Ang 1197 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੧੯੭)

ਰਾਗੁ ਸਾਰਗ ਚਉਪਦੇ ਮਹਲਾ ੧ ਘਰੁ ੧raag saarag chaupadhe mahalaa pehilaa ghar pehilaaरागु सारग चउपदे महला १ घरु १راگ سارگ چاپدے مهلا ۱ گھر ۱

ੴ ਸਤਿ ਨਾਮੁ ਕਰਤਾ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰਭਉ ਨਿਰਵੈਰੁ ਅਕਾਲ ਮੂਰਤਿ ਅਜੂਨੀ ਸੈਭੰ ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar sat naam karataa purakh nirabhau niravair akaal moorat ajoonee saibha(n) gur prasaadh ||ੴ सति नामु करता पुरखु निरभउ निरवैरु अकाल मूरति अजूनी सैभं गुर प्रसादि ॥اک اونکار ست نام کرتا پُرکھ نربھا نروَےر اکال مُورت اجٌیِ سَےبھں گُر پرساد ۔۔

ਅਪੁਨੇ ਠਾਕੁਰ ਕੀ ਹਉ ਚੇਰੀ ॥apune Thaakur kee hau cheree ||अपुने ठाकुर की हउ चेरी ॥اپنے ٹھاکر کیِ ها چےریِ ۔۔

ਚਰਨ ਗਹੇ ਜਗਜੀਵਨ ਪ੍ਰਭ ਕੇ ਹਉਮੈ ਮਾਰਿ ਨਿਬੇਰੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥charan gahe jagajeevan prabh ke haumai maar niberee ||1|| rahaau ||चरन गहे जगजीवन प्रभ के हउमै मारि निबेरी ॥१॥ रहाउ ॥چرن گهے جگجیِون پربھ کے هامَے مار نبےریِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਪੂਰਨ ਪਰਮ ਜੋਤਿ ਪਰਮੇਸਰ ਪ੍ਰੀਤਮ ਪ੍ਰਾਨ ਹਮਾਰੇ ॥pooran param jot paramesar preetam praan hamaare ||पूरन परम जोति परमेसर प्रीतम प्रान हमारे ॥پُورن پرم جوت پرمےسر پریِتم پران همارے ۔۔

ਮੋਹਨ ਮੋਹਿ ਲੀਆ ਮਨੁ ਮੇਰਾ ਸਮਝਸਿ ਸਬਦੁ ਬੀਚਾਰੇ ॥੧॥mohan moh leeaa man meraa samajhas sabadh beechaare ||1||मोहन मोहि लीआ मनु मेरा समझसि सबदु बीचारे ॥१॥موهن موه لیِآ من مےرا سمجھس سبد بیِچارے ۔۔۱۔۔

ਮਨਮੁਖ ਹੀਨ ਹੋਛੀ ਮਤਿ ਝੂਠੀ ਮਨਿ ਤਨਿ ਪੀਰ ਸਰੀਰੇ ॥manmukh heen hochhee mat jhooThee man tan peer sareere ||मनमुख हीन होछी मति झूठी मनि तनि पीर सरीरे ॥منمکھ هیٍن هوچھیِ مت جھُوٹھیِ منِ تنِ پیِر سریِرے ۔۔

ਜਬ ਕੀ ਰਾਮ ਰੰਗੀਲੈ ਰਾਤੀ ਰਾਮ ਜਪਤ ਮਨ ਧੀਰੇ ॥੨॥jab kee raam ra(n)geelai raatee raam japat man dheere ||2||जब की राम रंगीलै राती राम जपत मन धीरे ॥२॥جب کیِ رام رںگیِلَے راتیِ رام جپت من دھیِرے ۔۔۲۔۔

ਹਉਮੈ ਛੋਡਿ ਭਈ ਬੈਰਾਗਨਿ ਤਬ ਸਾਚੀ ਸੁਰਤਿ ਸਮਾਨੀ ॥haumai chhodd bhiee bairaagan tab saachee surat samaanee ||हउमै छोडि भई बैरागनि तब साची सुरति समानी ॥هامَے چھوڈ بھای بَےراگن تب ساچیِ سُرت سمانیِ ۔۔

