Ang 1182 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੧੮੨)

ਤੂ ਕਰਿ ਗਤਿ ਮੇਰੀ ਪ੍ਰਭ ਦਇਆਰ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥too kar gat meree prabh dhiaar ||1|| rahaau ||तू करि गति मेरी प्रभ दइआर ॥१॥ रहाउ ॥تُو کر گتِ مےریِ پربھ دایار ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਾਪ ਨ ਤਾਪ ਨ ਕਰਮ ਕੀਤਿ ॥jaap na taap na karam keet ||जाप न ताप न करम कीति ॥جاپ ن تاپ ن کرم کیِت ۔۔

ਆਵੈ ਨਾਹੀ ਕਛੂ ਰੀਤਿ ॥aavai naahee kachhoo reet ||आवै नाही कछू रीति ॥آوَے ناهیِ کچھُو ریِت ۔۔

ਮਨ ਮਹਿ ਰਾਖਉ ਆਸ ਏਕ ॥man meh raakhau aas ek ||मन महि राखउ आस एक ॥من مهِ راکھا آس اےک ۔۔

ਨਾਮ ਤੇਰੇ ਕੀ ਤਰਉ ਟੇਕ ॥੨॥naam tere kee tarau Tek ||2||नाम तेरे की तरउ टेक ॥२॥نام تےرے کیِ ترا ٹےک ۔۔۲۔۔

ਸਰਬ ਕਲਾ ਪ੍ਰਭ ਤੁਮੑ ਪ੍ਰਬੀਨ ॥sarab kalaa prabh tum(h) prabeen ||सरब कला प्रभ तुम्म प्रबीन ॥سرب کلا پربھ تُمھ پربیٍن ۔۔

ਅੰਤੁ ਨ ਪਾਵਹਿ ਜਲਹਿ ਮੀਨ ॥a(n)t na paaveh jaleh meen ||अंतु न पावहि जलहि मीन ॥اںت ن پاوه جله میٍن ۔۔

ਅਗਮ ਅਗਮ ਊਚਹ ਤੇ ਊਚ ॥agam agam uoocheh te uooch ||अगम अगम ऊचह ते ऊच ॥اگم اگم اُوچه تے اُوچ ۔۔

ਹਮ ਥੋਰੇ ਤੁਮ ਬਹੁਤ ਮੂਚ ॥੩॥ham thore tum bahut mooch ||3||हम थोरे तुम बहुत मूच ॥३॥هم تھورے تُم بهُت مُوچ ۔۔۳۔۔

ਜਿਨ ਤੂ ਧਿਆਇਆ ਸੇ ਗਨੀ ॥jin too dhiaaiaa se ganee ||जिन तू धिआइआ से गनी ॥جٍن تُو دھآایا سے گنیِ ۔۔

ਜਿਨ ਤੂ ਪਾਇਆ ਸੇ ਧਨੀ ॥jin too paiaa se dhanee ||जिन तू पाइआ से धनी ॥جٍن تُو پااآ سے دھنیِ ۔۔

ਜਿਨਿ ਤੂ ਸੇਵਿਆ ਸੁਖੀ ਸੇ ॥jin too seviaa sukhee se ||जिनि तू सेविआ सुखी से ॥جٍن تُو سےوآ سُکھیِ سے ۔۔

ਸੰਤ ਸਰਣਿ ਨਾਨਕ ਪਰੇ ॥੪॥੭॥sa(n)t saran naanak pare ||4||7||संत सरणि नानक परे ॥४॥७॥سںت سرݨ نانک پرے ۔۔۴۔۔۷۔۔

ਬਸੰਤੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥basa(n)t mahalaa panjavaa ||बसंतु महला ५ ॥بسںت مهلا ۵ ۔۔

ਤਿਸੁ ਤੂ ਸੇਵਿ ਜਿਨਿ ਤੂ ਕੀਆ ॥tis too sev jin too keeaa ||तिसु तू सेवि जिनि तू कीआ ॥تِس تُو سےو جن تُو کیِآ ۔۔

