Ang 1199 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੧੯੯)

ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੪ ॥saarag mahalaa chauthhaa ||सारग महला ४ ॥سارگ مهلا ۴ ۔۔

ਹਰਿ ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਦੇਹੁ ਪਿਆਰੇ ॥har har a(n)mirat naam dheh piaare ||हरि हरि अंमृत नामु देहु पिआरे ॥هر هرِ اںمرت نام دےهُ پآرے ۔۔

ਜਿਨ ਊਪਰਿ ਗੁਰਮੁਖਿ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ਤਿਨ ਕੇ ਕਾਜ ਸਵਾਰੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jin uoopar gurmukh man maaniaa tin ke kaaj savaare ||1|| rahaau ||जिन ऊपरि गुरमुखि मनु मानिआ तिन के काज सवारे ॥१॥ रहाउ ॥جٍن اُوپر گُرمکھ من مانآ تن کے کاج سوارے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜੋ ਜਨ ਦੀਨ ਭਏ ਗੁਰ ਆਗੈ ਤਿਨ ਕੇ ਦੂਖ ਨਿਵਾਰੇ ॥jo jan dheen bhe gur aagai tin ke dhookh nivaare ||जो जन दीन भए गुर आगै तिन के दूख निवारे ॥جو جن دیٍن بھاے گُر آگَے تن کے دُوکھ نوارے ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਭਗਤਿ ਕਰਹਿ ਗੁਰ ਆਗੈ ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਸਵਾਰੇ ॥੧॥anadhin bhagat kareh gur aagai gur kai sabadh savaare ||1||अनदिनु भगति करहि गुर आगै गुर कै सबदि सवारे ॥१॥اندن بھگت کره گُر آگَے گُر کَے سبد سوارے ۔۔۱۔۔

ਹਿਰਦੈ ਨਾਮੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰਸੁ ਰਸਨਾ ਰਸੁ ਗਾਵਹਿ ਰਸੁ ਬੀਚਾਰੇ ॥hiradhai naam a(n)mirat ras rasanaa ras gaaveh ras beechaare ||हिरदै नामु अंमृत रसु रसना रसु गावहि रसु बीचारे ॥هِردَے نام اںمرت رس رسنا رس گاوه رس بیِچارے ۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰਸੁ ਚੀਨਿੑਆ ਓਇ ਪਾਵਹਿ ਮੋਖ ਦੁਆਰੇ ॥੨॥gur parasaadh a(n)mirat ras cheeni(h)aa oi paaveh mokh dhuaare ||2||गुर परसादि अंमृत रसु चीनि्िआ ओइ पावहि मोख दुआरे ॥२॥گُر پرساد اںمرت رس چیٍنھآ اوِا پاوه موکھ دُآرے ۔۔۲۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਅਚਲੁ ਅਚਲਾ ਮਤਿ ਜਿਸੁ ਦ੍ਰਿੜਤਾ ਨਾਮੁ ਅਧਾਰੇ ॥satigur purakh achal achalaa mat jis dhiraRataa naam adhaare ||सतिगुरु पुरखु अचलु अचला मति जिसु दृड़ता नामु अधारे ॥ستگر پُرکھ اچل اچلا متِ جس درڑتا نام ادھارے ۔۔

ਤਿਸੁ ਆਗੈ ਜੀਉ ਦੇਵਉ ਅਪੁਨਾ ਹਉ ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਬਲਿਹਾਰੇ ॥੩॥tis aagai jeeau dhevau apunaa hau satigur kai balihaare ||3||तिसु आगै जीउ देवउ अपुना हउ सतिगुर कै बलिहारे ॥३॥تِس آگَے جیِا دےوا اپنا ها ستگر کَے بلِهارے ۔۔۳۔۔

ਮਨਮੁਖ ਭ੍ਰਮਿ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਲਾਗੇ ਅੰਤਰਿ ਅਗਿਆਨ ਗੁਬਾਰੇ ॥manmukh bhram dhoojai bhai laage a(n)tar agiaan gubaare ||मनमुख भ्रमि दूजै भाइ लागे अंतरि अगिआन गुबारे ॥منمکھ بھرم دُوجَے بھاا لاگے اںتر اگآن گُبارے ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਦਾਤਾ ਨਦਰਿ ਨ ਆਵੈ ਨਾ ਉਰਵਾਰਿ ਨ ਪਾਰੇ ॥੪॥satigur dhaataa nadhar na aavai naa uravaar na paare ||4||सतिगुरु दाता नदरि न आवै ना उरवारि न पारे ॥४॥ستگر داتا ندر ن آوَے نا اُروار ن پارے ۔۔۴۔۔

ਸਰਬੇ ਘਟਿ ਘਟਿ ਰਵਿਆ ਸੁਆਮੀ ਸਰਬ ਕਲਾ ਕਲ ਧਾਰੇ ॥sarabe ghaT ghaT raviaa suaamee sarab kalaa kal dhaare ||सरबे घटि घटि रविआ सुआमी सरब कला कल धारे ॥سربے گھٹ گھٹِ روِآ سُآمیِ سرب کلا کل دھارے ۔۔

