Ang 118 – Sri Guru Granth Sahib Ji (ਅੰਗ ੧੧੮)

ਹਰਿ ਚੇਤਹੁ ਅੰਤਿ ਹੋਇ ਸਖਾਈ ॥har chetahu a(n)t hoi sakhaiee ||हरि चेतहु अंति होइ सखाई ॥هر چےتهُ اںت هوا سکھاای ۔۔

ਹਰਿ ਅਗਮੁ ਅਗੋਚਰੁ ਅਨਾਥੁ ਅਜੋਨੀ ਸਤਿਗੁਰ ਕੈ ਭਾਇ ਪਾਵਣਿਆ ॥੧॥har agam agochar anaath ajonee satigur kai bhai paavaniaa ||1||हरि अगमु अगोचरु अनाथु अजोनी सतिगुर कै भाइ पावणिआ ॥१॥هر اگم اگوچر اناتھ اجونیِ ستِگر کَے بھاا پاوݨآ ۔۔۱۔۔

ਹਉ ਵਾਰੀ ਜੀਉ ਵਾਰੀ ਆਪੁ ਨਿਵਾਰਣਿਆ ॥hau vaaree jeeau vaaree aap nivaaraniaa ||हउ वारी जीउ वारी आपु निवारणिआ ॥ها واریِ جیِا واریِ آپ نوارݨآ ۔۔

ਆਪੁ ਗਵਾਏ ਤਾ ਹਰਿ ਪਾਏ ਹਰਿ ਸਿਉ ਸਹਜਿ ਸਮਾਵਣਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥aap gavaae taa har paae har siau sahaj samaavaniaa ||1|| rahaau ||आपु गवाए ता हरि पाए हरि सिउ सहजि समावणिआ ॥१॥ रहाउ ॥آپ گوااے تا هر پااے هرِ سا سهجِ سماوݨآ ۔۔۱۔۔ رهاا ۔۔

ਪੂਰਬਿ ਲਿਖਿਆ ਸੁ ਕਰਮੁ ਕਮਾਇਆ ॥poorab likhiaa su karam kamaiaa ||पूरबि लिखिआ सु करमु कमाइआ ॥پُورب لکھآ سُ کرم کماایا ۔۔

ਸਤਿਗੁਰੁ ਸੇਵਿ ਸਦਾ ਸੁਖੁ ਪਾਇਆ ॥satigur sev sadhaa sukh paiaa ||सतिगुरु सेवि सदा सुखु पाइआ ॥ستگر سےو سدا سُکھ پاایا ۔۔

ਬਿਨੁ ਭਾਗਾ ਗੁਰੁ ਪਾਈਐ ਨਾਹੀ ਸਬਦੈ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਵਣਿਆ ॥੨॥bin bhaagaa gur paieeaai naahee sabadhai mel milaavaniaa ||2||बिनु भागा गुरु पाईऐ नाही सबदै मेलि मिलावणिआ ॥२॥بٍن بھاگا گُر پاایاَے ناهیِ سبدَے مےل ملاوݨآ ۔۔۲۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਅਲਿਪਤੁ ਰਹੈ ਸੰਸਾਰੇ ॥gurmukh alipat rahai sa(n)saare ||गुरमुखि अलिपतु रहै संसारे ॥گُرمکھ الپت رهَے سںسارے ۔۔

ਗੁਰ ਕੈ ਤਕੀਐ ਨਾਮਿ ਅਧਾਰੇ ॥gur kai takeeaai naam adhaare ||गुर कै तकीऐ नामि अधारे ॥گُر کَے تکیِاَے نام ادھارے ۔۔

ਗੁਰਮੁਖਿ ਜੋਰੁ ਕਰੇ ਕਿਆ ਤਿਸ ਨੋ ਆਪੇ ਖਪਿ ਦੁਖੁ ਪਾਵਣਿਆ ॥੩॥gurmukh jor kare kiaa tis no aape khap dhukh paavaniaa ||3||गुरमुखि जोरु करे किआ तिस नो आपे खपि दुखु पावणिआ ॥३॥گُرمکھ جور کرے کآ تس نو آپے کھپ دُکھ پاوݨآ ۔۔۳۔۔

