Ang 1217 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੨੧੭)

ਜਿਨ ਸੰਤਨ ਜਾਨਿਆ ਤੂ ਠਾਕੁਰ ਤੇ ਆਏ ਪਰਵਾਨ ॥jin sa(n)tan jaaniaa too Thaakur te aae paravaan ||जिन संतन जानिआ तू ठाकुर ते आए परवान ॥جٍن سںتن جانآ تُو ٹھاکر تے آاے پروان ۔۔

ਜਨ ਕਾ ਸੰਗੁ ਪਾਈਐ ਵਡਭਾਗੀ ਨਾਨਕ ਸੰਤਨ ਕੈ ਕੁਰਬਾਨ ॥੨॥੪੧॥੬੪॥jan kaa sa(n)g paieeaai vaddabhaagee naanak sa(n)tan kai kurabaan ||2||41||64||जन का संगु पाईऐ वडभागी नानक संतन कै कुरबान ॥२॥४१॥६४॥جن کا سںگ پاایاَے وڈبھاگیِ نانک سںتن کَے کُربان ۔۔۲۔۔۴۱۔۔۶۴۔۔

ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੫ ॥saarag mahalaa panjavaa ||सारग महला ५ ॥سارگ مهلا ۵ ۔۔

ਕਰਹੁ ਗਤਿ ਦਇਆਲ ਸੰਤਹੁ ਮੋਰੀ ॥karahu gat dhiaal sa(n)tahu moree ||करहु गति दइआल संतहु मोरी ॥کرهُ گت دایال سںتهُ موریِ ۔۔

ਤੁਮ ਸਮਰਥ ਕਾਰਨ ਕਰਨਾ ਤੂਟੀ ਤੁਮ ਹੀ ਜੋਰੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥tum samarath kaaran karanaa tooTee tum hee joree ||1|| rahaau ||तुम समरथ कारन करना तूटी तुम ही जोरी ॥१॥ रहाउ ॥تُم سمرتھ کارن کرنا تُوٹیِ تُم هیِ جوریِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਨਮ ਜਨਮ ਕੇ ਬਿਖਈ ਤੁਮ ਤਾਰੇ ਸੁਮਤਿ ਸੰਗਿ ਤੁਮਾਰੈ ਪਾਈ ॥janam janam ke bikhiee tum taare sumat sa(n)g tumaarai paiee ||जनम जनम के बिखई तुम तारे सुमति संगि तुमारै पाई ॥جنم جنم کے بکھای تُم تارے سُمت سںگ تُمارَے پاای ۔۔

ਅਨਿਕ ਜੋਨਿ ਭ੍ਰਮਤੇ ਪ੍ਰਭ ਬਿਸਰਤ ਸਾਸਿ ਸਾਸਿ ਹਰਿ ਗਾਈ ॥੧॥anik jon bhramate prabh bisarat saas saas har gaiee ||1||अनिक जोनि भ्रमते प्रभ बिसरत सासि सासि हरि गाई ॥१॥انک جون بھرمتے پربھ بسرت ساس ساس هرِ گاای ۔۔۱۔۔

ਜੋ ਜੋ ਸੰਗਿ ਮਿਲੇ ਸਾਧੂ ਕੈ ਤੇ ਤੇ ਪਤਿਤ ਪੁਨੀਤਾ ॥jo jo sa(n)g mile saadhoo kai te te patit puneetaa ||जो जो संगि मिले साधू कै ते ते पतित पुनीता ॥جو جو سںگ ملے سادھُو کَے تے تے پتت پُنیِتا ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਜਾ ਕੇ ਵਡਭਾਗਾ ਤਿਨਿ ਜਨਮੁ ਪਦਾਰਥੁ ਜੀਤਾ ॥੨॥੪੨॥੬੫॥kahu naanak jaa ke vaddabhaagaa tin janam padhaarath jeetaa ||2||42||65||कहु नानक जा के वडभागा तिनि जनमु पदारथु जीता ॥२॥४२॥६५॥کهُ نانک جا کے وڈبھاگا تن جنم پدارتھ جیِتا ۔۔۲۔۔۴۲۔۔۶۵۔۔

ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੫ ॥saarag mahalaa panjavaa ||सारग महला ५ ॥سارگ مهلا ۵ ۔۔

ਠਾਕੁਰ ਬਿਨਤੀ ਕਰਨ ਜਨੁ ਆਇਓ ॥Thaakur binatee karan jan aaio ||ठाकुर बिनती करन जनु आइओ ॥ٹھاکر بنتیِ کرن جن آااو ۔۔

ਸਰਬ ਸੂਖ ਆਨੰਦ ਸਹਜ ਰਸ ਸੁਨਤ ਤੁਹਾਰੋ ਨਾਇਓ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥sarab sookh aana(n)dh sahaj ras sunat tuhaaro naio ||1|| rahaau ||सरब सूख आनंद सहज रस सुनत तुहारो नाइओ ॥१॥ रहाउ ॥سرب سُوکھ آنµد سهج رس سُنت تُهارو ناااو ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਿਧਾਨ ਸੂਖ ਕੇ ਸਾਗਰ ਜਸੁ ਸਭ ਮਹਿ ਜਾ ਕੋ ਛਾਇਓ ॥kirapaa nidhaan sookh ke saagar jas sabh meh jaa ko chhaio ||कृपा निधान सूख के सागर जसु सभ महि जा को छाइओ ॥کِ®پا ندھان سُوکھ کے ساگر جس سبھ مهِ جا کو چھاااو ۔۔

ਸੰਤਸੰਗਿ ਰੰਗ ਤੁਮ ਕੀਏ ਅਪਨਾ ਆਪੁ ਦ੍ਰਿਸਟਾਇਓ ॥੧॥sa(n)tasa(n)g ra(n)g tum ke'ee apanaa aap dhirasaTaio ||1||संतसंगि रंग तुम कीए अपना आपु दृसटाइओ ॥१॥سںتسںگ رںگ تُم کیِاے اپنا آپ درسٹاااو ۔۔۱۔۔

ਨੈਨਹੁ ਸੰਗਿ ਸੰਤਨ ਕੀ ਸੇਵਾ ਚਰਨ ਝਾਰੀ ਕੇਸਾਇਓ ॥nainahu sa(n)g sa(n)tan kee sevaa charan jhaaree kesaio ||नैनहु संगि संतन की सेवा चरन झारी केसाइओ ॥نَےنهُ سںگ سںتن کیِ سےوا چرن جھاریِ کےساااو ۔۔

ਆਠ ਪਹਰ ਦਰਸਨੁ ਸੰਤਨ ਕਾ ਸੁਖੁ ਨਾਨਕ ਇਹੁ ਪਾਇਓ ॥੨॥੪੩॥੬੬॥aaTh pahar dharasan sa(n)tan kaa sukh naanak ih paio ||2||43||66||आठ पहर दरसनु संतन का सुखु नानक इहु पाइओ ॥२॥४३॥६६॥آٹھ پهر درسن سںتن کا سُکھ نانک اهُ پاااو ۔۔۲۔۔۴۳۔۔۶۶۔۔

ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੫ ॥saarag mahalaa panjavaa ||सारग महला ५ ॥سارگ مهلا ۵ ۔۔

ਜਾ ਕੀ ਰਾਮ ਨਾਮ ਲਿਵ ਲਾਗੀ ॥jaa kee raam naam liv laagee ||जा की राम नाम लिव लागी ॥جا کیِ رام نام لو لاگیِ ۔۔

ਸਜਨੁ ਸੁਰਿਦਾ ਸੁਹੇਲਾ ਸਹਜੇ ਸੋ ਕਹੀਐ ਬਡਭਾਗੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥sajan suridhaa suhelaa sahaje so kaheeaai baddabhaagee ||1|| rahaau ||सजनु सुरिदा सुहेला सहजे सो कहीऐ बडभागी ॥१॥ रहाउ ॥سجن سُردا سُهےلا سهجے سو کهیِاَے بڈبھاگیِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਰਹਿਤ ਬਿਕਾਰ ਅਲਪ ਮਾਇਆ ਤੇ ਅਹੰਬੁਧਿ ਬਿਖੁ ਤਿਆਗੀ ॥rahit bikaar alap maiaa te aha(n)budh bikh tiaagee ||रहित बिकार अलप माइआ ते अहंबुधि बिखु तिआगी ॥رهِت بکار الپ ماایا تے اهںبدھ بکھ تآگیِ ۔۔

