Ang 1189 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੧੮੯)

ਹਰਿ ਰਸਿ ਰਾਤਾ ਜਨੁ ਪਰਵਾਣੁ ॥੭॥har ras raataa jan paravaan ||7||हरि रसि राता जनु परवाणु ॥७॥هر رسِ راتا جن پرواݨ ۔۔۷۔۔

ਇਤ ਉਤ ਦੇਖਉ ਸਹਜੇ ਰਾਵਉ ॥eit ut dhekhau sahaje raavau ||इत उत देखउ सहजे रावउ ॥ِات اُت دےکھا سهجے راوا ۔۔

ਤੁਝ ਬਿਨੁ ਠਾਕੁਰ ਕਿਸੈ ਨ ਭਾਵਉ ॥tujh bin Thaakur kisai na bhaavau ||तुझ बिनु ठाकुर किसै न भावउ ॥تُجھ بن ٹھاکر کسَے ن بھاوا ۔۔

ਨਾਨਕ ਹਉਮੈ ਸਬਦਿ ਜਲਾਇਆ ॥naanak haumai sabadh jalaiaa ||नानक हउमै सबदि जलाइआ ॥نانک هامَے سبد جلاایا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰਿ ਸਾਚਾ ਦਰਸੁ ਦਿਖਾਇਆ ॥੮॥੩॥satigur saachaa dharas dhikhaiaa ||8||3||सतिगुरि साचा दरसु दिखाइआ ॥८॥३॥ستگر ساچا درس دکھاایا ۔۔۸۔۔۳۔۔

ਬਸੰਤੁ ਮਹਲਾ ੧ ॥basa(n)t mahalaa pehilaa ||बसंतु महला १ ॥بسںت مهلا ۱ ۔۔

ਚੰਚਲੁ ਚੀਤੁ ਨ ਪਾਵੈ ਪਾਰਾ ॥cha(n)chal cheet na paavai paaraa ||चंचलु चीतु न पावै पारा ॥چںچل چیِت ن پاوَے پارا ۔۔

ਆਵਤ ਜਾਤ ਨ ਲਾਗੈ ਬਾਰਾ ॥aavat jaat na laagai baaraa ||आवत जात न लागै बारा ॥آوت جات ن لاگَے بارا ۔۔

ਦੂਖੁ ਘਣੋ ਮਰੀਐ ਕਰਤਾਰਾ ॥dhookh ghano mareeaai karataaraa ||दूखु घणो मरीऐ करतारा ॥دُوکھ گھݨو مریِاَے کرتارا ۔۔

ਬਿਨੁ ਪ੍ਰੀਤਮ ਕੋ ਕਰੈ ਨ ਸਾਰਾ ॥੧॥bin preetam ko karai na saaraa ||1||बिनु प्रीतम को करै न सारा ॥१॥بٍن پریِتم کو کرَے ن سارا ۔۔۱۔۔

ਸਭ ਊਤਮ ਕਿਸੁ ਆਖਉ ਹੀਨਾ ॥sabh uootam kis aakhau heenaa ||सभ ऊतम किसु आखउ हीना ॥سبھ اُوتم کس آکھا هیٍنا ۔۔

ਹਰਿ ਭਗਤੀ ਸਚਿ ਨਾਮਿ ਪਤੀਨਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥har bhagatee sach naam pateenaa ||1|| rahaau ||हरि भगती सचि नामि पतीना ॥१॥ रहाउ ॥هر بھگتیِ سچِ نام پتیٍنا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਅਉਖਧ ਕਰਿ ਥਾਕੀ ਬਹੁਤੇਰੇ ॥aaukhadh kar thaakee bahutere ||अउखध करि थाकी बहुतेरे ॥ااکھدھ کر تھاکیِ بهُتےرے ۔۔

ਕਿਉ ਦੁਖੁ ਚੂਕੈ ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਮੇਰੇ ॥kiau dhukh chookai bin gur mere ||किउ दुखु चूकै बिनु गुर मेरे ॥کِا دُکھ چُوکَے بن گُر مےرے ۔۔

ਬਿਨੁ ਹਰਿ ਭਗਤੀ ਦੂਖ ਘਣੇਰੇ ॥bin har bhagatee dhookh ghanere ||बिनु हरि भगती दूख घणेरे ॥بٍن هر بھگتیِ دُوکھ گھݨےرے ۔۔