ਨਾਨਕੁ ਦਾਸਨਿ ਦਾਸੁ ਕਹਤ ਹੈ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਲੇਹੁ ਉਬਾਰੇ ॥੫॥੩॥naanak dhaasan dhaas kahat hai kar kirapaa leh ubaare ||5||3||नानकु दासनि दासु कहत है करि किरपा लेहु उबारे ॥५॥३॥نانک داسن داس کهت هَے کر کرپا لےهُ اُبارے ۔۔۵۔۔۳۔۔

ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੪ ॥saarag mahalaa chauthhaa ||सारग महला ४ ॥سارگ مهلا ۴ ۔۔

ਗੋਬਿਦ ਕੀ ਐਸੀ ਕਾਰ ਕਮਾਇ ॥gobidh kee aaisee kaar kamai ||गोबिद की ऐसी कार कमाइ ॥گوبد کیِ اَےسیِ کار کماا ۔۔

ਜੋ ਕਿਛੁ ਕਰੇ ਸੁ ਸਤਿ ਕਰਿ ਮਾਨਹੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮਿ ਰਹਹੁ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jo kichh kare su sat kar maanahu gurmukh naam rahahu liv lai ||1|| rahaau ||जो किछु करे सु सति करि मानहु गुरमुखि नामि रहहु लिव लाइ ॥१॥ रहाउ ॥جو کچھ کرے سُ ست کرِ مانهُ گُرمکھ نام رههُ لو لاِا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਗੋਬਿਦ ਪ੍ਰੀਤਿ ਲਗੀ ਅਤਿ ਮੀਠੀ ਅਵਰ ਵਿਸਰਿ ਸਭ ਜਾਇ ॥gobidh preet lagee at meeThee avar visar sabh jai ||गोबिद प्रीति लगी अति मीठी अवर विसरि सभ जाइ ॥گوبد پریِت لگیِ ات میِٹھیِ اور وسر سبھ جاا ۔۔

ਅਨਦਿਨੁ ਰਹਸੁ ਭਇਆ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ਜੋਤੀ ਜੋਤਿ ਮਿਲਾਇ ॥੧॥anadhin rahas bhiaa man maaniaa jotee jot milai ||1||अनदिनु रहसु भइआ मनु मानिआ जोती जोति मिलाइ ॥१॥اندن رهس بھایا من مانآ جوتیِ جوت ملاِا ۔۔۱۔۔

ਜਬ ਗੁਣ ਗਾਇ ਤਬ ਹੀ ਮਨੁ ਤ੍ਰਿਪਤੈ ਸਾਂਤਿ ਵਸੈ ਮਨਿ ਆਇ ॥jab gun gai tab hee man tirapatai saa(n)t vasai man aai ||जब गुण गाइ तब ही मनु तृपतै साँति वसै मनि आइ ॥جب گُݨ گاا تب هیِ من ترپتَے ساںت وسَے من آا ۔۔

ਗੁਰ ਕਿਰਪਾਲ ਭਏ ਤਬ ਪਾਇਆ ਹਰਿ ਚਰਣੀ ਚਿਤੁ ਲਾਇ ॥੨॥gur kirapaal bhe tab paiaa har charanee chit lai ||2||गुर किरपाल भए तब पाइआ हरि चरणी चितु लाइ ॥२॥گُر کرپال بھاے تب پاایا هر چرݨیِ چت لاا ۔۔۲۔۔

ਮਤਿ ਪ੍ਰਗਾਸ ਭਈ ਹਰਿ ਧਿਆਇਆ ਗਿਆਨਿ ਤਤਿ ਲਿਵ ਲਾਇ ॥mat pragaas bhiee har dhiaaiaa giaan tat liv lai ||मति प्रगास भई हरि धिआइआ गिआनि तति लिव लाइ ॥مت پرگاس بھای هرِ دھآایا گآن تتِ لو لاا ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਜੋਤਿ ਪ੍ਰਗਟੀ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ਹਰਿ ਸਹਜਿ ਸਮਾਧਿ ਲਗਾਇ ॥੩॥a(n)tar jot pragaTee man maaniaa har sahaj samaadh lagai ||3||अंतरि जोति प्रगटी मनु मानिआ हरि सहजि समाधि लगाइ ॥३॥اںتر جوت پرگٹیِ من مانآ هر سهجِ سمادھ لگاا ۔۔۳۔۔

ਹਿਰਦੈ ਕਪਟੁ ਨਿਤ ਕਪਟੁ ਕਮਾਵਹਿ ਮੁਖਹੁ ਹਰਿ ਹਰਿ ਸੁਣਾਇ ॥hiradhai kapaT nit kapaT kamaaveh mukhahu har har sunai ||हिरदै कपटु नित कपटु कमावहि मुखहु हरि हरि सुणाइ ॥هِردَے کپٹ نت کپٹ کماوه مُکھهُ هر هرِ سُݨاا ۔۔

