Ang 1218 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੨੧੮)

ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੫ ॥saarag mahalaa panjavaa ||सारग महला ५ ॥سارگ مهلا ۵ ۔۔

ਮੇਰੈ ਗੁਰਿ ਮੋਰੋ ਸਹਸਾ ਉਤਾਰਿਆ ॥merai gur moro sahasaa utaariaa ||मेरै गुरि मोरो सहसा उतारिआ ॥مےرَے گُر مورو سهسا اُتارآ ۔۔

ਤਿਸੁ ਗੁਰ ਕੈ ਜਾਈਐ ਬਲਿਹਾਰੀ ਸਦਾ ਸਦਾ ਹਉ ਵਾਰਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥tis gur kai jaieeaai balihaaree sadhaa sadhaa hau vaariaa ||1|| rahaau ||तिसु गुर कै जाईऐ बलिहारी सदा सदा हउ वारिआ ॥१॥ रहाउ ॥تِس گُر کَے جاایاَے بلهاریِ سدا سدا ها وارآ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਗੁਰ ਕਾ ਨਾਮੁ ਜਪਿਓ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਗੁਰ ਕੇ ਚਰਨ ਮਨਿ ਧਾਰਿਆ ॥gur kaa naam japio dhin raatee gur ke charan man dhaariaa ||गुर का नामु जपिओ दिनु राती गुर के चरन मनि धारिआ ॥گُر کا نام جپاو دن راتیِ گُر کے چرن منِ دھارآ ۔۔

ਗੁਰ ਕੀ ਧੂਰਿ ਕਰਉ ਨਿਤ ਮਜਨੁ ਕਿਲਵਿਖ ਮੈਲੁ ਉਤਾਰਿਆ ॥੧॥gur kee dhoor karau nit majan kilavikh mail utaariaa ||1||गुर की धूरि करउ नित मजनु किलविख मैलु उतारिआ ॥१॥گُر کیِ دھُور کرا نت مجن کلوکھ مَےل اُتارآ ۔۔۱۔۔

ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਕੀ ਕਰਉ ਨਿਤ ਸੇਵਾ ਗੁਰੁ ਅਪਨਾ ਨਮਸਕਾਰਿਆ ॥gur poore kee karau nit sevaa gur apanaa namasakaariaa ||गुर पूरे की करउ नित सेवा गुरु अपना नमसकारिआ ॥گُر پُورے کیِ کرا نت سےوا گُر اپنا نمسکارآ ۔۔

ਸਰਬ ਫਲਾ ਦੀਨੑੇ ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਨਾਨਕ ਗੁਰਿ ਨਿਸਤਾਰਿਆ ॥੨॥੪੭॥੭੦॥sarab falaa dheen(h)e gur poorai naanak gur nisataariaa ||2||47||70||सरब फला दीन्ने गुरि पूरै नानक गुरि निसतारिआ ॥२॥४७॥७०॥سرب پھلا دیٍنھے گُر پُورَے نانک گُر نستارآ ۔۔۲۔۔۴۷۔۔۷۰۔۔

ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੫ ॥saarag mahalaa panjavaa ||सारग महला ५ ॥سارگ مهلا ۵ ۔۔

ਸਿਮਰਤ ਨਾਮੁ ਪ੍ਰਾਨ ਗਤਿ ਪਾਵੈ ॥simarat naam praan gat paavai ||सिमरत नामु प्रान गति पावै ॥سِمرت نام پران گت پاوَے ۔۔

ਮਿਟਹਿ ਕਲੇਸ ਤ੍ਰਾਸ ਸਭ ਨਾਸੈ ਸਾਧਸੰਗਿ ਹਿਤੁ ਲਾਵੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥miTeh kales traas sabh naasai saadhasa(n)g hit laavai ||1|| rahaau ||मिटहि कलेस त्रास सभ नासै साधसंगि हितु लावै ॥१॥ रहाउ ॥مِٹه کلےس تراس سبھ ناسَے سادھسںگ هت لاوَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਹਰਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਮਨਿ ਆਰਾਧੇ ਰਸਨਾ ਹਰਿ ਜਸੁ ਗਾਵੈ ॥har har har har man aaraadhe rasanaa har jas gaavai ||हरि हरि हरि हरि मनि आराधे रसना हरि जसु गावै ॥هر هرِ هرِ هرِ منِ آرادھے رسنا هرِ جس گاوَے ۔۔

ਤਜਿ ਅਭਿਮਾਨੁ ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧੁ ਨਿੰਦਾ ਬਾਸੁਦੇਵ ਰੰਗੁ ਲਾਵੈ ॥੧॥taj abhimaan kaam karodh ni(n)dhaa baasudhev ra(n)g laavai ||1||तजि अभिमानु काम क्रोधु निंदा बासुदेव रंगु लावै ॥१॥تج ابھِمان کام ک®ودھ نںدا باسدےو رںگ لاوَے ۔۔۱۔۔

