Ang 1212 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੨੧੨)

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਦਰਸੁ ਪੇਖਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਸਭ ਪੂਰਨ ਹੋਈ ਆਸਾ ॥੨॥੧੫॥੩੮॥kahu naanak dharas pekh sukh paiaa sabh pooran hoiee aasaa ||2||15||38||कहु नानक दरसु पेखि सुखु पाइआ सभ पूरन होई आसा ॥२॥१५॥३८॥کهُ نانک درس پےکھ سُکھ پاایا سبھ پُورن هوای آسا ۔۔۲۔۔۱۵۔۔۳۸۔۔

ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੫ ॥saarag mahalaa panjavaa ||सारग महला ५ ॥سارگ مهلا ۵ ۔۔

ਚਰਨਹ ਗੋਬਿੰਦ ਮਾਰਗੁ ਸੁਹਾਵਾ ॥charaneh gobi(n)dh maarag suhaavaa ||चरनह गोबिंद मारगु सुहावा ॥چرنه گوبںد مارگ سُهاوا ۔۔

ਆਨ ਮਾਰਗ ਜੇਤਾ ਕਿਛੁ ਧਾਈਐ ਤੇਤੋ ਹੀ ਦੁਖੁ ਹਾਵਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥aan maarag jetaa kichh dhaieeaai teto hee dhukh haavaa ||1|| rahaau ||आन मारग जेता किछु धाईऐ तेतो ही दुखु हावा ॥१॥ रहाउ ॥آن مارگ جےتا کچھ دھاایاَے تےتو هیِ دُکھ هاوا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਨੇਤ੍ਰ ਪੁਨੀਤ ਭਏ ਦਰਸੁ ਪੇਖੇ ਹਸਤ ਪੁਨੀਤ ਟਹਲਾਵਾ ॥netr puneet bhe dharas pekhe hasat puneet Tahalaavaa ||नेत्र पुनीत भए दरसु पेखे हसत पुनीत टहलावा ॥نےتر پُنیِت بھاے درس پےکھے هست پُنیِت ٹهلاوا ۔۔

ਰਿਦਾ ਪੁਨੀਤ ਰਿਦੈ ਹਰਿ ਬਸਿਓ ਮਸਤ ਪੁਨੀਤ ਸੰਤ ਧੂਰਾਵਾ ॥੧॥ridhaa puneet ridhai har basio masat puneet sa(n)t dhooraavaa ||1||रिदा पुनीत रिदै हरि बसिओ मसत पुनीत संत धूरावा ॥१॥رِدا پُنیِت ردَے هر بسِاو مست پُنیِت سںت دھُوراوا ۔۔۱۔۔

ਸਰਬ ਨਿਧਾਨ ਨਾਮਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਕੈ ਜਿਸੁ ਕਰਮਿ ਲਿਖਿਆ ਤਿਨਿ ਪਾਵਾ ॥sarab nidhaan naam har har kai jis karam likhiaa tin paavaa ||सरब निधान नामि हरि हरि कै जिसु करमि लिखिआ तिनि पावा ॥سرب ندھان نام هر هرِ کَے جس کرم لکھِآ تنِ پاوا ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਕਉ ਗੁਰੁ ਪੂਰਾ ਭੇਟਿਓ ਸੁਖਿ ਸਹਜੇ ਅਨਦ ਬਿਹਾਵਾ ॥੨॥੧੬॥੩੯॥jan naanak kau gur pooraa bheTio sukh sahaje anadh bihaavaa ||2||16||39||जन नानक कउ गुरु पूरा भेटिओ सुखि सहजे अनद बिहावा ॥२॥१६॥३९॥جن نانک کا گُر پُورا بھےٹاو سُکھ سهجے اند بهاوا ۔۔۲۔۔۱۶۔۔۳۹۔۔

ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੫ ॥saarag mahalaa panjavaa ||सारग महला ५ ॥سارگ مهلا ۵ ۔۔

