Ang 1190 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੧੯੦)

ਗੁਰ ਸਬਦੁ ਬੀਚਾਰਹਿ ਆਪੁ ਜਾਇ ॥gur sabadh beechaareh aap jai ||गुर सबदु बीचारहि आपु जाइ ॥گُر سبد بیِچاره آپ جاا ۔۔

ਸਾਚ ਜੋਗੁ ਮਨਿ ਵਸੈ ਆਇ ॥੮॥saach jog man vasai aai ||8||साच जोगु मनि वसै आइ ॥८॥ساچ جوگ من وسَے آا ۔۔۸۔۔

ਜਿਨਿ ਜੀਉ ਪਿੰਡੁ ਦਿਤਾ ਤਿਸੁ ਚੇਤਹਿ ਨਾਹਿ ॥jin jeeau pi(n)dd dhitaa tis cheteh naeh ||जिनि जीउ पिंडु दिता तिसु चेतहि नाहि ॥جٍن جیِا پںڈ دتا تس چےته ناه ۔۔

ਮੜੀ ਮਸਾਣੀ ਮੂੜੇ ਜੋਗੁ ਨਾਹਿ ॥੯॥maRee masaanee mooRe jog naeh ||9||मड़ी मसाणी मूड़े जोगु नाहि ॥९॥مڑیِ مساݨیِ مُوڑے جوگ ناه ۔۔۹۔۔

ਗੁਣ ਨਾਨਕੁ ਬੋਲੈ ਭਲੀ ਬਾਣਿ ॥gun naanak bolai bhalee baan ||गुण नानकु बोलै भली बाणि ॥گُݨ نانک بولَے بھلیِ باݨ ۔۔

ਤੁਮ ਹੋਹੁ ਸੁਜਾਖੇ ਲੇਹੁ ਪਛਾਣਿ ॥੧੦॥੫॥tum hoh sujaakhe leh pachhaan ||10||5||तुम होहु सुजाखे लेहु पछाणि ॥१०॥५॥تُم هوهُ سُجاکھے لےهُ پچھاݨ ۔۔۱۰۔۔۵۔۔

ਬਸੰਤੁ ਮਹਲਾ ੧ ॥basa(n)t mahalaa pehilaa ||बसंतु महला १ ॥بسںت مهلا ۱ ۔۔

ਦੁਬਿਧਾ ਦੁਰਮਤਿ ਅਧੁਲੀ ਕਾਰ ॥dhubidhaa dhuramat adhulee kaar ||दुबिधा दुरमति अधुली कार ॥دُبدھا دُرمت ادھلیِ کار ۔۔

ਮਨਮੁਖਿ ਭਰਮੈ ਮਝਿ ਗੁਬਾਰ ॥੧॥manmukh bharamai majh gubaar ||1||मनमुखि भरमै मझि गुबार ॥१॥منمکھ بھرمَے مجھ گُبار ۔۔۱۔۔

ਮਨੁ ਅੰਧੁਲਾ ਅੰਧੁਲੀ ਮਤਿ ਲਾਗੈ ॥man a(n)dhulaa a(n)dhulee mat laagai ||मनु अंधुला अंधुली मति लागै ॥من اںدھلا اںدھلیِ مت لاگَے ۔۔

ਗੁਰ ਕਰਣੀ ਬਿਨੁ ਭਰਮੁ ਨ ਭਾਗੈ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥gur karanee bin bharam na bhaagai ||1|| rahaau ||गुर करणी बिनु भरमु न भागै ॥१॥ रहाउ ॥گُر کرݨیِ بن بھرم ن بھاگَے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਮਨਮੁਖਿ ਅੰਧੁਲੇ ਗੁਰਮਤਿ ਨ ਭਾਈ ॥manmukh a(n)dhule gurmat na bhaiee ||मनमुखि अंधुले गुरमति न भाई ॥منمکھ اںدھلے گُرمت ن بھاای ۔۔

