Ang 122 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੨੨)

ਮਾਇਆ ਮੋਹੁ ਇਸੁ ਮਨਹਿ ਨਚਾਏ ਅੰਤਰਿ ਕਪਟੁ ਦੁਖੁ ਪਾਵਣਿਆ ॥੪॥maiaa moh is maneh nachaae a(n)tar kapaT dhukh paavaniaa ||4||माइआ मोहु इसु मनहि नचाए अंतरि कपटु दुखु पावणिआ ॥४॥مااآ موهُ اس منه نچااے اںتر کپٹ دُکھ پاوݨآ ۔۔۴۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਭਗਤਿ ਜਾ ਆਪਿ ਕਰਾਏ ॥gurmukh bhagat jaa aap karaae ||गुरमुखि भगति जा आपि कराए ॥گُرمکھ بھگت جا آپ کرااے ۔۔

ਤਨੁ ਮਨੁ ਰਾਤਾ ਸਹਜਿ ਸੁਭਾਏ ॥tan man raataa sahaj subhaae ||तनु मनु राता सहजि सुभाए ॥تن من راتا سهج سُبھااے ۔۔

ਬਾਣੀ ਵਜੈ ਸਬਦਿ ਵਜਾਏ ਗੁਰਮੁਖਿ ਭਗਤਿ ਥਾਇ ਪਾਵਣਿਆ ॥੫॥baanee vajai sabadh vajaae gurmukh bhagat thai paavaniaa ||5||बाणी वजै सबदि वजाए गुरमुखि भगति थाइ पावणिआ ॥५॥باݨیِ وجَے سبد وجااے گُرمکھ بھگت تھاا پاوݨآ ۔۔۵۔۔

ਬਹੁ ਤਾਲ ਪੂਰੇ ਵਾਜੇ ਵਜਾਏ ॥bahu taal poore vaaje vajaae ||बहु ताल पूरे वाजे वजाए ॥بهُ تال پُورے واجے وجااے ۔۔

ਨਾ ਕੋ ਸੁਣੇ ਨ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥naa ko sune na ma(n)n vasaae ||ना को सुणे न मंनि वसाए ॥نا کو سُݨے ن منّ وسااے ۔۔

ਮਾਇਆ ਕਾਰਣਿ ਪਿੜ ਬੰਧਿ ਨਾਚੈ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਦੁਖੁ ਪਾਵਣਿਆ ॥੬॥maiaa kaaran piR ba(n)dh naachai dhoojai bhai dhukh paavaniaa ||6||माइआ कारणि पिड़ बंधि नाचै दूजै भाइ दुखु पावणिआ ॥६॥مااآ کارݨ پڑ بںدھ ناچَے دُوجَے بھاا دُکھ پاوݨآ ۔۔۶۔۔

ਜਿਸੁ ਅੰਤਰਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਲਗੈ ਸੋ ਮੁਕਤਾ ॥jis a(n)tar preet lagai so mukataa ||जिसु अंतरि प्रीति लगै सो मुकता ॥جِس اںتر پریِت لگَے سو مُکتا ۔۔

ਇੰਦ੍ਰੀ ਵਸਿ ਸਚ ਸੰਜਮਿ ਜੁਗਤਾ ॥ei(n)dhree vas sach sa(n)jam jugataa ||इंद्री वसि सच संजमि जुगता ॥ِاںدریِ وس سچ سںجم جُگتا ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸਦਾ ਹਰਿ ਧਿਆਏ ਏਹਾ ਭਗਤਿ ਹਰਿ ਭਾਵਣਿਆ ॥੭॥gur kai sabadh sadhaa har dhiaae ehaa bhagat har bhaavaniaa ||7||गुर कै सबदि सदा हरि धिआए एहा भगति हरि भावणिआ ॥७॥گُر کَے سبد سدا هر دھآاے اےها بھگت هرِ بھاوݨآ ۔۔۷۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਭਗਤਿ ਜੁਗ ਚਾਰੇ ਹੋਈ ॥gurmukh bhagat jug chaare hoiee ||गुरमुखि भगति जुग चारे होई ॥گُرمکھ بھگت جُگ چارے هوای ۔۔