ਦੁਖ ਸੁਖ ਦਾਤੇ ਠਾਕੁਰ ਮੇਰੇ ॥੨॥dhukh sukh dhaate Thaakur mere ||2||दुख सुख दाते ठाकुर मेरे ॥२॥دُکھ سُکھ داتے ٹھاکر مےرے ۔۔۲۔۔

ਰੋਗੁ ਵਡੋ ਕਿਉ ਬਾਂਧਉ ਧੀਰਾ ॥rog vaddo kiau baa(n)dhau dheeraa ||रोगु वडो किउ बाँधउ धीरा ॥روگ وڈو کا باںدھا دھیِرا ۔۔

ਰੋਗੁ ਬੁਝੈ ਸੋ ਕਾਟੈ ਪੀਰਾ ॥rog bujhai so kaaTai peeraa ||रोगु बुझै सो काटै पीरा ॥روگ بُجھَے سو کاٹَے پیِرا ۔۔

ਮੈ ਅਵਗਣ ਮਨ ਮਾਹਿ ਸਰੀਰਾ ॥mai avagan man maeh sareeraa ||मै अवगण मन माहि सरीरा ॥مَے اوگݨ من ماه سریِرا ۔۔

ਢੂਢਤ ਖੋਜਤ ਗੁਰਿ ਮੇਲੇ ਬੀਰਾ ॥੩॥ddooddat khojat gur mele beeraa ||3||ढूढत खोजत गुरि मेले बीरा ॥३॥ڈھُوڈھت کھوجت گُر مےلے بیِرا ۔۔۳۔۔

ਗੁਰ ਕਾ ਸਬਦੁ ਦਾਰੂ ਹਰਿ ਨਾਉ ॥gur kaa sabadh dhaaroo har naau ||गुर का सबदु दारू हरि नाउ ॥گُر کا سبد دارُو هر ناا ۔۔

ਜਿਉ ਤੂ ਰਾਖਹਿ ਤਿਵੈ ਰਹਾਉ ॥jiau too raakheh tivai rahaau ||जिउ तू राखहि तिवै रहाउ ॥جِا تُو راکھه توَے رهاا ۔۔

ਜਗੁ ਰੋਗੀ ਕਹ ਦੇਖਿ ਦਿਖਾਉ ॥jag rogee keh dhekh dhikhaau ||जगु रोगी कह देखि दिखाउ ॥جگ روگیِ که دےکھ دکھاا ۔۔

ਹਰਿ ਨਿਰਮਾਇਲੁ ਨਿਰਮਲੁ ਨਾਉ ॥੪॥har niramail niramal naau ||4||हरि निरमाइलु निरमलु नाउ ॥४॥هر نرماال نرمل ناا ۔۔۴۔۔

ਘਰ ਮਹਿ ਘਰੁ ਜੋ ਦੇਖਿ ਦਿਖਾਵੈ ॥ghar meh ghar jo dhekh dhikhaavai ||घर महि घरु जो देखि दिखावै ॥گھر مهِ گھر جو دےکھ دکھاوَے ۔۔

ਗੁਰ ਮਹਲੀ ਸੋ ਮਹਲਿ ਬੁਲਾਵੈ ॥gur mahalee so mahal bulaavai ||गुर महली सो महलि बुलावै ॥گُر مهلیِ سو مهل بُلاوَے ۔۔

ਮਨ ਮਹਿ ਮਨੂਆ ਚਿਤ ਮਹਿ ਚੀਤਾ ॥man meh manooaa chit meh cheetaa ||मन महि मनूआ चित महि चीता ॥من مهِ منُوآ چت مهِ چیِتا ۔۔

ਐਸੇ ਹਰਿ ਕੇ ਲੋਗ ਅਤੀਤਾ ॥੫॥aaise har ke log ateetaa ||5||ऐसे हरि के लोग अतीता ॥५॥اَےسے هر کے لوگ اتیِتا ۔۔۵۔۔

ਹਰਖ ਸੋਗ ਤੇ ਰਹਹਿ ਨਿਰਾਸਾ ॥harakh sog te raheh niraasaa ||हरख सोग ते रहहि निरासा ॥هرکھ سوگ تے رههِ نراسا ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਚਾਖਿ ਹਰਿ ਨਾਮਿ ਨਿਵਾਸਾ ॥a(n)mrit chaakh har naam nivaasaa ||अंमृतु चाखि हरि नामि निवासा ॥اںمرت چاکھ هر نام نواسا ۔۔