ਪਸੂ ਭਏ ਅਭਿਮਾਨੁ ਨ ਜਾਈ ॥੨॥pasoo bhe abhimaan na jaiee ||2||पसू भए अभिमानु न जाई ॥२॥پسُو بھاے ابھمان ن جاای ۔۔۲۔۔

ਲਖ ਚਉਰਾਸੀਹ ਜੰਤ ਉਪਾਏ ॥lakh chauraaseeh ja(n)t upaae ||लख चउरासीह जंत उपाए ॥لکھ چاراسیِه جںت اُپااے ۔۔

ਮੇਰੇ ਠਾਕੁਰ ਭਾਣੇ ਸਿਰਜਿ ਸਮਾਏ ॥੩॥mere Thaakur bhaane siraj samaae ||3||मेरे ठाकुर भाणे सिरजि समाए ॥३॥مےرے ٹھاکر بھاݨے سرج سمااے ۔۔۳۔۔

ਸਗਲੀ ਭੂਲੈ ਨਹੀ ਸਬਦੁ ਅਚਾਰੁ ॥sagalee bhoolai nahee sabadh achaar ||सगली भूलै नही सबदु अचारु ॥سگلیِ بھُولَے نهیِ سبد اچار ۔۔

ਸੋ ਸਮਝੈ ਜਿਸੁ ਗੁਰੁ ਕਰਤਾਰੁ ॥੪॥so samajhai jis gur karataar ||4||सो समझै जिसु गुरु करतारु ॥४॥سو سمجھَے جس گُر کرتار ۔۔۴۔۔

ਗੁਰ ਕੇ ਚਾਕਰ ਠਾਕੁਰ ਭਾਣੇ ॥gur ke chaakar Thaakur bhaane ||गुर के चाकर ठाकुर भाणे ॥گُر کے چاکر ٹھاکر بھاݨے ۔۔

ਬਖਸਿ ਲੀਏ ਨਾਹੀ ਜਮ ਕਾਣੇ ॥੫॥bakhas le'ee naahee jam kaane ||5||बखसि लीए नाही जम काणे ॥५॥بکھس لیِاے ناهیِ جم کاݨے ۔۔۵۔۔

ਜਿਨ ਕੈ ਹਿਰਦੈ ਏਕੋ ਭਾਇਆ ॥jin kai hiradhai eko bhaiaa ||जिन कै हिरदै एको भाइआ ॥جٍن کَے هردَے اےکو بھاایا ۔۔

ਆਪੇ ਮੇਲੇ ਭਰਮੁ ਚੁਕਾਇਆ ॥੬॥aape mele bharam chukaiaa ||6||आपे मेले भरमु चुकाइआ ॥६॥آپے مےلے بھرم چُکاایا ۔۔۶۔۔

ਬੇਮੁਹਤਾਜੁ ਬੇਅੰਤੁ ਅਪਾਰਾ ॥bemuhataaj bea(n)t apaaraa ||बेमुहताजु बेअंतु अपारा ॥بےمهتاج بےاںت اپارا ۔۔

ਸਚਿ ਪਤੀਜੈ ਕਰਣੈਹਾਰਾ ॥੭॥sach pateejai karanaihaaraa ||7||सचि पतीजै करणैहारा ॥७॥سچ پتیِجَے کرݨَےهارا ۔۔۷۔۔

ਨਾਨਕ ਭੂਲੇ ਗੁਰੁ ਸਮਝਾਵੈ ॥naanak bhoole gur samajhaavai ||नानक भूले गुरु समझावै ॥نانک بھُولے گُر سمجھاوَے ۔۔

ਏਕੁ ਦਿਖਾਵੈ ਸਾਚਿ ਟਿਕਾਵੈ ॥੮॥੬॥ek dhikhaavai saach Tikaavai ||8||6||एकु दिखावै साचि टिकावै ॥८॥६॥اےک دکھاوَے ساچ ٹکاوَے ۔۔۸۔۔۶۔۔

ਬਸੰਤੁ ਮਹਲਾ ੧ ॥basa(n)t mahalaa pehilaa ||बसंतु महला १ ॥بسںت مهلا ۱ ۔۔

ਆਪੇ ਭਵਰਾ ਫੂਲ ਬੇਲਿ ॥aape bhavaraa fool bel ||आपे भवरा फूल बेलि ॥آپے بھورا پھُول بےل ۔۔