ਹੋਰਤੁ ਭਗਤਿ ਨ ਪਾਏ ਕੋਈ ॥horat bhagat na paae koiee ||होरतु भगति न पाए कोई ॥هورت بھگت ن پااے کوای ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਗੁਰ ਭਗਤੀ ਪਾਈਐ ਗੁਰ ਚਰਣੀ ਚਿਤੁ ਲਾਵਣਿਆ ॥੮॥੨੦॥੨੧॥naanak naam gur bhagatee paieeaai gur charanee chit laavaniaa ||8||20||21||नानक नामु गुर भगती पाईऐ गुर चरणी चितु लावणिआ ॥८॥२०॥२१॥نانک نام گُر بھگتیِ پاایاَے گُر چرݨیِ چت لاوݨآ ۔۔۸۔۔۲۰۔۔۲۱۔۔

ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੩ ॥maajh mahalaa teejaa ||माझ महला ३ ॥ماجھ مهلا ۳ ۔۔

ਸਚਾ ਸੇਵੀ ਸਚੁ ਸਾਲਾਹੀ ॥sachaa sevee sach saalaahee ||सचा सेवी सचु सालाही ॥سچا سےویِ سچ سالاهیِ ۔۔

ਸਚੈ ਨਾਇ ਦੁਖੁ ਕਬ ਹੀ ਨਾਹੀ ॥sachai nai dhukh kab hee naahee ||सचै नाइ दुखु कब ही नाही ॥سچَے ناا دُکھ کب هیِ ناهیِ ۔۔

ਸੁਖਦਾਤਾ ਸੇਵਨਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਨਿ ਗੁਰਮਤਿ ਮੰਨਿ ਵਸਾਵਣਿਆ ॥੧॥sukhadhaataa sevan sukh pain gurmat ma(n)n vasaavaniaa ||1||सुखदाता सेवनि सुखु पाइनि गुरमति मंनि वसावणिआ ॥१॥سُکھداتا سےون سُکھ پاان گُرمت مںن وساوݨآ ۔۔۱۔۔

ਹਉ ਵਾਰੀ ਜੀਉ ਵਾਰੀ ਸੁਖ ਸਹਜਿ ਸਮਾਧਿ ਲਗਾਵਣਿਆ ॥hau vaaree jeeau vaaree sukh sahaj samaadh lagaavaniaa ||हउ वारी जीउ वारी सुख सहजि समाधि लगावणिआ ॥ها واریِ جیِا واریِ سُکھ سهج سمادھ لگاوݨآ ۔۔

ਜੋ ਹਰਿ ਸੇਵਹਿ ਸੇ ਸਦਾ ਸੋਹਹਿ ਸੋਭਾ ਸੁਰਤਿ ਸੁਹਾਵਣਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jo har seveh se sadhaa soheh sobhaa surat suhaavaniaa ||1|| rahaau ||जो हरि सेवहि से सदा सोहहि सोभा सुरति सुहावणिआ ॥१॥ रहाउ ॥جو هر سےوه سے سدا سوههِ سوبھا سُرت سُهاوݨآ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਭੁ ਕੋ ਤੇਰਾ ਭਗਤੁ ਕਹਾਏ ॥sabh ko teraa bhagat kahaae ||सभु को तेरा भगतु कहाए ॥سبھ کو تےرا بھگت کهااے ۔۔

ਸੇਈ ਭਗਤ ਤੇਰੈ ਮਨਿ ਭਾਏ ॥seiee bhagat terai man bhaae ||सेई भगत तेरै मनि भाए ॥سےای بھگت تےرَے من بھااے ۔۔