ਦਾਮੋਦਰ ਦਇਆਲ ਆਰਾਧਹੁ ਗੋਬਿੰਦ ਕਰਤ ਸੋੁਹਾਵੈ ॥dhaamodhar dhiaal aaraadhahu gobi(n)dh karat suohaavai ||दामोदर दइआल आराधहु गोबिंद करत सुोहावै ॥دامودر دایال آرادھهُ گوبںد کرت سُوهاوَے ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸਭ ਕੀ ਹੋਇ ਰੇਨਾ ਹਰਿ ਹਰਿ ਦਰਸਿ ਸਮਾਵੈ ॥੨॥੪੮॥੭੧॥kahu naanak sabh kee hoi renaa har har dharas samaavai ||2||48||71||कहु नानक सभ की होइ रेना हरि हरि दरसि समावै ॥२॥४८॥७१॥کهُ نانک سبھ کیِ هوا رےنا هر هرِ درس سماوَے ۔۔۲۔۔۴۸۔۔۷۱۔۔

ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੫ ॥saarag mahalaa panjavaa ||सारग महला ५ ॥سارگ مهلا ۵ ۔۔

ਅਪੁਨੇ ਗੁਰ ਪੂਰੇ ਬਲਿਹਾਰੈ ॥apune gur poore balihaarai ||अपुने गुर पूरे बलिहारै ॥اپنے گُر پُورے بلهارَے ۔۔

ਪ੍ਰਗਟ ਪ੍ਰਤਾਪੁ ਕੀਓ ਨਾਮ ਕੋ ਰਾਖੇ ਰਾਖਨਹਾਰੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥pragaT prataap keeo naam ko raakhe raakhanahaarai ||1|| rahaau ||प्रगट प्रतापु कीओ नाम को राखे राखनहारै ॥१॥ रहाउ ॥پرگٹ پرتاپ کیِاو نام کو راکھے راکھنهارَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਨਿਰਭਉ ਕੀਏ ਸੇਵਕ ਦਾਸ ਅਪਨੇ ਸਗਲੇ ਦੂਖ ਬਿਦਾਰੈ ॥nirabhau ke'ee sevak dhaas apane sagale dhookh bidhaarai ||निरभउ कीए सेवक दास अपने सगले दूख बिदारै ॥نِربھا کیِاے سےوک داس اپنے سگلے دُوکھ بدارَے ۔۔

ਆਨ ਉਪਾਵ ਤਿਆਗਿ ਜਨ ਸਗਲੇ ਚਰਨ ਕਮਲ ਰਿਦ ਧਾਰੈ ॥੧॥aan upaav tiaag jan sagale charan kamal ridh dhaarai ||1||आन उपाव तिआगि जन सगले चरन कमल रिद धारै ॥१॥آن اُپاو تآگ جن سگلے چرن کمل رد دھارَے ۔۔۱۔۔

ਪ੍ਰਾਨ ਅਧਾਰ ਮੀਤ ਸਾਜਨ ਪ੍ਰਭ ਏਕੈ ਏਕੰਕਾਰੈ ॥praan adhaar meet saajan prabh ekai eka(n)kaarai ||प्रान अधार मीत साजन प्रभ एकै एकंकारै ॥پران ادھار میِت ساجن پربھ اےکَے اےکںکارَے ۔۔

ਸਭ ਤੇ ਊਚ ਠਾਕੁਰੁ ਨਾਨਕ ਕਾ ਬਾਰ ਬਾਰ ਨਮਸਕਾਰੈ ॥੨॥੪੯॥੭੨॥sabh te uooch Thaakur naanak kaa baar baar namasakaarai ||2||49||72||सभ ते ऊच ठाकुरु नानक का बार बार नमसकारै ॥२॥४९॥७२॥سبھ تے اُوچ ٹھاکر نانک کا بار بار نمسکارَے ۔۔۲۔۔۴۹۔۔۷۲۔۔

ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੫ ॥saarag mahalaa panjavaa ||सारग महला ५ ॥سارگ مهلا ۵ ۔۔

ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਹੈ ਕੋ ਕਹਾ ਬਤਾਵਹੁ ॥bin har hai ko kahaa bataavahu ||बिनु हरि है को कहा बतावहु ॥بٍن هر هَے کو کها بتاوهُ ۔۔

ਸੁਖ ਸਮੂਹ ਕਰੁਣਾ ਮੈ ਕਰਤਾ ਤਿਸੁ ਪ੍ਰਭ ਸਦਾ ਧਿਆਵਹੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥sukh samooh karunaa mai karataa tis prabh sadhaa dhiaavahu ||1|| rahaau ||सुख समूह करुणा मै करता तिसु प्रभ सदा धिआवहु ॥१॥ रहाउ ॥سُکھ سمُوه کرݨا مَے کرتا تس پربھ سدا دھآوهُ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਾ ਕੈ ਸੂਤਿ ਪਰੋਏ ਜੰਤਾ ਤਿਸੁ ਪ੍ਰਭ ਕਾ ਜਸੁ ਗਾਵਹੁ ॥jaa kai soot paroe ja(n)taa tis prabh kaa jas gaavahu ||जा कै सूति परोए जंता तिसु प्रभ का जसु गावहु ॥جا کَے سُوت پرواے جںتا تس پربھ کا جس گاوهُ ۔۔

