Ang 1209 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੨੦੯)

ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੫ ਦੁਪਦੇ ਘਰੁ ੪saarag mahalaa panjavaa dhupadhe ghar chauthhaaसारग महला ५ दुपदे घरु ४سارگ مهلا ۵ دُپدے گھر ۴

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਮੋਹਨ ਘਰਿ ਆਵਹੁ ਕਰਉ ਜੋਦਰੀਆ ॥mohan ghar aavahu karau jodhareeaa ||मोहन घरि आवहु करउ जोदरीआ ॥موهن گھر آوهُ کرا جودریِآ ۔۔

ਮਾਨੁ ਕਰਉ ਅਭਿਮਾਨੈ ਬੋਲਉ ਭੂਲ ਚੂਕ ਤੇਰੀ ਪ੍ਰਿਅ ਚਿਰੀਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥maan karau abhimaanai bolau bhool chook teree pria chireeaa ||1|| rahaau ||मानु करउ अभिमानै बोलउ भूल चूक तेरी पृअ चिरीआ ॥१॥ रहाउ ॥مان کرا ابھمانَے بولا بھُول چُوک تےریِ پرا چریِآ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਨਿਕਟਿ ਸੁਨਉ ਅਰੁ ਪੇਖਉ ਨਾਹੀ ਭਰਮਿ ਭਰਮਿ ਦੁਖ ਭਰੀਆ ॥nikaT sunau ar pekhau naahee bharam bharam dhukh bhareeaa ||निकटि सुनउ अरु पेखउ नाही भरमि भरमि दुख भरीआ ॥نِکٹ سُنا ار پےکھا ناهیِ بھرم بھرم دُکھ بھریِآ ۔۔

ਹੋਇ ਕ੍ਰਿਪਾਲ ਗੁਰ ਲਾਹਿ ਪਾਰਦੋ ਮਿਲਉ ਲਾਲ ਮਨੁ ਹਰੀਆ ॥੧॥hoi kirapaal gur laeh paaradho milau laal man hareeaa ||1||होइ कृपाल गुर लाहि पारदो मिलउ लाल मनु हरीआ ॥१॥هوا ک®پال گُر لاه پاردو ملا لال من هریِآ ۔۔۱۔۔

ਏਕ ਨਿਮਖ ਜੇ ਬਿਸਰੈ ਸੁਆਮੀ ਜਾਨਉ ਕੋਟਿ ਦਿਨਸ ਲਖ ਬਰੀਆ ॥ek nimakh je bisarai suaamee jaanau koT dhinas lakh bareeaa ||एक निमख जे बिसरै सुआमी जानउ कोटि दिनस लख बरीआ ॥اےک نمکھ جے بسرَے سُآمیِ جانا کوٹ دنس لکھ بریِآ ۔۔

ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਕੀ ਭੀਰ ਜਉ ਪਾਈ ਤਉ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਸੰਗਿ ਮਿਰੀਆ ॥੨॥੧॥੨੪॥saadhasa(n)gat kee bheer jau paiee tau naanak har sa(n)g mireeaa ||2||1||24||साधसंगति की भीर जउ पाई तउ नानक हरि संगि मिरीआ ॥२॥१॥२४॥سادھسںگت کیِ بھیِر جا پاای تا نانک هر سںگ مریِآ ۔۔۲۔۔۱۔۔۲۴۔۔

ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੫ ॥saarag mahalaa panjavaa ||सारग महला ५ ॥سارگ مهلا ۵ ۔۔

ਅਬ ਕਿਆ ਸੋਚਉ ਸੋਚ ਬਿਸਾਰੀ ॥ab kiaa sochau soch bisaaree ||अब किआ सोचउ सोच बिसारी ॥اب کآ سوچا سوچ بساریِ ۔۔

ਕਰਣਾ ਸਾ ਸੋਈ ਕਰਿ ਰਹਿਆ ਦੇਹਿ ਨਾਉ ਬਲਿਹਾਰੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥karanaa saa soiee kar rahiaa dheh naau balihaaree ||1|| rahaau ||करणा सा सोई करि रहिआ देहि नाउ बलिहारी ॥१॥ रहाउ ॥کرݨا سا سوای کر رهِآ دےه ناا بلِهاریِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਚਹੁ ਦਿਸ ਫੂਲਿ ਰਹੀ ਬਿਖਿਆ ਬਿਖੁ ਗੁਰ ਮੰਤ੍ਰੁ ਮੂਖਿ ਗਰੁੜਾਰੀ ॥chahu dhis fool rahee bikhiaa bikh gur ma(n)tr mookh garuRaaree ||चहु दिस फूलि रही बिखिआ बिखु गुर मंत्रु मूखि गरुड़ारी ॥چهُ دس پھُول رهیِ بکھآ بکھ گُر مںترü مُوکھ گرڑاریِ ۔۔