ਆਪੇ ਸੰਗਤਿ ਮੀਤ ਮੇਲਿ ॥੧॥aape sa(n)gat meet mel ||1||आपे संगति मीत मेलि ॥१॥آپے سںگت میِت مےل ۔۔۱۔۔

ਐਸੀ ਭਵਰਾ ਬਾਸੁ ਲੇ ॥aaisee bhavaraa baas le ||ऐसी भवरा बासु ले ॥اَےسیِ بھورا باس لے ۔۔

ਤਰਵਰ ਫੂਲੇ ਬਨ ਹਰੇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥taravar foole ban hare ||1|| rahaau ||तरवर फूले बन हरे ॥१॥ रहाउ ॥ترور پھُولے بن هرے ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਆਪੇ ਕਵਲਾ ਕੰਤੁ ਆਪਿ ॥aape kavalaa ka(n)t aap ||आपे कवला कंतु आपि ॥آپے کولا کںت آپ ۔۔

ਆਪੇ ਰਾਵੇ ਸਬਦਿ ਥਾਪਿ ॥੨॥aape raave sabadh thaap ||2||आपे रावे सबदि थापि ॥२॥آپے راوے سبد تھاپ ۔۔۲۔۔

ਆਪੇ ਬਛਰੂ ਗਊ ਖੀਰੁ ॥aape bachharoo guoo kheer ||आपे बछरू गऊ खीरु ॥آپے بچھرُو گاُو کھیِر ۔۔

ਆਪੇ ਮੰਦਰੁ ਥੰਮੑੁ ਸਰੀਰੁ ॥੩॥aape ma(n)dhar tha(n)m(h) sareer ||3||आपे मंदरु थंम्मु सरीरु ॥३॥آپے مںدر تھںمھü سریِر ۔۔۳۔۔

ਆਪੇ ਕਰਣੀ ਕਰਣਹਾਰੁ ॥aape karanee karanahaar ||आपे करणी करणहारु ॥آپے کرݨیِ کرݨهار ۔۔

ਆਪੇ ਗੁਰਮੁਖਿ ਕਰਿ ਬੀਚਾਰੁ ॥੪॥aape gurmukh kar beechaar ||4||आपे गुरमुखि करि बीचारु ॥४॥آپے گُرمکھ کر بیِچار ۔۔۴۔۔

ਤੂ ਕਰਿ ਕਰਿ ਦੇਖਹਿ ਕਰਣਹਾਰੁ ॥too kar kar dhekheh karanahaar ||तू करि करि देखहि करणहारु ॥تُو کر کرِ دےکھه کرݨهار ۔۔

ਜੋਤਿ ਜੀਅ ਅਸੰਖ ਦੇਇ ਅਧਾਰੁ ॥੫॥jot jeea asa(n)kh dhei adhaar ||5||जोति जीअ असंख देइ अधारु ॥५॥جوت جیِا اسںکھ دےا ادھار ۔۔۵۔۔

ਤੂ ਸਰੁ ਸਾਗਰੁ ਗੁਣ ਗਹੀਰੁ ॥too sar saagar gun gaheer ||तू सरु सागरु गुण गहीरु ॥تُو سر ساگر گُݨ گهیِر ۔۔

ਤੂ ਅਕੁਲ ਨਿਰੰਜਨੁ ਪਰਮ ਹੀਰੁ ॥੬॥too akul nira(n)jan param heer ||6||तू अकुल निरंजनु परम हीरु ॥६॥تُو اکل نرںجن پرم هیِر ۔۔۶۔۔

ਤੂ ਆਪੇ ਕਰਤਾ ਕਰਣ ਜੋਗੁ ॥too aape karataa karan jog ||तू आपे करता करण जोगु ॥تُو آپے کرتا کرݨ جوگ ۔۔

