Ang 1187 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੧੮੭)

ਤੈ ਸਾਚਾ ਮਾਨਿਆ ਕਿਹ ਬਿਚਾਰਿ ॥੧॥tai saachaa maaniaa keh bichaar ||1||तै साचा मानिआ किह बिचारि ॥१॥تَے ساچا مانآ که بچار ۔۔۱۔۔

ਧਨੁ ਦਾਰਾ ਸੰਪਤਿ ਗ੍ਰੇਹ ॥dhan dhaaraa sa(n)pat greh ||धनु दारा संपति ग्रेह ॥دھن دارا سمپت گرےه ۔۔

ਕਛੁ ਸੰਗਿ ਨ ਚਾਲੈ ਸਮਝ ਲੇਹ ॥੨॥kachh sa(n)g na chaalai samajh leh ||2||कछु संगि न चालै समझ लेह ॥२॥کچھ سںگ ن چالَے سمجھ لےه ۔۔۲۔۔

ਇਕ ਭਗਤਿ ਨਾਰਾਇਨ ਹੋਇ ਸੰਗਿ ॥eik bhagat naarain hoi sa(n)g ||इक भगति नाराइन होइ संगि ॥ِاک بھگت ناراان هوا سںگ ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਭਜੁ ਤਿਹ ਏਕ ਰੰਗਿ ॥੩॥੪॥kahu naanak bhaj teh ek ra(n)g ||3||4||कहु नानक भजु तिह एक रंगि ॥३॥४॥کهُ نانک بھج ته اےک رںگ ۔۔۳۔۔۴۔۔

ਬਸੰਤੁ ਮਹਲਾ ੯ ॥basa(n)t mahalaa nauvaa ||बसंतु महला ९ ॥بسںت مهلا ۹ ۔۔

ਕਹਾ ਭੂਲਿਓ ਰੇ ਝੂਠੇ ਲੋਭ ਲਾਗ ॥kahaa bhoolio re jhooThe lobh laag ||कहा भूलिओ रे झूठे लोभ लाग ॥کها بھُولاو رے جھُوٹھے لوبھ لاگ ۔۔

ਕਛੁ ਬਿਗਰਿਓ ਨਾਹਿਨ ਅਜਹੁ ਜਾਗ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥kachh bigario naahin ajahu jaag ||1|| rahaau ||कछु बिगरिओ नाहिन अजहु जाग ॥१॥ रहाउ ॥کچھ بگراو ناهن اجهُ جاگ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਸਮ ਸੁਪਨੈ ਕੈ ਇਹੁ ਜਗੁ ਜਾਨੁ ॥sam supanai kai ih jag jaan ||सम सुपनै कै इहु जगु जानु ॥سم سُپنَے کَے اهُ جگ جان ۔۔

ਬਿਨਸੈ ਛਿਨ ਮੈ ਸਾਚੀ ਮਾਨੁ ॥੧॥binasai chhin mai saachee maan ||1||बिनसै छिन मै साची मानु ॥१॥بٍنسَے چھن مَے ساچیِ مان ۔۔۱۔۔

ਸੰਗਿ ਤੇਰੈ ਹਰਿ ਬਸਤ ਨੀਤ ॥sa(n)g terai har basat neet ||संगि तेरै हरि बसत नीत ॥سںگ تےرَے هر بست نیِت ۔۔

ਨਿਸ ਬਾਸੁਰ ਭਜੁ ਤਾਹਿ ਮੀਤ ॥੨॥nis baasur bhaj taeh meet ||2||निस बासुर भजु ताहि मीत ॥२॥نِس باسر بھج تاه میِت ۔۔۲۔۔

ਬਾਰ ਅੰਤ ਕੀ ਹੋਇ ਸਹਾਇ ॥baar a(n)t kee hoi sahai ||बार अंत की होइ सहाइ ॥بار اںت کیِ هوا سهاا ۔۔

ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਗੁਨ ਤਾ ਕੇ ਗਾਇ ॥੩॥੫॥kahu naanak gun taa ke gai ||3||5||कहु नानक गुन ता के गाइ ॥३॥५॥کهُ نانک گُن تا کے گاا ۔۔۳۔۔۵۔۔