ਦਰਸ ਪਿਆਸ ਆਸ ਏਕਹਿ ਕੀ ਟੇਕ ਹੀਐਂ ਪ੍ਰਿਅ ਪਾਗੀ ॥੧॥dharas piaas aas ekeh kee Tek heeaai(n) pria paagee ||1||दरस पिआस आस एकहि की टेक हीऐं पृअ पागी ॥१॥درس پآس آس اےکه کیِ ٹےک هیِاَےں پرا پاگیِ ۔۔۱۔۔

ਅਚਿੰਤ ਸੋਇ ਜਾਗਨੁ ਉਠਿ ਬੈਸਨੁ ਅਚਿੰਤ ਹਸਤ ਬੈਰਾਗੀ ॥achi(n)t soi jaagan uTh baisan achi(n)t hasat bairaagee ||अचिंत सोइ जागनु उठि बैसनु अचिंत हसत बैरागी ॥اچںت سوا جاگن اُٹھ بَےسن اچِںت هست بَےراگیِ ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਜਿਨਿ ਜਗਤੁ ਠਗਾਨਾ ਸੁ ਮਾਇਆ ਹਰਿ ਜਨ ਠਾਗੀ ॥੨॥੪੪॥੬੭॥kahu naanak jin jagat Thagaanaa su maiaa har jan Thaagee ||2||44||67||कहु नानक जिनि जगतु ठगाना सु माइआ हरि जन ठागी ॥२॥४४॥६७॥کهُ نانک جن جگت ٹھگانا سُ ماایا هرِ جن ٹھاگیِ ۔۔۲۔۔۴۴۔۔۶۷۔۔

ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੫ ॥saarag mahalaa panjavaa ||सारग महला ५ ॥سارگ مهلا ۵ ۔۔

ਅਬ ਜਨ ਊਪਰਿ ਕੋ ਨ ਪੁਕਾਰੈ ॥ab jan uoopar ko na pukaarai ||अब जन ऊपरि को न पुकारै ॥اب جن اُوپر کو ن پُکارَے ۔۔

ਪੂਕਾਰਨ ਕਉ ਜੋ ਉਦਮੁ ਕਰਤਾ ਗੁਰੁ ਪਰਮੇਸਰੁ ਤਾ ਕਉ ਮਾਰੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥pookaaran kau jo udham karataa gur paramesar taa kau maarai ||1|| rahaau ||पूकारन कउ जो उदमु करता गुरु परमेसरु ता कउ मारै ॥१॥ रहाउ ॥پُوکارن کا جو اُدم کرتا گُر پرمےسر تا کا مارَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਨਿਰਵੈਰੈ ਸੰਗਿ ਵੈਰੁ ਰਚਾਵੈ ਹਰਿ ਦਰਗਹ ਓਹੁ ਹਾਰੈ ॥niravairai sa(n)g vair rachaavai har dharageh oh haarai ||निरवैरै संगि वैरु रचावै हरि दरगह ओहु हारै ॥نِروَےرَے سںگ وَےر رچاوَے هر درگه اوهُ هارَے ۔۔

ਆਦਿ ਜੁਗਾਦਿ ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਵਡਿਆਈ ਜਨ ਕੀ ਪੈਜ ਸਵਾਰੈ ॥੧॥aadh jugaadh prabh kee vaddiaaiee jan kee paij savaarai ||1||आदि जुगादि प्रभ की वडिआई जन की पैज सवारै ॥१॥آد جُگاد پربھ کیِ وڈآای جن کیِ پَےج سوارَے ۔۔۱۔۔