ਨਿਹਕੇਵਲੁ ਰਾਜਨ ਸੁਖੀ ਲੋਗੁ ॥੭॥nihakeval raajan sukhee log ||7||निहकेवलु राजन सुखी लोगु ॥७॥نِهکےول راجن سُکھیِ لوگ ۔۔۷۔۔

ਨਾਨਕ ਧ੍ਰਾਪੇ ਹਰਿ ਨਾਮ ਸੁਆਦਿ ॥naanak dhraape har naam suaadh ||नानक ध्रापे हरि नाम सुआदि ॥نانک دھراپے هر نام سُآد ۔۔

ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਗੁਰ ਪ੍ਰੀਤਮ ਜਨਮੁ ਬਾਦਿ ॥੮॥੭॥bin har gur preetam janam baadh ||8||7||बिनु हरि गुर प्रीतम जनमु बादि ॥८॥७॥بٍن هر گُر پریِتم جنم باد ۔۔۸۔۔۷۔۔

ਬਸੰਤੁ ਹਿੰਡੋਲੁ ਮਹਲਾ ੧ ਘਰੁ ੨basa(n)t hi(n)ddol mahalaa pehilaa ghar doojaaबसंतु हिंडोलु महला १ घरु २بسںت هںڈول مهلا ۱ گھر ۲

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਨਉ ਸਤ ਚਉਦਹ ਤੀਨਿ ਚਾਰਿ ਕਰਿ ਮਹਲਤਿ ਚਾਰਿ ਬਹਾਲੀ ॥nau sat chaudheh teen chaar kar mahalat chaar bahaalee ||नउ सत चउदह तीनि चारि करि महलति चारि बहाली ॥نا ست چاده تیٍن چار کر مهلت چار بهالیِ ۔۔

ਚਾਰੇ ਦੀਵੇ ਚਹੁ ਹਥਿ ਦੀਏ ਏਕਾ ਏਕਾ ਵਾਰੀ ॥੧॥chaare dheeve chahu hath dhe'ee ekaa ekaa vaaree ||1||चारे दीवे चहु हथि दीए एका एका वारी ॥१॥چارے دیِوے چهُ هتھ دیِاے اےکا اےکا واریِ ۔۔۱۔۔

ਮਿਹਰਵਾਨ ਮਧੁਸੂਦਨ ਮਾਧੌ ਐਸੀ ਸਕਤਿ ਤੁਮੑਾਰੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥miharavaan madhusoodhan maadhau aaisee sakat tum(h)aaree ||1|| rahaau ||मिहरवान मधुसूदन माधौ ऐसी सकति तुम्मारी ॥१॥ रहाउ ॥مِهروان مدھسُودن مادھَو اَےسیِ سکت تُمھاریِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਘਰਿ ਘਰਿ ਲਸਕਰੁ ਪਾਵਕੁ ਤੇਰਾ ਧਰਮੁ ਕਰੇ ਸਿਕਦਾਰੀ ॥ghar ghar lasakar paavak teraa dharam kare sikadhaaree ||घरि घरि लसकरु पावकु तेरा धरमु करे सिकदारी ॥گھر گھرِ لسکر پاوک تےرا دھرم کرے سکداریِ ۔۔

ਧਰਤੀ ਦੇਗ ਮਿਲੈ ਇਕ ਵੇਰਾ ਭਾਗੁ ਤੇਰਾ ਭੰਡਾਰੀ ॥੨॥dharatee dheg milai ik veraa bhaag teraa bha(n)ddaaree ||2||धरती देग मिलै इक वेरा भागु तेरा भंडारी ॥२॥دھرتیِ دےگ ملَے اک وےرا بھاگ تےرا بھںڈاریِ ۔۔۲۔۔

ਨਾ ਸਾਬੂਰੁ ਹੋਵੈ ਫਿਰਿ ਮੰਗੈ ਨਾਰਦੁ ਕਰੇ ਖੁਆਰੀ ॥naa saaboor hovai fir ma(n)gai naaradh kare khuaaree ||ना साबूरु होवै फिरि मंगै नारदु करे खुआरी ॥نا سابُور هووَے پھر مںگَے نارد کرے کھُآریِ ۔۔