Ang 1210 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੨੧੦)

ਗੁਣ ਨਿਧਾਨ ਮਨਮੋਹਨ ਲਾਲਨ ਸੁਖਦਾਈ ਸਰਬਾਂਗੈ ॥gun nidhaan manmohan laalan sukhadhaiee sarabaa(n)gai ||गुण निधान मनमोहन लालन सुखदाई सरबाँगै ॥گُݨ ندھان منموهن لالن سُکھداای سرباںگَے ۔۔

ਗੁਰਿ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਭ ਪਾਹਿ ਪਠਾਇਓ ਮਿਲਹੁ ਸਖਾ ਗਲਿ ਲਾਗੈ ॥੨॥੫॥੨੮॥gur naanak prabh paeh paThaio milahu sakhaa gal laagai ||2||5||28||गुरि नानक प्रभ पाहि पठाइओ मिलहु सखा गलि लागै ॥२॥५॥२८॥گُر نانک پربھ پاه پٹھاااو ملهُ سکھا گل لاگَے ۔۔۲۔۔۵۔۔۲۸۔۔

ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੫ ॥saarag mahalaa panjavaa ||सारग महला ५ ॥سارگ مهلا ۵ ۔۔

ਅਬ ਮੋਰੋ ਠਾਕੁਰ ਸਿਉ ਮਨੁ ਮਾਨਾਂ ॥ab moro Thaakur siau man maanaa(n) ||अब मोरो ठाकुर सिउ मनु मानाँ ॥اب مورو ٹھاکر سا من ماناں ۔۔

ਸਾਧ ਕ੍ਰਿਪਾਲ ਦਇਆਲ ਭਏ ਹੈ ਇਹੁ ਛੇਦਿਓ ਦੁਸਟੁ ਬਿਗਾਨਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥saadh kirapaal dhiaal bhe hai ih chhedhio dhusaT bigaanaa ||1|| rahaau ||साध कृपाल दइआल भए है इहु छेदिओ दुसटु बिगाना ॥१॥ रहाउ ॥سادھ ک®پال دایال بھاے هَے اهُ چھےداو دُسٹ بگانا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਤੁਮ ਹੀ ਸੁੰਦਰ ਤੁਮਹਿ ਸਿਆਨੇ ਤੁਮ ਹੀ ਸੁਘਰ ਸੁਜਾਨਾ ॥tum hee su(n)dhar tumeh siaane tum hee sughar sujaanaa ||तुम ही सुँदर तुमहि सिआने तुम ही सुघर सुजाना ॥تُم هیِ سُںدر تُمه سآنے تُم هیِ سُگھر سُجانا ۔۔

ਸਗਲ ਜੋਗ ਅਰੁ ਗਿਆਨ ਧਿਆਨ ਇਕ ਨਿਮਖ ਨ ਕੀਮਤਿ ਜਾਨਾਂ ॥੧॥sagal jog ar giaan dhiaan ik nimakh na keemat jaanaa(n) ||1||सगल जोग अरु गिआन धिआन इक निमख न कीमति जानाँ ॥१॥سگل جوگ ار گآن دھآن اک نمکھ ن کیِمت جاناں ۔۔۱۔۔

ਤੁਮ ਹੀ ਨਾਇਕ ਤੁਮੑਹਿ ਛਤ੍ਰਪਤਿ ਤੁਮ ਪੂਰਿ ਰਹੇ ਭਗਵਾਨਾ ॥tum hee naik tum(h)h chhatrapat tum poor rahe bhagavaanaa ||तुम ही नाइक तुम्महि छत्रपति तुम पूरि रहे भगवाना ॥تُم هیِ نااک تُمھه چھترپت تُم پُور رهے بھگوانا ۔۔

ਪਾਵਉ ਦਾਨੁ ਸੰਤ ਸੇਵਾ ਹਰਿ ਨਾਨਕ ਸਦ ਕੁਰਬਾਨਾਂ ॥੨॥੬॥੨੯॥paavau dhaan sa(n)t sevaa har naanak sadh kurabaanaa(n) ||2||6||29||पावउ दानु संत सेवा हरि नानक सद कुरबानाँ ॥२॥६॥२९॥پاوا دان سںت سےوا هر نانک سد کُرباناں ۔۔۲۔۔۶۔۔۲۹۔۔

ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੫ ॥saarag mahalaa panjavaa ||सारग महला ५ ॥سارگ مهلا ۵ ۔۔

ਮੇਰੈ ਮਨਿ ਚੀਤਿ ਆਏ ਪ੍ਰਿਅ ਰੰਗਾ ॥merai man cheet aae pria ra(n)gaa ||मेरै मनि चीति आए पृअ रंगा ॥مےرَے من چیِت آاے پرا رںگا ۔۔

ਬਿਸਰਿਓ ਧੰਧੁ ਬੰਧੁ ਮਾਇਆ ਕੋ ਰਜਨਿ ਸਬਾਈ ਜੰਗਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥bisario dha(n)dh ba(n)dh maiaa ko rajan sabaiee ja(n)gaa ||1|| rahaau ||बिसरिओ धंधु बंधु माइआ को रजनि सबाई जंगा ॥१॥ रहाउ ॥بِسراو دھںدھ بںدھ ماایا کو رجن سباای جںگا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਹਰਿ ਸੇਵਉ ਹਰਿ ਰਿਦੈ ਬਸਾਵਉ ਹਰਿ ਪਾਇਆ ਸਤਸੰਗਾ ॥har sevau har ridhai basaavau har paiaa satasa(n)gaa ||हरि सेवउ हरि रिदै बसावउ हरि पाइआ सतसंगा ॥هر سےوا هرِ ردَے بساوا هرِ پاایا ستسںگا ۔۔

ਐਸੋ ਮਿਲਿਓ ਮਨੋਹਰੁ ਪ੍ਰੀਤਮੁ ਸੁਖ ਪਾਏ ਮੁਖ ਮੰਗਾ ॥੧॥aaiso milio manohar preetam sukh paae mukh ma(n)gaa ||1||ऐसो मिलिओ मनोहरु प्रीतमु सुख पाए मुख मंगा ॥१॥اَےسو ملاو منوهر پریِتم سُکھ پااے مُکھ مںگا ۔۔۱۔۔

ਪ੍ਰਿਉ ਅਪਨਾ ਗੁਰਿ ਬਸਿ ਕਰਿ ਦੀਨਾ ਭੋਗਉ ਭੋਗ ਨਿਸੰਗਾ ॥priau apanaa gur bas kar dheenaa bhogau bhog nisa(n)gaa ||पृउ अपना गुरि बसि करि दीना भोगउ भोग निसंगा ॥پِرا اپنا گُر بس کرِ دیٍنا بھوگا بھوگ نسںگا ۔۔

ਨਿਰਭਉ ਭਏ ਨਾਨਕ ਭਉ ਮਿਟਿਆ ਹਰਿ ਪਾਇਓ ਪਾਠੰਗਾ ॥੨॥੭॥੩੦॥nirabhau bhe naanak bhau miTiaa har paio paaTha(n)gaa ||2||7||30||निरभउ भए नानक भउ मिटिआ हरि पाइओ पाठंगा ॥२॥७॥३०॥نِربھا بھاے نانک بھا مٹآ هرِ پاااو پاٹھںگا ۔۔۲۔۔۷۔۔۳۰۔۔

ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੫ ॥saarag mahalaa panjavaa ||सारग महला ५ ॥سارگ مهلا ۵ ۔۔

ਹਰਿ ਜੀਉ ਕੇ ਦਰਸਨ ਕਉ ਕੁਰਬਾਨੀ ॥har jeeau ke dharasan kau kurabaanee ||हरि जीउ के दरसन कउ कुरबानी ॥هر جیِا کے درسن کا کُربانیِ ۔۔