ਸਚੁ ਬਾਣੀ ਤੁਧੈ ਸਾਲਾਹਨਿ ਰੰਗਿ ਰਾਤੇ ਭਗਤਿ ਕਰਾਵਣਿਆ ॥੨॥sach baanee tudhai saalaahan ra(n)g raate bhagat karaavaniaa ||2||सचु बाणी तुधै सालाहनि रंगि राते भगति करावणिआ ॥२॥سچ باݨیِ تُدھَے سالاهن رںگ راتے بھگت کراوݨآ ۔۔۲۔۔

ਸਭੁ ਕੋ ਸਚੇ ਹਰਿ ਜੀਉ ਤੇਰਾ ॥sabh ko sache har jeeau teraa ||सभु को सचे हरि जीउ तेरा ॥سبھ کو سچے هر جیِا تےرا ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਿਲੈ ਤਾ ਚੂਕੈ ਫੇਰਾ ॥gurmukh milai taa chookai feraa ||गुरमुखि मिलै ता चूकै फेरा ॥گُرمکھ ملَے تا چُوکَے پھےرا ۔۔

ਜਾ ਤੁਧੁ ਭਾਵੈ ਤਾ ਨਾਇ ਰਚਾਵਹਿ ਤੂੰ ਆਪੇ ਨਾਉ ਜਪਾਵਣਿਆ ॥੩॥jaa tudh bhaavai taa nai rachaaveh too(n) aape naau japaavaniaa ||3||जा तुधु भावै ता नाइ रचावहि तूँ आपे नाउ जपावणिआ ॥३॥جا تُدھ بھاوَے تا ناا رچاوه تُوں آپے ناا جپاوݨآ ۔۔۳۔۔

ਗੁਰਮਤੀ ਹਰਿ ਮੰਨਿ ਵਸਾਇਆ ॥gurmatee har ma(n)n vasaiaa ||गुरमती हरि मंनि वसाइआ ॥گُرمتیِ هر منّ وساایا ۔۔

ਹਰਖੁ ਸੋਗੁ ਸਭੁ ਮੋਹੁ ਗਵਾਇਆ ॥harakh sog sabh moh gavaiaa ||हरखु सोगु सभु मोहु गवाइआ ॥هرکھ سوگ سبھ موهُ گواایا ۔۔

ਇਕਸੁ ਸਿਉ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ਸਦ ਹੀ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਵਣਿਆ ॥੪॥eikas siau liv laagee sadh hee har naam ma(n)n vasaavaniaa ||4||इकसु सिउ लिव लागी सद ही हरि नामु मंनि वसावणिआ ॥४॥ِاکس سا لو لاگیِ سد هیِ هر نام مںن وساوݨآ ۔۔۴۔۔

ਭਗਤ ਰੰਗਿ ਰਾਤੇ ਸਦਾ ਤੇਰੈ ਚਾਏ ॥bhagat ra(n)g raate sadhaa terai chaae ||भगत रंगि राते सदा तेरै चाए ॥بھگت رںگ راتے سدا تےرَے چااے ۔۔

ਨਉ ਨਿਧਿ ਨਾਮੁ ਵਸਿਆ ਮਨਿ ਆਏ ॥nau nidh naam vasiaa man aae ||नउ निधि नामु वसिआ मनि आए ॥نا ندھ نام وسِآ منِ آاے ۔۔

ਪੂਰੈ ਭਾਗਿ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪਾਇਆ ਸਬਦੇ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਵਣਿਆ ॥੫॥poorai bhaag satigur paiaa sabadhe mel milaavaniaa ||5||पूरै भागि सतिगुरु पाइआ सबदे मेलि मिलावणिआ ॥५॥پُورَے بھاگ ستگر پاایا سبدے مےل ملاوݨآ ۔۔۵۔۔

ਤੂੰ ਦਇਆਲੁ ਸਦਾ ਸੁਖਦਾਤਾ ॥too(n) dhiaal sadhaa sukhadhaataa ||तूँ दइआलु सदा सुखदाता ॥تُوں دایال سدا سُکھداتا ۔۔

ਤੂੰ ਆਪੇ ਮੇਲਿਹਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਤਾ ॥too(n) aape meleh gurmukh jaataa ||तूँ आपे मेलिहि गुरमुखि जाता ॥تُوں آپے مےله گُرمکھ جاتا ۔۔