ਧਿਆਇਓ ਅੰਤਿ ਬਾਰ ਨਾਮੁ ਸਖਾ ॥dhiaaio a(n)t baar naam sakhaa ||धिआइओ अंति बार नामु सखा ॥دھِآااو اںت بار نام سکھا ۔۔

ਜਹ ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਸੁਤ ਭਾਈ ਨ ਪਹੁਚੈ ਤਹਾ ਤਹਾ ਤੂ ਰਖਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jeh maat pitaa sut bhaiee na pahuchai tahaa tahaa too rakhaa ||1|| rahaau ||जह मात पिता सुत भाई न पहुचै तहा तहा तू रखा ॥१॥ रहाउ ॥جه مات پتا سُت بھاای ن پهُچَے تها تها تُو رکھا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਅੰਧ ਕੂਪ ਗ੍ਰਿਹ ਮਹਿ ਤਿਨਿ ਸਿਮਰਿਓ ਜਿਸੁ ਮਸਤਕਿ ਲੇਖੁ ਲਿਖਾ ॥a(n)dh koop gireh meh tin simario jis masatak lekh likhaa ||अंध कूप गृह महि तिनि सिमरिओ जिसु मसतकि लेखु लिखा ॥اںدھ کُوپ گره مهِ تن سمراو جس مستک لےکھ لکھا ۔۔

ਖੂਲੑੇ ਬੰਧਨ ਮੁਕਤਿ ਗੁਰਿ ਕੀਨੀ ਸਭ ਤੂਹੈ ਤੁਹੀ ਦਿਖਾ ॥੧॥khool(h)e ba(n)dhan mukat gur keenee sabh toohai tuhee dhikhaa ||1||खूल्ले बंधन मुकति गुरि कीनी सभ तूहै तुही दिखा ॥१॥کھُولھے بںدھن مُکت گُر کیٍنیِ سبھ تُوهَے تُهیِ دکھا ۔۔۱۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਪੀਆ ਮਨੁ ਤ੍ਰਿਪਤਿਆ ਆਘਾਏ ਰਸਨ ਚਖਾ ॥a(n)mirat naam peeaa man tirapatiaa aaghaae rasan chakhaa ||अंमृत नामु पीआ मनु तृपतिआ आघाए रसन चखा ॥اںمرت نام پیِآ من ترپتآ آگھااے رسن چکھا ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਸੁਖ ਸਹਜੁ ਮੈ ਪਾਇਆ ਗੁਰਿ ਲਾਹੀ ਸਗਲ ਤਿਖਾ ॥੨॥੧੭॥੪੦॥kahu naanak sukh sahaj mai paiaa gur laahee sagal tikhaa ||2||17||40||कहु नानक सुख सहजु मै पाइआ गुरि लाही सगल तिखा ॥२॥१७॥४०॥کهُ نانک سُکھ سهج مَے پاایا گُر لاهیِ سگل تکھا ۔۔۲۔۔۱۷۔۔۴۰۔۔

ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੫ ॥saarag mahalaa panjavaa ||सारग महला ५ ॥سارگ مهلا ۵ ۔۔

ਗੁਰ ਮਿਲਿ ਐਸੇ ਪ੍ਰਭੂ ਧਿਆਇਆ ॥gur mil aaise prabhoo dhiaaiaa ||गुर मिलि ऐसे प्रभू धिआइआ ॥گُر مل اَےسے پربھُو دھآایا ۔۔

ਭਇਓ ਕ੍ਰਿਪਾਲੁ ਦਇਆਲੁ ਦੁਖ ਭੰਜਨੁ ਲਗੈ ਨ ਤਾਤੀ ਬਾਇਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥bhio kirapaal dhiaal dhukh bha(n)jan lagai na taatee baiaa ||1|| rahaau ||भइओ कृपालु दइआलु दुख भंजनु लगै न ताती बाइआ ॥१॥ रहाउ ॥بھِااو ک®پال دایال دُکھ بھںجن لگَے ن تاتیِ باایا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜੇਤੇ ਸਾਸ ਸਾਸ ਹਮ ਲੇਤੇ ਤੇਤੇ ਹੀ ਗੁਣ ਗਾਇਆ ॥jete saas saas ham lete tete hee gun gaiaa ||जेते सास सास हम लेते तेते ही गुण गाइआ ॥جےتے ساس ساس هم لےتے تےتے هیِ گُݨ گااآ ۔۔

