Ang 1193 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੧੯੩)

ਜਾ ਕੈ ਕੀਨੑੈ ਹੋਤ ਬਿਕਾਰ ॥jaa kai keen(h)ai hot bikaar ||जा कै कीन्नै होत बिकार ॥جا کَے کیٍنھَے هوت بکار ۔۔

ਸੇ ਛੋਡਿ ਚਲਿਆ ਖਿਨ ਮਹਿ ਗਵਾਰ ॥੫॥se chhodd chaliaa khin meh gavaar ||5||से छोडि चलिआ खिन महि गवार ॥५॥سے چھوڈ چلآ کھن مهِ گوار ۔۔۵۔۔

ਮਾਇਆ ਮੋਹਿ ਬਹੁ ਭਰਮਿਆ ॥maiaa moh bahu bharamiaa ||माइआ मोहि बहु भरमिआ ॥مااآ موه بهُ بھرمآ ۔۔

ਕਿਰਤ ਰੇਖ ਕਰਿ ਕਰਮਿਆ ॥kirat rekh kar karamiaa ||किरत रेख करि करमिआ ॥کِرت رےکھ کر کرمآ ۔۔

ਕਰਣੈਹਾਰੁ ਅਲਿਪਤੁ ਆਪਿ ॥karanaihaar alipat aap ||करणैहारु अलिपतु आपि ॥کرݨَےهار الپت آپ ۔۔

ਨਹੀ ਲੇਪੁ ਪ੍ਰਭ ਪੁੰਨ ਪਾਪਿ ॥੬॥nahee lep prabh pu(n)n paap ||6||नही लेपु प्रभ पुँन पापि ॥६॥نهیِ لےپ پربھ پُنّ پاپ ۔۔۶۔۔

ਰਾਖਿ ਲੇਹੁ ਗੋਬਿੰਦ ਦਇਆਲ ॥raakh leh gobi(n)dh dhiaal ||राखि लेहु गोबिंद दइआल ॥راکھ لےهُ گوبںد دایال ۔۔

ਤੇਰੀ ਸਰਣਿ ਪੂਰਨ ਕ੍ਰਿਪਾਲ ॥teree saran pooran kirapaal ||तेरी सरणि पूरन कृपाल ॥تےریِ سرݨ پُورن ک®پال ۔۔

ਤੁਝ ਬਿਨੁ ਦੂਜਾ ਨਹੀ ਠਾਉ ॥tujh bin dhoojaa nahee Thaau ||तुझ बिनु दूजा नही ठाउ ॥تُجھ بن دُوجا نهیِ ٹھاا ۔۔

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਪ੍ਰਭ ਦੇਹੁ ਨਾਉ ॥੭॥kar kirapaa prabh dheh naau ||7||करि किरपा प्रभ देहु नाउ ॥७॥کر کرپا پربھ دےهُ ناا ۔۔۷۔۔

ਤੂ ਕਰਤਾ ਤੂ ਕਰਣਹਾਰੁ ॥too karataa too karanahaar ||तू करता तू करणहारु ॥تُو کرتا تُو کرݨهار ۔۔

ਤੂ ਊਚਾ ਤੂ ਬਹੁ ਅਪਾਰੁ ॥too uoochaa too bahu apaar ||तू ऊचा तू बहु अपारु ॥تُو اُوچا تُو بهُ اپار ۔۔

ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਲੜਿ ਲੇਹੁ ਲਾਇ ॥kar kirapaa laR leh lai ||करि किरपा लड़ि लेहु लाइ ॥کر کرپا لڑِ لےهُ لاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਦਾਸ ਪ੍ਰਭ ਕੀ ਸਰਣਾਇ ॥੮॥੨॥naanak dhaas prabh kee saranai ||8||2||नानक दास प्रभ की सरणाइ ॥८॥२॥نانک داس پربھ کیِ سرݨاا ۔۔۸۔۔۲۔۔

ਬਸੰਤ ਕੀ ਵਾਰ ਮਹਲੁ ੫basa(n)t kee vaar mahal panjavaaबसंत की वार महलु ५بسںت کیِ وار مهل ۵

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਹਰਿ ਕਾ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇ ਕੈ ਹੋਹੁ ਹਰਿਆ ਭਾਈ ॥har kaa naam dhiaai kai hoh hariaa bhaiee ||हरि का नामु धिआइ कै होहु हरिआ भाई ॥هر کا نام دھآا کَے هوهُ هرِآ بھاای ۔۔

ਕਰਮਿ ਲਿਖੰਤੈ ਪਾਈਐ ਇਹ ਰੁਤਿ ਸੁਹਾਈ ॥karam likha(n)tai paieeaai ieh rut suhaiee ||करमि लिखंतै पाईऐ इह रुति सुहाई ॥کرم لکھںتَے پاایاَے اه رُت سُهاای ۔۔