ਸਿਮਰਿ ਠਾਕੁਰੁ ਜਿਨਿ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਦੀਨਾ ਆਨ ਕਹਾ ਪਹਿ ਜਾਵਹੁ ॥੧॥simar Thaakur jin sabh kichh dheenaa aan kahaa peh jaavahu ||1||सिमरि ठाकुरु जिनि सभु किछु दीना आन कहा पहि जावहु ॥१॥سِمر ٹھاکر جن سبھ کچھ دیٍنا آن کها پهِ جاوهُ ۔۔۱۔۔

ਸਫਲ ਸੇਵਾ ਸੁਆਮੀ ਮੇਰੇ ਕੀ ਮਨ ਬਾਂਛਤ ਫਲ ਪਾਵਹੁ ॥safal sevaa suaamee mere kee man baa(n)chhat fal paavahu ||सफल सेवा सुआमी मेरे की मन बाँछत फल पावहु ॥سپھل سےوا سُآمیِ مےرے کیِ من باںچھت پھل پاوهُ ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਲਾਭੁ ਲਾਹਾ ਲੈ ਚਾਲਹੁ ਸੁਖ ਸੇਤੀ ਘਰਿ ਜਾਵਹੁ ॥੨॥੫੦॥੭੩॥kahu naanak laabh laahaa lai chaalahu sukh setee ghar jaavahu ||2||50||73||कहु नानक लाभु लाहा लै चालहु सुख सेती घरि जावहु ॥२॥५०॥७३॥کهُ نانک لابھ لاها لَے چالهُ سُکھ سےتیِ گھر جاوهُ ۔۔۲۔۔۵۰۔۔۷۳۔۔

ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੫ ॥saarag mahalaa panjavaa ||सारग महला ५ ॥سارگ مهلا ۵ ۔۔

ਠਾਕੁਰ ਤੁਮੑ ਸਰਣਾਈ ਆਇਆ ॥Thaakur tum(h) saranaiee aaiaa ||ठाकुर तुम्म सरणाई आइआ ॥ٹھاکر تُمھ سرݨاای آایا ۔۔

ਉਤਰਿ ਗਇਓ ਮੇਰੇ ਮਨ ਕਾ ਸੰਸਾ ਜਬ ਤੇ ਦਰਸਨੁ ਪਾਇਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥autar gio mere man kaa sa(n)saa jab te dharasan paiaa ||1|| rahaau ||उतरि गइओ मेरे मन का संसा जब ते दरसनु पाइआ ॥१॥ रहाउ ॥اُتر گِااو مےرے من کا سںسا جب تے درسن پاایا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਅਨਬੋਲਤ ਮੇਰੀ ਬਿਰਥਾ ਜਾਨੀ ਅਪਨਾ ਨਾਮੁ ਜਪਾਇਆ ॥anabolat meree birathaa jaanee apanaa naam japaiaa ||अनबोलत मेरी बिरथा जानी अपना नामु जपाइआ ॥انبولت مےریِ برتھا جانیِ اپنا نام جپاایا ۔۔

ਦੁਖ ਨਾਠੇ ਸੁਖ ਸਹਜਿ ਸਮਾਏ ਅਨਦ ਅਨਦ ਗੁਣ ਗਾਇਆ ॥੧॥dhukh naaThe sukh sahaj samaae anadh anadh gun gaiaa ||1||दुख नाठे सुख सहजि समाए अनद अनद गुण गाइआ ॥१॥دُکھ ناٹھے سُکھ سهج سمااے اند اند گُݨ گااآ ۔۔۱۔۔

ਬਾਹ ਪਕਰਿ ਕਢਿ ਲੀਨੇ ਅਪੁਨੇ ਗ੍ਰਿਹ ਅੰਧ ਕੂਪ ਤੇ ਮਾਇਆ ॥baeh pakar kadd leene apune gireh a(n)dh koop te maiaa ||बाह पकरि कढि लीने अपुने गृह अंध कूप ते माइआ ॥باه پکر کڈھ لیٍنے اپنے گره اںدھ کُوپ تے ماایا ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਗੁਰਿ ਬੰਧਨ ਕਾਟੇ ਬਿਛੁਰਤ ਆਨਿ ਮਿਲਾਇਆ ॥੨॥੫੧॥੭੪॥kahu naanak gur ba(n)dhan kaaTe bichhurat aan milaiaa ||2||51||74||कहु नानक गुरि बंधन काटे बिछुरत आनि मिलाइआ ॥२॥५१॥७४॥کهُ نانک گُر بںدھن کاٹے بچھرت آن ملاایا ۔۔۲۔۔۵۱۔۔۷۴۔۔