ਅਕੁਲ ਨਿਰੰਜਨ ਸਿਉ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ਬਿਸਰੀ ਲਾਜ ਲੋੁਕਾਨੀ ॥੩॥akul nira(n)jan siau man maaniaa bisaree laaj luokaanee ||3||अकुल निरंजन सिउ मनु मानिआ बिसरी लाज लुोकानी ॥३॥اکل نرںجن سا من مانآ بسریِ لاج لُوکانیِ ۔۔۳۔۔

ਭੂਰ ਭਵਿਖ ਨਾਹੀ ਤੁਮ ਜੈਸੇ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਪ੍ਰਾਨ ਅਧਾਰਾ ॥bhoor bhavikh naahee tum jaise mere preetam praan adhaaraa ||भूर भविख नाही तुम जैसे मेरे प्रीतम प्रान अधारा ॥بھُور بھوکھ ناهیِ تُم جَےسے مےرے پریِتم پران ادھارا ۔۔

ਹਰਿ ਕੈ ਨਾਮਿ ਰਤੀ ਸੋਹਾਗਨਿ ਨਾਨਕ ਰਾਮ ਭਤਾਰਾ ॥੪॥੧॥har kai naam ratee sohaagan naanak raam bhataaraa ||4||1||हरि कै नामि रती सोहागनि नानक राम भतारा ॥४॥१॥هر کَے نام رتیِ سوهاگن نانک رام بھتارا ۔۔۴۔۔۱۔۔

ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੧ ॥saarag mahalaa pehilaa ||सारग महला १ ॥سارگ مهلا ۱ ۔۔

ਹਰਿ ਬਿਨੁ ਕਿਉ ਰਹੀਐ ਦੁਖੁ ਬਿਆਪੈ ॥har bin kiau raheeaai dhukh biaapai ||हरि बिनु किउ रहीऐ दुखु बिआपै ॥هر بن کا رهیِاَے دُکھ بآپَے ۔۔

ਜਿਹਵਾ ਸਾਦੁ ਨ ਫੀਕੀ ਰਸ ਬਿਨੁ ਬਿਨੁ ਪ੍ਰਭ ਕਾਲੁ ਸੰਤਾਪੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jihavaa saadh na feekee ras bin bin prabh kaal sa(n)taapai ||1|| rahaau ||जिहवा सादु न फीकी रस बिनु बिनु प्रभ कालु संतापै ॥१॥ रहाउ ॥جِهوا ساد ن پھیِکیِ رس بن بن پربھ کال سںتاپَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਬ ਲਗੁ ਦਰਸੁ ਨ ਪਰਸੈ ਪ੍ਰੀਤਮ ਤਬ ਲਗੁ ਭੂਖ ਪਿਆਸੀ ॥jab lag dharas na parasai preetam tab lag bhookh piaasee ||जब लगु दरसु न परसै प्रीतम तब लगु भूख पिआसी ॥جب لگ درس ن پرسَے پریِتم تب لگ بھُوکھ پآسیِ ۔۔

ਦਰਸਨੁ ਦੇਖਤ ਹੀ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ਜਲ ਰਸਿ ਕਮਲ ਬਿਗਾਸੀ ॥੧॥dharasan dhekhat hee man maaniaa jal ras kamal bigaasee ||1||दरसनु देखत ही मनु मानिआ जल रसि कमल बिगासी ॥१॥درسن دےکھت هیِ من مانآ جل رس کمل بگاسیِ ۔۔۱۔۔

ਊਨਵਿ ਘਨਹਰੁ ਗਰਜੈ ਬਰਸੈ ਕੋਕਿਲ ਮੋਰ ਬੈਰਾਗੈ ॥uoonav ghanahar garajai barasai kokil mor bairaagai ||ऊनवि घनहरु गरजै बरसै कोकिल मोर बैरागै ॥اٌو گھنهر گرجَے برسَے کوکل مور بَےراگَے ۔۔