ਨਿਮਖ ਨ ਬਿਛੁਰੈ ਘਰੀ ਨ ਬਿਸਰੈ ਸਦ ਸੰਗੇ ਜਤ ਜਾਇਆ ॥੧॥nimakh na bichhurai gharee na bisarai sadh sa(n)ge jat jaiaa ||1||निमख न बिछुरै घरी न बिसरै सद संगे जत जाइआ ॥१॥نِمکھ ن بچھرَے گھریِ ن بسرَے سد سںگے جت جاایا ۔۔۱۔۔

ਹਉ ਬਲਿ ਬਲਿ ਬਲਿ ਬਲਿ ਚਰਨ ਕਮਲ ਕਉ ਬਲਿ ਬਲਿ ਗੁਰ ਦਰਸਾਇਆ ॥hau bal bal bal bal charan kamal kau bal bal gur dharasaiaa ||हउ बलि बलि बलि बलि चरन कमल कउ बलि बलि गुर दरसाइआ ॥ها بل بلِ بلِ بلِ چرن کمل کا بلِ بلِ گُر درساایا ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਕਾਹੂ ਪਰਵਾਹਾ ਜਉ ਸੁਖ ਸਾਗਰੁ ਮੈ ਪਾਇਆ ॥੨॥੧੮॥੪੧॥kahu naanak kaahoo paravaahaa jau sukh saagar mai paiaa ||2||18||41||कहु नानक काहू परवाहा जउ सुख सागरु मै पाइआ ॥२॥१८॥४१॥کهُ نانک کاهُو پرواها جا سُکھ ساگر مَے پاایا ۔۔۲۔۔۱۸۔۔۴۱۔۔

ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੫ ॥saarag mahalaa panjavaa ||सारग महला ५ ॥سارگ مهلا ۵ ۔۔

ਮੇਰੈ ਮਨਿ ਸਬਦੁ ਲਗੋ ਗੁਰ ਮੀਠਾ ॥merai man sabadh lago gur meeThaa ||मेरै मनि सबदु लगो गुर मीठा ॥مےرَے من سبد لگو گُر میِٹھا ۔۔

ਖੁਲਿੑਓ ਕਰਮੁ ਭਇਓ ਪਰਗਾਸਾ ਘਟਿ ਘਟਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਡੀਠਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥khuli(h)o karam bhio paragaasaa ghaT ghaT har har ddeeThaa ||1|| rahaau ||खुलि्िओ करमु भइओ परगासा घटि घटि हरि हरि डीठा ॥१॥ रहाउ ॥کھُلھاو کرم بھِااو پرگاسا گھٹ گھٹِ هرِ هرِ ڈیِٹھا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਪਾਰਬ੍ਰਹਮ ਆਜੋਨੀ ਸੰਭਉ ਸਰਬ ਥਾਨ ਘਟ ਬੀਠਾ ॥paarabraham aajonee sa(n)bhau sarab thaan ghaT beeThaa ||पारब्रहम आजोनी संभउ सरब थान घट बीठा ॥پاربرهم آجونیِ سںبھا سرب تھان گھٹ بیِٹھا ۔۔

ਭਇਓ ਪਰਾਪਤਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮਾ ਬਲਿ ਬਲਿ ਪ੍ਰਭ ਚਰਣੀਠਾ ॥੧॥bhio paraapat a(n)mirat naamaa bal bal prabh charaneeThaa ||1||भइओ परापति अंमृत नामा बलि बलि प्रभ चरणीठा ॥१॥بھِااو پراپت اںمرت ناما بل بلِ پربھ چرݨیِٹھا ۔۔۱۔۔