ਬਚਨ ਨਾਦ ਮੇਰੇ ਸ੍ਰਵਨਹੁ ਪੂਰੇ ਦੇਹਾ ਪ੍ਰਿਅ ਅੰਕਿ ਸਮਾਨੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥bachan naadh mere sravanahu poore dhehaa pria a(n)k samaanee ||1|| rahaau ||बचन नाद मेरे स्रवनहु पूरे देहा पृअ अंकि समानी ॥१॥ रहाउ ॥بچن ناد مےرے سرونهُ پُورے دےها پرا اںک سمانیِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਛੂਟਰਿ ਤੇ ਗੁਰਿ ਕੀਈ ਸੋੁਹਾਗਨਿ ਹਰਿ ਪਾਇਓ ਸੁਘੜ ਸੁਜਾਨੀ ॥chhooTar te gur keeiee suohaagan har paio sughaR sujaanee ||छूटरि ते गुरि कीई सुोहागनि हरि पाइओ सुघड़ सुजानी ॥چھُوٹر تے گُر کیِای سُوهاگن هر پاااو سُگھڑ سُجانیِ ۔۔

ਜਿਹ ਘਰ ਮਹਿ ਬੈਸਨੁ ਨਹੀ ਪਾਵਤ ਸੋ ਥਾਨੁ ਮਿਲਿਓ ਬਾਸਾਨੀ ॥੧॥jeh ghar meh baisan nahee paavat so thaan milio baasaanee ||1||जिह घर महि बैसनु नही पावत सो थानु मिलिओ बासानी ॥१॥جِه گھر مهِ بَےسن نهیِ پاوت سو تھان ملاو باسانیِ ۔۔۱۔۔

ਉਨੑ ਕੈ ਬਸਿ ਆਇਓ ਭਗਤਿ ਬਛਲੁ ਜਿਨਿ ਰਾਖੀ ਆਨ ਸੰਤਾਨੀ ॥aun(h) kai bas aaio bhagat bachhal jin raakhee aan sa(n)taanee ||उन्न कै बसि आइओ भगति बछलु जिनि राखी आन संतानी ॥اُنھ کَے بس آااو بھگت بچھل جنِ راکھیِ آن سںتانیِ ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਸੰਗਿ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ਸਭ ਚੂਕੀ ਕਾਣਿ ਲੋੁਕਾਨੀ ॥੨॥੮॥੩੧॥kahu naanak har sa(n)g man maaniaa sabh chookee kaan luokaanee ||2||8||31||कहु नानक हरि संगि मनु मानिआ सभ चूकी काणि लुोकानी ॥२॥८॥३१॥کهُ نانک هر سںگ من مانآ سبھ چُوکیِ کاݨ لُوکانیِ ۔۔۲۔۔۸۔۔۳۱۔۔

ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੫ ॥saarag mahalaa panjavaa ||सारग महला ५ ॥سارگ مهلا ۵ ۔۔

ਅਬ ਮੇਰੋ ਪੰਚਾ ਤੇ ਸੰਗੁ ਤੂਟਾ ॥ab mero pa(n)chaa te sa(n)g tooTaa ||अब मेरो पंचा ते संगु तूटा ॥اب مےرو پںچا تے سںگ تُوٹا ۔۔

ਦਰਸਨੁ ਦੇਖਿ ਭਏ ਮਨਿ ਆਨਦ ਗੁਰ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਛੂਟਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥dharasan dhekh bhe man aanadh gur kirapaa te chhooTaa ||1|| rahaau ||दरसनु देखि भए मनि आनद गुर किरपा ते छूटा ॥१॥ रहाउ ॥درسن دےکھ بھاے من آند گُر کرپا تے چھُوٹا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਬਿਖਮ ਥਾਨ ਬਹੁਤ ਬਹੁ ਧਰੀਆ ਅਨਿਕ ਰਾਖ ਸੂਰੂਟਾ ॥bikham thaan bahut bahu dhareeaa anik raakh soorooTaa ||बिखम थान बहुत बहु धरीआ अनिक राख सूरूटा ॥بِکھم تھان بهُت بهُ دھریِآ انک راکھ سُورُوٹا ۔۔