ਬਸੰਤੁ ਮਹਲਾ ੧ ਅਸਟਪਦੀਆ ਘਰੁ ੧ ਦੁਤੁਕੀਆbasa(n)t mahalaa pehilaa asaTapadheeaa ghar pehilaa dhutukeeaaबसंतु महला १ असटपदीआ घरु १ दुतुकीआبسںت مهلا ۱ اسٹپدیِآ گھر ۱ دُتکیِآ

ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ikOankaar satigur prasaadh ||ੴ सतिगुर प्रसादि ॥اک اونکار ستگر پرساد ۔۔

ਜਗੁ ਕਊਆ ਨਾਮੁ ਨਹੀ ਚੀਤਿ ॥jag kuooaa naam nahee cheet ||जगु कऊआ नामु नही चीति ॥جگ کاُوآ نام نهیِ چیِت ۔۔

ਨਾਮੁ ਬਿਸਾਰਿ ਗਿਰੈ ਦੇਖੁ ਭੀਤਿ ॥naam bisaar girai dhekh bheet ||नामु बिसारि गिरै देखु भीति ॥نام بسار گرَے دےکھ بھیِت ۔۔

ਮਨੂਆ ਡੋਲੈ ਚੀਤਿ ਅਨੀਤਿ ॥manooaa ddolai cheet aneet ||मनूआ डोलै चीति अनीति ॥منُوآ ڈولَے چیِت انیِت ۔۔

ਜਗ ਸਿਉ ਤੂਟੀ ਝੂਠ ਪਰੀਤਿ ॥੧॥jag siau tooTee jhooTh pareet ||1||जग सिउ तूटी झूठ परीति ॥१॥جگ سا تُوٹیِ جھُوٹھ پریِت ۔۔۱۔۔

ਕਾਮੁ ਕ੍ਰੋਧੁ ਬਿਖੁ ਬਜਰੁ ਭਾਰੁ ॥kaam karodh bikh bajar bhaar ||कामु क्रोधु बिखु बजरु भारु ॥کام ک®ودھ بکھ بجر بھار ۔۔

ਨਾਮ ਬਿਨਾ ਕੈਸੇ ਗੁਨ ਚਾਰੁ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥naam binaa kaise gun chaar ||1|| rahaau ||नाम बिना कैसे गुन चारु ॥१॥ रहाउ ॥نام بنا کَےسے گُن چار ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਘਰੁ ਬਾਲੂ ਕਾ ਘੂਮਨ ਘੇਰਿ ॥ghar baaloo kaa ghooman gher ||घरु बालू का घूमन घेरि ॥گھر بالُو کا گھُومن گھےر ۔۔

ਬਰਖਸਿ ਬਾਣੀ ਬੁਦਬੁਦਾ ਹੇਰਿ ॥barakhas baanee budhabudhaa her ||बरखसि बाणी बुदबुदा हेरि ॥برکھس باݨیِ بُدبدا هےر ۔۔

ਮਾਤ੍ਰ ਬੂੰਦ ਤੇ ਧਰਿ ਚਕੁ ਫੇਰਿ ॥maatr boo(n)dh te dhar chak fer ||मात्र बूँद ते धरि चकु फेरि ॥ماتر بُوںد تے دھر چک پھےر ۔۔

ਸਰਬ ਜੋਤਿ ਨਾਮੈ ਕੀ ਚੇਰਿ ॥੨॥sarab jot naamai kee cher ||2||सरब जोति नामै की चेरि ॥२॥سرب جوت نامَے کیِ چےر ۔۔۲۔۔

ਸਰਬ ਉਪਾਇ ਗੁਰੂ ਸਿਰਿ ਮੋਰੁ ॥sarab upai guroo sir mor ||सरब उपाइ गुरू सिरि मोरु ॥سرب اُپاا گُرُو سر مور ۔۔

ਭਗਤਿ ਕਰਉ ਪਗ ਲਾਗਉ ਤੋਰ ॥bhagat karau pag laagau tor ||भगति करउ पग लागउ तोर ॥بھگت کرا پگ لاگا تور ۔۔

ਨਾਮਿ ਰਤੋ ਚਾਹਉ ਤੁਝ ਓਰੁ ॥naam rato chaahau tujh or ||नामि रतो चाहउ तुझ ओरु ॥نام رتو چاها تُجھ اور ۔۔

