Ang 1195 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੧੯੫)

ਜਿਹ ਘਟੈ ਮੂਲੁ ਨਿਤ ਬਢੈ ਬਿਆਜੁ ॥ ਰਹਾਉ ॥jeh ghaTai mool nit baddai biaaj || rahaau ||जिह घटै मूलु नित बढै बिआजु ॥ रहाउ ॥جِه گھٹَے مُول نت بڈھَے بآج ۔۔ رهاا ۔۔

ਸਾਤ ਸੂਤ ਮਿਲਿ ਬਨਜੁ ਕੀਨ ॥saat soot mil banaj keen ||सात सूत मिलि बनजु कीन ॥سات سُوت مل بنج کیٍن ۔۔

ਕਰਮ ਭਾਵਨੀ ਸੰਗ ਲੀਨ ॥karam bhaavanee sa(n)g leen ||करम भावनी संग लीन ॥کرم بھاونیِ سںگ لیٍن ۔۔

ਤੀਨਿ ਜਗਾਤੀ ਕਰਤ ਰਾਰਿ ॥teen jagaatee karat raar ||तीनि जगाती करत रारि ॥تیٍن جگاتیِ کرت رار ۔۔

ਚਲੋ ਬਨਜਾਰਾ ਹਾਥ ਝਾਰਿ ॥੨॥chalo banajaaraa haath jhaar ||2||चलो बनजारा हाथ झारि ॥२॥چلو بنجارا هاتھ جھار ۔۔۲۔۔

ਪੂੰਜੀ ਹਿਰਾਨੀ ਬਨਜੁ ਟੂਟ ॥poo(n)jee hiraanee banaj TooT ||पूँजी हिरानी बनजु टूट ॥پُوںجیِ هرانیِ بنج ٹُوٹ ۔۔

ਦਹ ਦਿਸ ਟਾਂਡੋ ਗਇਓ ਫੂਟਿ ॥dheh dhis Taa(n)ddo gio fooT ||दह दिस टाँडो गइओ फूटि ॥ده دس ٹاںڈو گِااو پھُوٹ ۔۔

ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਮਨ ਸਰਸੀ ਕਾਜ ॥keh kabeer man sarasee kaaj ||कहि कबीर मन सरसी काज ॥کهِ کبیِر من سرسیِ کاج ۔۔

ਸਹਜ ਸਮਾਨੋ ਤ ਭਰਮ ਭਾਜ ॥੩॥੬॥sahaj samaano ta bharam bhaaj ||3||6||सहज समानो त भरम भाज ॥३॥६॥سهج سمانو ت بھرم بھاج ۔۔۳۔۔۶۔۔

ਬਸੰਤੁ ਹਿੰਡੋਲੁ ਘਰੁ ੨basa(n)t hi(n)ddol ghar doojaaबसंतु हिंडोलु घरु २بسںت هںڈول گھر ۲

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਮਾਤਾ ਜੂਠੀ ਪਿਤਾ ਭੀ ਜੂਠਾ ਜੂਠੇ ਹੀ ਫਲ ਲਾਗੇ ॥maataa jooThee pitaa bhee jooThaa jooThe hee fal laage ||माता जूठी पिता भी जूठा जूठे ही फल लागे ॥ماتا جُوٹھیِ پتا بھیِ جُوٹھا جُوٹھے هیِ پھل لاگے ۔۔

ਆਵਹਿ ਜੂਠੇ ਜਾਹਿ ਭੀ ਜੂਠੇ ਜੂਠੇ ਮਰਹਿ ਅਭਾਗੇ ॥੧॥aaveh jooThe jaeh bhee jooThe jooThe mareh abhaage ||1||आवहि जूठे जाहि भी जूठे जूठे मरहि अभागे ॥१॥آوه جُوٹھے جاه بھیِ جُوٹھے جُوٹھے مره ابھاگے ۔۔۱۔۔

ਕਹੁ ਪੰਡਿਤ ਸੂਚਾ ਕਵਨੁ ਠਾਉ ॥kahu pa(n)ddit soochaa kavan Thaau ||कहु पंडित सूचा कवनु ठाउ ॥کهُ پںڈت سُوچا کون ٹھاا ۔۔

ਜਹਾਂ ਬੈਸਿ ਹਉ ਭੋਜਨੁ ਖਾਉ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jahaa(n) bais hau bhojan khaau ||1|| rahaau ||जहाँ बैसि हउ भोजनु खाउ ॥१॥ रहाउ ॥جهاں بَےس ها بھوجن کھاا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਿਹਬਾ ਜੂਠੀ ਬੋਲਤ ਜੂਠਾ ਕਰਨ ਨੇਤ੍ਰ ਸਭਿ ਜੂਠੇ ॥jihabaa jooThee bolat jooThaa karan netr sabh jooThe ||जिहबा जूठी बोलत जूठा करन नेत्र सभि जूठे ॥جِهبا جُوٹھیِ بولت جُوٹھا کرن نےتر سبھ جُوٹھے ۔۔

