿ ਬਾਣੀ ਬਹੁਰਿ ਨ ਭਏ ਬਿਖਾਦ ॥੧॥sahaj anadh anahadh dhun baanee bahur na bhe bikhaadh ||1||सहज अनद अनहद धुनि बाणी बहुरि न भए बिखाद ॥१॥سهج اند انهد دھُن باݨیِ بهُر ن بھاے بکھاد ۔۔۱۔۔

ਸਨਕਾਦਿਕ ਬ੍ਰਹਮਾਦਿਕ ਗਾਵਤ ਗਾਵਤ ਸੁਕ ਪ੍ਰਹਿਲਾਦ ॥sanakaadhik brahamaadhik gaavat gaavat suk prahilaadh ||सनकादिक ब्रहमादिक गावत गावत सुक प्रहिलाद ॥سنکادک برهمادک گاوت گاوت سُک پرهلاد ۔۔

ਪੀਵਤ ਅਮਿਉ ਮਨੋਹਰ ਹਰਿ ਰਸੁ ਜਪਿ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਬਿਸਮਾਦ ॥੨॥੮੦॥੧੦੩॥peevat amiau manohar har ras jap naanak har bisamaadh ||2||80||103||पीवत अमिउ मनोहर हरि रसु जपि नानक हरि बिसमाद ॥२॥८०॥१०३॥پیِوت اما منوهر هرِ رس جپِ نانک هرِ بسماد ۔۔۲۔۔۸۰۔۔۱۰۳۔۔

ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੫ ॥saarag mahalaa panjavaa ||सारग महला ५ ॥سارگ مهلا ۵ ۔۔

ਕੀਨੑੇ ਪਾਪ ਕੇ ਬਹੁ ਕੋਟ ॥keen(h)e paap ke bahu koT ||कीन्ने पाप के बहु कोट ॥کیٍنھے پاپ کے بهُ کوٹ ۔۔

ਦਿਨਸੁ ਰੈਨੀ ਥਕਤ ਨਾਹੀ ਕਤਹਿ ਨਾਹੀ ਛੋਟ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥dhinas rainee thakat naahee kateh naahee chhoT ||1|| rahaau ||दिनसु रैनी थकत नाही कतहि नाही छोट ॥१॥ रहाउ ॥دٍنس رَےنیِ تھکت ناهیِ کته ناهیِ چھوٹ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਮਹਾ ਬਜਰ ਬਿਖ ਬਿਆਧੀ ਸਿਰਿ ਉਠਾਈ ਪੋਟ ॥mahaa bajar bikh biaadhee sir uThaiee poT ||महा बजर बिख बिआधी सिरि उठाई पोट ॥مها بجر بکھ بآدھیِ سر اُٹھاای پوٹ ۔۔

ਉਘਰਿ ਗਈਆਂ ਖਿਨਹਿ ਭੀਤਰਿ ਜਮਹਿ ਗ੍ਰਾਸੇ ਝੋਟ ॥੧॥aughar gieeaa(n) khineh bheetar jameh graase jhoT ||1||उघरि गईआँ खिनहि भीतरि जमहि ग्रासे झोट ॥१॥اُگھر گایآں کھنه بھیِتر جمه گراسے جھوٹ ۔۔۱۔۔

ਪਸੁ ਪਰੇਤ ਉਸਟ ਗਰਧਭ ਅਨਿਕ ਜੋਨੀ ਲੇਟ ॥pas paret usaT garadhabh anik jonee leT ||पसु परेत उसट गरधभ अनिक जोनी लेट ॥پس پرےت اُسٹ گردھبھ انک جونیِ لےٹ ۔۔

ਭਜੁ ਸਾਧਸੰਗਿ ਗੋਬਿੰਦ ਨਾਨਕ ਕਛੁ ਨ ਲਾਗੈ ਫੇਟ ॥੨॥੮੧॥੧੦੪॥bhaj saadhasa(n)g gobi(n)dh naanak kachh na laagai feT ||2||81||104||भजु साधसंगि गोबिंद नानक कछु न लागै फेट ॥२॥८१॥१०४॥بھج سادھسںگ گوبںد نانک کچھ ن لاگَے پھےٹ ۔۔۲۔۔۸۱۔۔۱۰۴۔۔

ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੫ ॥saarag mahalaa panjavaa ||सारग महला ५ ॥سارگ مهلا ۵ ۔۔

ਅੰਧੇ ਖਾਵਹਿ ਬਿਸੂ ਕੇ ਗਟਾਕ ॥a(n)dhe khaaveh bisoo ke gaTaak ||अंधे खावहि बिसू के गटाक ॥اںدھے کھاوه بسُو کے گٹاک ۔۔

ਨੈਨ ਸ੍ਰਵਨ ਸਰੀਰੁ ਸਭੁ ਹੁਟਿਓ ਸਾਸੁ ਗਇਓ ਤਤ ਘਾਟ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥nain sravan sareer sabh huTio saas gio tat ghaaT ||1|| rahaau ||नैन स्रवन सरीरु सभु हुटिओ सासु गइओ तत घाट ॥१॥ रहाउ ॥نَےن سرون سریِر سبھ هُٹاو ساس گِااو تت گھاٹ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਅਨਾਥ ਰਞਾਣਿ ਉਦਰੁ ਲੇ ਪੋਖਹਿ ਮਾਇਆ ਗਈਆ ਹਾਟਿ ॥anaath ran(j)aan udhar le pokheh maiaa gieeaa haaT ||अनाथ रञाणि उदरु ले पोखहि माइआ गईआ हाटि ॥اناتھ رنجاݨ اُدر لے پوکھه ماایا گایآ هاٹ ۔۔