ਅੰਤਰਿ ਲੋਭੁ ਮਹਾ ਗੁਬਾਰਾ ਤੁਹ ਕੂਟੈ ਦੁਖ ਖਾਇ ॥੪॥a(n)tar lobh mahaa gubaaraa tuh kooTai dhukh khai ||4||अंतरि लोभु महा गुबारा तुह कूटै दुख खाइ ॥४॥اںتر لوبھ مها گُبارا تُه کُوٹَے دُکھ کھاا ۔۔۴۔۔

ਜਬ ਸੁਪ੍ਰਸੰਨ ਭਏ ਪ੍ਰਭ ਮੇਰੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪਰਚਾ ਲਾਇ ॥jab suprasa(n)n bhe prabh mere gurmukh parachaa lai ||जब सुप्रसंन भए प्रभ मेरे गुरमुखि परचा लाइ ॥جب سُپرسنّ بھاے پربھ مےرے گُرمکھ پرچا لاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮ ਨਿਰੰਜਨੁ ਪਾਇਆ ਨਾਮੁ ਜਪਤ ਸੁਖੁ ਪਾਇ ॥੫॥੪॥naanak naam nira(n)jan paiaa naam japat sukh pai ||5||4||नानक नाम निरंजनु पाइआ नामु जपत सुखु पाइ ॥५॥४॥نانک نام نرںجن پاایا نام جپت سُکھ پاا ۔۔۵۔۔۴۔۔

ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੪ ॥saarag mahalaa chauthhaa ||सारग महला ४ ॥سارگ مهلا ۴ ۔۔

ਮੇਰਾ ਮਨੁ ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਮਨੁ ਮਾਨੀ ॥meraa man raam naam man maanee ||मेरा मनु राम नामि मनु मानी ॥مےرا من رام نام من مانیِ ۔۔

ਮੇਰੈ ਹੀਅਰੈ ਸਤਿਗੁਰਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਲਗਾਈ ਮਨਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਕਥਾ ਸੁਖਾਨੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥merai heearai satigur preet lagaiee man har har kathaa sukhaanee ||1|| rahaau ||मेरै हीअरै सतिगुरि प्रीति लगाई मनि हरि हरि कथा सुखानी ॥१॥ रहाउ ॥مےرَے هیِارَے ستگر پریِت لگاای منِ هرِ هرِ کتھا سُکھانیِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਦੀਨ ਦਇਆਲ ਹੋਵਹੁ ਜਨ ਊਪਰਿ ਜਨ ਦੇਵਹੁ ਅਕਥ ਕਹਾਨੀ ॥dheen dhiaal hovahu jan uoopar jan dhevahu akath kahaanee ||दीन दइआल होवहु जन ऊपरि जन देवहु अकथ कहानी ॥دیٍن دایال هووهُ جن اُوپر جن دےوهُ اکتھ کهانیِ ۔۔

ਸੰਤ ਜਨਾ ਮਿਲਿ ਹਰਿ ਰਸੁ ਪਾਇਆ ਹਰਿ ਮਨਿ ਤਨਿ ਮੀਠ ਲਗਾਨੀ ॥੧॥sa(n)t janaa mil har ras paiaa har man tan meeTh lagaanee ||1||संत जना मिलि हरि रसु पाइआ हरि मनि तनि मीठ लगानी ॥१॥سںت جنا مل هرِ رس پاایا هرِ منِ تنِ میِٹھ لگانیِ ۔۔۱۔۔

ਹਰਿ ਕੈ ਰੰਗਿ ਰਤੇ ਬੈਰਾਗੀ ਜਿਨੑ ਗੁਰਮਤਿ ਨਾਮੁ ਪਛਾਨੀ ॥har kai ra(n)g rate bairaagee jin(h) gurmat naam pachhaanee ||हरि कै रंगि रते बैरागी जिन्न गुरमति नामु पछानी ॥هر کَے رںگ رتے بَےراگیِ جنھ گُرمت نام پچھانیِ ۔۔

ਪੁਰਖੈ ਪੁਰਖੁ ਮਿਲਿਆ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ਸਭ ਚੂਕੀ ਆਵਣ ਜਾਨੀ ॥੨॥purakhai purakh miliaa sukh paiaa sabh chookee aavan jaanee ||2||पुरखै पुरखु मिलिआ सुखु पाइआ सभ चूकी आवण जानी ॥२॥پُرکھَے پُرکھ ملآ سُکھ پاایا سبھ چُوکیِ آوݨ جانیِ ۔۔۲۔۔

ਨੈਣੀ ਬਿਰਹੁ ਦੇਖਾ ਪ੍ਰਭ ਸੁਆਮੀ ਰਸਨਾ ਨਾਮੁ ਵਖਾਨੀ ॥nainee birahu dhekhaa prabh suaamee rasanaa naam vakhaanee ||नैणी बिरहु देखा प्रभ सुआमी रसना नामु वखानी ॥نَےݨیِ برهُ دےکھا پربھ سُآمیِ رسنا نام وکھانیِ ۔۔