ਤਰਵਰ ਬਿਰਖ ਬਿਹੰਗ ਭੁਇਅੰਗਮ ਘਰਿ ਪਿਰੁ ਧਨ ਸੋਹਾਗੈ ॥੨॥taravar birakh biha(n)g bhuia(n)gam ghar pir dhan sohaagai ||2||तरवर बिरख बिहंग भुइअंगम घरि पिरु धन सोहागै ॥२॥ترور برکھ بهںگ بھُااںگم گھر پر دھن سوهاگَے ۔۔۲۔۔

ਕੁਚਿਲ ਕੁਰੂਪਿ ਕੁਨਾਰਿ ਕੁਲਖਨੀ ਪਿਰ ਕਾ ਸਹਜੁ ਨ ਜਾਨਿਆ ॥kuchil kuroop kunaar kulakhanee pir kaa sahaj na jaaniaa ||कुचिल कुरूपि कुनारि कुलखनी पिर का सहजु न जानिआ ॥کُچل کُرُوپ کُنار کُلکھنیِ پر کا سهج ن جانآ ۔۔

ਹਰਿ ਰਸ ਰੰਗਿ ਰਸਨ ਨਹੀ ਤ੍ਰਿਪਤੀ ਦੁਰਮਤਿ ਦੂਖ ਸਮਾਨਿਆ ॥੩॥har ras ra(n)g rasan nahee tirapatee dhuramat dhookh samaaniaa ||3||हरि रस रंगि रसन नही तृपती दुरमति दूख समानिआ ॥३॥هر رس رںگ رسن نهیِ ترپتیِ دُرمت دُوکھ سمانآ ۔۔۳۔۔

ਆਇ ਨ ਜਾਵੈ ਨਾ ਦੁਖੁ ਪਾਵੈ ਨਾ ਦੁਖ ਦਰਦੁ ਸਰੀਰੇ ॥aai na jaavai naa dhukh paavai naa dhukh dharadh sareere ||आइ न जावै ना दुखु पावै ना दुख दरदु सरीरे ॥آا ن جاوَے نا دُکھ پاوَے نا دُکھ درد سریِرے ۔۔

ਨਾਨਕ ਪ੍ਰਭ ਤੇ ਸਹਜ ਸੁਹੇਲੀ ਪ੍ਰਭ ਦੇਖਤ ਹੀ ਮਨੁ ਧੀਰੇ ॥੪॥੨॥naanak prabh te sahaj suhelee prabh dhekhat hee man dheere ||4||2||नानक प्रभ ते सहज सुहेली प्रभ देखत ही मनु धीरे ॥४॥२॥نانک پربھ تے سهج سُهےلیِ پربھ دےکھت هیِ من دھیِرے ۔۔۴۔۔۲۔۔

ਸਾਰਗ ਮਹਲਾ ੧ ॥saarag mahalaa pehilaa ||सारग महला १ ॥سارگ مهلا ۱ ۔۔

ਦੂਰਿ ਨਾਹੀ ਮੇਰੋ ਪ੍ਰਭੁ ਪਿਆਰਾ ॥dhoor naahee mero prabh piaaraa ||दूरि नाही मेरो प्रभु पिआरा ॥دُور ناهیِ مےرو پربھ پآرا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਬਚਨਿ ਮੇਰੋ ਮਨੁ ਮਾਨਿਆ ਹਰਿ ਪਾਏ ਪ੍ਰਾਨ ਅਧਾਰਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥satigur bachan mero man maaniaa har paae praan adhaaraa ||1|| rahaau ||सतिगुर बचनि मेरो मनु मानिआ हरि पाए प्रान अधारा ॥१॥ रहाउ ॥ستگر بچن مےرو من مانآ هرِ پااے پران ادھارا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