ਨਿਰਭਉ ਭਏ ਸਗਲ ਭਉ ਮਿਟਿਆ ਚਰਨ ਕਮਲ ਆਧਾਰੈ ॥nirabhau bhe sagal bhau miTiaa charan kamal aadhaarai ||निरभउ भए सगल भउ मिटिआ चरन कमल आधारै ॥نِربھا بھاے سگل بھا مٹآ چرن کمل آدھارَے ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਬਚਨਿ ਜਪਿਓ ਨਾਉ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਗਟ ਭਇਓ ਸੰਸਾਰੈ ॥੨॥੪੫॥੬੮॥gur kai bachan japio naau naanak pragaT bhio sa(n)saarai ||2||45||68||गुर कै बचनि जपिओ नाउ नानक प्रगट भइओ संसारै ॥२॥४५॥६८॥گُر کَے بچن جپاو ناا نانک پرگٹ بھِااو سںسارَے ۔۔۲۔۔۴۵۔۔۶۸۔۔

ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੫ ॥saarag mahalaa panjavaa ||सारग महला ५ ॥سارگ مهلا ۵ ۔۔

ਹਰਿ ਜਨ ਛੋਡਿਆ ਸਗਲਾ ਆਪੁ ॥har jan chhoddiaa sagalaa aap ||हरि जन छोडिआ सगला आपु ॥هر جن چھوڈآ سگلا آپ ۔۔

ਜਿਉ ਜਾਨਹੁ ਤਿਉ ਰਖਹੁ ਗੁਸਾਈ ਪੇਖਿ ਜੀਵਾਂ ਪਰਤਾਪੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jiau jaanahu tiau rakhahu gusaiee pekh jeevaa(n) parataap ||1|| rahaau ||जिउ जानहु तिउ रखहु गुसाई पेखि जीवाँ परतापु ॥१॥ रहाउ ॥جِا جانهُ تا رکھهُ گُساای پےکھ جیِواں پرتاپ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਗੁਰ ਉਪਦੇਸਿ ਸਾਧ ਕੀ ਸੰਗਤਿ ਬਿਨਸਿਓ ਸਗਲ ਸੰਤਾਪੁ ॥gur upadhes saadh kee sa(n)gat binasio sagal sa(n)taap ||गुर उपदेसि साध की संगति बिनसिओ सगल संतापु ॥گُر اُپدےس سادھ کیِ سںگت بنساو سگل سںتاپ ۔۔

ਮਿਤ੍ਰ ਸਤ੍ਰ ਪੇਖਿ ਸਮਤੁ ਬੀਚਾਰਿਓ ਸਗਲ ਸੰਭਾਖਨ ਜਾਪੁ ॥੧॥mitr satr pekh samat beechaario sagal sa(n)bhaakhan jaap ||1||मित्र सत्र पेखि समतु बीचारिओ सगल संभाखन जापु ॥१॥مِتر ستر پےکھ سمت بیِچاراو سگل سںبھاکھن جاپ ۔۔۱۔۔

ਤਪਤਿ ਬੁਝੀ ਸੀਤਲ ਆਘਾਨੇ ਸੁਨਿ ਅਨਹਦ ਬਿਸਮ ਭਏ ਬਿਸਮਾਦ ॥tapat bujhee seetal aaghaane sun anahadh bisam bhe bisamaadh ||तपति बुझी सीतल आघाने सुनि अनहद बिसम भए बिसमाद ॥تپت بُجھیِ سیِتل آگھانے سُن انهد بسم بھاے بسماد ۔۔

ਅਨਦੁ ਭਇਆ ਨਾਨਕ ਮਨਿ ਸਾਚਾ ਪੂਰਨ ਪੂਰੇ ਨਾਦ ॥੨॥੪੬॥੬੯॥anadh bhiaa naanak man saachaa pooran poore naadh ||2||46||69||अनदु भइआ नानक मनि साचा पूरन पूरे नाद ॥२॥४६॥६९॥اند بھایا نانک من ساچا پُورن پُورے ناد ۔۔۲۔۔۴۶۔۔۶۹۔۔