Ang 1220 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੨੨੦)

ਛੋਡਹੁ ਕਪਟੁ ਹੋਇ ਨਿਰਵੈਰਾ ਸੋ ਪ੍ਰਭੁ ਸੰਗਿ ਨਿਹਾਰੇ ॥chhoddahu kapaT hoi niravairaa so prabh sa(n)g nihaare ||छोडहु कपटु होइ निरवैरा सो प्रभु संगि निहारे ॥چھوڈهُ کپٹ هوا نروَےرا سو پربھ سںگ نهارے ۔۔

ਸਚੁ ਧਨੁ ਵਣਜਹੁ ਸਚੁ ਧਨੁ ਸੰਚਹੁ ਕਬਹੂ ਨ ਆਵਹੁ ਹਾਰੇ ॥੧॥sach dhan vanajahu sach dhan sa(n)chahu kabahoo na aavahu haare ||1||सचु धनु वणजहु सचु धनु संचहु कबहू न आवहु हारे ॥१॥سچ دھن وݨجهُ سچ دھن سںچهُ کبهُو ن آوهُ هارے ۔۔۱۔۔

ਖਾਤ ਖਰਚਤ ਕਿਛੁ ਨਿਖੁਟਤ ਨਾਹੀ ਅਗਨਤ ਭਰੇ ਭੰਡਾਰੇ ॥khaat kharachat kichh nikhuTat naahee aganat bhare bha(n)ddaare ||खात खरचत किछु निखुटत नाही अगनत भरे भंडारे ॥کھات کھرچت کچھ نکھٹت ناهیِ اگنت بھرے بھںڈارے ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸੋਭਾ ਸੰਗਿ ਜਾਵਹੁ ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਕੈ ਦੁਆਰੇ ॥੨॥੫੭॥੮੦॥kahu naanak sobhaa sa(n)g jaavahu paarabraham kai dhuaare ||2||57||80||कहु नानक सोभा संगि जावहु पारब्रहम कै दुआरे ॥२॥५७॥८०॥کهُ نانک سوبھا سںگ جاوهُ پاربرهم کَے دُآرے ۔۔۲۔۔۵۷۔۔۸۰۔۔

ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੫ ॥saarag mahalaa panjavaa ||सारग महला ५ ॥سارگ مهلا ۵ ۔۔

ਪ੍ਰਭ ਜੀ ਮੋਹਿ ਕਵਨੁ ਅਨਾਥੁ ਬਿਚਾਰਾ ॥prabh jee moh kavan anaath bichaaraa ||प्रभ जी मोहि कवनु अनाथु बिचारा ॥پربھ جیِ موه کون اناتھ بچارا ۔۔

ਕਵਨ ਮੂਲ ਤੇ ਮਾਨੁਖੁ ਕਰਿਆ ਇਹੁ ਪਰਤਾਪੁ ਤੁਹਾਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥kavan mool te maanukh kariaa ih parataap tuhaaraa ||1|| rahaau ||कवन मूल ते मानुखु करिआ इहु परतापु तुहारा ॥१॥ रहाउ ॥کون مُول تے مانکھ کرآ اهُ پرتاپ تُهارا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜੀਅ ਪ੍ਰਾਣ ਸਰਬ ਕੇ ਦਾਤੇ ਗੁਣ ਕਹੇ ਨ ਜਾਹਿ ਅਪਾਰਾ ॥jeea praan sarab ke dhaate gun kahe na jaeh apaaraa ||जीअ प्राण सरब के दाते गुण कहे न जाहि अपारा ॥جیِا پراݨ سرب کے داتے گُݨ کهے ن جاه اپارا ۔۔

ਸਭ ਕੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਸ੍ਰਬ ਪ੍ਰਤਿਪਾਲਕ ਸਰਬ ਘਟਾਂ ਆਧਾਰਾ ॥੧॥sabh ke preetam srab pratipaalak sarab ghaTaa(n) aadhaaraa ||1||सभ के प्रीतम स्रब प्रतिपालक सरब घटाँ आधारा ॥१॥سبھ کے پریِتم سرب پرتپالک سرب گھٹاں آدھارا ۔۔۱۔۔

ਕੋਇ ਨ ਜਾਣੈ ਤੁਮਰੀ ਗਤਿ ਮਿਤਿ ਆਪਹਿ ਏਕ ਪਸਾਰਾ ॥koi na jaanai tumaree gat mit aapeh ek pasaaraa ||कोइ न जाणै तुमरी गति मिति आपहि एक पसारा ॥کوا ن جاݨَے تُمریِ گت متِ آپه اےک پسارا ۔۔

ਸਾਧ ਨਾਵ ਬੈਠਾਵਹੁ ਨਾਨਕ ਭਵ ਸਾਗਰੁ ਪਾਰਿ ਉਤਾਰਾ ॥੨॥੫੮॥੮੧॥saadh naav baiThaavahu naanak bhav saagar paar utaaraa ||2||58||81||साध नाव बैठावहु नानक भव सागरु पारि उतारा ॥२॥५८॥८१॥سادھ ناو بَےٹھاوهُ نانک بھو ساگر پار اُتارا ۔۔۲۔۔۵۸۔۔۸۱۔۔

ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੫ ॥saarag mahalaa panjavaa ||सारग महला ५ ॥سارگ مهلا ۵ ۔۔

ਆਵੈ ਰਾਮ ਸਰਣਿ ਵਡਭਾਗੀ ॥aavai raam saran vaddabhaagee ||आवै राम सरणि वडभागी ॥آوَے رام سرݨ وڈبھاگیِ ۔۔

ਏਕਸ ਬਿਨੁ ਕਿਛੁ ਹੋਰੁ ਨ ਜਾਣੈ ਅਵਰਿ ਉਪਾਵ ਤਿਆਗੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ekas bin kichh hor na jaanai avar upaav tiaagee ||1|| rahaau ||एकस बिनु किछु होरु न जाणै अवरि उपाव तिआगी ॥१॥ रहाउ ॥اےکس بن کچھ هور ن جاݨَے اور اُپاو تآگیِ ۔۔۱۔۔ رهااُ ۔۔

ਮਨ ਬਚ ਕ੍ਰਮ ਆਰਾਧੈ ਹਰਿ ਹਰਿ ਸਾਧਸੰਗਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥man bach karam aaraadhai har har saadhasa(n)g sukh paiaa ||मन बच क्रम आराधै हरि हरि साधसंगि सुखु पाइआ ॥من بچ ک®م آرادھَے هر هرِ سادھسںگ سُکھ پاایا ۔۔

ਅਨਦ ਬਿਨੋਦ ਅਕਥ ਕਥਾ ਰਸੁ ਸਾਚੈ ਸਹਜਿ ਸਮਾਇਆ ॥੧॥anadh binodh akath kathaa ras saachai sahaj samaiaa ||1||अनद बिनोद अकथ कथा रसु साचै सहजि समाइआ ॥१॥اند بنود اکتھ کتھا رس ساچَے سهج سماایا ۔۔۱۔۔

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਜੋ ਅਪੁਨਾ ਕੀਨੋ ਤਾ ਕੀ ਊਤਮ ਬਾਣੀ ॥kar kirapaa jo apunaa keeno taa kee uootam baanee ||करि किरपा जो अपुना कीनो ता की ऊतम बाणी ॥کر کرپا جو اپنا کیٍنو تا کیِ اُوتم باݨیِ ۔۔

ਸਾਧਸੰਗਿ ਨਾਨਕ ਨਿਸਤਰੀਐ ਜੋ ਰਾਤੇ ਪ੍ਰਭ ਨਿਰਬਾਣੀ ॥੨॥੫੯॥੮੨॥saadhasa(n)g naanak nisatareeaai jo raate prabh nirabaanee ||2||59||82||साधसंगि नानक निसतरीऐ जो राते प्रभ निरबाणी ॥२॥५९॥८२॥سادھسںگ نانک نستریِاَے جو راتے پربھ نرباݨیِ ۔۔۲۔۔۵۹۔۔۸۲۔۔

ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੫ ॥saarag mahalaa panjavaa ||सारग महला ५ ॥سارگ مهلا ۵ ۔۔

ਜਾ ਤੇ ਸਾਧੂ ਸਰਣਿ ਗਹੀ ॥jaa te saadhoo saran gahee ||जा ते साधू सरणि गही ॥جا تے سادھُو سرݨ گهیِ ۔۔

ਸਾਂਤਿ ਸਹਜੁ ਮਨਿ ਭਇਓ ਪ੍ਰਗਾਸਾ ਬਿਰਥਾ ਕਛੁ ਨ ਰਹੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥saa(n)t sahaj man bhio pragaasaa birathaa kachh na rahee ||1|| rahaau ||साँति सहजु मनि भइओ प्रगासा बिरथा कछु न रही ॥१॥ रहाउ ॥ساںت سهج من بھِااو پرگاسا برتھا کچھ ن رهیِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਹੋਹੁ ਕ੍ਰਿਪਾਲ ਨਾਮੁ ਦੇਹੁ ਅਪੁਨਾ ਬਿਨਤੀ ਏਹ ਕਹੀ ॥hoh kirapaal naam dheh apunaa binatee eh kahee ||होहु कृपाल नामु देहु अपुना बिनती एह कही ॥هوهُ ک®پال نام دےهُ اپنا بنتیِ اےه کهیِ ۔۔

ਆਨ ਬਿਉਹਾਰ ਬਿਸਰੇ ਪ੍ਰਭ ਸਿਮਰਤ ਪਾਇਓ ਲਾਭੁ ਸਹੀ ॥੧॥aan biauhaar bisare prabh simarat paio laabh sahee ||1||आन बिउहार बिसरे प्रभ सिमरत पाइओ लाभु सही ॥१॥آن باهار بسرے پربھ سمرت پاااو لابھ سهیِ ۔۔۱۔۔