ਇੰਦ੍ਰੀ ਕੀ ਜੂਠਿ ਉਤਰਸਿ ਨਾਹੀ ਬ੍ਰਹਮ ਅਗਨਿ ਕੇ ਲੂਠੇ ॥੨॥ei(n)dhree kee jooTh utaras naahee braham agan ke looThe ||2||इंद्री की जूठि उतरसि नाही ब्रहम अगनि के लूठे ॥२॥ِاںدریِ کیِ جُوٹھ اُترس ناهیِ برهم اگن کے لُوٹھے ۔۔۲۔۔

ਅਗਨਿ ਭੀ ਜੂਠੀ ਪਾਨੀ ਜੂਠਾ ਜੂਠੀ ਬੈਸਿ ਪਕਾਇਆ ॥agan bhee jooThee paanee jooThaa jooThee bais pakaiaa ||अगनि भी जूठी पानी जूठा जूठी बैसि पकाइआ ॥اگن بھیِ جُوٹھیِ پانیِ جُوٹھا جُوٹھیِ بَےس پکاایا ۔۔

ਜੂਠੀ ਕਰਛੀ ਪਰੋਸਨ ਲਾਗਾ ਜੂਠੇ ਹੀ ਬੈਠਿ ਖਾਇਆ ॥੩॥jooThee karachhee parosan laagaa jooThe hee baiTh khaiaa ||3||जूठी करछी परोसन लागा जूठे ही बैठि खाइआ ॥३॥جُوٹھیِ کرچھیِ پروسن لاگا جُوٹھے هیِ بَےٹھ کھاایا ۔۔۳۔۔

ਗੋਬਰੁ ਜੂਠਾ ਚਉਕਾ ਜੂਠਾ ਜੂਠੀ ਦੀਨੀ ਕਾਰਾ ॥gobar jooThaa chaukaa jooThaa jooThee dheenee kaaraa ||गोबरु जूठा चउका जूठा जूठी दीनी कारा ॥گوبر جُوٹھا چاکا جُوٹھا جُوٹھیِ دیٍنیِ کارا ۔۔

ਕਹਿ ਕਬੀਰ ਤੇਈ ਨਰ ਸੂਚੇ ਸਾਚੀ ਪਰੀ ਬਿਚਾਰਾ ॥੪॥੧॥੭॥keh kabeer teiee nar sooche saachee paree bichaaraa ||4||1||7||कहि कबीर तेई नर सूचे साची परी बिचारा ॥४॥१॥७॥کهِ کبیِر تےای نر سُوچے ساچیِ پریِ بچارا ۔۔۴۔۔۱۔۔۷۔۔

ਰਾਮਾਨੰਦ ਜੀ ਘਰੁ ੧raamaana(n)dh jee ghar pehilaaरामानंद जी घरु १رامانµد جیِ گھر ۱

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਕਤ ਜਾਈਐ ਰੇ ਘਰ ਲਾਗੋ ਰੰਗੁ ॥kat jaieeaai re ghar laago ra(n)g ||कत जाईऐ रे घर लागो रंगु ॥کت جاایاَے رے گھر لاگو رںگ ۔۔

ਮੇਰਾ ਚਿਤੁ ਨ ਚਲੈ ਮਨੁ ਭਇਓ ਪੰਗੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥meraa chit na chalai man bhio pa(n)g ||1|| rahaau ||मेरा चितु न चलै मनु भइओ पंगु ॥१॥ रहाउ ॥مےرا چت ن چلَے من بھِااو پںگ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਏਕ ਦਿਵਸ ਮਨ ਭਈ ਉਮੰਗ ॥ek dhivas man bhiee uma(n)g ||एक दिवस मन भई उमंग ॥اےک دوس من بھای اُمںگ ۔۔

ਘਸਿ ਚੰਦਨ ਚੋਆ ਬਹੁ ਸੁਗੰਧ ॥ghas cha(n)dhan choaa bahu suga(n)dh ||घसि चंदन चोआ बहु सुगंध ॥گھس چںدن چوآ بهُ سُگںدھ ۔۔

ਪੂਜਨ ਚਾਲੀ ਬ੍ਰਹਮ ਠਾਇ ॥poojan chaalee braham Thai ||पूजन चाली ब्रहम ठाइ ॥پُوجن چالیِ برهم ٹھاا ۔۔

ਸੋ ਬ੍ਰਹਮੁ ਬਤਾਇਓ ਗੁਰ ਮਨ ਹੀ ਮਾਹਿ ॥੧॥so braham bataio gur man hee maeh ||1||सो ब्रहमु बताइओ गुर मन ही माहि ॥१॥سو برهم بتاااو گُر من هیِ ماه ۔۔۱۔۔

ਜਹਾ ਜਾਈਐ ਤਹ ਜਲ ਪਖਾਨ ॥jahaa jaieeaai teh jal pakhaan ||जहा जाईऐ तह जल पखान ॥جها جاایاَے ته جل پکھان ۔۔