ਕਿਲਬਿਖ ਕਰਤ ਕਰਤ ਪਛੁਤਾਵਹਿ ਕਬਹੁ ਨ ਸਾਕਹਿ ਛਾਂਟਿ ॥੧॥kilabikh karat karat pachhutaaveh kabahu na saakeh chhaa(n)T ||1||किलबिख करत करत पछुतावहि कबहु न साकहि छाँटि ॥१॥کِلبکھ کرت کرت پچھتاوه کبهُ ن ساکه چھاںٹ ۔۔۱۔۔

ਨਿੰਦਕੁ ਜਮਦੂਤੀ ਆਇ ਸੰਘਾਰਿਓ ਦੇਵਹਿ ਮੂੰਡ ਉਪਰਿ ਮਟਾਕ ॥ni(n)dhak jamadhootee aai sa(n)ghaario dheveh moo(n)dd upar maTaak ||निंदकु जमदूती आइ संघारिओ देवहि मूँड उपरि मटाक ॥نِںدک جمدُوتیِ آا سںگھاراو دےوه مُوںڈ اُپر مٹاک ۔۔

ਨਾਨਕ ਆਪਨ ਕਟਾਰੀ ਆਪਸ ਕਉ ਲਾਈ ਮਨੁ ਅਪਨਾ ਕੀਨੋ ਫਾਟ ॥੨॥੮੨॥੧੦੫॥naanak aapan kaTaaree aapas kau laiee man apanaa keeno faaT ||2||82||105||नानक आपन कटारी आपस कउ लाई मनु अपना कीनो फाट ॥२॥८२॥१०५॥نانک آپن کٹاریِ آپس کا لاای من اپنا کیٍنو پھاٹ ۔۔۲۔۔۸۲۔۔۱۰۵۔۔

ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੫ ॥saarag mahalaa panjavaa ||सारग महला ५ ॥سارگ مهلا ۵ ۔۔

ਟੂਟੀ ਨਿੰਦਕ ਕੀ ਅਧ ਬੀਚ ॥TooTee ni(n)dhak kee adh beech ||टूटी निंदक की अध बीच ॥ٹُوٹیِ نںدک کیِ ادھ بیِچ ۔۔

ਜਨ ਕਾ ਰਾਖਾ ਆਪਿ ਸੁਆਮੀ ਬੇਮੁਖ ਕਉ ਆਇ ਪਹੂਚੀ ਮੀਚ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jan kaa raakhaa aap suaamee bemukh kau aai pahoochee meech ||1|| rahaau ||जन का राखा आपि सुआमी बेमुख कउ आइ पहूची मीच ॥१॥ रहाउ ॥جن کا راکھا آپ سُآمیِ بےمکھ کا آا پهُوچیِ میِچ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਉਸ ਕਾ ਕਹਿਆ ਕੋਇ ਨ ਸੁਣਈ ਕਹੀ ਨ ਬੈਸਣੁ ਪਾਵੈ ॥aus kaa kahiaa koi na suniee kahee na baisan paavai ||उस का कहिआ कोइ न सुणई कही न बैसणु पावै ॥اُس کا کهِآ کوا ن سُݨای کهیِ ن بَےسݨ پاوَے ۔۔

ਈਹਾਂ ਦੁਖੁ ਆਗੈ ਨਰਕੁ ਭੁੰਚੈ ਬਹੁ ਜੋਨੀ ਭਰਮਾਵੈ ॥੧॥e'eehaa(n) dhukh aagai narak bhu(n)chai bahu jonee bharamaavai ||1||ईहाँ दुखु आगै नरकु भुँचै बहु जोनी भरमावै ॥१॥ایهاں دُکھ آگَے نرک بھُںچَے بهُ جونیِ بھرماوَے ۔۔۱۔۔

ਪ੍ਰਗਟੁ ਭਇਆ ਖੰਡੀ ਬ੍ਰਹਮੰਡੀ ਕੀਤਾ ਅਪਣਾ ਪਾਇਆ ॥pragaT bhiaa kha(n)ddee brahama(n)ddee keetaa apanaa paiaa ||प्रगटु भइआ खंडी ब्रहमंडी कीता अपणा पाइआ ॥پرگٹ بھایا کھںڈیِ برهمںڈیِ کیِتا اپݨا پاایا ۔۔

ਨਾਨਕ ਸਰਣਿ ਨਿਰਭਉ ਕਰਤੇ ਕੀ ਅਨਦ ਮੰਗਲ ਗੁਣ ਗਾਇਆ ॥੨॥੮੩॥੧੦੬॥naanak saran nirabhau karate kee anadh ma(n)gal gun gaiaa ||2||83||106||नानक सरणि निरभउ करते की अनद मंगल गुण गाइआ ॥२॥८३॥१०६॥نانک سرݨ نربھا کرتے کیِ اند مںگل گُݨ گاایا ۔۔۲۔۔۸۳۔۔۱۰۶۔۔

ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੫ ॥saarag mahalaa panjavaa ||सारग महला ५ ॥سارگ مهلا ۵ ۔۔

ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਚਲਤ ਬਹੁ ਪਰਕਾਰਿ ॥tirasanaa chalat bahu parakaar ||तृसना चलत बहु परकारि ॥تِرسنا چلت بهُ پرکار ۔۔