ਹਾਥ ਦੇਇ ਰਾਖਿਓ ਕਰਿ ਅਪੁਨਾ ਜਿਉ ਜਲ ਕਮਲਾ ਅਲਿਪਾਰੀ ॥੧॥haath dhei raakhio kar apunaa jiau jal kamalaa alipaaree ||1||हाथ देइ राखिओ करि अपुना जिउ जल कमला अलिपारी ॥१॥هاتھ دےا راکھاو کر اپنا جا جل کملا الِپاریِ ۔۔۱۔۔

ਹਉ ਨਾਹੀ ਕਿਛੁ ਮੈ ਕਿਆ ਹੋਸਾ ਸਭ ਤੁਮ ਹੀ ਕਲ ਧਾਰੀ ॥hau naahee kichh mai kiaa hosaa sabh tum hee kal dhaaree ||हउ नाही किछु मै किआ होसा सभ तुम ही कल धारी ॥ها ناهیِ کچھ مَے کآ هوسا سبھ تُم هیِ کل دھاریِ ۔۔

ਨਾਨਕ ਭਾਗਿ ਪਰਿਓ ਹਰਿ ਪਾਛੈ ਰਾਖੁ ਸੰਤ ਸਦਕਾਰੀ ॥੨॥੨॥੨੫॥naanak bhaag pario har paachhai raakh sa(n)t sadhakaaree ||2||2||25||नानक भागि परिओ हरि पाछै राखु संत सदकारी ॥२॥२॥२५॥نانک بھاگ پراو هرِ پاچھَے راکھ سںت سدکاریِ ۔۔۲۔۔۲۔۔۲۵۔۔

ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੫ ॥saarag mahalaa panjavaa ||सारग महला ५ ॥سارگ مهلا ۵ ۔۔

ਅਬ ਮੋਹਿ ਸਰਬ ਉਪਾਵ ਬਿਰਕਾਤੇ ॥ab moh sarab upaav birakaate ||अब मोहि सरब उपाव बिरकाते ॥اب موه سرب اُپاو برکاتے ۔۔

ਕਰਣ ਕਾਰਣ ਸਮਰਥ ਸੁਆਮੀ ਹਰਿ ਏਕਸੁ ਤੇ ਮੇਰੀ ਗਾਤੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥karan kaaran samarath suaamee har ekas te meree gaate ||1|| rahaau ||करण कारण समरथ सुआमी हरि एकसु ते मेरी गाते ॥१॥ रहाउ ॥کرݨ کارݨ سمرتھ سُآمیِ هر اےکس تے مےریِ گاتے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਦੇਖੇ ਨਾਨਾ ਰੂਪ ਬਹੁ ਰੰਗਾ ਅਨ ਨਾਹੀ ਤੁਮ ਭਾਂਤੇ ॥dhekhe naanaa roop bahu ra(n)gaa an naahee tum bhaa(n)te ||देखे नाना रूप बहु रंगा अन नाही तुम भाँते ॥دےکھے نانا رُوپ بهُ رںگا ان ناهیِ تُم بھاںتے ۔۔

ਦੇਂਹਿ ਅਧਾਰੁ ਸਰਬ ਕਉ ਠਾਕੁਰ ਜੀਅ ਪ੍ਰਾਨ ਸੁਖਦਾਤੇ ॥੧॥dhe(n)h adhaar sarab kau Thaakur jeea praan sukhadhaate ||1||देंहि अधारु सरब कउ ठाकुर जीअ प्रान सुखदाते ॥१॥دےںه ادھار سرب کا ٹھاکر جیِا پران سُکھداتے ۔۔۱۔۔

ਭ੍ਰਮਤੌ ਭ੍ਰਮਤੌ ਹਾਰਿ ਜਉ ਪਰਿਓ ਤਉ ਗੁਰ ਮਿਲਿ ਚਰਨ ਪਰਾਤੇ ॥bhramatau bhramatau haar jau pario tau gur mil charan paraate ||भ्रमतौ भ्रमतौ हारि जउ परिओ तउ गुर मिलि चरन पराते ॥بھرمتَو بھرمتَو هار جا پراو تا گُر ملِ چرن پراتے ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਮੈ ਸਰਬ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਇਹ ਸੂਖਿ ਬਿਹਾਨੀ ਰਾਤੇ ॥੨॥੩॥੨੬॥kahu naanak mai sarab sukh paiaa ieh sookh bihaanee raate ||2||3||26||कहु नानक मै सरब सुखु पाइआ इह सूखि बिहानी राते ॥२॥३॥२६॥کهُ نانک مَے سرب سُکھ پاایا اه سُوکھ بهانیِ راتے ۔۔۲۔۔۳۔۔۲۶۔۔

ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੫ ॥saarag mahalaa panjavaa ||सारग महला ५ ॥سارگ مهلا ۵ ۔۔

ਅਬ ਮੋਹਿ ਲਬਧਿਓ ਹੈ ਹਰਿ ਟੇਕਾ ॥ab moh labadhio hai har Tekaa ||अब मोहि लबधिओ है हरि टेका ॥اب موه لبدھاو هَے هر ٹےکا ۔۔