ਨਾਮੁ ਦੁਰਾਇ ਚਲੈ ਸੋ ਚੋਰੁ ॥੩॥naam dhurai chalai so chor ||3||नामु दुराइ चलै सो चोरु ॥३॥نام دُراا چلَے سو چور ۔۔۳۔۔

ਪਤਿ ਖੋਈ ਬਿਖੁ ਅੰਚਲਿ ਪਾਇ ॥pat khoiee bikh a(n)chal pai ||पति खोई बिखु अंचलि पाइ ॥پت کھوای بکھ اںچل پاا ۔۔

ਸਾਚ ਨਾਮਿ ਰਤੋ ਪਤਿ ਸਿਉ ਘਰਿ ਜਾਇ ॥saach naam rato pat siau ghar jai ||साच नामि रतो पति सिउ घरि जाइ ॥ساچ نام رتو پت سا گھرِ جاا ۔۔

ਜੋ ਕਿਛੁ ਕੀਨੑਸਿ ਪ੍ਰਭੁ ਰਜਾਇ ॥jo kichh keen(h)s prabh rajai ||जो किछु कीन्नसि प्रभु रजाइ ॥جو کچھ کیٍنھس پربھ رجاا ۔۔

ਭੈ ਮਾਨੈ ਨਿਰਭਉ ਮੇਰੀ ਮਾਇ ॥੪॥bhai maanai nirabhau meree mai ||4||भै मानै निरभउ मेरी माइ ॥४॥بھَے مانَے نربھا مےریِ ماا ۔۔۴۔۔

ਕਾਮਨਿ ਚਾਹੈ ਸੁੰਦਰਿ ਭੋਗੁ ॥kaaman chaahai su(n)dhar bhog ||कामनि चाहै सुँदरि भोगु ॥کامن چاهَے سُںدر بھوگ ۔۔

ਪਾਨ ਫੂਲ ਮੀਠੇ ਰਸ ਰੋਗ ॥paan fool meeThe ras rog ||पान फूल मीठे रस रोग ॥پان پھُول میِٹھے رس روگ ۔۔

ਖੀਲੈ ਬਿਗਸੈ ਤੇਤੋ ਸੋਗ ॥kheelai bigasai teto sog ||खीलै बिगसै तेतो सोग ॥کھیِلَے بگسَے تےتو سوگ ۔۔

ਪ੍ਰਭ ਸਰਣਾਗਤਿ ਕੀਨੑਸਿ ਹੋਗ ॥੫॥prabh saranaagat keen(h)s hog ||5||प्रभ सरणागति कीन्नसि होग ॥५॥پربھ سرݨاگت کیٍنھس هوگ ۔۔۵۔۔

ਕਾਪੜੁ ਪਹਿਰਸਿ ਅਧਿਕੁ ਸੀਗਾਰੁ ॥kaapaR pahiras adhik seegaar ||कापड़ु पहिरसि अधिकु सीगारु ॥کاپڑ پهِرس ادھک سیِگار ۔۔

ਮਾਟੀ ਫੂਲੀ ਰੂਪੁ ਬਿਕਾਰੁ ॥maaTee foolee roop bikaar ||माटी फूली रूपु बिकारु ॥ماٹیِ پھُولیِ رُوپ بکار ۔۔

ਆਸਾ ਮਨਸਾ ਬਾਂਧੋ ਬਾਰੁ ॥aasaa manasaa baa(n)dho baar ||आसा मनसा बाँधो बारु ॥آسا منسا باںدھو بار ۔۔

ਨਾਮ ਬਿਨਾ ਸੂਨਾ ਘਰੁ ਬਾਰੁ ॥੬॥naam binaa soonaa ghar baar ||6||नाम बिना सूना घरु बारु ॥६॥نام بنا سٌا گھر بار ۔۔۶۔۔

ਗਾਛਹੁ ਪੁਤ੍ਰੀ ਰਾਜ ਕੁਆਰਿ ॥gaachhahu putree raaj kuaar ||गाछहु पुत्री राज कुआरि ॥گاچھهُ پُتریِ راج کُآر ۔۔