ਮਨਮੁਖਿ ਅੰਧੇ ਸੁਧਿ ਨ ਕਾਈ ॥manmukh a(n)dhe sudh na kaiee ||मनमुखि अंधे सुधि न काई ॥منمکھ اںدھے سُدھ ن کاای ۔۔

ਆਤਮ ਘਾਤੀ ਹੈ ਜਗਤ ਕਸਾਈ ॥aatam ghaatee hai jagat kasaiee ||आतम घाती है जगत कसाई ॥آتم گھاتیِ هَے جگت کساای ۔۔

ਨਿੰਦਾ ਕਰਿ ਕਰਿ ਬਹੁ ਭਾਰੁ ਉਠਾਵੈ ਬਿਨੁ ਮਜੂਰੀ ਭਾਰੁ ਪਹੁਚਾਵਣਿਆ ॥੪॥ni(n)dhaa kar kar bahu bhaar uThaavai bin majooree bhaar pahuchaavaniaa ||4||निंदा करि करि बहु भारु उठावै बिनु मजूरी भारु पहुचावणिआ ॥४॥نِںدا کر کرِ بهُ بھار اُٹھاوَے بن مجُوریِ بھار پهُچاوݨآ ۔۔۴۔۔

ਇਹੁ ਜਗੁ ਵਾੜੀ ਮੇਰਾ ਪ੍ਰਭੁ ਮਾਲੀ ॥eih jag vaaRee meraa prabh maalee ||इहु जगु वाड़ी मेरा प्रभु माली ॥ِاهُ جگ واڑیِ مےرا پربھ مالیِ ۔۔

ਸਦਾ ਸਮਾਲੇ ਕੋ ਨਾਹੀ ਖਾਲੀ ॥sadhaa samaale ko naahee khaalee ||सदा समाले को नाही खाली ॥سدا سمالے کو ناهیِ کھالیِ ۔۔

ਜੇਹੀ ਵਾਸਨਾ ਪਾਏ ਤੇਹੀ ਵਰਤੈ ਵਾਸੂ ਵਾਸੁ ਜਣਾਵਣਿਆ ॥੫॥jehee vaasanaa paae tehee varatai vaasoo vaas janaavaniaa ||5||जेही वासना पाए तेही वरतै वासू वासु जणावणिआ ॥५॥جےهیِ واسنا پااے تےهیِ ورتَے واسُو واس جݨاوݨآ ۔۔۵۔۔

ਮਨਮੁਖੁ ਰੋਗੀ ਹੈ ਸੰਸਾਰਾ ॥manmukh rogee hai sa(n)saaraa ||मनमुखु रोगी है संसारा ॥منمکھ روگیِ هَے سںسارا ۔۔

ਸੁਖਦਾਤਾ ਵਿਸਰਿਆ ਅਗਮ ਅਪਾਰਾ ॥sukhadhaataa visariaa agam apaaraa ||सुखदाता विसरिआ अगम अपारा ॥سُکھداتا وسرآ اگم اپارا ۔۔

ਦੁਖੀਏ ਨਿਤਿ ਫਿਰਹਿ ਬਿਲਲਾਦੇ ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਸਾਂਤਿ ਨ ਪਾਵਣਿਆ ॥੬॥dhukhe'ee nit fireh bilalaadhe bin gur saa(n)t na paavaniaa ||6||दुखीए निति फिरहि बिललादे बिनु गुर साँति न पावणिआ ॥६॥دُکھیِاے نت پھره بللادے بن گُر ساںت ن پاوݨآ ۔۔۶۔۔

ਜਿਨਿ ਕੀਤੇ ਸੋਈ ਬਿਧਿ ਜਾਣੈ ॥jin keete soiee bidh jaanai ||जिनि कीते सोई बिधि जाणै ॥جٍن کیِتے سوای بدھ جاݨَے ۔۔