ਸਤਸੰਗਤਿ ਕੀ ਰੇਣੁ ਮੁਖਿ ਲਾਗੀ ਕੀਏ ਸਗਲ ਤੀਰਥ ਮਜਨੀਠਾ ॥satasa(n)gat kee ren mukh laagee ke'ee sagal teerath majaneeThaa ||सतसंगति की रेणु मुखि लागी कीए सगल तीरथ मजनीठा ॥ستسںگت کیِ رےݨ مُکھ لاگیِ کیِاے سگل تیِرتھ مجنیِٹھا ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਰੰਗਿ ਚਲੂਲ ਭਏ ਹੈ ਹਰਿ ਰੰਗੁ ਨ ਲਹੈ ਮਜੀਠਾ ॥੨॥੧੯॥੪੨॥kahu naanak ra(n)g chalool bhe hai har ra(n)g na lahai majeeThaa ||2||19||42||कहु नानक रंगि चलूल भए है हरि रंगु न लहै मजीठा ॥२॥१९॥४२॥کهُ نانک رںگ چلُول بھاے هَے هر رںگ ن لهَے مجیِٹھا ۔۔۲۔۔۱۹۔۔۴۲۔۔

ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੫ ॥saarag mahalaa panjavaa ||सारग महला ५ ॥سارگ مهلا ۵ ۔۔

ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਦੀਓ ਗੁਰਿ ਸਾਥੇ ॥har har naam dheeo gur saathe ||हरि हरि नामु दीओ गुरि साथे ॥هر هرِ نام دیِاو گُر ساتھے ۔۔

ਨਿਮਖ ਬਚਨੁ ਪ੍ਰਭ ਹੀਅਰੈ ਬਸਿਓ ਸਗਲ ਭੂਖ ਮੇਰੀ ਲਾਥੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥nimakh bachan prabh heearai basio sagal bhookh meree laathe ||1|| rahaau ||निमख बचनु प्रभ हीअरै बसिओ सगल भूख मेरी लाथे ॥१॥ रहाउ ॥نِمکھ بچن پربھ هیِارَے بساو سگل بھُوکھ مےریِ لاتھے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕ੍ਰਿਪਾ ਨਿਧਾਨ ਗੁਣ ਨਾਇਕ ਠਾਕੁਰ ਸੁਖ ਸਮੂਹ ਸਭ ਨਾਥੇ ॥kirapaa nidhaan gun naik Thaakur sukh samooh sabh naathe ||कृपा निधान गुण नाइक ठाकुर सुख समूह सभ नाथे ॥کِ®پا ندھان گُݨ نااک ٹھاکر سُکھ سمُوه سبھ ناتھے ۔۔

ਏਕ ਆਸ ਮੋਹਿ ਤੇਰੀ ਸੁਆਮੀ ਅਉਰ ਦੁਤੀਆ ਆਸ ਬਿਰਾਥੇ ॥੧॥ek aas moh teree suaamee aaur dhuteeaa aas biraathe ||1||एक आस मोहि तेरी सुआमी अउर दुतीआ आस बिराथे ॥१॥اےک آس موه تےریِ سُآمیِ اار دُتیِآ آس براتھے ۔۔۱۔۔

ਨੈਣ ਤ੍ਰਿਪਤਾਸੇ ਦੇਖਿ ਦਰਸਾਵਾ ਗੁਰਿ ਕਰ ਧਾਰੇ ਮੇਰੈ ਮਾਥੇ ॥nain tirapataase dhekh dharasaavaa gur kar dhaare merai maathe ||नैण तृपतासे देखि दरसावा गुरि कर धारे मेरै माथे ॥نَےݨ ترپتاسے دےکھ درساوا گُر کر دھارے مےرَے ماتھے ۔۔