ਵਣੁ ਤ੍ਰਿਣੁ ਤ੍ਰਿਭਵਣੁ ਮਉਲਿਆ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਫਲੁ ਪਾਈ ॥van tiran tirabhavan mauliaa a(n)mirat fal paiee ||वणु तृणु तृभवणु मउलिआ अंमृत फलु पाई ॥وݨ ترݨ تربھوݨ مالآ اںمرت پھل پاای ۔۔

ਮਿਲਿ ਸਾਧੂ ਸੁਖੁ ਊਪਜੈ ਲਥੀ ਸਭ ਛਾਈ ॥mil saadhoo sukh uoopajai lathee sabh chhaiee ||मिलि साधू सुखु ऊपजै लथी सभ छाई ॥مِل سادھُو سُکھ اُوپجَے لتھیِ سبھ چھاای ۔۔

ਨਾਨਕੁ ਸਿਮਰੈ ਏਕੁ ਨਾਮੁ ਫਿਰਿ ਬਹੁੜਿ ਨ ਧਾਈ ॥੧॥naanak simarai ek naam fir bahuR na dhaiee ||1||नानकु सिमरै एकु नामु फिरि बहुड़ि न धाई ॥१॥نانک سمرَے اےک نام پھر بهُڑ ن دھاای ۔۔۱۔۔

ਪੰਜੇ ਬਧੇ ਮਹਾਬਲੀ ਕਰਿ ਸਚਾ ਢੋਆ ॥pa(n)je badhe mahaabalee kar sachaa ddoaa ||पंजे बधे महाबली करि सचा ढोआ ॥پںجے بدھے مهابلیِ کر سچا ڈھوآ ۔۔

ਆਪਣੇ ਚਰਣ ਜਪਾਇਅਨੁ ਵਿਚਿ ਦਯੁ ਖੜੋਆ ॥aapane charan japaian vich dhay khaRoaa ||आपणे चरण जपाइअनु विचि दयु खड़ोआ ॥آپݨے چرݨ جپااان وچ دے کھڑوآ ۔۔

ਰੋਗ ਸੋਗ ਸਭਿ ਮਿਟਿ ਗਏ ਨਿਤ ਨਵਾ ਨਿਰੋਆ ॥rog sog sabh miT ge nit navaa niroaa ||रोग सोग सभि मिटि गए नित नवा निरोआ ॥روگ سوگ سبھ مٹِ گاے نت نوا نروآ ۔۔

ਦਿਨੁ ਰੈਣਿ ਨਾਮੁ ਧਿਆਇਦਾ ਫਿਰਿ ਪਾਇ ਨ ਮੋਆ ॥dhin rain naam dhiaaidhaa fir pai na moaa ||दिनु रैणि नामु धिआइदा फिरि पाइ न मोआ ॥دٍن رَےݨ نام دھآادا پھر پاِا ن موآ ۔۔

ਜਿਸ ਤੇ ਉਪਜਿਆ ਨਾਨਕਾ ਸੋਈ ਫਿਰਿ ਹੋਆ ॥੨॥jis te upajiaa naanakaa soiee fir hoaa ||2||जिस ते उपजिआ नानका सोई फिरि होआ ॥२॥جِس تے اُپجآ نانکا سوای پھر هوآ ۔۔۲۔۔

ਕਿਥਹੁ ਉਪਜੈ ਕਹ ਰਹੈ ਕਹ ਮਾਹਿ ਸਮਾਵੈ ॥kithahu upajai keh rahai keh maeh samaavai ||किथहु उपजै कह रहै कह माहि समावै ॥کِتھهُ اُپجَے که رهَے که ماه سماوَے ۔۔

ਜੀਅ ਜੰਤ ਸਭਿ ਖਸਮ ਕੇ ਕਉਣੁ ਕੀਮਤਿ ਪਾਵੈ ॥jeea ja(n)t sabh khasam ke kaun keemat paavai ||जीअ जंत सभि खसम के कउणु कीमति पावै ॥جیِا جںت سبھ کھسم کے کاݨ کیِمت پاوَے ۔۔

ਕਹਨਿ ਧਿਆਇਨਿ ਸੁਣਨਿ ਨਿਤ ਸੇ ਭਗਤ ਸੁਹਾਵੈ ॥kahan dhiaain sunan nit se bhagat suhaavai ||कहनि धिआइनि सुणनि नित से भगत सुहावै ॥کهن دھآان سُݨن نت سے بھگت سُهاوَے ۔۔

ਅਗਮੁ ਅਗੋਚਰੁ ਸਾਹਿਬੋ ਦੂਸਰੁ ਲਵੈ ਨ ਲਾਵੈ ॥agam agochar saahibo dhoosar lavai na laavai ||अगमु अगोचरु साहिबो दूसरु लवै न लावै ॥اگم اگوچر ساهبو دُوسر لوَے ن لاوَے ۔۔

ਸਚੁ ਪੂਰੈ ਗੁਰਿ ਉਪਦੇਸਿਆ ਨਾਨਕੁ ਸੁਣਾਵੈ ॥੩॥੧॥sach poorai gur upadhesiaa naanak sunaavai ||3||1||सचु पूरै गुरि उपदेसिआ नानकु सुणावै ॥३॥१॥سچ پُورَے گُر اُپدےسآ نانک سُݨاوَے ۔۔۳۔۔۱۔۔