ਆਪੁ ਪਛਾਣਿ ਰਹੈ ਲਿਵ ਲਾਗਾ ॥aap pachhaan rahai liv laagaa ||आपु पछाणि रहै लिव लागा ॥آپ پچھاݨ رهَے لو لاگا ۔۔

ਜਨਮੁ ਜੀਤਿ ਗੁਰਮਤਿ ਦੁਖੁ ਭਾਗਾ ॥੬॥janam jeet gurmat dhukh bhaagaa ||6||जनमु जीति गुरमति दुखु भागा ॥६॥جنم جیِت گُرمت دُکھ بھاگا ۔۔۶۔۔

ਗੁਰਿ ਦੀਆ ਸਚੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਵਉ ॥gur dheeaa sach a(n)mrit peevau ||गुरि दीआ सचु अंमृतु पीवउ ॥گُر دیِآ سچ اںمرت پیِوا ۔۔

ਸਹਜਿ ਮਰਉ ਜੀਵਤ ਹੀ ਜੀਵਉ ॥sahaj marau jeevat hee jeevau ||सहजि मरउ जीवत ही जीवउ ॥سهج مرا جیِوت هیِ جیِوا ۔۔

ਅਪਣੋ ਕਰਿ ਰਾਖਹੁ ਗੁਰ ਭਾਵੈ ॥apano kar raakhahu gur bhaavai ||अपणो करि राखहु गुर भावै ॥اپݨو کر راکھهُ گُر بھاوَے ۔۔

ਤੁਮਰੋ ਹੋਇ ਸੁ ਤੁਝਹਿ ਸਮਾਵੈ ॥੭॥tumaro hoi su tujheh samaavai ||7||तुमरो होइ सु तुझहि समावै ॥७॥تُمرو هوا سُ تُجھه سماوَے ۔۔۷۔۔

ਭੋਗੀ ਕਉ ਦੁਖੁ ਰੋਗ ਵਿਆਪੈ ॥bhogee kau dhukh rog viaapai ||भोगी कउ दुखु रोग विआपै ॥بھوگیِ کا دُکھ روگ وآپَے ۔۔

ਘਟਿ ਘਟਿ ਰਵਿ ਰਹਿਆ ਪ੍ਰਭੁ ਜਾਪੈ ॥ghaT ghaT rav rahiaa prabh jaapai ||घटि घटि रवि रहिआ प्रभु जापै ॥گھٹ گھٹِ روِ رهِآ پربھ جاپَے ۔۔

ਸੁਖ ਦੁਖ ਹੀ ਤੇ ਗੁਰ ਸਬਦਿ ਅਤੀਤਾ ॥sukh dhukh hee te gur sabadh ateetaa ||सुख दुख ही ते गुर सबदि अतीता ॥سُکھ دُکھ هیِ تے گُر سبد اتیِتا ۔۔

ਨਾਨਕ ਰਾਮੁ ਰਵੈ ਹਿਤ ਚੀਤਾ ॥੮॥੪॥naanak raam ravai hit cheetaa ||8||4||नानक रामु रवै हित चीता ॥८॥४॥نانک رام روَے هت چیِتا ۔۔۸۔۔۴۔۔

ਬਸੰਤੁ ਮਹਲਾ ੧ ਇਕ ਤੁਕੀਆ ॥basa(n)t mahalaa pehilaa ik tukeeaa ||बसंतु महला १ इक तुकीआ ॥بسںت مهلا ۱ اک تُکیِآ ۔۔

ਮਤੁ ਭਸਮ ਅੰਧੂਲੇ ਗਰਬਿ ਜਾਹਿ ॥mat bhasam a(n)dhoole garab jaeh ||मतु भसम अंधूले गरबि जाहि ॥مت بھسم اںدھُولے گرب جاه ۔۔

ਇਨ ਬਿਧਿ ਨਾਗੇ ਜੋਗੁ ਨਾਹਿ ॥੧॥ein bidh naage jog naeh ||1||इन बिधि नागे जोगु नाहि ॥१॥ِان بدھ ناگے جوگ ناه ۔۔۱۔۔