ਜਹ ਤੇ ਉਪਜਿਓ ਤਹੀ ਸਮਾਨੋ ਸਾਈ ਬਸਤੁ ਅਹੀ ॥jeh te upajio tahee samaano saiee basat ahee ||जह ते उपजिओ तही समानो साई बसतु अही ॥جه تے اُپجاو تهیِ سمانو ساای بست اهیِ ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਭਰਮੁ ਗੁਰਿ ਖੋਇਓ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਸਮਹੀ ॥੨॥੬੦॥੮੩॥kahu naanak bharam gur khoio jotee jot samahee ||2||60||83||कहु नानक भरमु गुरि खोइओ जोती जोति समही ॥२॥६०॥८३॥کهُ نانک بھرم گُر کھوااو جوتیِ جوت سمهیِ ۔۔۲۔۔۶۰۔۔۸۳۔۔

ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੫ ॥saarag mahalaa panjavaa ||सारग महला ५ ॥سارگ مهلا ۵ ۔۔

ਰਸਨਾ ਰਾਮ ਕੋ ਜਸੁ ਗਾਉ ॥rasanaa raam ko jas gaau ||रसना राम को जसु गाउ ॥رسنا رام کو جس گاا ۔۔

ਆਨ ਸੁਆਦ ਬਿਸਾਰਿ ਸਗਲੇ ਭਲੋ ਨਾਮ ਸੁਆਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥aan suaadh bisaar sagale bhalo naam suaau ||1|| rahaau ||आन सुआद बिसारि सगले भलो नाम सुआउ ॥१॥ रहाउ ॥آن سُآد بسار سگلے بھلو نام سُآا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਚਰਨ ਕਮਲ ਬਸਾਇ ਹਿਰਦੈ ਏਕ ਸਿਉ ਲਿਵ ਲਾਉ ॥charan kamal basai hiradhai ek siau liv laau ||चरन कमल बसाइ हिरदै एक सिउ लिव लाउ ॥چرن کمل بساا هردَے اےک سا لو لاا ۔۔

ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਹੋਹਿ ਨਿਰਮਲੁ ਬਹੁੜਿ ਜੋਨਿ ਨ ਆਉ ॥੧॥saadhasa(n)gat hoh niramal bahuR jon na aau ||1||साधसंगति होहि निरमलु बहुड़ि जोनि न आउ ॥१॥سادھسںگت هوه نرمل بهُڑ جون ن آا ۔۔۱۔۔

ਜੀਉ ਪ੍ਰਾਨ ਅਧਾਰੁ ਤੇਰਾ ਤੂ ਨਿਥਾਵੇ ਥਾਉ ॥jeeau praan adhaar teraa too nithaave thaau ||जीउ प्रान अधारु तेरा तू निथावे थाउ ॥جیِا پران ادھار تےرا تُو نتھاوے تھاا ۔۔

ਸਾਸਿ ਸਾਸਿ ਸਮੑਾਲਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਨਕ ਸਦ ਬਲਿ ਜਾਉ ॥੨॥੬੧॥੮੪॥saas saas sam(h)aal har har naanak sadh bal jaau ||2||61||84||सासि सासि सम्मालि हरि हरि नानक सद बलि जाउ ॥२॥६१॥८४॥ساس ساس سمھال هر هرِ نانک سد بلِ جاا ۔۔۲۔۔۶۱۔۔۸۴۔۔

ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੫ ॥saarag mahalaa panjavaa ||सारग महला ५ ॥سارگ مهلا ۵ ۔۔

ਬੈਕੁੰਠ ਗੋਬਿੰਦ ਚਰਨ ਨਿਤ ਧਿਆਉ ॥baiku(n)Th gobi(n)dh charan nit dhiaau ||बैकुँठ गोबिंद चरन नित धिआउ ॥بَےکںٹھ گوبںد چرن نت دھآا ۔۔

ਮੁਕਤਿ ਪਦਾਰਥੁ ਸਾਧੂ ਸੰਗਤਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥mukat padhaarath saadhoo sa(n)gat a(n)mrit har kaa naau ||1|| rahaau ||मुकति पदारथु साधू संगति अंमृतु हरि का नाउ ॥१॥ रहाउ ॥مُکت پدارتھ سادھُو سںگت اںمرت هر کا ناا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਊਤਮ ਕਥਾ ਸੁਣੀਜੈ ਸ੍ਰਵਣੀ ਮਇਆ ਕਰਹੁ ਭਗਵਾਨ ॥uootam kathaa suneejai sravanee miaa karahu bhagavaan ||ऊतम कथा सुणीजै स्रवणी मइआ करहु भगवान ॥اُوتم کتھا سُݨیِجَے سروݨیِ مایا کرهُ بھگوان ۔۔

ਆਵਤ ਜਾਤ ਦੋਊ ਪਖ ਪੂਰਨ ਪਾਈਐ ਸੁਖ ਬਿਸ੍ਰਾਮ ॥੧॥aavat jaat dhouoo pakh pooran paieeaai sukh bisraam ||1||आवत जात दोऊ पख पूरन पाईऐ सुख बिस्राम ॥१॥آوت جات دواُو پکھ پُورن پاایاَے سُکھ بسرام ۔۔۱۔۔