ਨਾਮੁ ਭਣਹੁ ਸਚੁ ਦੋਤੁ ਸਵਾਰਿ ॥naam bhanahu sach dhot savaar ||नामु भणहु सचु दोतु सवारि ॥نام بھݨهُ سچ دوت سوار ۔۔

ਪ੍ਰਿਉ ਸੇਵਹੁ ਪ੍ਰਭ ਪ੍ਰੇਮ ਅਧਾਰਿ ॥priau sevahu prabh prem adhaar ||पृउ सेवहु प्रभ प्रेम अधारि ॥پِرا سےوهُ پربھ پرےم ادھار ۔۔

ਗੁਰ ਸਬਦੀ ਬਿਖੁ ਤਿਆਸ ਨਿਵਾਰਿ ॥੭॥gur sabadhee bikh tiaas nivaar ||7||गुर सबदी बिखु तिआस निवारि ॥७॥گُر سبدیِ بکھ تآس نوار ۔۔۷۔۔

ਮੋਹਨਿ ਮੋਹਿ ਲੀਆ ਮਨੁ ਮੋਹਿ ॥mohan moh leeaa man moh ||मोहनि मोहि लीआ मनु मोहि ॥موهن موه لیِآ من موه ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਸਬਦਿ ਪਛਾਨਾ ਤੋਹਿ ॥gur kai sabadh pachhaanaa toh ||गुर कै सबदि पछाना तोहि ॥گُر کَے سبد پچھانا توه ۔۔

ਨਾਨਕ ਠਾਢੇ ਚਾਹਹਿ ਪ੍ਰਭੂ ਦੁਆਰਿ ॥naanak Thaadde chaaheh prabhoo dhuaar ||नानक ठाढे चाहहि प्रभू दुआरि ॥نانک ٹھاڈھے چاههِ پربھُو دُآر ۔۔

ਤੇਰੇ ਨਾਮਿ ਸੰਤੋਖੇ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰਿ ॥੮॥੧॥tere naam sa(n)tokhe kirapaa dhaar ||8||1||तेरे नामि संतोखे किरपा धारि ॥८॥१॥تےرے نام سںتوکھے کرپا دھار ۔۔۸۔۔۱۔۔

ਬਸੰਤੁ ਮਹਲਾ ੧ ॥basa(n)t mahalaa pehilaa ||बसंतु महला १ ॥بسںت مهلا ۱ ۔۔

ਮਨੁ ਭੂਲਉ ਭਰਮਸਿ ਆਇ ਜਾਇ ॥man bhoolau bharamas aai jai ||मनु भूलउ भरमसि आइ जाइ ॥من بھُولا بھرمس آا جاا ۔۔

ਅਤਿ ਲੁਬਧ ਲੁਭਾਨਉ ਬਿਖਮ ਮਾਇ ॥at lubadh lubhaanau bikham mai ||अति लुबध लुभानउ बिखम माइ ॥ات لُبدھ لُبھانا بکھم ماا ۔۔

ਨਹ ਅਸਥਿਰੁ ਦੀਸੈ ਏਕ ਭਾਇ ॥neh asathir dheesai ek bhai ||नह असथिरु दीसै एक भाइ ॥نه استھر دیِسَے اےک بھاا ۔۔

ਜਿਉ ਮੀਨ ਕੁੰਡਲੀਆ ਕੰਠਿ ਪਾਇ ॥੧॥jiau meen ku(n)ddaleeaa ka(n)Th pai ||1||जिउ मीन कुँडलीआ कंठि पाइ ॥१॥جِا میٍن کُںڈلیِآ کںٹھ پاا ۔۔۱۔۔

ਮਨੁ ਭੂਲਉ ਸਮਝਸਿ ਸਾਚਿ ਨਾਇ ॥man bhoolau samajhas saach nai ||मनु भूलउ समझसि साचि नाइ ॥من بھُولا سمجھس ساچ ناا ۔۔

ਗੁਰ ਸਬਦੁ ਬੀਚਾਰੇ ਸਹਜ ਭਾਇ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥gur sabadh beechaare sahaj bhai ||1|| rahaau ||गुर सबदु बीचारे सहज भाइ ॥१॥ रहाउ ॥گُر سبد بیِچارے سهج بھاا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