ਗੁਰ ਦਇਆਲ ਭਏ ਸੁਖਦਾਈ ਅੰਧੁਲੈ ਮਾਣਿਕੁ ਦੇਖਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥gur dhiaal bhe sukhadhaiee a(n)dhulai maanik dhekhaa ||1|| rahaau ||गुर दइआल भए सुखदाई अंधुलै माणिकु देखा ॥१॥ रहाउ ॥گُر دایال بھاے سُکھداای اںدھلَے ماݨک دےکھا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਕਾਟੇ ਅਗਿਆਨ ਤਿਮਰ ਨਿਰਮਲੀਆ ਬੁਧਿ ਬਿਗਾਸ ਬਿਬੇਕਾ ॥kaaTe agiaan timar niramaleeaa budh bigaas bibekaa ||काटे अगिआन तिमर निरमलीआ बुधि बिगास बिबेका ॥کاٹے اگآن تمر نرملیِآ بُدھ بگاس ببےکا ۔۔

ਜਿਉ ਜਲ ਤਰੰਗ ਫੇਨੁ ਜਲ ਹੋਈ ਹੈ ਸੇਵਕ ਠਾਕੁਰ ਭਏ ਏਕਾ ॥੧॥jiau jal tara(n)g fen jal hoiee hai sevak Thaakur bhe ekaa ||1||जिउ जल तरंग फेनु जल होई है सेवक ठाकुर भए एका ॥१॥جِا جل ترںگ پھےن جل هوای هَے سےوک ٹھاکر بھاے اےکا ۔۔۱۔۔

ਜਹ ਤੇ ਉਠਿਓ ਤਹ ਹੀ ਆਇਓ ਸਭ ਹੀ ਏਕੈ ਏਕਾ ॥jeh te uThio teh hee aaio sabh hee ekai ekaa ||जह ते उठिओ तह ही आइओ सभ ही एकै एका ॥جه تے اُٹھاو ته هیِ آااو سبھ هیِ اےکَے اےکا ۔۔

ਨਾਨਕ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਆਇਓ ਸ੍ਰਬ ਠਾਈ ਪ੍ਰਾਣਪਤੀ ਹਰਿ ਸਮਕਾ ॥੨॥੪॥੨੭॥naanak dhirasaT aaio srab Thaiee praanapatee har samakaa ||2||4||27||नानक दृसटि आइओ स्रब ठाई प्राणपती हरि समका ॥२॥४॥२७॥نانک درسٹ آااو سرب ٹھاای پراݨپتیِ هر سمکا ۔۔۲۔۔۴۔۔۲۷۔۔

ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੫ ॥saarag mahalaa panjavaa ||सारग महला ५ ॥سارگ مهلا ۵ ۔۔

ਮੇਰਾ ਮਨੁ ਏਕੈ ਹੀ ਪ੍ਰਿਅ ਮਾਂਗੈ ॥meraa man ekai hee pria maa(n)gai ||मेरा मनु एकै ही पृअ माँगै ॥مےرا من اےکَے هیِ پرا ماںگَے ۔۔

ਪੇਖਿ ਆਇਓ ਸਰਬ ਥਾਨ ਦੇਸ ਪ੍ਰਿਅ ਰੋਮ ਨ ਸਮਸਰਿ ਲਾਗੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥pekh aaio sarab thaan dhes pria rom na samasar laagai ||1|| rahaau ||पेखि आइओ सरब थान देस पृअ रोम न समसरि लागै ॥१॥ रहाउ ॥پےکھ آااو سرب تھان دےس پرا روم ن سمسر لاگَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਮੈ ਨੀਰੇ ਅਨਿਕ ਭੋਜਨ ਬਹੁ ਬਿੰਜਨ ਤਿਨ ਸਿਉ ਦ੍ਰਿਸਟਿ ਨ ਕਰੈ ਰੁਚਾਂਗੈ ॥mai neere anik bhojan bahu bi(n)jan tin siau dhirasaT na karai ruchaa(n)gai ||मै नीरे अनिक भोजन बहु बिंजन तिन सिउ दृसटि न करै रुचाँगै ॥مَے نیِرے انک بھوجن بهُ بںجن تن سا درسٹ ن کرَے رُچاںگَے ۔۔

ਹਰਿ ਰਸੁ ਚਾਹੈ ਪ੍ਰਿਅ ਪ੍ਰਿਅ ਮੁਖਿ ਟੇਰੈ ਜਿਉ ਅਲਿ ਕਮਲਾ ਲੋਭਾਂਗੈ ॥੧॥har ras chaahai pria pria mukh Terai jiau al kamalaa lobhaa(n)gai ||1||हरि रसु चाहै पृअ पृअ मुखि टेरै जिउ अलि कमला लोभाँगै ॥१॥هر رس چاهَے پرا پرا مُکھ ٹےرَے جا الِ کملا لوبھاںگَے ۔۔۱۔۔