ਤਿਸੁ ਅਰਾਧਿ ਜਿਨਿ ਜੀਉ ਦੀਆ ॥tis araadh jin jeeau dheeaa ||तिसु अराधि जिनि जीउ दीआ ॥تِس ارادھ جن جیِا دیِآ ۔۔

ਤਿਸ ਕਾ ਚਾਕਰੁ ਹੋਹਿ ਫਿਰਿ ਡਾਨੁ ਨ ਲਾਗੈ ॥tis kaa chaakar hoh fir ddaan na laagai ||तिस का चाकरु होहि फिरि डानु न लागै ॥تِس کا چاکر هوه پھر ڈان ن لاگَے ۔۔

ਤਿਸ ਕੀ ਕਰਿ ਪੋਤਦਾਰੀ ਫਿਰਿ ਦੂਖੁ ਨ ਲਾਗੈ ॥੧॥tis kee kar potadhaaree fir dhookh na laagai ||1||तिस की करि पोतदारी फिरि दूखु न लागै ॥१॥تِس کیِ کر پوتداریِ پھرِ دُوکھ ن لاگَے ۔۔۱۔۔

ਏਵਡ ਭਾਗ ਹੋਹਿ ਜਿਸੁ ਪ੍ਰਾਣੀ ॥evadd bhaag hoh jis praanee ||एवड भाग होहि जिसु प्राणी ॥اےوڈ بھاگ هوه جس پراݨیِ ۔۔

ਸੋ ਪਾਏ ਇਹੁ ਪਦੁ ਨਿਰਬਾਣੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥so paae ih padh nirabaanee ||1|| rahaau ||सो पाए इहु पदु निरबाणी ॥१॥ रहाउ ॥سو پااے اهُ پد نرباݨیِ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਦੂਜੀ ਸੇਵਾ ਜੀਵਨੁ ਬਿਰਥਾ ॥dhoojee sevaa jeevan birathaa ||दूजी सेवा जीवनु बिरथा ॥دُوجیِ سےوا جیِون برتھا ۔۔

ਕਛੂ ਨ ਹੋਈ ਹੈ ਪੂਰਨ ਅਰਥਾ ॥kachhoo na hoiee hai pooran arathaa ||कछू न होई है पूरन अरथा ॥کچھُو ن هوای هَے پُورن ارتھا ۔۔

ਮਾਣਸ ਸੇਵਾ ਖਰੀ ਦੁਹੇਲੀ ॥maanas sevaa kharee dhuhelee ||माणस सेवा खरी दुहेली ॥ماݨس سےوا کھریِ دُهےلیِ ۔۔

ਸਾਧ ਕੀ ਸੇਵਾ ਸਦਾ ਸੁਹੇਲੀ ॥੨॥saadh kee sevaa sadhaa suhelee ||2||साध की सेवा सदा सुहेली ॥२॥سادھ کیِ سےوا سدا سُهےلیِ ۔۔۲۔۔

ਜੇ ਲੋੜਹਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਭਾਈ ॥je loReh sadhaa sukh bhaiee ||जे लोड़हि सदा सुखु भाई ॥جے لوڑه سدا سُکھ بھاای ۔۔

ਸਾਧੂ ਸੰਗਤਿ ਗੁਰਹਿ ਬਤਾਈ ॥saadhoo sa(n)gat gureh bataiee ||साधू संगति गुरहि बताई ॥سادھُو سںگت گُره بتاای ۔۔

ਊਹਾ ਜਪੀਐ ਕੇਵਲ ਨਾਮ ॥uoohaa japeeaai keval naam ||ऊहा जपीऐ केवल नाम ॥اُوها جپیِاَے کےول نام ۔۔

ਸਾਧੂ ਸੰਗਤਿ ਪਾਰਗਰਾਮ ॥੩॥saadhoo sa(n)gat paaragaraam ||3||साधू संगति पारगराम ॥३॥سادھُو سںگت پارگرام ۔۔۳۔۔

ਸਗਲ ਤਤ ਮਹਿ ਤਤੁ ਗਿਆਨੁ ॥sagal tat meh tat giaan ||सगल तत महि ततु गिआनु ॥سگل تت مهِ تت گآن ۔۔