ਤੂ ਪੂਰਿ ਰਹਿਓ ਹੈ ਸਭ ਸਮਾਨ ॥too poor rahio hai sabh samaan ||तू पूरि रहिओ है सभ समान ॥تُو پُور رهِاو هَے سبھ سمان ۔۔

ਬੇਦ ਪੁਰਾਨ ਸਭ ਦੇਖੇ ਜੋਇ ॥bedh puraan sabh dhekhe joi ||बेद पुरान सभ देखे जोइ ॥بےد پُران سبھ دےکھے جوا ۔۔

ਊਹਾਂ ਤਉ ਜਾਈਐ ਜਉ ਈਹਾਂ ਨ ਹੋਇ ॥੨॥uoohaa(n) tau jaieeaai jau ieehaa(n) na hoi ||2||ऊहाँ तउ जाईऐ जउ ईहाँ न होइ ॥२॥اُوهاں تا جاایاَے جا ایهاں ن هوا ۔۔۲۔۔

ਸਤਿਗੁਰ ਮੈ ਬਲਿਹਾਰੀ ਤੋਰ ॥satigur mai balihaaree tor ||सतिगुर मै बलिहारी तोर ॥ستگر مَے بلِهاریِ تور ۔۔

ਜਿਨਿ ਸਕਲ ਬਿਕਲ ਭ੍ਰਮ ਕਾਟੇ ਮੋਰ ॥jin sakal bikal bhram kaaTe mor ||जिनि सकल बिकल भ्रम काटे मोर ॥جٍن سکل بکل بھرم کاٹے مور ۔۔

ਰਾਮਾਨੰਦ ਸੁਆਮੀ ਰਮਤ ਬ੍ਰਹਮ ॥raamaana(n)dh suaamee ramat braham ||रामानंद सुआमी रमत ब्रहम ॥رامانµد سُآمیِ رمت برهم ۔۔

ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਕਾਟੈ ਕੋਟਿ ਕਰਮ ॥੩॥੧॥gur kaa sabadh kaaTai koT karam ||3||1||गुर का सबदु काटै कोटि करम ॥३॥१॥گُر کا سبد کاٹَے کوٹ کرم ۔۔۳۔۔۱۔۔

ਬਸੰਤੁ ਬਾਣੀ ਨਾਮਦੇਉ ਜੀ ਕੀbasa(n)t baanee naamadheau jee keeबसंतु बाणी नामदेउ जी कीبسںت باݨیِ نامدےا جیِ کیِ

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਸਾਹਿਬੁ ਸੰਕਟਵੈ ਸੇਵਕੁ ਭਜੈ ॥saahib sa(n)kaTavai sevak bhajai ||साहिबु संकटवै सेवकु भजै ॥ساهب سںکٹوَے سےوک بھجَے ۔۔

ਚਿਰੰਕਾਲ ਨ ਜੀਵੈ ਦੋਊ ਕੁਲ ਲਜੈ ॥੧॥chira(n)kaal na jeevai dhouoo kul lajai ||1||चिरंकाल न जीवै दोऊ कुल लजै ॥१॥چِرںکال ن جیِوَے دواُو کُل لجَے ۔۔۱۔۔

ਤੇਰੀ ਭਗਤਿ ਨ ਛੋਡਉ ਭਾਵੈ ਲੋਗੁ ਹਸੈ ॥teree bhagat na chhoddau bhaavai log hasai ||तेरी भगति न छोडउ भावै लोगु हसै ॥تےریِ بھگت ن چھوڈا بھاوَے لوگ هسَے ۔۔

ਚਰਨ ਕਮਲ ਮੇਰੇ ਹੀਅਰੇ ਬਸੈਂ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥charan kamal mere heeare basai(n) ||1|| rahaau ||चरन कमल मेरे हीअरे बसैं ॥१॥ रहाउ ॥چرن کمل مےرے هیِارے بسَےں ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜੈਸੇ ਅਪਨੇ ਧਨਹਿ ਪ੍ਰਾਨੀ ਮਰਨੁ ਮਾਂਡੈ ॥jaise apane dhaneh praanee maran maa(n)ddai ||जैसे अपने धनहि प्रानी मरनु माँडै ॥جَےسے اپنے دھنه پرانیِ مرن ماںڈَے ۔۔

ਤੈਸੇ ਸੰਤ ਜਨਾਂ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਨ ਛਾਡੈਂ ॥੨॥taise sa(n)t janaa(n) raam naam na chhaaddai(n) ||2||तैसे संत जनाँ राम नामु न छाडैं ॥२॥تَےسے سںت جناں رام نام ن چھاڈَےں ۔۔۲۔۔

ਗੰਗਾ ਗਇਆ ਗੋਦਾਵਰੀ ਸੰਸਾਰ ਕੇ ਕਾਮਾ ॥ga(n)gaa giaa godhaavaree sa(n)saar ke kaamaa ||गंगा गइआ गोदावरी संसार के कामा ॥گںگا گایا گوداوریِ سںسار کے کاما ۔۔