ਬਸੰਤੁ ਬਾਣੀ ਭਗਤਾਂ ਕੀ ॥basa(n)t baanee bhagataa(n) kee ||बसंतु बाणी भगताँ की ॥بسںت باݨیِ بھگتاں کیِ ۔۔

ਕਬੀਰ ਜੀ ਘਰੁ ੧kabeer jee ghar pehilaaकबीर जी घरु १کبیِر جیِ گھر ۱

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਮਉਲੀ ਧਰਤੀ ਮਉਲਿਆ ਅਕਾਸੁ ॥maulee dharatee mauliaa akaas ||मउली धरती मउलिआ अकासु ॥مالیِ دھرتیِ مالآ اکاس ۔۔

ਘਟਿ ਘਟਿ ਮਉਲਿਆ ਆਤਮ ਪ੍ਰਗਾਸੁ ॥੧॥ghaT ghaT mauliaa aatam pragaas ||1||घटि घटि मउलिआ आतम प्रगासु ॥१॥گھٹ گھٹِ مالآ آتم پرگاس ۔۔۱۔۔

ਰਾਜਾ ਰਾਮੁ ਮਉਲਿਆ ਅਨਤ ਭਾਇ ॥raajaa raam mauliaa anat bhai ||राजा रामु मउलिआ अनत भाइ ॥راجا رام مالآ انت بھاا ۔۔

ਜਹ ਦੇਖਉ ਤਹ ਰਹਿਆ ਸਮਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥jeh dhekhau teh rahiaa samai ||1|| rahaau ||जह देखउ तह रहिआ समाइ ॥१॥ रहाउ ॥جه دےکھا ته رهِآ سماا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਦੁਤੀਆ ਮਉਲੇ ਚਾਰਿ ਬੇਦ ॥dhuteeaa maule chaar bedh ||दुतीआ मउले चारि बेद ॥دُتیِآ مالے چار بےد ۔۔

ਸਿੰਮ੍ਰਿਤਿ ਮਉਲੀ ਸਿਉ ਕਤੇਬ ॥੨॥si(n)mirat maulee siau kateb ||2||सिंमृति मउली सिउ कतेब ॥२॥سِںمرت مالیِ سا کتےب ۔۔۲۔۔

ਸੰਕਰੁ ਮਉਲਿਓ ਜੋਗ ਧਿਆਨ ॥sa(n)kar maulio jog dhiaan ||संकरु मउलिओ जोग धिआन ॥سںکر مالاو جوگ دھآن ۔۔

ਕਬੀਰ ਕੋ ਸੁਆਮੀ ਸਭ ਸਮਾਨ ॥੩॥੧॥kabeer ko suaamee sabh samaan ||3||1||कबीर को सुआमी सभ समान ॥३॥१॥کبیِر کو سُآمیِ سبھ سمان ۔۔۳۔۔۱۔۔

ਪੰਡਿਤ ਜਨ ਮਾਤੇ ਪੜਿੑ ਪੁਰਾਨ ॥pa(n)ddit jan maate paRi(h) puraan ||पंडित जन माते पड़ि्ि पुरान ॥پںڈت جن ماتے پڑھ پُران ۔۔

ਜੋਗੀ ਮਾਤੇ ਜੋਗ ਧਿਆਨ ॥jogee maate jog dhiaan ||जोगी माते जोग धिआन ॥جوگیِ ماتے جوگ دھآن ۔۔

ਸੰਨਿਆਸੀ ਮਾਤੇ ਅਹੰਮੇਵ ॥sa(n)niaasee maate aha(n)mev ||संनिआसी माते अहंमेव ॥سنّآسیِ ماتے اهںمےو ۔۔

ਤਪਸੀ ਮਾਤੇ ਤਪ ਕੈ ਭੇਵ ॥੧॥tapasee maate tap kai bhev ||1||तपसी माते तप कै भेव ॥१॥تپسیِ ماتے تپ کَے بھےو ۔۔۱۔۔

ਸਭ ਮਦ ਮਾਤੇ ਕੋਊ ਨ ਜਾਗ ॥sabh madh maate kouoo na jaag ||सभ मद माते कोऊ न जाग ॥سبھ مد ماتے کواُو ن جاگ ۔۔

ਸੰਗ ਹੀ ਚੋਰ ਘਰੁ ਮੁਸਨ ਲਾਗ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥sa(n)g hee chor ghar musan laag ||1|| rahaau ||संग ही चोर घरु मुसन लाग ॥१॥ रहाउ ॥سںگ هیِ چور گھر مُسن لاگ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਾਗੈ ਸੁਕਦੇਉ ਅਰੁ ਅਕੂਰੁ ॥jaagai sukadheau ar akoor ||जागै सुकदेउ अरु अकूरु ॥جاگَے سُکدےا ار اکُور ۔۔