ਸਰਬ ਧਿਆਨ ਮਹਿ ਏਕੁ ਧਿਆਨੁ ॥sarab dhiaan meh ek dhiaan ||सरब धिआन महि एकु धिआनु ॥سرب دھآن مهِ اےک دھآن ۔۔

ਹਰਿ ਕੀਰਤਨ ਮਹਿ ਊਤਮ ਧੁਨਾ ॥har keeratan meh uootam dhunaa ||हरि कीरतन महि ऊतम धुना ॥هر کیِرتن مهِ اُوتم دھُنا ۔۔

ਨਾਨਕ ਗੁਰ ਮਿਲਿ ਗਾਇ ਗੁਨਾ ॥੪॥੮॥naanak gur mil gai gunaa ||4||8||नानक गुर मिलि गाइ गुना ॥४॥८॥نانک گُر مل گاا گُنا ۔۔۴۔۔۸۔۔

ਬਸੰਤੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥basa(n)t mahalaa panjavaa ||बसंतु महला ५ ॥بسںت مهلا ۵ ۔۔

ਜਿਸੁ ਬੋਲਤ ਮੁਖੁ ਪਵਿਤੁ ਹੋਇ ॥jis bolat mukh pavit hoi ||जिसु बोलत मुखु पवितु होइ ॥جِس بولت مُکھ پوت هوا ۔۔

ਜਿਸੁ ਸਿਮਰਤ ਨਿਰਮਲ ਹੈ ਸੋਇ ॥jis simarat niramal hai soi ||जिसु सिमरत निरमल है सोइ ॥جِس سمرت نرمل هَے سوا ۔۔

ਜਿਸੁ ਅਰਾਧੇ ਜਮੁ ਕਿਛੁ ਨ ਕਹੈ ॥jis araadhe jam kichh na kahai ||जिसु अराधे जमु किछु न कहै ॥جِس ارادھے جم کچھ ن کهَے ۔۔

ਜਿਸ ਕੀ ਸੇਵਾ ਸਭੁ ਕਿਛੁ ਲਹੈ ॥੧॥jis kee sevaa sabh kichh lahai ||1||जिस की सेवा सभु किछु लहै ॥१॥جِس کیِ سےوا سبھ کچھ لهَے ۔۔۱۔۔

ਰਾਮ ਰਾਮ ਬੋਲਿ ਰਾਮ ਰਾਮ ॥raam raam bol raam raam ||राम राम बोलि राम राम ॥رام رام بول رام رام ۔۔

ਤਿਆਗਹੁ ਮਨ ਕੇ ਸਗਲ ਕਾਮ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥tiaagahu man ke sagal kaam ||1|| rahaau ||तिआगहु मन के सगल काम ॥१॥ रहाउ ॥تِآگهُ من کے سگل کام ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਜਿਸ ਕੇ ਧਾਰੇ ਧਰਣਿ ਅਕਾਸੁ ॥jis ke dhaare dharan akaas ||जिस के धारे धरणि अकासु ॥جِس کے دھارے دھرݨ اکاس ۔۔

ਘਟਿ ਘਟਿ ਜਿਸ ਕਾ ਹੈ ਪ੍ਰਗਾਸੁ ॥ghaT ghaT jis kaa hai pragaas ||घटि घटि जिस का है प्रगासु ॥گھٹ گھٹِ جس کا هَے پرگاس ۔۔

ਜਿਸੁ ਸਿਮਰਤ ਪਤਿਤ ਪੁਨੀਤ ਹੋਇ ॥jis simarat patit puneet hoi ||जिसु सिमरत पतित पुनीत होइ ॥جِس سمرت پتت پُنیِت هوا ۔۔

ਅੰਤ ਕਾਲਿ ਫਿਰਿ ਫਿਰਿ ਨ ਰੋਇ ॥੨॥a(n)t kaal fir fir na roi ||2||अंत कालि फिरि फिरि न रोइ ॥२॥اںت کال پھر پھرِ ن روا ۔۔۲۔۔

ਸਗਲ ਧਰਮ ਮਹਿ ਊਤਮ ਧਰਮ ॥sagal dharam meh uootam dharam ||सगल धरम महि ऊतम धरम ॥سگل دھرم مهِ اُوتم دھرم ۔۔