ਤੂੰ ਆਪੇ ਦੇਵਹਿ ਨਾਮੁ ਵਡਾਈ ਨਾਮਿ ਰਤੇ ਸੁਖੁ ਪਾਵਣਿਆ ॥੬॥too(n) aape dheveh naam vaddaiee naam rate sukh paavaniaa ||6||तूँ आपे देवहि नामु वडाई नामि रते सुखु पावणिआ ॥६॥تُوں آپے دےوه نام وڈاای نام رتے سُکھ پاوݨآ ۔۔۶۔۔

ਸਦਾ ਸਦਾ ਸਾਚੇ ਤੁਧੁ ਸਾਲਾਹੀ ॥sadhaa sadhaa saache tudh saalaahee ||सदा सदा साचे तुधु सालाही ॥سدا سدا ساچے تُدھ سالاهیِ ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਜਾਤਾ ਦੂਜਾ ਕੋ ਨਾਹੀ ॥gurmukh jaataa dhoojaa ko naahee ||गुरमुखि जाता दूजा को नाही ॥گُرمکھ جاتا دُوجا کو ناهیِ ۔۔

ਏਕਸੁ ਸਿਉ ਮਨੁ ਰਹਿਆ ਸਮਾਏ ਮਨਿ ਮੰਨਿਐ ਮਨਹਿ ਮਿਲਾਵਣਿਆ ॥੭॥ekas siau man rahiaa samaae man ma(n)niaai maneh milaavaniaa ||7||एकसु सिउ मनु रहिआ समाए मनि मंनिऐ मनहि मिलावणिआ ॥७॥اےکس سا من رهِآ سمااے من منّاَے منه ملاوݨآ ۔۔۷۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਹੋਵੈ ਸੋ ਸਾਲਾਹੇ ॥gurmukh hovai so saalaahe ||गुरमुखि होवै सो सालाहे ॥گُرمکھ هووَے سو سالاهے ۔۔

ਸਾਚੇ ਠਾਕੁਰ ਵੇਪਰਵਾਹੇ ॥saache Thaakur veparavaahe ||साचे ठाकुर वेपरवाहे ॥ساچے ٹھاکر وےپرواهے ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਮਨ ਅੰਤਰਿ ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਹਰਿ ਮੇਲਾਵਣਿਆ ॥੮॥੨੧॥੨੨॥naanak naam vasai man a(n)tar gur sabadhee har melaavaniaa ||8||21||22||नानक नामु वसै मन अंतरि गुर सबदी हरि मेलावणिआ ॥८॥२१॥२२॥نانک نام وسَے من اںتر گُر سبدیِ هر مےلاوݨآ ۔۔۸۔۔۲۱۔۔۲۲۔۔

ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੩ ॥maajh mahalaa teejaa ||माझ महला ३ ॥ماجھ مهلا ۳ ۔۔

ਤੇਰੇ ਭਗਤ ਸੋਹਹਿ ਸਾਚੈ ਦਰਬਾਰੇ ॥tere bhagat soheh saachai dharabaare ||तेरे भगत सोहहि साचै दरबारे ॥تےرے بھگت سوههِ ساچَے دربارے ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਨਾਮਿ ਸਵਾਰੇ ॥gur kai sabadh naam savaare ||गुर कै सबदि नामि सवारे ॥گُر کَے سبد نام سوارے ۔۔

ਸਦਾ ਅਨੰਦਿ ਰਹਹਿ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਗੁਣ ਕਹਿ ਗੁਣੀ ਸਮਾਵਣਿਆ ॥੧॥sadhaa ana(n)dh raheh dhin raatee gun keh gunee samaavaniaa ||1||सदा अनंदि रहहि दिनु राती गुण कहि गुणी समावणिआ ॥१॥سدا انµد رههِ دن راتیِ گُݨ کهِ گُݨیِ سماوݨآ ۔۔۱۔۔