ਮੂੜੑੇ ਕਾਹੇ ਬਿਸਾਰਿਓ ਤੈ ਰਾਮ ਨਾਮ ॥mooR(h)e kaahe bisaario tai raam naam ||मूड़्ड़े काहे बिसारिओ तै राम नाम ॥مُوڑھے کاهے بساراو تَے رام نام ۔۔

ਅੰਤ ਕਾਲਿ ਤੇਰੈ ਆਵੈ ਕਾਮ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥a(n)t kaal terai aavai kaam ||1|| rahaau ||अंत कालि तेरै आवै काम ॥१॥ रहाउ ॥اںت کال تےرَے آوَے کام ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਗੁਰ ਪੂਛਿ ਤੁਮ ਕਰਹੁ ਬੀਚਾਰੁ ॥gur poochh tum karahu beechaar ||गुर पूछि तुम करहु बीचारु ॥گُر پُوچھ تُم کرهُ بیِچار ۔۔

ਜਹ ਦੇਖਉ ਤਹ ਸਾਰਿਗਪਾਣਿ ॥੨॥jeh dhekhau teh saarigapaan ||2||जह देखउ तह सारिगपाणि ॥२॥جه دےکھا ته سارگپاݨ ۔۔۲۔۔

ਕਿਆ ਹਉ ਆਖਾ ਜਾਂ ਕਛੂ ਨਾਹਿ ॥kiaa hau aakhaa jaa(n) kachhoo naeh ||किआ हउ आखा जाँ कछू नाहि ॥کِآ ها آکھا جاں کچھُو ناه ۔۔

ਜਾਤਿ ਪਤਿ ਸਭ ਤੇਰੈ ਨਾਇ ॥੩॥jaat pat sabh terai nai ||3||जाति पति सभ तेरै नाइ ॥३॥جات پت سبھ تےرَے ناا ۔۔۳۔۔

ਕਾਹੇ ਮਾਲੁ ਦਰਬੁ ਦੇਖਿ ਗਰਬਿ ਜਾਹਿ ॥kaahe maal dharab dhekh garab jaeh ||काहे मालु दरबु देखि गरबि जाहि ॥کاهے مال درب دےکھ گرب جاه ۔۔

ਚਲਤੀ ਬਾਰ ਤੇਰੋ ਕਛੂ ਨਾਹਿ ॥੪॥chalatee baar tero kachhoo naeh ||4||चलती बार तेरो कछू नाहि ॥४॥چلتیِ بار تےرو کچھُو ناه ۔۔۴۔۔

ਪੰਚ ਮਾਰਿ ਚਿਤੁ ਰਖਹੁ ਥਾਇ ॥pa(n)ch maar chit rakhahu thai ||पंच मारि चितु रखहु थाइ ॥پںچ مار چت رکھهُ تھاا ۔۔

ਜੋਗ ਜੁਗਤਿ ਕੀ ਇਹੈ ਪਾਂਇ ॥੫॥jog jugat kee ihai paa(n)i ||5||जोग जुगति की इहै पाँइ ॥५॥جوگ جُگت کیِ اهَے پاںا ۔۔۵۔۔

ਹਉਮੈ ਪੈਖੜੁ ਤੇਰੇ ਮਨੈ ਮਾਹਿ ॥haumai paikhaR tere manai maeh ||हउमै पैखड़ु तेरे मनै माहि ॥هامَے پَےکھڑ تےرے منَے ماه ۔۔

ਹਰਿ ਨ ਚੇਤਹਿ ਮੂੜੇ ਮੁਕਤਿ ਜਾਹਿ ॥੬॥har na cheteh mooRe mukat jaeh ||6||हरि न चेतहि मूड़े मुकति जाहि ॥६॥هر ن چےته مُوڑے مُکت جاه ۔۔۶۔۔

ਮਤ ਹਰਿ ਵਿਸਰਿਐ ਜਮ ਵਸਿ ਪਾਹਿ ॥mat har visariaai jam vas paeh ||मत हरि विसरिऐ जम वसि पाहि ॥مت هر وسراَے جم وسِ پاه ۔۔

ਅੰਤ ਕਾਲਿ ਮੂੜੇ ਚੋਟ ਖਾਹਿ ॥੭॥a(n)t kaal mooRe choT khaeh ||7||अंत कालि मूड़े चोट खाहि ॥७॥اںت کال مُوڑے چوٹ کھاه ۔۔۷۔۔