ਬਿਖਮ ਗਾਰ੍ਹ ਕਰੁ ਪਹੁਚੈ ਨਾਹੀ ਸੰਤ ਸਾਨਥ ਭਏ ਲੂਟਾ ॥੧॥bikham gaarh kar pahuchai naahee sa(n)t saanath bhe looTaa ||1||बिखम गार्ह करु पहुचै नाही संत सानथ भए लूटा ॥१॥بِکھم گارھ کر پهُچَے ناهیِ سںت سانتھ بھاے لُوٹا ۔۔۱۔۔

ਬਹੁਤੁ ਖਜਾਨੇ ਮੇਰੈ ਪਾਲੈ ਪਰਿਆ ਅਮੋਲ ਲਾਲ ਆਖੂਟਾ ॥bahut khajaane merai paalai pariaa amol laal aakhooTaa ||बहुतु खजाने मेरै पालै परिआ अमोल लाल आखूटा ॥بهُت کھجانے مےرَے پالَے پرآ امول لال آکھُوٹا ۔۔

ਜਨ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਭਿ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰੀ ਤਉ ਮਨ ਮਹਿ ਹਰਿ ਰਸੁ ਘੂਟਾ ॥੨॥੯॥੩੨॥jan naanak prabh kirapaa dhaaree tau man meh har ras ghooTaa ||2||9||32||जन नानक प्रभि किरपा धारी तउ मन महि हरि रसु घूटा ॥२॥९॥३२॥جن نانک پربھ کرپا دھاریِ تا من مهِ هر رس گھُوٹا ۔۔۲۔۔۹۔۔۳۲۔۔

ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੫ ॥saarag mahalaa panjavaa ||सारग महला ५ ॥سارگ مهلا ۵ ۔۔

ਅਬ ਮੇਰੋ ਠਾਕੁਰ ਸਿਉ ਮਨੁ ਲੀਨਾ ॥ab mero Thaakur siau man leenaa ||अब मेरो ठाकुर सिउ मनु लीना ॥اب مےرو ٹھاکر سا من لیٍنا ۔۔

ਪ੍ਰਾਨ ਦਾਨੁ ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਦੀਆ ਉਰਝਾਇਓ ਜਿਉ ਜਲ ਮੀਨਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥praan dhaan gur poorai dheeaa urajhaio jiau jal meenaa ||1|| rahaau ||प्रान दानु गुरि पूरै दीआ उरझाइओ जिउ जल मीना ॥१॥ रहाउ ॥پران دان گُر پُورَے دیِآ اُرجھاااو جا جل میٍنا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕਾਮ ਕ੍ਰੋਧ ਲੋਭ ਮਦ ਮਤਸਰ ਇਹ ਅਰਪਿ ਸਗਲ ਦਾਨੁ ਕੀਨਾ ॥kaam karodh lobh madh matasar ieh arap sagal dhaan keenaa ||काम क्रोध लोभ मद मतसर इह अरपि सगल दानु कीना ॥کام ک®ودھ لوبھ مد متسر اه ارپ سگل دان کیٍنا ۔۔

ਮੰਤ੍ਰ ਦ੍ਰਿੜਾਇ ਹਰਿ ਅਉਖਧੁ ਗੁਰਿ ਦੀਓ ਤਉ ਮਿਲਿਓ ਸਗਲ ਪ੍ਰਬੀਨਾ ॥੧॥ma(n)tr dhiraRai har aaukhadh gur dheeo tau milio sagal prabeenaa ||1||मंत्र दृड़ाइ हरि अउखधु गुरि दीओ तउ मिलिओ सगल प्रबीना ॥१॥مںتر درڑاا هر ااکھدھ گُر دیِاو تا ملِاو سگل پربیٍنا ۔۔۱۔۔

ਗ੍ਰਿਹੁ ਤੇਰਾ ਤੂ ਠਾਕੁਰੁ ਮੇਰਾ ਗੁਰਿ ਹਉ ਖੋਈ ਪ੍ਰਭੁ ਦੀਨਾ ॥girahu teraa too Thaakur meraa gur hau khoiee prabh dheenaa ||गृहु तेरा तू ठाकुरु मेरा गुरि हउ खोई प्रभु दीना ॥گِرهُ تےرا تُو ٹھاکر مےرا گُر ها کھوای پربھ دیٍنا ۔۔