ਕਰਮ ਕਰਤੂਤਿ ਕੈ ਊਪਰਿ ਕਰਮ ॥karam karatoot kai uoopar karam ||करम करतूति कै ऊपरि करम ॥کرم کرتُوت کَے اُوپر کرم ۔۔

ਜਿਸ ਕਉ ਚਾਹਹਿ ਸੁਰਿ ਨਰ ਦੇਵ ॥jis kau chaaheh sur nar dhev ||जिस कउ चाहहि सुरि नर देव ॥جِس کا چاههِ سُر نر دےو ۔۔

ਸੰਤ ਸਭਾ ਕੀ ਲਗਹੁ ਸੇਵ ॥੩॥sa(n)t sabhaa kee lagahu sev ||3||संत सभा की लगहु सेव ॥३॥سںت سبھا کیِ لگهُ سےو ۔۔۳۔۔

ਆਦਿ ਪੁਰਖਿ ਜਿਸੁ ਕੀਆ ਦਾਨੁ ॥aadh purakh jis keeaa dhaan ||आदि पुरखि जिसु कीआ दानु ॥آد پُرکھ جس کیِآ دان ۔۔

ਤਿਸ ਕਉ ਮਿਲਿਆ ਹਰਿ ਨਿਧਾਨੁ ॥tis kau miliaa har nidhaan ||तिस कउ मिलिआ हरि निधानु ॥تِس کا ملآ هرِ ندھان ۔۔

ਤਿਸ ਕੀ ਗਤਿ ਮਿਤਿ ਕਹੀ ਨ ਜਾਇ ॥tis kee gat mit kahee na jai ||तिस की गति मिति कही न जाइ ॥تِس کیِ گت متِ کهیِ ن جاا ۔۔

ਨਾਨਕ ਜਨ ਹਰਿ ਹਰਿ ਧਿਆਇ ॥੪॥੯॥naanak jan har har dhiaai ||4||9||नानक जन हरि हरि धिआइ ॥४॥९॥نانک جن هر هرِ دھآا ۔۔۴۔۔۹۔۔

ਬਸੰਤੁ ਮਹਲਾ ੫ ॥basa(n)t mahalaa panjavaa ||बसंतु महला ५ ॥بسںت مهلا ۵ ۔۔

ਮਨ ਤਨ ਭੀਤਰਿ ਲਾਗੀ ਪਿਆਸ ॥man tan bheetar laagee piaas ||मन तन भीतरि लागी पिआस ॥من تن بھیِتر لاگیِ پآس ۔۔

ਗੁਰਿ ਦਇਆਲਿ ਪੂਰੀ ਮੇਰੀ ਆਸ ॥gur dhiaal pooree meree aas ||गुरि दइआलि पूरी मेरी आस ॥گُر دایال پُوریِ مےریِ آس ۔۔

ਕਿਲਵਿਖ ਕਾਟੇ ਸਾਧਸੰਗਿ ॥kilavikh kaaTe saadhasa(n)g ||किलविख काटे साधसंगि ॥کِلوکھ کاٹے سادھسںگ ۔۔

ਨਾਮੁ ਜਪਿਓ ਹਰਿ ਨਾਮ ਰੰਗਿ ॥੧॥naam japio har naam ra(n)g ||1||नामु जपिओ हरि नाम रंगि ॥१॥نام جپاو هرِ نام رںگ ۔۔۱۔۔

ਗੁਰ ਪਰਸਾਦਿ ਬਸੰਤੁ ਬਨਾ ॥gur parasaadh basa(n)t banaa ||गुर परसादि बसंतु बना ॥گُر پرساد بسںت بنا ۔۔

ਚਰਨ ਕਮਲ ਹਿਰਦੈ ਉਰਿ ਧਾਰੇ ਸਦਾ ਸਦਾ ਹਰਿ ਜਸੁ ਸੁਨਾ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥charan kamal hiradhai ur dhaare sadhaa sadhaa har jas sunaa ||1|| rahaau ||चरन कमल हिरदै उरि धारे सदा सदा हरि जसु सुना ॥१॥ रहाउ ॥چرن کمل هردَے اُر دھارے سدا سدا هر جس سُنا ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