ਆਪਿ ਕਰੇ ਤਾ ਹੁਕਮਿ ਪਛਾਣੈ ॥aap kare taa hukam pachhaanai ||आपि करे ता हुकमि पछाणै ॥آپ کرے تا هُکم پچھاݨَے ۔۔

ਜੇਹਾ ਅੰਦਰਿ ਪਾਏ ਤੇਹਾ ਵਰਤੈ ਆਪੇ ਬਾਹਰਿ ਪਾਵਣਿਆ ॥੭॥jehaa a(n)dhar paae tehaa varatai aape baahar paavaniaa ||7||जेहा अंदरि पाए तेहा वरतै आपे बाहरि पावणिआ ॥७॥جےها اںدر پااے تےها ورتَے آپے باهر پاوݨآ ۔۔۷۔۔

ਤਿਸੁ ਬਾਝਹੁ ਸਚੇ ਮੈ ਹੋਰੁ ਨ ਕੋਈ ॥tis baajhahu sache mai hor na koiee ||तिसु बाझहु सचे मै होरु न कोई ॥تِس باجھهُ سچے مَے هور ن کوای ۔۔

ਜਿਸੁ ਲਾਇ ਲਏ ਸੋ ਨਿਰਮਲੁ ਹੋਈ ॥jis lai le so niramal hoiee ||जिसु लाइ लए सो निरमलु होई ॥جِس لاا لاے سو نرمل هوای ۔۔

ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਵਸੈ ਘਟ ਅੰਤਰਿ ਜਿਸੁ ਦੇਵੈ ਸੋ ਪਾਵਣਿਆ ॥੮॥੧੪॥੧੫॥naanak naam vasai ghaT a(n)tar jis dhevai so paavaniaa ||8||14||15||नानक नामु वसै घट अंतरि जिसु देवै सो पावणिआ ॥८॥१४॥१५॥نانک نام وسَے گھٹ اںتر جس دےوَے سو پاوݨآ ۔۔۸۔۔۱۴۔۔۱۵۔۔

ਮਾਝ ਮਹਲਾ ੩ ॥maajh mahalaa teejaa ||माझ महला ३ ॥ماجھ مهلا ۳ ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ॥a(n)mirat naam ma(n)n vasaae ||अंमृत नामु मंनि वसाए ॥اںمرت نام منّ وسااے ۔۔

ਹਉਮੈ ਮੇਰਾ ਸਭੁ ਦੁਖੁ ਗਵਾਏ ॥haumai meraa sabh dhukh gavaae ||हउमै मेरा सभु दुखु गवाए ॥هامَے مےرا سبھ دُکھ گوااے ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ਸਦਾ ਸਲਾਹੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪਾਵਣਿਆ ॥੧॥a(n)mirat baanee sadhaa salaahe a(n)mirat a(n)mrit paavaniaa ||1||अंमृत बाणी सदा सलाहे अंमृति अंमृतु पावणिआ ॥१॥اںمرت باݨیِ سدا سلاهے اںمرت اںمرت پاوݨآ ۔۔۱۔۔

ਹਉ ਵਾਰੀ ਜੀਉ ਵਾਰੀ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ਮੰਨਿ ਵਸਾਵਣਿਆ ॥hau vaaree jeeau vaaree a(n)mirat baanee ma(n)n vasaavaniaa ||हउ वारी जीउ वारी अंमृत बाणी मंनि वसावणिआ ॥ها واریِ جیِا واریِ اںمرت باݨیِ منّ وساوݨآ ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ਮੰਨਿ ਵਸਾਏ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਨਾਮੁ ਧਿਆਵਣਿਆ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥a(n)mirat baanee ma(n)n vasaae a(n)mrit naam dhiaavaniaa ||1|| rahaau ||अंमृत बाणी मंनि वसाए अंमृतु नामु धिआवणिआ ॥१॥ रहाउ ॥اںمرت باݨیِ منّ وسااے اںمرت نام دھآوݨآ ۔۔۱۔۔ رهااُ ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਬੋਲੈ ਸਦਾ ਮੁਖਿ ਵੈਣੀ ॥ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਵੇਖੈ ਪਰਖੈ ਸਦਾ ਨੈਣੀ ॥a(n)mrit bolai sadhaa mukh vainee || a(n)mrit vekhai parakhai sadhaa nainee ||अंमृतु बोलै सदा मुखि वैणी ॥ अंमृतु वेखै परखै सदा नैणी ॥اںمرت بولَے سدا مُکھ وَےݨیِ ۔۔ اںمرت وےکھَے پرکھَے سدا نَےݨیِ ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਕਥਾ ਕਹੈ ਸਦਾ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਅਵਰਾ ਆਖਿ ਸੁਨਾਵਣਿਆ ॥੨॥a(n)mirat kathaa kahai sadhaa dhin raatee avaraa aakh sunaavaniaa ||2||अंमृत कथा कहै सदा दिनु राती अवरा आखि सुनावणिआ ॥२॥اںمرت کتھا کهَے سدا دن راتیِ اورا آکھ سُناوݨآ ۔۔۲۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਰੰਗਿ ਰਤਾ ਲਿਵ ਲਾਏ ॥a(n)mirat ra(n)g rataa liv laae ||अंमृत रंगि रता लिव लाए ॥اںمرت رںگ رتا لو لااے ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਗੁਰ ਪਰਸਾਦੀ ਪਾਏ ॥a(n)mrit gur parasaadhee paae ||अंमृतु गुर परसादी पाए ॥اںمرت گُر پرسادیِ پااے ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਰਸਨਾ ਬੋਲੈ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਮਨਿ ਤਨਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਆਵਣਿਆ ॥੩॥a(n)mrit rasanaa bolai dhin raatee man tan a(n)mrit peeaavaniaa ||3||अंमृतु रसना बोलै दिनु राती मनि तनि अंमृतु पीआवणिआ ॥३॥اںمرت رسنا بولَے دن راتیِ من تنِ اںمرت پیِآوݨآ ۔۔۳۔۔

ਸੋ ਕਿਛੁ ਕਰੈ ਜੁ ਚਿਤਿ ਨ ਹੋਈ ॥so kichh karai ju chit na hoiee ||सो किछु करै जु चिति न होई ॥سو کچھ کرَے جُ چت ن هوای ۔۔

ਤਿਸ ਦਾ ਹੁਕਮੁ ਮੇਟਿ ਨ ਸਕੈ ਕੋਈ ॥tis dhaa hukam meT na sakai koiee ||तिस दा हुकमु मेटि न सकै कोई ॥تِس دا هُکم مےٹ ن سکَے کوای ۔۔

ਹੁਕਮੇ ਵਰਤੈ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ਹੁਕਮੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁ ਪੀਆਵਣਿਆ ॥੪॥hukame varatai a(n)mirat baanee hukame a(n)mrit peeaavaniaa ||4||हुकमे वरतै अंमृत बाणी हुकमे अंमृतु पीआवणिआ ॥४॥هُکمے ورتَے اںمرت باݨیِ هُکمے اںمرت پیِآوݨآ ۔۔۴۔۔

ਅਜਬ ਕੰਮ ਕਰਤੇ ਹਰਿ ਕੇਰੇ ॥ajab ka(n)m karate har kere ||अजब कंम करते हरि केरे ॥اجب کںم کرتے هر کےرے ۔۔

ਇਹੁ ਮਨੁ ਭੂਲਾ ਜਾਂਦਾ ਫੇਰੇ ॥eih man bhoolaa jaa(n)dhaa fere ||इहु मनु भूला जाँदा फेरे ॥ِاهُ من بھُولا جاںدا پھےرے ۔۔

ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਾਣੀ ਸਿਉ ਚਿਤੁ ਲਾਏ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਸਬਦਿ ਵਜਾਵਣਿਆ ॥੫॥a(n)mirat baanee siau chit laae a(n)mirat sabadh vajaavaniaa ||5||अंमृत बाणी सिउ चितु लाए अंमृत सबदि वजावणिआ ॥५॥اںمرت باݨیِ سا چت لااے اںمرت سبد وجاوݨآ ۔۔۵۔۔